1. Όταν ο προϊστάμενος σας έχει αναθέσει μια δουλειά και αντί να σας αφήσει να την κάνετε, σας ελέγχει συνεχώς: Αντί να θυμώσετε, να νιώσετε προσβεβλημένοι και να πείτε «Γιατί δεν με εμπιστεύεσαι;», αναπτύξτε ενσυναίσθηση, αντιληφθείτε πως πρόκειται για δική του ανασφάλεια, και πείτε του με σιγουριά «Θα σε ενημερώσω όταν ολοκληρώσω».
2. Όταν παρουσιάζετε τις απόψεις σας σε μια επαγγελματική συνάντηση και ο άλλος μιλάει πάνω σας: Αντί να διαμαρτυρηθείτε λέγοντας «Σταμάτα να με διακόπτεις» πείτε «Θα ήθελα να ολοκληρώσω προτού μιλήσεις».
3. Αν κάποιος κάνει χοντρό χιούμορ σε βάρος σας: Μην εκνευριστείτε λέγοντας «Αυτό ήταν τεράστια χοντράδα και καθόλου αστείο», προτιμήστε να πείτε «Ας κρατήσουμε το χιούμορ σε κάποιο επίπεδο».
4. Όταν σας ζητούν να πάρετε μια σημαντική απόφαση γρήγορα: Αντί να αντιδράσετε με «Σταμάτα να με πιέζεις», μείνετε ψύχραιμοι και πείτε «θα ήθελα λίγο χρόνο να το σκεφτώ».
5. Αν κάποιος συνεχίζει να σας στέλνει μηνύματα ενώ έχετε πει ότι έχετε δουλειά, αποφύγετε να διαμαρτυρηθείτε λέγοντας «Σταμάτα να μ’ ενοχλείς» και γράψτε του «Θα σου απαντήσω μόλις μπορέσω», και απομακρύνετε το κινητό σας στο αθόρυβο.
6. Όταν σας συγκρίνουν με κάποιον άλλον: Αποφύγετε το «Μα δεν προσπαθώ να μοιάσω σ’ αυτόν που μου περιγράφεις». Εδώ, πολύ πιο έξυπνο είναι να πείτε «Ο καθένας έχει τον δικό του τρόπο, δρόμο και ρυθμό» βάζοντας έτσι τον άλλον στη θέση του!
7. Αν κάποιος καταπατά και αγνοεί τα όρια και τα θέλω σας επανειλημμένα: Είναι πολύ λογικό να εκνευριστείτε, αλλά εγώ σας προτείνω αντί για το θυμωμένο «Δεν με ακούς ποτέ», να δηλώσετε ήρεμα με σιγουριά «Έχω απόλυτη ανάγκη να σέβεσαι τα όριά μου»
8. Όταν σας κατηγορούν για κάτι που δεν ευθύνεστε: Αντί να μπείτε στο τριπάκι να προσπαθήσετε να αποδείξετε ότι δεν φταίτε, πάρτε μια βαθιά αναπνοή, μετρήστε ως το 5 και πείτε «Θέλεις να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή και να δούμε όλες τις πλευρές;»
9. Αν κάποιος αμφισβητεί μόνιμα τις αποφάσεις σας: Στη ζωή θα υπάρχουν άνθρωποι, πιθανά κοντινοί που θα προσπαθούν να σας κρατήσουν πίσω. Αντί να τους πείτε «Γιατί με αμφισβητείς και με απορρίπτεις;» πείτε «Είμαι απόλυτα σίγουρος για τις αποφάσεις μου»
10. Όταν σας ζητάνε συνεχώς χάρες και θελήματα, ενώ εκείνοι δεν σας βοηθούν ποτέ, μην πείτε «Μα τι νομίζεις ότι είμαι; Δούλος ή βοηθός σου;» και προτιμήστε να απαντήσετε λέγοντας «Σήμερα δεν θα μπορέσω, αν όμως με ειδοποιήσεις έγκαιρα, και το επιτρέπει το πρόγραμμά μου, θα το κάνω με πολλή χαρά», κι έτσι τους βάζετε έξυπνα στη θέση τους.

Συζητάμε για τα μουσεία όχι μόνο ως χώρους γνώσης, αλλά και ως προορισμούς εμπειρίας, συνάντησης και παύσης. Για την επαφή με την τέχνη, την αυτοφροντίδα και όλα όσα μπορούν να ανακαλύψουν παιδιά και ενήλικες, όταν σταματούν να προσπαθούν να τα δουν όλα και επιλέγουν να κοιτάξουν κάτι πραγματικά.

Μια σκοτεινή ιστορία για μια γυναίκα και ένα τέρας γίνεται η αφετηρία για να εξερευνήσουμε τις αθέατες ρίζες των κακοποιητικών σχέσεων. Επιστρέφουμε στις πρώτες εμπειρίες προσκόλλησης, στους μηχανισμούς επιβίωσης της παιδικής ηλικίας, στην τραυματική σύνδεση και στην ενοχή που μετατρέπει τη φροντίδα του άλλου σε προσωπική υποχρέωση.

Μέσα από μια ψυχοδυναμική και αναπτυξιακή προσέγγιση, αναζητούμε τι συμβαίνει όταν η αγάπη συγχέεται με την αγωνία, η υπομονή με την αυτοθυσία και η ελπίδα για αλλαγή γίνεται ένας ακόμη λόγος παραμονής.

Γιατί μερικές φορές ο δυσκολότερος αποχωρισμός δεν είναι από τον άνθρωπο που έχουμε δίπλα μας, αλλά από εκείνον που περιμέναμε ότι κάποτε θα γίνει.

Ένα επεισόδιο για όσα μάθαμε να αντέχουμε, για όσα δεν μας αναλογούν να θεραπεύσουμε και για τη στιγμή που η προστασία του εαυτού γίνεται σημαντικότερη από την προσπάθεια να σώσουμε κάποιον άλλον.

Η ευθύνη της κακοποίησης ανήκει πάντοτε σε εκείνον που την ασκεί.

Τι συμβαίνει όταν τα μακριά μαλλιά καταλαμβάνουν τον χώρο όπου θα έπρεπε να βρίσκονται τα χέρια;

Σε αυτό το επεισόδιο ανακαλύπτουμε πώς τα παιδιά οργανώνουν την ανθρώπινη φιγούρα, γιατί επιλέγουν απρόσμενες αναλογίες και πώς μπορούμε να τα βοηθήσουμε να εξελίξουν τις σχεδιαστικές τους δεξιότητες.

Μια μικρή λεπτομέρεια που μπορεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο παρατηρούμε τις ζωγραφιές τους!

Μετά τη δολοφονία, ο Κοσμάς επιχείρησε να εξαφανίσει τα ίχνη του εγκλήματος, αλλά συνελήφθη. Κατά τη δίκη, που ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 1997, χαρακτήρισε την πράξη του αποτέλεσμα απόγνωσης και υποστήριξε ότι ήθελε να αποτρέψει την καταστροφή της οικογένειάς του. Η σύζυγος και οι δύο άλλοι γιοι του στάθηκαν στο πλευρό του, περιγράφοντας τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν επί χρόνια.

Συντελεστές: Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη | Αφήγηση, Sound Design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

Μην ασχολείστε με το κινητό σας όταν είστε με παρέα: Επειδή το κινητό έχει γίνει για πολλούς ανθρώπους εθιστικό, πιθανά να παρασύρεστε ακόμα κι όταν είστε με κόσμο. Όμως, η εικόνα σας εκείνη τη στιγμή περνάει στο μήνυμα στους άλλους πως δεν είναι σημαντικοί για σας, και τις περισσότερες φορές αυτό δεν ισχύει, απλά σας καταδυναστεύει η ανάγκη να μπείτε στο κινητό σας, συνήθως για χαζούς ή ασήμαντους λόγους!

Αν είστε γυναίκα, μην το παρακάνετε με το μακιγιάζ: Ειδικά τις πρωινές ώρες, αποφύγετε το βαρύ makeup, γιατί σας στερεί την φυσικότητα και συνήθως, σας προσθέτει χρόνια… και κάποιες φορές η υπερβολή μπορεί και να σας παραμορφώνει!

Αποφύγετε να ανεβάζετε συνεχώς στα social media: Εντάξει, η παρουσία στα δίκτυα είναι σήμερα κάτι φυσιολογικό, όμως στην υπερβολή της κάνει τους άλλους να νιώθουν πως δεν είναι τόσο σημαντική, και παράλληλα, χάνετε και την ουσία της πραγματικής στιγμής!

Μην διακόπτετε τους άλλους όταν μιλάνε: Γίνεστε ιδιαίτερα αντιπαθείς όταν δεν αφήνετε τους άλλους να μιλήσουν, όταν τους διακόπτετε εισπράττουν απόρριψη, ενώ εσείς το μόνο που θέλετε είναι να πάρετε χώρο να πείτε αυτά που θέλετε και να φανείτε! Όμως, αυτή η συμπεριφορά δείχνει έλλειψη σεβασμού και αγένεια, ακόμα κι αν εσείς πιστεύετε πως έτσι θα ακουστείτε και θα δείξετε δυναμισμό και έντονη προσωπικότητα!

Μην μιλάτε απότομα ή με αγένεια και υπεροψία στους σερβιτόρους, και γενικότερα στους ανθρώπους που σας εξυπηρετούν: Για παράδειγμα στον πορτιέρη, ή στην κοπέλα στη ρεσεψιόν, στο παιδί που σας φέρνει τα ποτά, ή σ’ εκείνον που έρχεται να πάρει μια παραγγελία. Μιλήστε με ευγένεια, σεβασμό, στον πληθυντικό, συνειδητοποιώντας ότι είναι εργαζόμενοι και βρίσκονται εκεί για να σας κάνουν να περάσετε καλά… Δεν είναι ούτε δούλοι, ούτε «κατώτεροι» και η στάση σας απέναντί τους δείχνει το δικό σας επίπεδο, την δική σας ανατροφή. Και όταν είστε ευγενικοί, ειδικά σε αυτούς τους ανθρώπους, γίνεστε ιδιαίτερα γοητευτικοί και ελκυστικοί στους άλλους!

Αποφύγετε την «ανάκριση» ακόμα κι αν κάποιος σας ενδιαφέρει πολύ: Ερωτήσεις του τύπου «Πόσων χρονών είσαι;» ή «Είσαι παντρεμένος;» ή «τι δουλειά κάνεις;» καλό είναι να αποφεύγονται στην αρχή μιας γνωριμίας, ακόμα κι αν «καίγεστε» να μάθετε: είναι αδιάκριτες και σας χαρακτηρίζουν αρνητικά, γι’ αυτό αφήστε χώρο και χρόνο στον άλλον να μοιραστεί ότι θέλει και να σας ανοιχθεί εφόσον θέλει.

Ο Αλέξης Παπάζογλου, φιλόσοφος, αρχισυντάκτης του μπλογκ του LSE για τη Βρετανική πολιτική και host του podcast The Philosopher and the News, έρχεται στο στούντιο για να μας θυμίσει, μεταξύ άλλων, ότι ζούμε ήδη σε φιλελεύθερες κοινωνίες που τη διαφωνία και τη συνύπαρξη, και πόσο επικίνδυνο είναι να αφήσουμε πίσω αυτήν την παράδοση ανοχής για καινούργια σχήματα επιβολής του «καλού».

Σε έναν κόσμο που ζει ένα «τέλος εποχής» — είτε αυτό είναι το τέλος των κοινών αληθειών, το τέλος της φιλελεύθερης δημοκρατίας, το τέλος της εργασίας ως βασικού άξονα τη ανθρώπινης ζωής, το τέλος του ανθρωποκεντρισμού απέναντι στη φύση — συζητάμε για τη θέση του ανθρώπου στη νέα ιεραρχία που δημιουργείται από τα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα ΤΝ και για το κατά πόσο η φιλοσοφία μπορεί να κάνει επάνοδο ως μεθοδολογικό εργαλείο σκέψης γύρω από όλα αυτά τα καυτά ζητήματα της εποχής μας.

Συντελεστές: Κάμερα-Μοντάζ: Κάκια Γκουδίνα | Ηχοληψία, Sound design: Κάκια Γκουδίνα | Μουσική επεισοδίου: Κάκια Γκουδίνα

Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Στο νέο επεισόδιο του Μαμάδες με Ρούμι, με καλεσμένη την ψυχολόγο & ψυχοθεραπεύτρια Ζηνοβία Βασιλειάδη συζητάμε για τα όρια, την ασφάλεια, τη ματαίωση και τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στο να ακούμε το παιδί και στο να του παραχωρούμε αποφάσεις που δεν είναι ακόμη έτοιμο να αναλάβει.

Η επίσημη καμπάνια για την Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας 2026, στις 10 Οκτωβρίου, έχει τίτλο: «Lived Experiences Heard: Real Voices, Real Change» («Όταν οι βιωμένες εμπειρίες ακούγονται: Αληθινές φωνές, πραγματική αλλαγή»). Το θέμα έχει ανακοινωθεί από την Παγκόσμια Ομοσπονδία Ψυχικής Υγείας (WFMH) και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO).

Η φετινή καμπάνια υπογραμμίζει ότι οι άνθρωποι που έχουν βιώσει ψυχικές δυσκολίες πρέπει να συμμετέχουν ουσιαστικά στη διαμόρφωση των υπηρεσιών, των πολιτικών και των αποφάσεων που αφορούν τη ζωή τους. Δεν αρκεί να ακούμε τις ιστορίες τους. Χρειάζεται να αναγνωρίζουμε τη γνώση που προκύπτει από την εμπειρία τους.

Από την ιστορία της γυναικείας «υστερίας» και την εποχή που η ομοφυλοφιλία θεωρούνταν ψυχική διαταραχή, μέχρι τον στιγματισμό των μειονοτήτων, τις κοινωνικές προκαταλήψεις και την εξουσία των διαγνώσεων, αναζητούμε τις ιστορικές και κοινωνικές συνθήκες που διαμόρφωσαν όσα θεωρούμε σήμερα αυτονόητα.

Πόσοι άνθρωποι αναγκάστηκαν να αμφισβητήσουν τον εαυτό τους επειδή η κοινωνία αμφισβήτησε πρώτα την ύπαρξή τους;

Ένα επεισόδιο για την επιστήμη που εξελίσσεται, τις προκαταλήψεις που επιβιώνουν και την ανάγκη να αντιμετωπίζουμε την ψυχική υγεία με γνώση, σεβασμό και ουσιαστική κατανόηση της ανθρώπινης εμπειρίας.

Γιατί δεν είναι κάθε διαφορά διαταραχή. Και δεν είναι κάθε κοινωνική κανονικότητα συνώνυμο της ψυχικής υγείας.

Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για τη στιγμή που η ζωγραφιά φεύγει από τα χέρια του παιδιού και εμείς αποφασίζουμε τι θα συμβεί μετά. Θα τη δείξουμε, θα τη στείλουμε ή θα τη δημοσιεύσουμε; Τι αλλάζει όταν, πριν το κάνουμε, ρωτήσουμε το παιδί αν θέλει να τη μοιραστούμε και σεβαστούμε πραγματικά την απάντησή του;

Ένα επεισόδιο για την αυτονομία, τη συναίνεση και το sharenting και για το πώς μια μικρή ερώτηση μπορεί να δείξει στο παιδί ότι η φωνή του μετράει.

1. Τα οικογενειακά σας: Οι προσωπικές δυσκολίες της οικογένειάς σας χρειάζονται διακριτικότητα. Δεν είναι κάθε άνθρωπος κατάλληλος να ακούσει, να κατανοήσει ή να σεβαστεί αυτά που περνάτε. Και ίσως να γυρίσει και σε βάρος σας κάποια στιγμή. Γι’ αυτό προστατέψτε τους ανθρώπους σας, και αυτή η στάση δείχνει τον δικό σας καλό χαρακτήρα.

2. Τους μεγαλύτερους φόβους σας: Οι φόβοι σας είναι ένα ευαίσθητο κομμάτι του εαυτού σας, πολλές φορές ανομολόγητο ακόμα και στον εσωτερικό σας διάλογο. Προσέξτε πολύ πού θα εκφράσετε αυτά που φοβάστε και μοιραστείτε τους φόβους σας μόνο με ανθρώπους που έχουν κερδίσει την εμπιστοσύνη σας και μπορούν να σας στηρίξουν.

3. Τη στρατηγική σας για την επιτυχία πριν την πραγματοποιήσετε: Δεν χρειάζεται όλοι να ξέρουν τα επόμενα βήματά σας, αυτά που σχεδιάζετε να κάνετε. Κάποιες ιδέες χρειάζονται χρόνο, συγκέντρωση και δράση. Και είναι καλύτερα να κρατήσετε τα πλάνα σας για τον εαυτό σας μέχρι να τα υλοποιήσετε, και τότε θα μιλήσουν τα αποτελέσματα!

4. Τα μυστικά που σας εμπιστεύονται οι φίλοι σας: Όταν κάποιος σας εμπιστεύεται κάτι προσωπικό, σας ανοίγει την καρδιά του, και σας δίνει ένα κομμάτι της ζωής του. Πιθανά θέλει την άποψή και την στήριξή σας, και σίγουρα βασίζεται στην εμπιστοσύνη μεταξύ σας, γιατί πιστεύει ότι θα προστατέψετε αυτά που σας αποκαλύπτει.

5. Πόσα χρήματα έχετε, τι επενδύσεις κάνετε: Τα οικονομικά σας είναι προσωπική σας υπόθεση. Και δεν χρειάζεται να μιλάτε για το πόσα κερδίζετε, κατ’ αρχήν είναι άκομψο και σίγουρα δεν αποδεικνύετε την αξία σας μέσα από τον χρηματικό σας πλούτο. Οι δικοί σας άνθρωποι και φίλοι σας εκτιμούν γι’ αυτό που είστε κι όχι γι’ αυτά που έχετε.

6. Τα μυστικά της σχέσης σας: Η προσωπική σας σχέση χρειάζεται χώρο, σεβασμό και ιδιωτικότητα. Μην βάζετε κάθε διαφωνία ή προσωπική στιγμή να γίνεται θέμα συζήτησης με τρίτους, και κυρίως μην μιλάτε αρνητικά και επικριτικά για τον σύντροφό σας σε τρίτους, όσα παράπονα κι αν έχετε. Η σχέση ενός ζευγαριού αφορά μόνο το ζευγάρι, και η αγάπη προστατεύεται όταν δεν εκτίθεται παντού.

7. Τις προσωπικές σας απόψεις σε ανθρώπους που δεν εμπιστεύεστε, ή δεν γνωρίζετε τόσο καλά: Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι κατάλληλοι για να ακούσουν αυτά που εσείς έχετε σαν αξίες, νοοτροπία, τρόπο σκέψης. Επίσης, αποφεύγετε να μιλάτε για τρίτους όταν δεν είναι παρόντες, και η δική μου φιλική συμβουλή είναι ούτε και να ακούτε απόψεις των άλλων για ανθρώπους που δεν είναι παρόντες. Είναι άδικο και για εκείνους και για εσάς.

Στο νέο επεισόδιο του «Μαμάδες με Ρούμι», με καλεσμένη την πολυταξιδεμένη —με κάθε έννοια— Μελίνα Ηλιοπούλου, μιλάμε για πραγματικά και φανταστικά ταξίδια. Για διαδρομές που μπορεί να ξεκινήσουν από ένα βιβλίο ή μια βόλτα στη γειτονιά και να φτάσουν μέχρι το Congo Village της Τανζανίας. Για την εκπαίδευση, το μοίρασμα και την απόφαση να κοιτάξουμε τον κόσμο με περισσότερη περιέργεια — και, για λίγο, μέσα από τα μάτια των άλλων.

1. Μην ξοδεύετε χρήματα σε προϊόντα και υπηρεσίες μόνο και μόνο για να εντυπωσιάσετε τους άλλους: Η ανάγκη για επίδειξη είναι παγίδα που περιορίζει την οικονομική σας ελευθερία. Όμως η πραγματική αξία δεν βρίσκεται σε αυτά που επιδεικνύετε αλλά σε αυτά που χτίζετε. γνώσεις, εμπειρίες, ανάπτυξη και επιλογές που θα σας αποδώσουν μεγαλύτερη αξία στο μέλλον.

2. Μην αναβάλετε τις οικονομικές σας αποφάσεις: Μια επένδυση, ένα πρότζεκτ που θα σας αποφέρει κέρδη, ακόμα και μια δεύτερη, συμπληρωματική απασχόληση. Πολλές φορές η μεγαλύτερη απώλεια δεν είναι μια λάθος απόφαση, αλλά μια απόφαση που δεν πήρατε. Μια επένδυση που αφήσατε για αργότερα, μια επιχειρηματική ιδέα που δεν τολμήσατε, μια νέα πηγή εισοδήματος που δεν εξετάσατε ποτέ, μπορεί να είναι ευκαιρίες που πέρασαν χωρίς να αξιοποιηθούν. Οι άνθρωποι που προχωρούν μπροστά δεν περιμένουν πάντα την τέλεια στιγμή. Ενημερώνονται, σχεδιάζουν και προχωράνε σε δράση.

3. Φροντίστε να μην στηρίζεστε μόνο σε μια πηγή εσόδων: Η οικονομική ασφάλεια μεγαλώνει όταν δεν εξαρτάστε αποκλειστικά από μία μόνο πηγή εισοδήματος. Όπως λέει και η γνωστή παροιμία: «Μην βάζετε όλα τα αυγά σας σε ένα καλάθι». Μια συμπληρωματική δραστηριότητα, μια νέα δεξιότητα, μια επιπλέον επαγγελματική δραστηριότητα μπορεί να αποφέρει μεγαλύτερη ανεξαρτησία στο μέλλον. Η οικονομική ανθεκτικότητα χτίζεται όταν έχετε περισσότερες από μία δυνατότητες να προχωρήσετε.

4. Σταματήστε να δίνετε χρόνο και ενέργεια σε ασχολίες ή δραστηριότητες που δεν σας αναπτύσσουν, δεν σας εξελίσσουν, δεν σας ανταμείβουν: Ο χρόνος είναι ένα από τα πιο πολύτιμα κεφάλαια που διαθέτετε. Κάθε ημέρα επενδύετε ώρες σε ανθρώπους, συνήθειες και δραστηριότητες. Το ερώτημα είναι: αυτή η επένδυση σας επιστρέφει κάτι ουσιαστικό; Αξιολογήστε πού πηγαίνει η ενέργειά σας; Γιατί κάθε «ναι» σε κάτι που δεν σας προσφέρει αξία, είναι ένα πιθανό «όχι» σε κάτι που θα μπορούσε να σας ανταμείβει!

5. Εκμεταλλευθείτε τις ευκαιρίες που σας παρουσιάζονται ξεπερνώντας τον φόβο του ρίσκου: Πολλές ευκαιρίες χάνονται όχι επειδή δεν υπήρχαν, αλλά επειδή ο φόβος είναι μεγαλύτερος από την πίστη στις δυνατότητές σας. Γι’ αυτό, αν χρειαστεί πάρτε το ρίσκο που δεν σημαίνει να κάνετε απερίσκεπτες κινήσεις. Και θυμηθείτε πως πολλές φορές η μεγαλύτερη ευκαιρία είναι εκείνη που δεν τολμήσατε ποτέ να κυνηγήσετε!

Υποδεχόμαστε και αποχαιρετάμε τον Σεπτέμβριο σαν να είναι Πρωτοχρονιά! Σαν έναν μήνα ανανέωσης και νέων ξεκινημάτων, αλλά και σαν οδοστρωτήρα που σχεδόν πέρασε από πάνω μας!

Η Παναγιώτα Στρίκου στο πρώτο επεισόδιο μάς (ξανά)συστήνεται και μοιράζεται σκέψεις για τη γονεϊκότητα, την καθημερινότητα, την καθαριότητα (!) και όλα όσα μπορούν να χωρέσουν σε μια πρώτη προσπάθεια να πιάσουμε το νήμα από κάπου.

Στο σημερινό επεισόδιο του podcast «Αλήθειες», η Σουζάνα Παπαφάγου, κλινική και αναπτυξιακή ψυχολόγος, εξετάζει τη διαφορά ανάμεσα στην ψυχική ασθένεια, την ανθρωποκτονία και τη γυναικοκτονία. Μιλά για τον καταναγκαστικό έλεγχο, την κτητικότητα που παρουσιάζεται ως αγάπη και τις συνθήκες που κάνουν μια γυναίκα να φοβάται να χωρίσει.

Ένα επεισόδιο για το στίγμα της ψυχικής ασθένειας, την αναγνώριση της βίας και το δικαίωμα κάθε ανθρώπου να φύγει από μια σχέση με ασφάλεια.

Η υπόθεση προκάλεσε διεθνές ενδιαφέρον και έγινε σύμβολο της έμφυλης βίας και της γυναικοκτονίας στην Ελλάδα.

Συντελεστές: Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη | Αφήγηση, Sound Design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

1. Μην αντιδράσετε αμέσως: δώστε χώρο ανάμεσα στο συναίσθημα και στην απάντηση: Όταν νιώσετε ότι κάποιος σας προσβάλλει, ο εγκέφαλός μπαίνει σε κατάσταση άμυνας. Θέλετε να απαντήσετε, να δείξετε το δίκιο σας, να κερδίσετε τη συζήτηση. Όμως, η πρώτη παρόρμηση δεν είναι πάντα η καλύτερη αντίδραση. Πάρτε χρόνο, βαθιές αναπνοές και αναρωτηθείτε: «Τι θέλω πραγματικά να πετύχω; Να έχω δίκιο ή να βελτιώσω τη σχέση;»

2. Ακούστε ενεργητικά, για να καταλάβετε: Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη στις συγκρούσεις είναι όταν δε ακούτε προσεκτικά τον άλλον γιατί σκεφτόσαστε μόνο τι θα απαντήσετε. Αντίθετα, συναισθηματική ευφυία θα δείξετε όταν: «Τι σε έκανε να νοιώσεις έτσι;» ή «Από που έβγαλες αυτό το συμπέρασμα;». Γιατί πίσω από ένα ξέσπασμα συνήθως υπάρχει ένα ανέκφραστο συναίσθημα: απογοήτευση, φόβος, ανασφάλεια, απόρριψη. Και για να επικοινωνήσετε αποτελεσματικά, είναι απαραίτητο να καταλάβετε τον άλλον.

3. Μιλήστε για το πρόβλημα, και αποφύγετε τους χαρακτηρισμούς. Έχει τεράστια διαφορά να πείτε «Δεν με σέβεσαι» ή «Είσαι απορριπτικός» από το να πείτε «όταν συμβαίνει αυτό, εγώ νιώθω ότι δεν λαμβάνονται υπ’ όψη οι δικές μου ανάγκες». Η συναισθηματική ευφυία σας οδηγεί να αποφύγετε τις γενικεύσεις, τις ταμπέλες, και τους επιθετικούς χαρακτηρισμούς. 

4. Αναγνωρίστε το δικό σας μερίδιο ευθύνης: σ’ ένα καυγά, ή μια διαφωνία, ποτέ δεν είναι κάποιος μόνος του. Κι ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα είναι να δείτε αντικειμενικά την δική σας πλευρά και να αναλάβετε τα δικά σας λάθη. Δείχνει ιδιαίτερη συναισθηματική ευφυία να πείτε «Ίσως ο τρόπος που σου μίλησα να σε πλήγωσε» ή «Καταλαβαίνω πως κι εγώ ανέβασα την ένταση». Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πάρετε πάνω σας όλο το βάρος του καυγά, αλλά ότι αναγνωρίζετε την δική σας συμμετοχή. Μην ξεχνάτε πως η ανάληψη ευθύνης δεν μειώνει την δύναμή σας, αντίθετα, την ενισχύει!

5. Μην ψάχνετε νικητές και ηττημένους, ψάξτε για λύσεις: αν θέλετε να έχετε υψηλή συναισθηματική νοημοσύνη, αποφύγετε τη μάχη και το δίκιο και φέρτε μειώστε την μεταξύ σας απόσταση με περισσότερη κατανόηση. Με ψύχραιμο και θετικό τόνο πείτε: «Τι μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά από εδώ και πέρα;». Οι συγκρούσεις δεν καταστρέφουν τις σχέσεις: αντίθετα, μπορεί να είναι ευκαιρίες να έρθετε πιο κοντά.

Με αφορμή τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη, οι «Αλήθειες» ανοίγουν τη νέα σεζόν μιλώντας για εκείνους τους παράξενους δεσμούς που δημιουργούμε με ανθρώπους που δεν συναντήσαμε ποτέ, αλλά υπήρξαν μέσα στη ζωή μας. Μέσα από ένα τραγούδι, μια ταινία, μια φωνή, μια ολόκληρη εποχή.

Τι ακριβώς πενθούμε όταν φεύγουν; Τον άνθρωπο, αυτό που συμβόλιζε ή ένα κομμάτι της δικής μας ιστορίας; Γιατί ένας ξένος θάνατος μπορεί να ξυπνήσει παλιές απώλειες, τον φόβο για τους ανθρώπους που αγαπάμε, την αίσθηση αδικίας και τη δύσκολη συνειδητοποίηση ότι τίποτα δεν είναι απολύτως προστατευμένο;

Γιατί μερικές φορές, όταν κλαίμε έναν άνθρωπο που δεν γνωρίσαμε, δεν κλαίμε μόνο εκείνον. Κλαίμε μια εποχή, έναν δικό μας άνθρωπο, μια παλιότερη εκδοχή του εαυτού μας — και τον χρόνο που πέρασε.

1. Δώστε προσοχή στο λεξιλόγιό σας: Κάθε λέξη έχει την δική της ενέργεια και δύναμη και η έκφραση που θα χρησιμοποιήσετε για να πείτε ακριβώς το ίδιο πράγμα μπορεί να ανοίξει την καρδιά του άλλου ή να τον κάνει να σηκώσει τοίχο. Πχ. αν πείτε «Πάλι λάθος το έκανες» θα βγει επικριτικότητα. Αλλά αν πείτε «Θέλεις να δούμε μήπως μπορεί να γίνει καλύτερα;» ανοίγετε διάλογο. Επίσης αποφύγετε να μιλάτε στους άλλους με «ταμπέλες» του τύπου «είσαι». Ειδικά στα παιδιά σας, το να πείτε «είσαι λάθος» είναι πολύ διαφορετικό από το «έκανες λάθος». Ο χαρακτηρισμός είναι κάτι σκληρό, μια γενική ταμπέλα σ’ έναν άνθρωπο! Φανταστείτε κάποιον που απέτυχε σε κάτι που προσπαθεί, είναι πολύ διαφορετικό να ακούσει «είσαι αποτυχημένος» από το να συνειδητοποιήσει πως μια προσπάθεια δεν του βγήκε, και μπορεί να πάει παρακάτω κρατώντας το μάθημα που του έδωσε! Γι’ αυτό επικοινωνείτε με λέξεις που δείχνουν κατανόηση, όχι επίθεση.

2. Προσέξτε τη γλώσσα σώματος: Ένα ψυχρό βλέμμα, σταυρωμένα χέρια, ένας έντονος τόνος ή η έλλειψη οπτικής επαφής δημιουργούν αμέσως απόσταση. Από την άλλη, ένα ήρεμο πρόσωπο, ένα αληθινό χαμόγελο και μια ανοιχτή στάση κάνουν τον άλλον να νιώθει ότι μπορεί να σας εμπιστευθεί, αν είστε πραγματικά παρόντες ή απλά περιμένετε να τελειώσει η συζήτηση. Όταν επικοινωνείτε, κοιτάξτε τον άλλον στα μάτια με φυσικότητα, χαλαρώστε το σώμα και τους ώμους σας, αποφύγετε νευρικές ή απότομες κινήσεις, δείξτε ότι ακούτε πραγματικά, αφήστε χρόνο πριν απαντήσετε και βέβαια μην κοιτάτε το κινητό!

3. Η ενέργεια και η πρόθεσή σας αλλάζει τα πάντα: Πιθανά αυτό είναι το πιο «αόρατο» αλλά και το πιο ισχυρό κομμάτι της επικοινωνίας. Γιατί οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν μόνο τι λες, αλλά και γιατί το λες. Αν μπαίνεις σε μια συζήτηση με σκοπό να επιβληθείς, να αποδείξεις ότι έχεις δίκιο ή να ελέγξεις τον άλλον, αυτό “φαίνεται”. Από την άλλη, αν μπαίνεις με πρόθεση να καταλάβεις, να βοηθήσεις, να συνδεθείς και να βοηθήσεις να βρεθεί λύση, αυτό επίσης φαίνεται. Γι’ αυτό πριν μιλήσεις, κάνε μια μικρή παύση και αναρωτήσου: «Θέλω να κερδίσω τη συζήτηση ή θέλω πραγματικά να επικοινωνήσω;» Επίσης, μην κάνετε σημαντικές συζητήσεις όταν είστε φορτισμένοι. Ηρεμήστε, χαλαρώστε, πάρτε βαθιές ανάσες και δώστε χώρο στον άλλον να καταλάβει την πραγματική σας πρόθεση για σύνδεση και κατανόηση. Οι άνθρωποι πάντα προτιμούν εκείνους που τους κάνουν να νιώθουν άνεση & ασφάλεια.

Καλή σας ακρόαση!

Οι υποψίες των αρχών στράφηκαν στον Θανάση Νάσιουτζικ, ο οποίος γνώριζε το θύμα και φερόταν να είχε προσωπικές διαφορές μαζί του. Μια σημαντική μαρτυρία ήταν εκείνη της δημοσιογράφου Βένιας Γονατοπούλου, η οποία είχε ακούσει έντονη λογομαχία από το διαμέρισμα και κάλεσε την Αστυνομία. Ο Νάσιουτζικ συνελήφθη, αρνήθηκε αρχικά την εμπλοκή του, ενώ στη συνέχεια φέρεται να ομολόγησε και αργότερα ανακάλεσε, επικαλούμενος ψυχολογική πίεση.

Στο επίκεντρο των αλλεπάλληλων δικών βρέθηκε η ψυχική κατάσταση του κατηγορουμένου. Οι πραγματογνωμοσύνες ήταν αντικρουόμενες, ενώ η υπεράσπιση υποστήριξε τη θέση του μειωμένου ή ανύπαρκτου καταλογισμού. Η πρώτη δίκη, με συνηγόρους τον Ιωάννη Μαγκάκη και τον Ηλία Ηλιού από τις δύο πλευρές, συγκέντρωσε τεράστιο ενδιαφέρον, ενώ στις επόμενες δικαστικές φάσεις ενεπλάκη και ο Αλέξανδρος Λυκουρέζος.

Η υπόθεση πήρε ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις όταν ο Νάσιουτζικ εγκατέλειψε την Ελλάδα και κατέφυγε στο Παρίσι, πριν τελικά επιστρέψει και οδηγηθεί στη φυλακή. Το 1993 καταδικάστηκε από το Εφετείο σε 15 χρόνια κάθειρξη και αποφυλακίστηκε το 1995.

Η υπόθεση έμεινε στην ιστορία όχι μόνο για τη φρίκη του εγκλήματος, αλλά και για τα ερωτήματα που προκάλεσε σχετικά με την ψυχική υγεία, τον ποινικό καταλογισμό, τη λειτουργία της Δικαιοσύνης και την επιρροή της κοινωνικής θέσης στην εξέλιξη μιας πολύκροτης δίκης.

Συντελεστές: Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη | Αφήγηση, Sound design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

Στείλτε μας μέιλ με τα σχόλιά σας, προτάσεις βιβλίων, ταινιών, σειρών, και τις ερωτήσεις σας, στο dipthotpod@gmail.com.

Καλή σας ακρόαση!

Σε αυτό το νέο podcast (No 216) της στήλης Business & Marketing Tips της Athens Voice, με τίτλο «5 τύποι ανθρώπων που θα είναι πάντα επιτυχημένοι», αναζητούμε τι είναι αυτό που κάνει ορισμένους ανθρώπους να ξεχωρίζουν και να προχωρούν, ακόμη κι όταν οι συνθήκες δεν είναι με το μέρος τους. Από εκείνους που στοιχηματίζουν στον εαυτό τους πριν τους πιστέψει οποιοσδήποτε άλλος, μέχρι όσους θυσιάζουν τις πρόσκαιρες απολαύσεις για ένα μεγαλύτερο όραμα, επιλέγουν προσεκτικά τα διδάγματα που ακολουθούν, αντέχουν την απόρριψη και τολμούν να ξεκινήσουν πριν αισθανθούν απόλυτα έτοιμοι. Μέσα από χαρακτηριστικά παραδείγματα ανθρώπων που γνώρισαν την αμφισβήτηση και την αποτυχία πριν πετύχουν, βλέπουμε ότι η επιτυχία σπάνια είναι αποτέλεσμα τύχης. Είναι περισσότερο αποτέλεσμα νοοτροπίας, επιμονής, σωστών επιλογών και της ικανότητας να συνεχίζεις όταν οι περισσότεροι σταματούν. Γιατί, τελικά, αυτοί που προχωρούν δεν είναι απαραίτητα εκείνοι που ξεκίνησαν με τις καλύτερες προϋποθέσεις, αλλά εκείνοι που δεν περίμεναν τις ιδανικές συνθήκες για να κάνουν το πρώτο βήμα.

Ακούστε πραγματικά. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν ακούν για να καταλάβουν. Ακούν για να απαντήσουν. Την ώρα που ο άλλος μιλά, αντί να αφουγκραστούν τα λεγόμενα, να εισπράξουν μηνύματα από την γλώσσα του σώματος και τις εκφράσεις, ετοιμάζουν ήδη την απάντησή τους, το επιχείρημά τους ή την επόμενη κουβέντα τους. Και το μόνο που τους νοιάζει είναι να μιλήσουν εκείνοι, και μάλιστα όσο περισσότερο μπορούν. Όμως, η ενεργητική ακρόαση είναι πράξη σεβασμού. Μόνο όταν ακούτε πραγματικά δίνετε στον άλλον το μήνυμα «σε βλέπω, σε υπολογίζω, αυτό που μου λες και αυτό που αισθάνεσαι έχει σημασία, το λαμβάνω υπ’ όψη μου». Και πολλές φορές οι άνθρωποι δεν χρειάζονται αμέσως απαντήσεις ή λύσεις στα προβλήματά τους. Χρειάζονται πρώτα να νιώσουν ότι κάποιος τους καταλαβαίνει. Θυμηθείτε το: από την ακρόαση ξεκινάει η σύνδεση.

Μιλήστε με ενσυναίσθηση, συνειδητότητα και αποφύγετε την παρόρμηση. Στην εποχή της ταχύτητας, συχνά αντιδρούμε πολύ εύκολα. Από την ανάγκη μας να απαντήσουμε αμέσως σ’ ένα μήνυμα, απαντάμε ακόμα κι όταν οδηγούμε, και μάλιστα όταν είμαστε μέσα σε μια διαφωνία ή φορτισμένα σ’ ένα σχόλιο που μας θύμωσε. Και βέβαια, αργότερα να το μετανιώσουμε. Θυμηθείτε όμως πως οι λέξεις από μόνες τους έχουν δύναμη, έχουν ειδικό εκτόπισμα και αντίκτυπο η κάθε μία. Οι λέξεις μπορεί να θεραπεύσουν και να απαλύνουν μια δύσκολη στιγμή, αλλά μπορεί και να τραυματίσουν βαθιά, και άντε μετά να τις πάρεις πίσω, ειδικά αν είναι γραπτές. Γι’ αυτό φροντίστε να αποφύγετε την παρόρμηση, και πριν μιλήσετε αναρωτηθείτε: Αυτό που θα πω βοηθά ή πληγώνει; Λύνει το πρόβλημα ή ρίχνει λάδι στη φωτιά; Κάνει καλό σε κάποιον ή όχι;

Εκφράζετε με ευγένεια και σαφήνεια τα συναισθήματα, τα όρια, τις απόψεις σας. Πολλοί άνθρωποι είτε καταπιέζουν όσα νιώθουν είτε ξεσπούν επιθετικά. Όμως η ήρεμη, ώριμη έκφραση είναι εκείνη που έχει τη μεγάλη δύναμη και σας αντιπροσωπεύει. Εστιαστείτε στο να εκφράσετε αυτά που αισθάνεστε εσείς, αντί να κριτικάρετε ή να κατηγορήσετε τον άλλον. Για παράδειγμα, αντί να πείτε «δεν με καταλαβαίνεις» πείτε «νιώθω ότι δεν ακούγομαι». Με αυτόν τον τρόπο όχι μόνο δεν επιτίθεστε, οπότε δεν θα υψώσει τοίχο ο συνομιλητής σας, αλλά παίρνετε εσείς τα ηνία των συναισθημάτων σας. Αυτό δεν είναι αδυναμία. Είναι δύναμη. Γιατί χρειάζεται αυτογνωσία και θάρρος για να επικοινωνείτε αυθεντικά, χωρίς επιθετικότητα, και χωρίς να μπαίνετε σε ρόλο.

Σε αυτό το επεισόδιο ανακαλύπτουμε τρεις σημαντικές κατακτήσεις του παιδικού σχεδίου: το βάθος, τις αναλογίες και την εμπρόθετη διαφάνεια. Μαθαίνουμε πώς το παιδί οργανώνει τον χώρο, συγκρίνει μεγέθη και επινοεί λύσεις για να χωρέσει τον τρισδιάστατο κόσμο σε ένα επίπεδο χαρτί. Και κυρίως, τι μπορεί να παρατηρήσει ένας ενήλικας για να αναγνωρίσει αυτή την εξέλιξη.

Η απόρριψη: Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει νιώσει ταπείνωση με το «όχι» που θα ακούσει. Ένα «όχι» σε μια δουλειά, μια συνεργασία, ή από έναν άνθρωπο που πιστεύατε ότι θα σας στηρίξει. Και εκεί αρχίζετε να αμφισβητείτε την αξία σας.Όμως η απόρριψη δεν είναι απόδειξη ανικανότητας. Είναι μέρος της διαδρομής εξέλιξης. Εκείνοι που πετυχαίνουν δεν είναι αυτοί που δεν απορρίφθηκαν ποτέ. Είναι αυτοί που δεν επέτρεψαν στην απόρριψη να τους καθορίσει. Έτσι λοιπόν, την επόμενη φορά που θα ακούσετε «όχι», μην το μεταφράσετε ως «δεν αξίζω». Μπείτε σε αναλογισμό και εξετάστε αν ήταν η σωστή στιγμή, ο σωστός τρόπος ή ο σωστός άνθρωπος που απευθυνθήκατε. Γιατί πολλές φορές το «όχι» που σας πληγώνει σήμερα, είναι αυτό που σας πάει να εξελιχθείτε. Μέσα από τις αρνητικές εμπειρίες σας θα βελτιώσετε την προσέγγισή σας, θα διορθώσετε το περιεχόμενό σας, ή ακόμα και θα απευθυνθείτε σε άλλου τύπου ανθρώπους.

Η πειθαρχία της επανάληψης, ακόμα και σε πράγματα που δεν σας αρέσουν. Όλοι θέλουν το αποτέλεσμα, αλλά λίγοι αντέχουν τη μονοτονία της καθημερινής προσπάθειας.Όμως η επιτυχία χτίζεται μέσα από επαναλήψεις που πολλές φορές σας κουράζουν, σας βαραίνουν ή δεν σας ευχαριστούν. Είναι οι ώρες που θα δουλέψετε ενώ δεν έχετε διάθεση. Είναι οι φορές που θα χρειαστεί να εξασκηθείτε ξανά και ξανά μέχρι να γίνετε καλύτεροι. Είναι οι μικρές καθημερινές πράξεις που τελικά δημιουργούν τα μεγάλα αποτελέσματα. Η πειθαρχία είναι η μεγαλύτερή σας πρόκληση, γιατί σας φέρνει να συνεχίζετε την προσπάθειά σας, ακόμη κι όταν δεν έχετε καθόλου κέφι! Και ο τρόπος να το καταφέρετε είναι να εμπνέεστε από το όραμα του στόχου και της νίκης σας και να συνεχίζετε. Γιατί οι μεγάλοι στόχοι δεν κατακτώνται με εκρήξεις ενθουσιασμού. Κατακτώνται με συνέπεια.

Η αρνητική κριτική. Όταν ξεκινάτε κάτι σημαντικό, κάποιοι θα σας αμφισβητήσουν, θα σας ειρωνευτούν, θα πουν «δεν γίνεται», ή ότι εσείς δεν μπορείτε. Αυτό γιατί κάθε άνθρωπος βλέπει τον κόσμο μέσα από τα δικά του όρια. Κι όταν κάποιος δεν τόλμησε να κυνηγήσει τα δικά του όνειρα, δυσκολεύεται να πιστέψει στα δικά σας.Μη δίνετε σ’ αυτούς τους ανθρώπους το δικαίωμα να ορίζουν το δικό σας όραμα. Ακούστε την άποψη των άλλων γιατί συχνά σας βοηθάει να βελτιώνεστε. Όταν όμως τα αρνητικά σας πειράζουν, κάντε τα «κλειδί» για να βρείτε πού εσείς αμφισβητείτε τον εαυτό σας!

Είπε ο Σωκράτης: «Κάνε το σωστό ακόμα και όταν κανείς δεν σε βλέπει». Αυτό σημαίνει ότι ένας άνθρωπος που λειτουργεί σύμφωνα με τις αρχές και τις αξίες του ακόμα κι όταν κανείς δεν μπορεί να τον επιβεβαιώσει είναι ένας άνθρωπος με ακεραιότητα! Γιατί πολλοί πετούν το σκουπίδι τους στον κάδο ανακύκλωσης όταν τους βλέπουν, αλλά το ρίχνουν έξω από το παράθυρο του αυτοκινήτου όταν δεν έρχεται πίσω τους κανένας…

Είπε ο Πυθαγόρας: «Η ζωή είναι ένα ταξίδι που πρέπει να ζήσεις και όχι ένα πρόβλημα που πρέπει να λύσεις». Σε μια πιο ελεύθερη μετάφραση το νόημα αυτής της φράσης είναι πως η ζωή θα φέρνει δυσκολίες και ανατροπές και ο πλήρως λειτουργικός άνθρωπος —όπως λέει και ο Carl Rogers— είναι εκείνος που βάζει σε όλες θετικό πρόσημο στην διάθεσή του, γιατί ξέρει ότι κάθε εμπειρία—εύκολη ή δύσκολη—θα τον κάνει ακόμα πιο δυνατό. Αυτή είναι και η δική μου θέση, ως ειδικός στην Ψυχική Ανθεκτικότητα!

Επίσης ο Πυθαγόρας είχε πει: «Ένας άνθρωπος με αρνητική σκέψη, δεν μπορεί να έχει μια θετική ζωή». Και είναι 100% αλήθεια αυτή η άποψη, γιατί αν σκεφτείτε εκείνους τους ανθρώπους που συνεχώς κρίνουν αρνητικά, που σε όλα βρίσκουν κάτι κακό, που σε κάθε τι καινούργιο φέρνουν την αμφιβολία, θα διαπιστώσετε πως αυτοί οι άνθρωποι είναι ήδη δυστυχισμένοι και τελματωμένοι! Και το κυριότερο; Όσο προσπαθείτε να πείσετε ή να αλλάξετε αυτούς τους ανθρώπους, τόσο εσείς θα παιδεύεστε. Και επίσης να θυμάστε ότι δεν μπορείτε ποτέ να περιμένετε να λύσει κανείς ένα πρόβλημα που ο ίδιος δημιούργησε.

Είπε ο Πλάτωνας: «Η ανάγκη είναι η μητέρα της εφεύρεσης»: αυτό, ειδικά στην εποχή μας είναι πάρα πολύ σημαντικό, γιατί μας απαλλάσσει από τις ενοχές που νιώθουμε μπροστά στην φάση που πρέπει να εξελιχθούμε και να μάθουμε κάτι καινούργιο, Όταν εφαρμόζουμε πχ ένα εργαλείο ΑΙ για να δουλέψουμε γρηγορότερα, δεν σημαίνει ότι πριν κάναμε λάθος. Και όντως, τελικά, η ανάγκη να εκσυγχρονιστούμε μας φέρνει την πρόοδο!

Είπε επίσης ο Πλάτωνας: «Η άγνοια είναι η ρίζα και ο κορμός όλου του κακού». Αυθό αναδεικνύει την έμφυτη ροπή του ανθρώπου να φοβάται το άγνωστο. Αυτή η αυτοματοποιημένη λειτουργία έρχεται από τον εγκέφαλο γιατί η πρώτιστη ανάγκη του ανθρώπου είναι για ασφάλεια και επιβίωση. Έτσι κάθε τι καινούργιο που δεν γνωρίζει, το φοβάται. Γι’ αυτό και η γνώση είναι το πρώτο βήμα που θα καθησυχάσει τους φόβους μας, και το φέρνω και αυτό σε σχέση με την ΤΝ, που όσο λιγότερο την γνωρίζουν οι άνθρωποι τόσο περισσότερο την φοβούνται, αλλά και όσο περισσότερο εξοικειώνονται με τα εργαλεία της, τόσο περισσότερο βελτιώνουν την αποτελεσματικότητα και την ζωή τους.

Στο σημερινό επεισόδιο μιλάμε για τις δύο διαφορετικές ζωγραφιές που υπάρχουν πάντα: εκείνη που βλέπει ο ενήλικας και εκείνη που πραγματικά δημιούργησε το παιδί. Μέσα από την αναπτυξιακή ψυχολογία ανακαλύπτουμε γιατί τα παιδιά ζωγραφίζουν τον κόσμο τόσο διαφορετικά, πώς οργανώνουν τις σκέψεις τους μέσα από τις εικόνες και πώς μια απλή ερώτηση μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που επικοινωνούμε μαζί τους. Ίσως, τελικά, η πιο σημαντική ζωγραφιά να είναι αυτή που δεν φαίνεται πάνω στο χαρτί.

Το πρώτο της βιβλίο, A Recipe for Daphne, γοήτευσε τόσο πολύ την Ελίφ Σαφάκ ώστε να το παρουσιάσει στους New York Times. O Πήτερ Φράνκοπαν το χαρακτήρισε ένα «εκπληκτικό πρώτο μυθιστόρημα». Ακολούθησαν άλλα δύο, γραμμένα αυτή τη φορά στα πολίτικα Ελληνικά, τη ντοπιολαλιά των Ρωμιών—τη δική της ντοπιολαλιά.

Την καλέσαμε στο στούντιο της Athens Voice να μας μιλήσει για την Πόλη της, για τη σύγχρονη Τουρκία, για το τι έχει μείνει απ’ τους Ρωμιούς και τι από την παλιά φρουρά των κοσμικών Τούρκων — για το «Μουσείο της Αθωότητας» του Ορχάν Παμούκ και το κατά πόσο αποτυπώνει ένα ανύπαρκτο πια παρελθόν αλλά κι ένα επίμονο, συντηρητικό παρόν.

Μεταξύ άλλων, μας εξήγησε γιατί οι Τούρκοι δεν παίρνουν στα σοβαρά τα λόγια των πολιτικών τους (εν αντιθέσει μ’ εμάς στην Ελλάδα)· πώς εξωτικοποιούμε εμείς στην Ελλάδα τους γείτονες και γιατί η οθωμανική κληρονομιά είναι πολύ πιο εκλεπτυσμένη και διάχυτη, ακόμα και σήμερα, από αυτό που μαθαίνουμε εμείς στα σχολεία μας. Οι μικρές ιστορίες που μοιράζεται μαζί μας αποτυπώνουν μια Πόλη σύγχρονη και πολυφωνική, αλλά, συντόμως όπως φαίνεται, και μία Πόλη ρωμαίικων φαντασμάτων.

Μείνετε ψύχραιμοι και μην μεταφέρετε τον πανικό σας στην ομάδα. Η ηγεσία δεν είναι ένας τίτλος. Είναι η ευθύνη. Είναι η ενέργεια που μεταδίδετε όταν η άνθρωποί σας χάνουν την ψυχραιμία τους και νιώθουν ανασφαλείς. Γι’ αυτό το πρώτο που χρειάζεται να κάνετε είναι να μείνετε εσείς ήρεμοι και ψύχραιμοι. Οι άνθρωποι δεν περιμένουν από εσάς να είστε υπερήρωες. Περιμένουν να νιώσουν ότι κάποιος κρατά το τιμόνι. Όταν ένας ηγέτης πανικοβάλλεται, η ανασφάλεια εξαπλώνεται παντού. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να προσποιείστε πως όλα είναι τέλεια. Σημαίνει ότι χρειάζεται να κρατήσετε ψυχραιμία, γιατί κι αυτή είναι μεταδοτική, όπως μεταδοτικός είναι και ο πανικός!

Επικοινωνήστε περισσότερο, εκφραστείτε : Στις δύσκολες περιόδους πολλοί ηγέτες κλείνονται στον εαυτό τους. Σκέφτονται συνεχώς προβλήματα, αριθμούς, υποχρεώσεις και αποφάσεις. Και χωρίς να το καταλάβουν, απομακρύνονται.Όμως όταν υπάρχει αβεβαιότητα, οι άνθρωποι χρειάζονται επικοινωνία περισσότερο από ποτέ. Χρειάζονται ενημέρωση, καθοδήγηση, και να σας νιώσουν κοντά τους. Δεν χρειάζεται να έχετε όλες τις λύσεις. Χρειάζεται όμως να είστε παρόντες. Να μιλάτε ειλικρινά και να ακούτε. Γιατί πολλές φορές οι καλύτερες ιδέες έρχονται από εκείνους που βρίσκονται δίπλα σας καθημερινά.

Επικεντρωθείτε στο ανθρώπινο κεφάλαιο. Στις περιόδους πίεσης, πολλοί ηγέτες εστιάζονται αποκλειστικά στους στόχους, στα οικονομικά και στην επιβίωση της επιχείρησης. Όμως οι επιχειρήσεις δεν είναι αριθμοί, είναι άνθρωποι. Ένας εργαζόμενος που νιώθει σεβασμό, εκτίμηση και ασφάλεια, θα δώσει πολύ περισσότερα από κάποιον που νιώθει απλώς «αναλώσιμος». Οι δύσκολες εποχές είναι η στιγμή που οι άνθρωποι θυμούνται πώς τους κάνατε να αισθανθούν.Ένα «είμαι εδώ», ένα «θα το περάσουμε μαζί», μια ειλικρινής κουβέντα, μπορούν να αλλάξουν ολόκληρο το κλίμα μιας ομάδας.

Δώστε προοπτική, όχι μόνο οδηγίες. Ο ηγέτης δεν είναι απλώς αυτός που λέει στους άλλους τι να κάνουν. Είναι αυτός που βοηθά τους ανθρώπους να συνεχίσουν να πιστεύουν ότι υπάρχει δρόμος μπροστά, που εμπνέει, που δίνει ένα αισιόδοξο όραμα για το μέλλον, που παραδέχεται ότι μπορεί τώρα να περνάτε από ένα δύσκολο, σκοτεινό τούνελ, όμως στο βάθος υπάρχει το φως. Εσείς είστε εκείνος που θα τους θυμίσει ότι οι δυσκολίες σήμερα δεν είναι το τέλος, αλλά το σκαλοπάτι για μια νέα εξέλιξη που τους περιλαμβάνει. Και αυτό αρκεί για να κινητοποιήσει τους ανθρώπους σας, και να κάνει εσάς ένα σωστό ηγέτη. Είτε στη δουλειά, είτε στην οικογένεια.

Ως αποτέλεσμα, μετά τον γάμο οι φίλοι συνήθως λιγοστεύουν αριθμητικά καθώς το ζευγάρι αρχίζει να δημιουργεί έναν κοινό κοινωνικό κύκλο. Αυτό εξηγεί και το γιατί πολλά ζευγάρια απομακρύνονται από εργένικες παρέες ή από φίλους που βρίσκονται σε διαφορετική φάση ζωής. Δεν σημαίνει απαραίτητα απόρριψη, απλά αλλάζουν οι ρυθμοί, τα ενδιαφέροντα, οι ανάγκες και οι συνήθειες.

Και όπως δείχνουν οι επιστημονικές κοινωνικές μελέτες, τα ζευγάρια που καταφέρνουν να διατηρήσουν υγιείς κοινωνικές σχέσεις και φιλίες έχουν μεγαλύτερη συναισθηματική ισορροπία και ικανοποίηση μέσα στον γάμο τους, θα μοιραστώ κάποιες προτάσεις που πιστεύω ότι θα σας βοηθήσουν:

Η σχέση του ζευγαριού πρέπει να έχει προτεραιότητα, αλλά όχι αποκλειστικότητα: Η μεγαλύτερη παγίδα είναι όταν ο ένας σύντροφος γίνεται «τα πάντα» για τον άλλον: φίλος, ψυχολόγος, κοινωνική ζωή, μοναδικό στήριγμα. Όμως, οι υγιείς σχέσεις χρειάζονται και «οξυγόνο» από έξω, και οι φίλοι είναι εκείνοι που το προσφέρουν, και λειτουργούν σαν συναισθηματική υποστήριξη, αποφόρτιση και διατήρηση της προσωπικής ταυτότητας του κάθε συντρόφου.

Κρατήστε και κοινές αλλά και προσωπικές φιλίες: Οι κοινές παρέες είναι πολύτιμες για το ζευγάρι. Όμως είναι εξίσου σημαντικό ο κάθε σύντροφος να διατηρεί και δικούς του φίλους, ειδικά αν είναι μακρόχρονες φιλίες από παιδιά. Συνειδητοποιείστε πως η ατομικότητα δεν απειλεί τον γάμο, αντίθετα τον προστατεύει από πιθανή ασφυξία.

Μην «κόβετε» τους ανύπαντρους φίλους: πολλά ζευγάρια μετά το γάμο απομακρύνονται από single φίλους γιατί θεωρούν ότι «δεν ταιριάζουν πλέον». Αυτό όμως δημιουργεί έναν κοινωνικό διαχωρισμό που αφήνει είτε τον φίλο είτε τον ένα από τους δύο συντρόφους στενοχωρημένο. Θυμηθείτε ότι πραγματικές φιλίες δεν βασίζονται στην οικογενειακή κατάσταση αλλά στη συναισθηματική σύνδεση.

Επενδύστε στις φιλίες σας : δείξτε ενδιαφέρον και εκφράστε το συναίσθημά σας. Μετά τον γάμο, οι φιλίες δεν επιβιώνουν αυτόματα, και οι φίλοι θα περιμένουν το δικό σας κάλεσμα. Θέλουν χρόνο, πρωτοβουλία και συνειδητή φροντίδα. Ένα μήνυμα, ένα τραπέζι, μια συνάντηση χωρίς «ειδική περίσταση» είναι αρκετά για να μείνει ζωντανή η φιλία.

Γιατί θεωρούμε ότι το ροζ είναι για τα κορίτσια και το μπλε για τα αγόρια; Και πώς αυτή η ιδέα επηρεάζει τη δημιουργικότητα ενός παιδιού; Σε αυτό το επεισόδιο εξερευνούμε πώς δημιουργήθηκαν οι χρωματικοί έμφυλοι συμβολισμοί, τι δείχνουν οι έρευνες για τις χρωματικές προτιμήσεις των παιδιών και πώς μικρά καθημερινά σχόλια μπορούν να επηρεάσουν τις επιλογές τους. Ένα επεισόδιο για τη δύναμη των χρωμάτων, τη δημιουργική ελευθερία και τον ρόλο των ενηλίκων.

Οι σπουδές, τα πτυχία & τα μεταπτυχιακά θα σας κάνουν πλούσιους: Όλοι οι γονείς σήμερα κάνουν απίστευτες θυσίες για να σπουδάσουν τα παιδιά τους, να πάνε σε καλά σχολεία, φροντιστήρια, ιδιαίτερα, πανεπιστήμια στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, μεταπτυχιακά, ακόμα και διδακτορικά. Οι σπουδές δίνουν γνώσεις, ανοίγουν ορίζοντες και οπτική, αλλά δεν εξασφαλίζουν ότι οπωσδήποτε πως όποιος έχει πολλές σπουδές ή είναι αριστούχος θα γίνει σίγουρα πλούσιος ή εκατομμυριούχος. Και αυτό, το τεκμηριώνουν πάρα πολλές ιστορίες επιχειρηματιών που μεγαλούργησαν, αλλά στο σχολείο δεν ήταν και οι πρώτοι μαθητές.

Τα χρήματα λύνουν όλα τα προβλήματα: Συχνά ακούτε ή λέτε την φράση «αν είχα τα χρήματα θα…» και κάτω από αυτό κρύβονται όλοι οι φόβοι, η έλλειψη τόλμης, οι τεράστιες δικαιολογίες γιατί κάποιος δεν μπαίνει στην δράση, δεν κάνει τις κατάλληλες κινήσεις για να πραγματοποιήσει το όνειρό του: οι περισσότερες επιχειρηματικές αυτοκρατορίες δεν δημιουργήθηκαν από ανθρώπους που γεννήθηκαν πλούσιοι ή τους χρηματοδότησαν οι γονείς τους. Έγιναν από ανθρώπους που είχαν ένα όραμα, άρπαξαν τις ευκαιρίες και έκαναν τα πάντα για να το πραγματοποιήσουν: δούλεψαν ακούραστα, μοιράστηκαν με έμπνευση το όραμά τους, δημιούργησαν ομάδες συνεργατών, έδωσαν αξία στους πελάτες τους και δεν σταμάτησαν ποτέ να μαθαίνουν, να εξελίσσονται, να αναπτύσσονται.

Η αποταμίευση και οι επενδύσεις αφορούν μόνο όσους έχουν πολλά χρήματα: Μεγάλος μύθος και αυτός: αν φροντίσετε τα έσοδά σας να είναι πάντα λίγο μεγαλύτερα από τα έξοδά σας, τότε μπορείτε να αποταμιεύετε σταθερά το 10% των εσόδων σας κάθε μήνα. Και να συμβουλευτείτε έναν ειδικό που εμπιστεύεστε, ώστε να επενδύετε ακόμα και μικρά ποσά σε τοποθετήσεις χαμηλού ρίσκου. Έτσι κάνετε αυτό που όλοι οι πλούσιοι γνωρίζουν πολύ καλά: βάζετε τα χρήματά σας να παράγουν περισσότερα χρήματα για σας.

Τα πολλά χρήματα δεν κερδίζονται τίμια και συνδέονται με το κακό: Μια αρκετά διαδεδομένη πεποίθηση που υποστηρίζει ότι για να κερδίσεις πολλά λεφτά πρέπει να καταπατήσεις νόμους, αξίες και ηθική, αλλά και το ότι οι πλούσιοι είναι κακοί άνθρωποι. Αυτές οι πεποιθήσεις βολεύουν εκείνους που δεν προσπαθούν, και παραμένουν στην μετριότητα. Όμως, αν ενημερωθείτε πιο πλατιά και αντικειμενικά, θα διαπιστώσετε πως υπάρχουν άπειρα παραδείγματα ανθρώπων που μεγαλούργησαν με έντιμους τρόπους, ενώ οι ίδιοι είναι γενναιόδωροι, μεγαλόψυχοι και εξαιρετικά καλοί άνθρωποι.

Με αφορμή το συμβολικό Doomsday Clock, εξετάζουμε γιατί πολλές μικρομεσαίες επιχειρήσεις οδηγούνται σε λανθασμένες αποφάσεις όταν κυριαρχεί ο φόβος και παρουσιάζουμε τρεις πρακτικές στρατηγικές που μπορούν να κάνουν πραγματική διαφορά. Αναλύουμε γιατί η μείωση του marketing είναι συχνά ένα από τα μεγαλύτερα λάθη μιας κρίσης, πώς τα automation εργαλεία και η αυτοματοποίηση διαδικασιών εξοικονομούν πολύτιμο χρόνο και πόρους, και γιατί οι αποφάσεις πρέπει να βασίζονται σε αξιόπιστα δεδομένα και όχι στο ένστικτο ή στον πανικό.

Ένα podcast αφιερωμένο σε κάθε επιχειρηματία που θέλει να αντιμετωπίσει την αβεβαιότητα με στρατηγική, ψυχραιμία και σωστές αποφάσεις, μετατρέποντας τις δύσκολες συνθήκες σε ευκαιρίες για μεγαλύτερη ανθεκτικότητα και ανάπτυξη.

Μα φυσικά ποια άλλη; Παρά η δημοτική βιβλιοθήκη της Αθήνας.

Η Μαρία Τοπάλη και ο Θοδωρής Ρακόπουλος εξοργίζονται —με το δίκιο τους— με αυτήν την πραγματικότητα και ξεκίνησαν μια διαδικτυακή καμπάνια, την «Αθήνα Αδιάβα-σ-τη» για να τ’ αλλάξουν όλα.

Τους καλέσαμε στο στούντιο της Athens Voice για να μας εξηγήσουν πώς οι βιβλιοθήκες είναι «πλατείες με τοίχους». Πώς υπογραμμίζουν και προωθούν τον δημοκρατικό χαρακτήρα της κοινωνικής ζωής της πόλης, τη συνύπαρξη και την εξυπηρέτηση όλων. Πώς δημιουργούν αναγνώστριες και αναγνώστες, δημιουργώντας κουλτούρα ανάγνωσης και ενισχύοντας, ακριβώς γι’ αυτό, την ίδια την αγορά του βιβλίου εκτός των τοίχων τους. Αλλά και κάτι ακόμα πιο σημαντικό: πώς, δημιουργώντας αναγνώστες, δημιουργούν μελλοντικούς πολίτες με δυνατότητα κατανόησης κειμένου, με κριτική ικανότητα. Είναι τυχαίο άραγε ότι η Ελλάδα «πατώνει» στη φιλαναγνωσία αλλά και στα PISA studies; 

Και η ΕΒΕ στο ΚΠΙΣΝ, θα πει κανείς; 

Όμως η Εθνική Βιβλιοθήκη ΔΕΝ είναι η δημοτική βιβλιοθήκη της Αθήνας, ΔΕΝ είναι στον δήμο της Αθήνας, ΔΕΝ έχει πρόσβαση με τα ΜΜΜ, ΔΕΝ είναι συνδεδεμένη με δίκτυο δημοτικό βιβλιοθηκών.

Η «Αθήνα Αδιάβα-σ-τη» καλεί του Αθηναίους να δουν την πόλη τους αλλιώς, να απαιτήσουν μια βιβλιοθήκη με δίκτυο oλόδική τους, που θα μάθει στα μικρά παιδιά τη χαρά του βιβλίου, που θα χαρίσει στους ενήλικες ένα safe space.

Συντελεστές
Ηχοληψία, Sound design: Κάκια Γκουδίνα
Μουσική επεισοδίου: Κάκια Γκουδίνα 
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Όταν η Μπέβερλι δεν εμφανίστηκε στο προγραμματισμένο οικογενειακό δείπνο και σταμάτησε να απαντά στο τηλέφωνό της, οι δικοί της άνθρωποι ειδοποίησαν τις αρχές. Η έρευνα αποκάλυψε ότι το ενδιαφέρον των δήθεν αγοραστών ήταν μια καλοστημένη παγίδα. Το ζευγάρι Άρον και Κρίσταλ Λιούις είχε οργανώσει την απαγωγή της με μοναδικό σκοπό να ζητήσει λύτρα από τον σύζυγό της, πιστεύοντας λανθασμένα ότι, ως επιτυχημένη μεσίτρια, διέθετε μεγάλη περιουσία.

Το σχέδιο κατέρρευσε σχεδόν αμέσως. Η αστυνομία κατάφερε να εντοπίσει τους δράστες μέσα από τηλεφωνικά και ψηφιακά στοιχεία, ενώ οι αντιφάσεις στις καταθέσεις τους οδήγησαν γρήγορα στην αποκάλυψη της αλήθειας. Λίγες ημέρες αργότερα, το σώμα της Μπέβερλι Κάρτερ βρέθηκε σε απομονωμένη περιοχή, επιβεβαιώνοντας τη χειρότερη εξέλιξη της υπόθεσης.

Στη δίκη που ακολούθησε, οι δύο δράστες καταδικάστηκαν σε πολυετείς ποινές κάθειρξης. Η υπόθεση, όμως, άφησε πίσω της και μια σημαντική παρακαταθήκη. Ανέδειξε τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι επαγγελματίες του real estate όταν συναντούν άγνωστους πελάτες και οδήγησε πολλούς επαγγελματικούς συλλόγους στην υιοθέτηση αυστηρότερων πρωτοκόλλων ασφαλείας, όπως η επαλήθευση στοιχείων των πελατών, η κοινοποίηση του προγράμματος των ραντεβού και η χρήση εφαρμογών εντοπισμού.

Συντελεστές: Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη | Αφήγηση, Sound design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

1. Δεν μπορεί να συγκεντρωθεί: Για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια των μαθημάτων, το παιδί κοιτάει γύρω του, σηκώνεται συχνά από τη θέση του ή ξεχνά τι έκανε πριν λίγο.
2. Δεν τελειώνει κάτι που ξεκινάει: Στο σπίτι, ξεκινά μια ζωγραφιά ή ένα παιχνίδι, και πολύ γρήγορα τα αφήνει μισοτελειωμένα και ψάχνει να πάει σε κάτι άλλο.
3. Χάνει τον ειρμό του στον διάλογο: πιθανά διακόπτει, μιλάει ταυτόχρονα με τους άλλους ή αλλάζει θέμα, και πηγαίνει σε κάτι άσχετο, χωρίς προειδοποίηση.
4. Είναι ανοργάνωτο και απρόσεκτο: Χάνει αντικείμενα που χρειάζεται για το σχολείο και τα μαθήματα, βιβλία, τετράδια ή μολύβια, και ξεχνά τις καθημερινές του υποχρεώσεις.
5. Δεν μπορεί να καθίσει πολύ ώρα στην ίδια καρέκλα: Ακόμα και στο σχολείο ή στο τραπέζι που τρώει η οικογένεια, συχνά κουνιέται, η σηκώνεται και φεύγει.

Αν κάποια από αυτά τα συμπτώματα είναι συνεχή και συστηματικά, καλό θα είναι να:

• Παρατηρήστε αν οι δυσκολίες επηρεάζουν την καθημερινή ζωή του. Αν τα προβλήματα εμφανίζονται ξανά και συστηματικά, θα χρειαστεί να το ψάξετε περισσότερο.
• Συζητήστε με δασκάλους ή παιδαγωγούς για να δείτε πώς συμπεριφέρεται το παιδί σε διαφορετικά περιβάλλοντα που εσείς δεν είστε παρόντες.
• Καταγράψτε συγκεκριμένα περιστατικά, π.χ. πότε ξεχνά να φέρει τα βιβλία του ή χάνει προσοχή και ενδιαφέρον του για κάποιες δραστηριότητες, ώστε αν υπάρχει επαναλαμβανόμενο μοτίβο, να ενημερώσετε τους ειδικούς ώστε να έχουν σαφή εικόνα.
• Παρατηρήστε τα συναισθήματα του παιδιού: μπορεί να είναι ευαίσθητο, να απογοητεύεται εύκολα ή να νιώθει χαμηλή αυτοεκτίμηση εξαιτίας των δυσκολιών του.

Η διάγνωση και η σωστή διαχείριση της ΔΕΠΥ απαιτούν ειδικό, όπως παιδοψυχολόγο ή παιδοψυχίατρο, που θα δώσει στρατηγικές, αγωγή και θεραπεία για καλύτερη συγκέντρωση, διαχείριση συναισθημάτων και ενίσχυση της αυτοεκτίμησης. Και θυμηθείτε πως τα παιδιά με ΔΕΠΥ μπορεί να αντιμετωπίζουν δυσκολίες, αλλά συχνά είναι ευφυή, γεμάτα ιδιαίτερα χαρίσματα και μοναδική δημιουργικότητα, ικανά να σκέφτονται έξω από το κουτί και να φέρνουν φρέσκες, πανέξυπνες ιδέες στον κόσμο γύρω τους.

Σε αυτό το επεισόδιο εξερευνούμε τη βιομηχανία της αυτοβελτίωσης μέσα από το βλέμμα της ψυχολογίας. Πώς διαμορφώνονται οι στόχοι μας; Είναι πραγματικά δικοί μας ή αντανακλούν τις προσδοκίες της οικογένειας, της κοινωνίας και της εποχής; Πότε η εξέλιξη είναι έκφραση φροντίδας προς τον εαυτό και πότε γίνεται μια ακόμη μορφή αυτοαπόρριψης;

Με αφορμή το καλοκαίρι, μιλάμε για την αξία της παύσης, για την πίεση της διαρκούς παραγωγικότητας και για τη διαφορά ανάμεσα στο να ζεις για να εξελίσσεσαι και στο να εξελίσσεσαι για να ζήσεις πιο ελεύθερα.

Ένα επεισόδιο για όσους κουράστηκαν να κυνηγούν την «καλύτερη εκδοχή» του εαυτού τους και θέλουν να ανακαλύψουν τι σημαίνει να επιστρέφεις σε μια ζωή που είναι πραγματικά δική σου.

Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για τη διαφορά ανάμεσα στο να ελέγχεις τη δημιουργία και στο να δημιουργείς ένα σταθερό πλαίσιο γύρω της. 

Πότε ένα «όχι» περιορίζει το παιδί και πότε το βοηθά; Και τελικά, μπορούν τα όρια και η ελευθερία να συνυπάρχουν την ώρα που ένα παιδί ζωγραφίζει;

Η Κατερίνα Σακελλαροπούλου μιλά για τα Προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, για την ιστορία και το μέλλον τους, αλλά και για τη σημασία του δημόσιου χώρου γενικά.

Για τον ρόλο της ΠτΔ και κατά πόσο θα μπορούσε, μέσω συνταγματικής αλλαγής, να αποτελέσει αντίβαρο στο πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα.

Μας μίλησε για την πολύπαθη Ουκρανία και την επίσκεψή της εκεί, για το πώς κοντράρεται σήμερα το διεθνές δίκαιο με το μοντέλο της δύναμης του ισχυρού.

Καταλήξαμε όμως αισιόδοξα – λέγοντας για τη φιλοζωία, τη νομική αναγνώριση των δικαιωμάτων των ζώων και του περιβάλλοντος, για το πώς μπορεί ο συμβολικός ρόλος του/της ΠτΔ να «ανοιχτεί» προς την κοινωνία.  Όπως τονίζει και η ίδια, όταν είσαι δημόσιος λειτουργός έχεις ηθικό καθήκον να είναι αισιόδοξος, αλλιώς δεν μπορείς να επιφέρεις την αλλαγή. «Και ο χρόνος ευνοεί πάντα την αλλαγή».

Συντελεστές: Συνέντευξη: Κρυστάλλη Γλυνιαδάκη | Μουσική επεισοδίου: Κάκια Γκουδίνα 

Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Στο νέο επεισόδιο του εβδομαδιαίου τους podcast, η Μανίνα Ζουμπουλάκη και η Ελένη Ψυχούλη συζητούν για τις ψυχικές πληγές που όλοι, λίγο ή πολύ, κουβαλάμε και για τον τρόπο με τον οποίο αυτές επηρεάζουν τη ζωή, τις σχέσεις και το σώμα μας.

Με αφορμή προσωπικές εμπειρίες, επιστημονικά δεδομένα και ιστορίες από την καθημερινότητα, αναζητούν τα σημάδια που αφήνει το τραύμα, από το άγχος και τις κρίσεις πανικού έως τις δυσκολίες στις ανθρώπινες σχέσεις. Παράλληλα, μιλούν για τη σημασία της αυτογνωσίας, της ψυχοθεραπείας, αλλά και της δημιουργικής έκφρασης μέσα από τη γραφή, την τέχνη, τον χορό και τη σωματική άσκηση ως δρόμους επεξεργασίας και θεραπείας.

Η συζήτηση τους επεκτείνεται και στις διαφορές ανάμεσα στις παλαιότερες και τις νεότερες γενιές ως προς τον τρόπο που αντιμετωπίζουν τις δυσκολίες, καταλήγοντας σε μια αισιόδοξη διαπίστωση: οι «ρωγμές» μας δεν είναι μόνο οι πληγές μας, αλλά και η πηγή της αυθεντικότητας, της δημιουργικότητας και της δύναμής μας. Γιατί όσο μεγαλώνουμε, δεν θεραπεύουμε μόνο τα τραύματά μας· μαθαίνουμε και να ζούμε πιο συμφιλιωμένοι με αυτά.

Συντελεστές
Sound design, ηχοληψία: Κάκια Γκουδίνα
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Αναρωτηθείτε τι ακριβώς έγινε. Περιοριστείτε στα αντικειμενικά γεγονότα, χωρίς δικές σας ερμηνείες ή υποθέσεις. Γράψτε πότε σας ζήτησε ο πελάτης την πρόταση, πότε την στείλατε, πότε χρειάστηκαν επεξηγήσεις ή αναθεώρηση στα οικονομικά, πότε και πώς ανταποκριθήκατε. Δηλαδή μόνο τα γεγονότα και τίποτε άλλο, ώστε να μπορείτε να προχωρήσετε στο δεύτερο βήμα, όπου θα…

Αναρωτηθείτε: Εγώ τι έκανα μέσα σε αυτά τα γεγονότα; Πώς λειτούργησα; Στο συγκεκριμένο παράδειγμα: έδωσα αρκετή ενέργεια, σκέψη και δημιουργικότητα να ετοιμάσω την πρότασή μου γι’ αυτή τη δουλειά; Ασχολήθηκα με τις ανάγκες του πελάτη και όχι μόνο με τις δικές μου; Έστειλα την πρόταση στην ώρα της; Έκανα την κατάλληλη υποστήριξη όταν εκείνος ζήτησε επεξηγήσεις; Έδωσα καλύτερες τιμές ή κάποιες παραπάνω εναλλακτικές; Με άλλα λόγια, έδωσα το μάξιμουμ που μπορούσα;

Αξιολογείστε πώς μπορεί η δική σας συμπεριφορά να έφερε αυτά τα αποτελέσματα ή όχι. Εξετάστε προσεκτικά και αντικειμενικά κατά πόσον τα αποτελέσματα επηρεάστηκαν από την δική σας στάση, οφείλονται εξ ολοκλήρου στην άλλη πλευρά, ή έχουν συμβεί και τα δύο. Ψάξτε αν η αντίδραση του άλλου μπορεί και να οφείλεται σε δικές σας συμπεριφορές ή επιλογές, γιατί μέχρι να φτάσουμε σε ένα αποτέλεσμα, μεσολαβεί μια διάδραση μεταξύ των δύο πλευρών. Σίγουρα, δεν μπορείτε να αλλάξετε την επιλογή της άλλης πλευράς, όμως μπορείτε να βρείτε σε ποιόν βαθμό την επηρεάσατε εσείς. Και τέλος…

Έχοντας πάρει τη γνώση, το μάθημα, καταγράψτε: τι θα κάνω την επόμενη φορά; Τι έμαθα μέσα από αυτή την εμπειρία; Στα προηγούμενα βήματα έχετε εντοπίσει αρκετές πληροφορίες, ώστε να ξέρετε πώς μπορείτε να λειτουργήσετε καλύτερα στο μέλλον. Μένοντας στο συγκεκριμένο παράδειγμα με τον πελάτη που δεν έκλεισε το συμβόλαιο, έχετε μάθει όχι μόνο τι περισσότερο μπορείτε να κάνετε κατά τη διάρκεια της προσφοράς και της διαπραγμάτευσης, αλλά και κάποια περισσότερα πράγματα, πχ. μήπως χρειάζεται να γνωρίζετε καλύτερα τις ανάγκες των πελατών σας; Μήπως να διευρύνετε το πιθανό σας πελατολόγιο ή τις υπηρεσίες σας; Μήπως να μελετήσετε καλύτερα τον ανταγωνισμό σας και να εξελίξετε τις υπηρεσίες σας;

Την πολύτιμη διαδικασία του αναλογισμού μπορείτε να την εφαρμόζετε όχι μόνο στα επαγγελματικά σας, αλλά και στις προσωπικές, φιλικές, οικογενειακές σας σχέσεις, και να βγαίνετε πάντα κερδισμένοι. 

Σε αυτό το επεισόδιο εξερευνούμε πώς δημιουργούνται τα στερεοτυπικά σχέδια, τι μας λέει η επιστημονική έρευνα για τον τρόπο που σκέφτονται τα παιδιά όταν ζωγραφίζουν και πώς οι εικόνες που βλέπουν καθημερινά διαμορφώνουν το δικό τους οπτικό λεξιλόγιο. Θα ανακαλύψουμε γιατί το γνωστό σπιτάκι δεν είναι έλλειψη φαντασίας, αλλά ένα φυσικό βήμα στην ανάπτυξη της σκέψης και της δημιουργικότητας, και θα δούμε πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά να εμπλουτίσουν τον τρόπο με τον οποίο παρατηρούν και αποτυπώνουν τον κόσμο γύρω τους.

Λίγες ημέρες πριν από τα Χριστούγεννα του 1992, οι υπάλληλοι του υποκαταστήματος της Τράπεζας Εργασίας στην οδό Καλλιρρόης έρχονται αντιμέτωποι με ένα πρωτοφανές θέαμα. Δεκάδες τραπεζικές θυρίδες έχουν αδειάσει, χωρίς να υπάρχουν ίχνη παραβίασης στις εισόδους ή στα συστήματα ασφαλείας. Η απάντηση βρίσκεται κυριολεκτικά κάτω από τα πόδια τους.

Οι δράστες είχαν ανοίξει ένα υπόγειο τούνελ μήκους περίπου 25 μέτρων, ξεκινώντας από την κοίτη του Ιλισσού. Με εξοπλισμό που θύμιζε εργοτάξιο, ράγες και βαγονέτο για την απομάκρυνση των χωμάτων, εργάστηκαν επί εβδομάδες χωρίς να γίνουν αντιληπτοί. Η ακρίβεια του σχεδίου, η γνώση του χώρου και η απόλυτη μυστικότητα της επιχείρησης έκαναν πολλούς να μιλήσουν για το «τέλειο έγκλημα».

Η αστυνομική έρευνα υπήρξε εκτεταμένη. Εξετάστηκαν δεκάδες σενάρια, αναζητήθηκαν πιθανοί συνεργοί και δεν έλειψαν οι υποψίες για εσωτερική πληροφόρηση. Ωστόσο, παρά τις έρευνες και τις καταθέσεις, οι δράστες δεν ταυτοποιήθηκαν ποτέ και η υπόθεση έμεινε ανεξιχνίαστη.

Με τα χρόνια, το ριφιφί της Καλλιρρόης πέρασε από τις σελίδες του αστυνομικού δελτίου στη σφαίρα του θρύλου.

Συντελεστές
Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη
Αφήγηση, Sound design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

Στο νέο επεισόδιο του εβδομαδιαίου τους podcast, η Μανίνα Ζουμπουλάκη και η Ελένη Ψυχούλη συζητούν για τη δύσκολη μετάβαση από τη διαρκή φροντίδα στην ισότιμη σχέση με τα ενήλικα παιδιά. Με αφορμή την εξομολόγηση μιας φίλης που δηλώνει πως «βαρέθηκε να είναι μάνα», εξετάζουν πώς οι γονείς μπορούν να αποδεχτούν ότι ο ρόλος τους εξελίσσεται, χωρίς να χάνεται η αγάπη και η σύνδεση.

Η κουβέντα αγγίζει τις οικονομικές δυσκολίες που καθυστερούν την ανεξαρτητοποίηση των νέων, τη συγκατοίκηση γονιών και ενήλικων παιδιών, αλλά και τις καθημερινές συνήθειες που συχνά διαιωνίζουν μια σχέση εξάρτησης. Πότε η φροντίδα γίνεται υπερπροστασία; Πότε η βοήθεια μετατρέπεται σε παρέμβαση;

Μιλούν για το «σύνδρομο της άδειας φωλιάς», τη σημασία του να αποκτήσουν οι γονείς ξανά προσωπικούς στόχους, ενδιαφέροντα και χρόνο για τον εαυτό τους, καθώς και για τα όρια που χρειάζονται ώστε η σχέση με τα παιδιά να παραμείνει υγιής. Συζητούν επίσης για τις παρεμβάσεις στις προσωπικές επιλογές των παιδιών, τον ρόλο των παππούδων και των γιαγιάδων, αλλά και τη σημασία του αμοιβαίου σεβασμού όταν οι οικογενειακοί δεσμοί περνούν σε μια νέα φάση.

Ένα επεισόδιο για τη μητρότητα που δεν τελειώνει ποτέ, αλλάζει όμως μορφή. Γιατί τα ενήλικα παιδιά δεν χρειάζονται διαρκή έλεγχο· χρειάζονται εμπιστοσύνη, στήριξη όταν τη ζητήσουν και γονείς που συνεχίζουν να ζουν τη δική τους ζωή. Η μεγαλύτερη πρόκληση ίσως δεν είναι να μεγαλώσεις ένα παιδί, αλλά να το αφήσεις να σταθεί μόνο του.

Αν έχετε την τάση να συγχωρείτε εύκολα. Μήπως είστε από τους ανθρώπους που όταν τους στριμώχνουν ή δεν τους φέρονται καλά, λέτε δεν πειράζει, και συγχωρείτε συμπεριφορές που σας υποτιμούν; Ελέγξτε μήπως οι κοντινοί σας άνθρωποι βάζουν σε χαμηλή προτεραιότητα και εσείς το δέχεστε, κάνετε τα στραβά μάτια, είτε γιατί δεν θέλετε να συγκρουστείτε, είτε γιατί φοβάστε μήπως τους δυσαρεστήσετε. Προσέξτε τι και ποιους συγχωρείτε, γιατί είναι άλλο δεν κρατώ πικρό συναίσθημα και άλλο ανέχομαι μια επαναλαμβανόμενη κακή συμπεριφορά. 

Αν βρίσκετε πάντα δικαιολογίες και «χρυσώνετε το χάπι» στον εαυτό σας. Η θετική προσέγγιση στην ζωή σημαίνει ότι εστιάζετε στις θετικές πλευρές των καταστάσεων και των ανθρώπων, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν βλέπετε τις αρνητικές ή τις καμουφλάρετε με δικαιολογίες. Αν για παράδειγμα ο δικός σας άνθρωπος συνηθίζει να σας κακομιλάει ή να σας προσβάλει μπροστά σε άλλους, μην πείτε «Ελα μωρέ, δεν πειράζει, κατά βάθος μ’ αγαπάει». Θυμηθείτε πως η ανθεκτικότητα είναι αρετή, η ανεκτικότητα όχι!

Αν έχετε την τάση να τρέχετε για όλους και για όλα. Ελέγξτε μήπως είστε πάντα βολικοί, λέτε ναι σε ότι σας ζητάνε, και υπερ-προσφέρετε με την ελπίδα ότι έτσι θα σας εκτιμήσουν, θα σας αγαπήσουν, θα πάρετε το «ευχαριστώ» τους και θα σας λένε «καλό άνθρωπο»; Επειδή στην πράξη συμβαίνει το αντίθετο, ξεκινήστε τα «όχι» βάζοντας όρια!

Αν στα δύσκολα, είστε πάντα εσείς εκείνος που θα τρέξει να σώσει τα πράγματα. Είτε στη δουλειά, είτε στα προσωπικά σας, μήπως είστε εσείς εκείνος από τον οποίο οι άλλοι περιμένουν να τρέξετε να βρείτε τις λύσεις; Μήπως τους έχετε μάθει να επαναπαύονται πάνω σας και να αποφεύγουν τις ευθύνες τους γιατί εσείς έχετε δηλώσει παντοδυναμία; Σας προτείνω την επόμενη φορά που θα έρθει κάτι δύσκολο, να συνεργαστείτε, αλλά μην το αναλάβετε εξ ολοκλήρου εσείς: βάλτε και τους άλλους στο παιχνίδι!

Αν νιώθετε ενοχές και ανασφάλειες. Αν συνηθίζετε να υποτιμάτε τον εαυτό σας, αν η αυτοεικόνα και η αυτοεκτίμησή σας είναι χαμηλές, αν συχνά για ότι αρνητικό συμβεί ψάχνεστε μήπως φταίτε εσείς, τότε είναι πολύ εύκολο για τους άλλους να σας εκμεταλλευτούν, και εσείς να το ανέχεστε γιατί πιστεύετε ότι δεν αξίζετε κάτι καλύτερο. Ο τρόπος για να το αντιμετωπίσετε είναι μέσα από το εσωτερικό ταξίδι, ανακάλυψης της δικής σας δύναμης, της αποδοχής του εαυτού σας με τα καλά και τις αδυναμίες του. θα πατήσετε πολύ καλύτερα στα πόδια σας και θα ξεκινήσετε να αξιολογείτε αντικειμενικά και δίκαια τις καταστάσεις, χωρίς να ρίχνετε υπέρμετρο φταίξιμο στον εαυτό σας.

Σε αυτό το επεισόδιο εξερευνούμε τι συμβαίνει στον ψυχισμό όταν ο πόνος γίνεται οικείος, πώς οι πρώιμες εμπειρίες προσκόλλησης επηρεάζουν τις επιλογές μας στις ενήλικες σχέσεις και γιατί η αγάπη συγχέεται τόσο συχνά με την αγωνία, την αναμονή και την αβεβαιότητα.

Θα μιλήσουμε για την επανάληψη των τραυματικών μοτίβων, τη βιολογία της προσκόλλησης, τη δύναμη της ντροπής, τον φόβο της εγκατάλειψης και το γιατί η αποχώρηση από μια επιβλαβή σχέση είναι συχνά πολύ πιο δύσκολη από όσο φαίνεται στους άλλους.

Γιατί τελικά, δεν μένουμε επειδή αγαπάμε τον πόνο. Μένουμε γιατί κάποτε μάθαμε ότι έτσι μοιάζει η αγάπη. Και η θεραπεία αρχίζει όταν αποκτούμε το θάρρος να ξαναγράψουμε αυτή την ιστορία.

Στο podcast εξετάζουμε πώς μια πρώτη, αρκετά φιλόδοξη πρόταση μπορεί να λειτουργήσει ως σημείο αναφοράς και να κάνει την επόμενη, χαμηλότερη απαίτηση να φαίνεται πιο λογική και αποδεκτή. Δεν πρόκειται όμως για μια τεχνική που εφαρμόζεται μηχανικά, ούτε ταιριάζει σε όλους. Αναλύουμε γιατί χρειάζεται αυτοπεποίθηση, ψυχραιμία, εμπειρία και σωστή ανάγνωση του συνομιλητή, αλλά και πού βρίσκεται το όριο ανάμεσα στο «ζητάω ψιλά» και στο «χάνω τη συμφωνία πριν καν ξεκινήσει».

Γιατί στη διαπραγμάτευση, ο πρώτος αριθμός έχει δύναμη. Όμως αυτό που κάνει τη διαφορά δεν είναι η υπερβολή, αλλά το μέτρο, η στρατηγική και η ικανότητα να οδηγήσεις τη συζήτηση προς ένα “ναι” που έχει πραγματική αξία.

• «Γιατί διαβάζω ένα πολυδιαφημισμένο μυθιστόρημα και βαριέμαι τη ζωή μου;» Μην ανησυχείς, συμβαίνει ΠΟΛΥ πιο συχνά από όσο νομίζεις.
• «Μπορείτε να μου προτείνετε βιβλία για τις διακοπές;» Ναι, αμέ! Έχουμε LGBT literature από Πατάκη, Southern noir από Gutenberg, και φεμινιστική λογοτεχνία από Εστία.

Στείλτε μας κι εσείς μέιλ με τη δική σας ερώτηση, στο dipthotpod@gmail.com. Μη διστάσετε! Τις απαντάμε ΟΛΕΣ.

Αφορμή είναι η διαδεδομένη πεποίθηση ότι ένα ρομαντικό ταξίδι μπορεί να ανανεώσει έναν κουρασμένο δεσμό. Οι δύο τους υποστηρίζουν ότι πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες αυταπάτες των ζευγαριών. Τα προβλήματα που υπάρχουν στην καθημερινότητα δεν εξαφανίζονται επειδή αλλάζει το σκηνικό. Αντίθετα, μεταφέρονται και συχνά μεγεθύνονται όταν δύο άνθρωποι βρίσκονται μαζί όλο το εικοσιτετράωρο, χωρίς τις αποστάσεις και τις διεξόδους που προσφέρει η καθημερινή ζωή.

Η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από τις υπερβολικές προσδοκίες που συνοδεύουν τις διακοπές: το ειδυλλιακό δωμάτιο, το ηλιοβασίλεμα, τα καινούργια ρούχα και η ελπίδα ότι ο έρωτας θα αναζωπυρωθεί. Όμως, όπως επισημαίνουν, κανένας προορισμός δεν μπορεί να λύσει προβλήματα που παραμένουν άλυτα στην πόλη. Αντίθετα, οι διαφορές στο πρόγραμμα, στις ανάγκες και στις επιθυμίες γίνονται συχνά αφορμή για εντάσεις και καβγάδες.

Το βασικό συμπέρασμα είναι απλό: οι διακοπές δεν μπορούν να σώσουν μια προβληματική σχέση. Μπορούν όμως να γίνουν πολύ πιο ευχάριστες όταν σταματήσουμε να τις φορτώνουμε με υπερβολικά ρομαντικά οράματα και επικεντρωθούμε στο να περάσουμε καλά, πρώτα ως άνθρωποι και μετά ως ζευγάρι.

Συντελεστές
Sound design, ηχοληψία: Κάκια Γκουδίνα
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Η ταινία του Μιγκέλ Άνχελ Χιμένεθ, βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Πάνου Καρνέζη, διαδραματίζεται στα τέλη της δεκαετίας του 1970 σε ένα ιδιωτικό νησί του Ιονίου. Πρωταγωνιστής είναι ένας πανίσχυρος Έλληνας μεγιστάνας, τον οποίο υποδύεται ο Γουίλεμ Νταφόε, σε μια ιστορία όπου η χλιδή, η εξουσία και τα οικογενειακά μυστικά συνυπάρχουν κάτω από τον καυτό ήλιο του ελληνικού καλοκαιριού. Η ταινία κυκλοφορεί στους ελληνικούς κινηματογράφους στις 2 Ιουλίου από τη Heretic, ενώ το original motion picture soundtrack κυκλοφορεί ψηφιακά στις 26 Ιουνίου από τη Minos EMI, a Universal Music Company.

Το soundtrack υπογράφει ο Αλέξανδρος Λιβιτσάνος, ο οποίος δίνει τον μουσικό τόνο σε αυτό το ατμοσφαιρικό δράμα, ενώ παράλληλα παρουσιάζει μια ιδιαίτερη, σκοτεινή και βαθιά κινηματογραφική διασκευή του κλασικού «Don't Let Me Be Misunderstood», ερμηνευμένη από τον Γουίλεμ Νταφόε και τη Czech Studio Orchestra.

Ο Αλέξανδρος Λιβιτσάνος είναι συνθέτης, ενορχηστρωτής και πιανίστας με διεθνή παρουσία. Έργα του έχουν παρουσιαστεί και ηχογραφηθεί σε Ευρώπη, Αμερική, Ασία και Αυστραλία, ενώ έχει συνεργαστεί με κορυφαίες προσωπικότητες και οργανισμούς της μουσικής, ανάμεσά τους ο Alexandre Desplat, ο Michel Legrand, οι Canadian Brass, η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, η Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ και η Ελληνική Συμφωνική Ορχήστρα Νέων. Παράλληλα αποτελεί μία από τις πιο δημιουργικές και πολυσχιδείς παρουσίες της ελληνικής μουσικής σκηνής, κινούμενος με την ίδια άνεση ανάμεσα στη συμφωνική μουσική, το θέατρο, τον κινηματογράφο και το ελληνικό τραγούδι.

Στη συζήτησή μας μιλά για τη δημιουργία της μουσικής του «The Birthday Party», τις ηχογραφήσεις στην Πράγα, τη σχέση του με τον κινηματογράφο, τις διασκευές που κάνει, το «Σπιρτόκουτο The Musical» και τα επόμενα καλλιτεχνικά του σχέδια.

Συντελεστές
Sound design, ηχοληψία: Κάκια Γκουδίνα
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Στο επιχειρείν, η επικοινωνία είναι καθημερινή υπόθεση. Συνομιλείτε με συνεργάτες, υποψήφιους εργαζόμενους, πελάτες, ανταγωνιστές και ανθρώπους που μπορεί να επηρεάσουν την πορεία της επιχείρησής σας. Το ερώτημα είναι: μπορείτε να καταλάβετε πότε απέναντί σας βρίσκεται ένα πραγματικά δυνατό μυαλό;

Στο podcast αναλύουμε 7 ενδείξεις ευφυΐας: από τις σωστές ερωτήσεις και την άνεση του “δεν γνωρίζω”, μέχρι την ικανότητα αλλαγής άποψης, την απλοποίηση σύνθετων θεμάτων, τη σύνδεση φαινομενικά άσχετων πραγμάτων, την ουσιαστική ακρόαση και το έξυπνο χιούμορ.

Γιατί ένας πολύ έξυπνος άνθρωπος δεν ξεχωρίζει απαραίτητα από αυτά που δηλώνει ότι ξέρει. Ξεχωρίζει από τον τρόπο που σκέφτεται, ακούει, ρωτά, μαθαίνει και συνδέει τα δεδομένα γύρω του.

Πώς λειτουργεί ο καπιταλισμός στην Κίνα; Ποια είναι η σχέση του Κομμουνιστικού Κόμματος με τις ιδιωτικές επιχειρήσεις της χώρας; Τι είναι το σύστημα του «μαστιγίου και του καρότου»; Πώς επηρεάζει αυτό το σύστημα την οικονομική ανάπτυξη και την αποτελεσματικότητα στην Κίνα; Ποιες είναι οι επιπτώσεις του για τις ξένες εταιρείες και για τις χώρες που επιδιώκουν να προσελκύσουν ιδιωτικές επενδύσεις από την Κίνα; Και ποιες είναι οι προοπτικές της κινεζικής οικονομίας;

Για να απαντήσουμε σε αυτά τα ερωτήματα, μιλήσαμε με την Ning Leng, Επίκουρη Καθηγήτρια στη Σχολή Δημόσιας Πολιτικής McCourt του Πανεπιστημίου Georgetown και κορυφαία ειδικό στην πολιτική οικονομία της Κίνας και της Παγκόσμιας Κίνας, καθώς και στις θεσμικές επιπτώσεις του αυταρχισμού.

Αυτή η συζήτηση αποτελεί μέρος της σειράς podcast του Κινεζικού Προγράμματος του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων σε συνεργασία με το "Ti Kosmos podcast". Παρουσιάστρια του podcast είναι η Μαριλίζα Αναστασοπούλου.

Το Κινεζικό Πρόγραμμα του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων (Ι.ΔΙ.Σ.) προωθεί τη συστηματική μελέτη της σύγχρονης Κίνας στην Ελλάδα, επιδιώκοντας να προσφέρει σε βάθος κατανόηση της ιστορικής εξέλιξης, των αντιθέσεων, των πολιτικών οικονομικών και κοινωνικών διεργασιών, καθώς και του παγκόσμιου ρόλου της σύγχρονης Κίνας.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το Πρόγραμμα, δείτε https://chinaprogram.gr

Σε αυτό το επεισόδιο, εξερευνούμε τη σχέση των παιδιών με το χαρτί, τη δημιουργικότητα και τη διαδικασία της ζωγραφικής. Ποιες ανάγκες μπορεί να καλύπτει το «καινούριο χαρτί»; Πώς αλλάζει αυτή η συμπεριφορά καθώς το παιδί μεγαλώνει; Και γιατί η ανησυχία του ενήλικα για τη σπατάλη, τα υλικά και το περιβάλλον είναι απολύτως δικαιολογημένη;

Ίσως τελικά το παιδί να μη ζητάει απλώς ένα καινούργιο χαρτί. Ίσως να ζητάει μια καινούργια αρχή.

Καλέσαμε τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννη Στουρνάρα για να μας εξηγήσει, με τον μεταδοτικό και προσιτό του λόγο, τα κενά του οικονομικού αλφαβητισμού στην Ελλάδα και να μοιραστεί τους λόγους για τους οποίους παραμένει αισιόδοξος για το μέλλον.

Συντελεστές: Κάμερα - Μοντάζ: Κάκια Γκουδίνα | Ηχοληψία, Sound design: Κάκια Γκουδίνα

Μουσική επεισοδίου: Κάκια Γκουδίνα

Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

• «Υπάρχει θεραπεία για τη ζέστη και τη φρίκη του θέρους;»
• «Μας άφησε η γιαγιά την επίπλωσή της (σερβάντα, διπλό μασίφ κρεβάτι, ντουλάπες, τραπεζαρία), η οποία είναι παλιά, η λάκα των 70s αν θυμάστε. Τα έπιπλα ούτε χωράνε ούτε ταιριάζουν στα σπίτια μας. Τι να τα κάνουμε;»
• «Θα φορούσατε πέδιλο με κάλτσες; Γιατί το βλέπω να φιγουράρει στα περιοδικά μόδας ξανά και δεν ξέρω αν θα μπορέσω να το αντέξω».

Στείλτε μας κι εσείς μέιλ με τη δική σας ερώτηση, στο dipthotpod@gmail.com. Μη διστάσετε! Τις απαντάμε ΟΛΕΣ.

Συντελεστές
Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη
Αφήγηση, Sound design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

Με βάση τις προσωπικές τους εμπειρίες καταλήγουν σε ένα βασικό συμπέρασμα: οι καλές οικογενειακές διακοπές δεν εξαρτώνται από τον εξωτικό προορισμό αλλά από την πρακτικότητα. Η πρόσβαση στη θάλασσα, η ύπαρξη βοήθειας από φίλους ή συγγενείς, η ασφάλεια του τόπου και η εγγύτητα σε ιατρικές υπηρεσίες αποδεικνύονται πολύ σημαντικότερα από το πόσο «ινσταγκραμικός» είναι ένας προορισμός.

Στη συζήτηση ανατρέπονται αρκετοί μύθοι. Τα ακριβά οικογενειακά ξενοδοχεία δεν εγγυώνται απαραίτητα ξεκούραση, ενώ τα παιδιά συχνά διασκεδάζουν περισσότερο με την άμμο, το νερό και ένα πλαστικό κυπελλάκι παρά με τα παιχνίδια που οι γονείς κουβαλούν μαζί τους. Εξίσου σημαντική είναι η παρουσία άλλων οικογενειών, καθώς οι φιλίες των παιδιών –και συχνά των γονιών– μπορούν να μετατρέψουν τις διακοπές σε μια μικρή κοινότητα αλληλοϋποστήριξης.

Επίσης, μοιράζονται πρακτικά tips για την οργάνωση, το φαρμακείο των διακοπών, την επιλογή παραλίας, τη χρήση κινητών και tablet, αλλά και ιδέες για δημιουργική απασχόληση των παιδιών μακριά από τις οθόνες.

Συντελεστές
Sound design, ηχοληψία: Κάκια Γκουδίνα
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Η Ντίνα Νικολάου μάς μιλάει για το νέο της concept «Dinas», το πώς ξεκίνησε η σχέση της με τη μαγειρική, πώς βρέθηκε στο Παρίσι στα 21 της, αλλά και ποιο είναι το υπέροχο μυστικό πίσω από το σχεδιασμό του φυσικού καταστήματος της στην Πανόρμου.

Ακούστε το σημερινό μας επεισόδιο The Tastemakers by Efood παρέα με delivery by efood και σας ευχόμαστε καλό καλοκαίρι!

Γιατί;

Σε αυτό το επεισόδιο εξερευνούμε τον κόσμο των φοβιών μέσα από μια ψυχοδυναμική ματιά. Μιλάμε για το πώς γεννιούνται οι φοβίες, γιατί επιμένουν ακόμη κι όταν γνωρίζουμε λογικά ότι δεν κινδυνεύουμε, πώς συνδέονται με το σώμα, το τραύμα, την προσκόλληση και τις πρώιμες εμπειρίες μας, αλλά και γιατί η αποφυγή, όσο ανακουφιστική κι αν φαίνεται, συχνά δυναμώνει τον φόβο.

Γιατί μερικές φορές δεν φοβόμαστε πραγματικά το αεροπλάνο, το ασανσέρ ή την κατσαρίδα.

Φοβόμαστε αυτό που αυτά ξυπνούν μέσα μας.

Ένα επεισόδιο για τους φόβους που μας προστατεύουν, για εκείνους (τις φοβίες) που μας φυλακίζουν και για τη στιγμή που αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε όχι «πώς θα σταματήσω να φοβάμαι», αλλά «τι είναι αυτό που φοβάται μέσα μου;».

Η περιέργεια δεν σημαίνει αδιακρισία, ούτε κουτσομπολιό, ούτε άσκοπες ερωτήσεις. Σημαίνει διάθεση να καταλάβεις καλύτερα πώς λειτουργεί η επιχείρησή σου, τι αλλάζει στην αγορά, τι κάνουν οι ανταγωνιστές σου και τι βιώνουν οι άνθρωποί σου.

Στο podcast αυτό αναλύουμε γιατί η περιέργεια συνδέεται με την καινοτομία, την εγρήγορση, την προστασία της εικόνας της επιχείρησης και τη φροντίδα προς την ομάδα. Από την αμφισβήτηση παλιών διαδικασιών μέχρι την παρακολούθηση του ανταγωνισμού και των online κριτικών, ο περίεργος επιχειρηματίας βλέπει πράγματα που οι άλλοι προσπερνούν.

Γιατί στο επιχειρείν, όποιος δεν ρωτά, δεν μαθαίνει. Και όποιος δεν μαθαίνει, αργά ή γρήγορα μένει πίσω.

Ένα επεισόδιο για όλους τους γονείς που έχουν κοιτάξει μια παιδική ζωγραφιά και έχουν αναρωτηθεί: «Τι προσπαθεί να μου πει;»

Η συζήτησή τους ξεκινά από την ιστορία της τεχνητής νοημοσύνης, από τον Άλαν Τούρινγκ και τα πρώτα πειράματα της δεκαετίας του 1950 μέχρι τα σύγχρονα παραγωγικά μοντέλα και το ChatGPT. Ο καθηγητής εξηγεί ότι η σημερινή «επανάσταση» δεν προέκυψε από ένα μοναδικό επιστημονικό άλμα, αλλά από δεκαετίες συνεχούς έρευνας και συλλογικής προσπάθειας.

Στη συνέχεια αναλύονται οι επιπτώσεις της τεχνητής νοημοσύνης στη δημοκρατία, την κοινωνία και την καθημερινότητα. Μπορεί να ενισχύσει τη λήψη αποφάσεων, την εκπαίδευση, την υγεία και τη διαχείριση πόρων, αλλά ταυτόχρονα δημιουργεί σοβαρές προκλήσεις: παραπληροφόρηση, deepfakes, χειραγώγηση και εξάρτηση από αλγοριθμικά συστήματα. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον κίνδυνο αποδυνάμωσης της κριτικής σκέψης, της αυτογνωσίας και της ενσυναίσθησης, ειδικά στις νεότερες γενιές.

Η συζήτηση επεκτείνεται και στην αγορά εργασίας, όπου εξετάζονται οι φόβοι για απώλεια θέσεων, οι νέες δεξιότητες που θα απαιτηθούν και οι μεγάλες αλλαγές που αναμένονται τα επόμενα χρόνια. Παράλληλα, αναδεικνύεται η ανάγκη διαρκούς εκπαίδευσης και προσαρμογής σε ένα περιβάλλον που μεταβάλλεται ταχύτατα.

Το επεισόδιο κλείνει με έναν προβληματισμό για το μέλλον της παιδείας, τον ρόλο του σχολείου, τη σχέση γονιών και εκπαιδευτικών και την ανάγκη να καλλιεργούνται πολίτες που θα χρησιμοποιούν την τεχνητή νοημοσύνη ως εργαλείο, χωρίς να υποκαθιστούν τη δική τους κρίση και ανθρωπιά.

Συντελεστές
Sound design, ηχοληψία: Κάκια Γκουδίνα
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

• «Έγινα κακός που αρνήθηκα να κάνω διακοπές με “φιλικό ζευγάρι”;» Λολ, όχι. Πολύ καλά έκανες. Αλλά άκου...
• «Από πότε οι νεράιδες βγαίνουν και χορεύουν στη στεριά;» Ξέρουμε, και ξέρουμε ΑΚΡΙΒΩΣ από πότε.

Στείλτε μας κι εσείς μέιλ με τη δική σας ερώτηση, στο dipthotpod@gmail.com. Μη διστάσετε! Τις απαντάμε ΟΛΕΣ.

#1. Ποτέ δεν θα είστε έτοιμοι και ποτέ το “timing” δεν θα είναι το ιδανικό : συχνά θέλετε να ξεκινήσετε ένα καινούργιο πρότζεκτ, μια δουλειά, ένα χόμπυ, από το να πάρετε δίπλωμα οδήγησης μέχρι το να πάτε γυμναστήριο—Και αντί να ξεκινήσετε, το αναβάλετε, είτε γιατί δεν νιώθετε έτοιμοι, είτε περιμένετε να κλείσουν κάποιες άλλες εκκρεμότητες, είτε να έχετε όλες τις πληροφορίες που θέλετε και πάει λέγοντας.  Όμως, τελικά, επειδή συνεχώς προκύπτουν καινούργια δεδομένα, στην πραγματικότητα, δεν θα είστε ποτέ απολύτως έτοιμοι.  Γι’ αυτό σας προτείνω, αν θέλετε πολύ να κάνετε κάτι, ξεκινήστε το!

#2. Η υγεία σας είναι αδιαπραγμάτευτη : ειδικά όταν είστε νέοι, πιστεύετε ότι η υγεία σας θα είναι πάντα άψογη, με αποτέλεσμα συχνά να παραμελείτε την σωστή διατροφή, την άσκηση, τον καλό ύπνο.  Όμως, ακόμα κι αν σήμερα έχετε πολύ καλή υγεία, σας προτείνω να την προσέξετε, να κάνετε κάθε χρόνο ένα καλό τσεκ απ, αν βρείτε κάτι να επισκεφθείτε τον κατάλληλο γιατρό, και να φροντίζετε να τρώτε σωστά, να ασκείστε σωματικά, να πίνετε άφθονο νερό και να ξεκουράζεστε.  Μόνο έτσι θα έχετε διαχρονικά καλή υγεία, και δεν θα αναγκαστεί το σώμα σας να διαμαρτυρηθεί για να σας το θυμίσει!

#3. Η καλύτερη δουλειά δεν είναι μόνο εκείνη που πληρώνει τα περισσότερα : όσο κι αν ένας καλός μισθός ή πακέτο ανταμοιβών και να είναι δελεαστικό, στην δουλειά σας υπάρχουν και άλλοι σημαντικοί παράγοντες που αξίζει να ζυγίσετε πριν πάρετε μια απόφαση να συνεργαστείτε με κάποιο οργανισμό:  θα παίξει ρόλο το αντικείμενο της δουλειάς σας, οι προοπτικές εξέλιξης, η κουλτούρα της εταιρίας, το κλίμα, οι συνάδελφοι, και το κατά πόσο σας επιτρέπει να έχετε ισορροπία προσωπικής & επαγγελματικής ζωής.

#4. Δεν θα αρέσετε ποτέ σε όλους : δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι τα ίδια γούστα,  αξίες, νοοτροπία, προτιμήσεις, γι’ αυτό μην προσπαθείτε να αρέσετε σε όλους! Από την άλλη πλευρά, ούτε σε σας ταιριάζουν όλοι, και νιώθετε στο ίδιο μήκος κύματος.  Αποδεχτείτε λοιπόν την διαφορετικότητα των άλλων, ακόμα κι αν δεν συμφωνείτε, κι επιλέξτε να κάνετε παρέα με ανθρώπους με τους οποίους ταιριάζετε, εμπιστεύεστε και περνάτε καλά!

#5. Ο σύντροφός σας και οι κοντινοί σας άνθρωποι δεν έχουν μαντικές ικανότητες : πολλοί άνθρωποι, ίσως και εσείς, πιστεύετε ότι ο σύντροφός σας ή άλλοι άνθρωποι κοντά σας οφείλουν να καταλαβαίνουν τις ανάγκες σας και να σας φέρονται όπως εσείς θέλετε ή όπως θα τους φερόσασταν εσείς.  Όμως αυτό δεν στέκει : σίγουρα κάποιος που σας αγαπάει και σας ξέρει καιρό σας καταλαβαίνει, όμως αν εσείς δεν εκφράσετε με σαφήνεια και αυθεντικότητα τα θέλω, τις ανάγκες και τα όριά σας, ο άλλος δεν μπορεί να τα ξέρει!  Και ενώ οι προθέσεις τους μπορεί να είναι θετικές, δεν σημαίνει ότι φέρονται και εκφράζονται ακριβώς όπως εσείς, ή περιμένετε εσείς από αυτούς!

Είμαι η Ξένια Κούρτογλου, ειδικός στην Ψυχική Ανθεκτικότητα και στην εκπομπή μου μαθαίνετε πώς να αντιμετωπίζετε με επιτυχία τις συνεχείς αλλαγές της ζωής προσωπικά και επαγγελματικά.

Συντελεστές
Sound design, ηχοληψία: Κάκια Γκουδίνα
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για τις σχέσεις που μας αλλάζουν, για τις απώλειες που μας μεταμορφώνουν και για το πώς συναντάμε τον εαυτό μας μέσα από τους άλλους.

Σε αυτό το επεισόδιο, εξερευνούμε τι λένε οι έρευνες για τη σχέση ανάμεσα στο παιδικό σχέδιο και τον οπτικό πολιτισμό. Πώς επηρεάζουν τις ζωγραφιές τα κινούμενα σχέδια, τα βιντεοπαιχνίδια, το YouTube και οι εικόνες που βλέπουν καθημερινά τα παιδιά; Γιατί τα τέρατα και οι μάχες εμφανίζονται τόσο συχνά στα σχέδιά τους; Και πότε χρειάζεται πραγματικά να παρατηρήσουμε κάτι περισσότερο;

Ελάτε να δούμε παρέα, γιατί μια ζωγραφιά δεν είναι πάντα αυτό που φαίνεται με την πρώτη ματιά και πώς μπορούμε να ακούμε καλύτερα τις ιστορίες που θέλουν να μας αφηγηθούν τα παιδιά μέσα από το σχέδιό τους.

«Πώς θα γίνει να μεγαλώσουν οι ώρες για να κάνω πράγματα για τον εαυτό μου;» Μήπως προτιμάς μια Τζάγκουαρ που είναι και πιο εύκολο;

«Τι να κάνω για να ξεφύγω από το βάλτωμα; Τατουάζ; Ή να τον χωρίσω;» Χμμ... Μην κάνεις τατουάζ.

«Αδιάβροχο ή ομπρέλα;» Ποτέ κανένα αδιάβροχο δεν έβγαλε το μάτι κανενός. Αλλά υπάρχουν και εξαιρέσεις.

Στείλτε μας κι εσείς μέιλ με τη δική σας ερώτηση, στο dipthotpod@gmail.com. Μη διστάσετε! Τις απαντάμε ΟΛΕΣ.

Συντελεστές
Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη
Αφήγηση, Sound design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

Συντελεστές
Sound design, ηχοληψία: Κάκια Γκουδίνα
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Σήμερα θα μιλήσουμε για την συγκεντρωτικότητα, κάτι που χαρακτηρίζει πολλούς ικανούς ανθρώπους, και μέσα από αυτήν, πρώτα απ’ όλα βλάπτουν τον εαυτό τους, αλλά και στερούν την δυνατότητα προόδου των άλλων. Συχνά στις συνεδρίες μου συναντώ επιχειρηματίες που δεν έχουν ποτέ χρόνο για τον εαυτό τους, περνάνε όλα από τα χέρια τους, και νιώθουν μεγάλη ανασφάλεια να λείψουν έστω και λίγες μέρες να ξεκουραστούν, γιατί φοβούνται πως αν εκείνοι δεν είναι εκεί, η δουλειά τους θα πέσει.

Όμως το να κρατάτε όλες τις ευθύνες πάνω σας, ενώ έχετε συνεργάτες, κρατάει και εσάς σκλαβωμένους, και την δουλειά σας σε τέλμα.  Γι’ αυτό θα μοιραστώ τέσσερις στρατηγικές που θα σας βοηθήσουν να απαλλαχθείτε από την συγκεντρωτικότητα. Πριν όμως, θέλω να τονίσω πως η ανάθεση ρόλων και καθηκόντων δεν σημαίνει μόνο «μοιράζω τις δουλειές». Είναι μια ουσιαστική αναπτυξιακή διαδικασία, που προϋποθέτει αμοιβαία εμπιστοσύνη, και περιλαμβάνει καθοδήγηση, παρακολούθηση και ανατροφοδότηση. 

Αναγνωρίστε τι πραγματικά φοβάστε εσείς : Πίσω από τη συγκεντρωτικότητα συνήθως κρύβεται ανασφάλεια και διάφοροι φόβοι: μήπως οι άλλοι δεν κάνουν την δουλειά σωστά; Μήπως εκτεθείτε ή χάσετε τον έλεγχο;  Αναρωτηθείτε «κάνω τη δουλειά μόνος μου γιατί είναι κρίσιμη ή γιατί δεν εμπιστεύομαι κάποιον άλλον;  Ή μήπως αναθέτοντας καθήκοντα δεν θα είμαι τόσο απαραίτητος ή σημαντικός;» Και απαντήστε ειλικρινά στον εαυτό σας.

Αναθέστε ξεκάθαρα και με σαφήνεια : η ανάθεση σε άλλους δεν πετυχαίνει όχι επειδή οι άνθρωποι δεν έχουν ικανότητες, αλλά επειδή δεν κατάλαβαν τι ακριβώς τους ζητάτε. Γι’ αυτό, όταν δίνετε σ’ ένα συνεργάτη να κάνει μια δουλειά, ξεκαθαρίστε με σαφήνεια τι ακριβώς είναι το ζητούμενο, πώς και με ποιους θα γίνει και πότε θα παραδοθεί.  Όσο πιο ξεκάθαρο είναι το πλαίσιο, τόσο πιο άνετα μπορεί κάποιος να κινηθεί μέσα σε αυτό.Κι αν χρειαστούν ενδιάμεσες οδηγίες, φροντίστε να είστε εκεί να τις δώσετε.

Υποστηρίξτε χωρίς να παρεμβαίνετε συνεχώς : για να μπορέσουν οι άνθρωποί σας να χτίσουν εμπειρία, χρειάζονται οδηγίες, καθοδήγηση, αλλά όχι συνεχή έλεγχο και παρέμβαση σε κάθε βήμα.  Αφού εξηγήσετε τι θέλετε, αφήστε τους χώρο και χρόνο να το κάνουν και μην στέκεστε πάνω από το κεφάλι τους αν δεν σας ζητήσουν βοήθεια. Μ’ αυτόν τον τρόπο τους βοηθάτε να πάρουν την ευθύνη τους, και μόνο έτσι θα χτίσουν εμπειρία. 

Αντιμετωπίστε τα λάθη και τις αποτυχίες σαν μαθήματα ανάπτυξης : αν κάθε λάθος ή αστοχία οδηγεί σε αυστηρή κριτική, απόρριψη, ή αφαίρεση ευθυνών, η ομάδα σας θα χάσει την έμπνευση, το κίνητρό της και θα πάψει να προσπαθεί.Για να εξελιχθούν οι άνθρωποί σας χρειάζονται ψυχολογική ασφάλεια, και ενθάρρυνση να δοκιμάζουν τις δυνάμεις τους χωρίς να φοβούνται. Μετά από κάθε αποτέλεσμα, δώστε χρήσιμη ανατροφοδότηση με στόχο τη μάθηση, όχι την τιμωρία. Βοηθήστε τους συνεργάτες σας να μάθουν από ότι δεν πήγε καλά, παίρνοντας καθοδήγηση για το μέλλον, κι έτσι θα γίνουν πολύ πιο υπεύθυνοι και δεν θα εκτελούν απλά εντολές.

Ήμασταν και με τα δύο πόδια, τελικά, εκτός ευρώ;
Τι ακριβώς έκανε τον Αλέξη Τσίπρα να μετατρέψει το «όχι» σε «ναι;»
Γιατί ήταν άλλος πολιτικός απέναντι στους Έλληνες κι άλλος απέναντι στους Ευρωπαίους;
Και τι είναι αυτό το τραύμα που μας κατατρύχει ακόμα;

Η Βικτώρια Δενδρινού, συνδημιουργός του «Στο Χιλιοστό» συνομιλεί με την Κρυστάλλη Γλυνιαδάκη, που το μακρινό 2019 βοήθησε την ίδια και την Ελένη Βαρβιτσιώτη να στήσουν το βιβλίο «Η Τελευταία Μπλόφα» ως επιμελήτριά του, για όσα συμβαίνουν πίσω από τις κάμερες του ντοκιμαντέρ, πίσω από τις σελίδες του βιβλίου, την έρευνα, τον τρόπο γραφής, την αφηγηματικότητα, τα data.

Γιατί η πραγματική δουλειά, όπως δείχνει και το ντοκιμαντέρ, γίνεται «Μακριά από το πλήθος».

Συντελεστές
Συνέντευξη: Κρυστάλλη Γλυνιαδάκη
Ηχοληψία, Sound design: Κάκια Γκουδίνα
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Σε αυτό το επεισόδιο ταξιδεύουμε στον συναρπαστικό κόσμο της μεταμόρφωσης της πεταλούδας και ανακαλύπτουμε γιατί η αλλαγή δεν μοιάζει με βελτίωση αλλά με διάλυση και αναγέννηση.

Με αφορμή τα λεγόμενα imaginal cells —τα κύτταρα που κουβαλούν το σχέδιο της πεταλούδας πολύ πριν αυτή υπάρξει— εξερευνούμε πώς το τραύμα, οι άμυνες, η ντροπή, η ενοχή και τα παλιά μοτίβα συχνά πολεμούν ακριβώς εκείνα τα κομμάτια που προσπαθούν να μας οδηγήσουν προς μια πιο αυθεντική ζωή.

Ένα επεισόδιο για το εσωτερικό παιδί, το εν δυνάμει ενήλικο κομμάτι, τη θεραπεία και το θάρρος που χρειάζεται για να εγκαταλείψουμε μια ταυτότητα που κάποτε μας προστάτευσε, αλλά πλέον δεν μας επιτρέπει να πετάξουμε.

Ίσως η πεταλούδα να μην είναι το τέλος της διαδρομής.

Ίσως να ήταν πάντα μέσα μας.

Αν βρίσκεσαι σε μια περίοδο αλλαγής, αν νιώθεις ότι κάτι μέσα σου πεθαίνει ενώ κάτι νέο προσπαθεί να γεννηθεί, αυτό το επεισόδιο θα σου δώσει μια εντελώς διαφορετική ματιά στο ταξίδι της προσωπικής εξέλιξης.

Στο podcast αυτό αναλύουμε τι σημαίνει accessibility-first, γιατί δεν είναι απλώς τεχνική λεπτομέρεια ή νομική υποχρέωση, αλλά στρατηγική επιλογή, και πώς παραδείγματα όπως η Amazon δείχνουν ότι η προσβασιμότητα μπορεί να γίνει ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.

Γιατί όταν ένα site είναι πιο καθαρό, πιο κατανοητό, πιο λειτουργικό και πιο εύχρηστο για ανθρώπους με αναπηρία, γίνεται τελικά καλύτερο για όλους. Και αυτό δεν είναι κόστος. Είναι επένδυση σε εμπιστοσύνη, φήμη και μακροπρόθεσμη αξία.

Σε αυτό το επεισόδιο του Podcast «Όταν το παιδί ζωγραφίζει», εξερευνούμε τι σημαίνει η επανάληψη στο παιδικό σχέδιο και πώς ένα μικρό μοτίβο μπορεί να λειτουργεί σαν τρόπος σκέψης, επεξεργασίας και ασφάλειας για το παιδί.

Ένα επεισόδιο που βοηθά γονείς και ενήλικες να παρατηρούν πιο ουσιαστικά και να βλέπουν τη ζωγραφιά όχι σαν «τεστ», αλλά σαν έναν ανοιχτό διάλογο με το παιδί.

Γιατί αυτό που βλέπεις δεν είναι πάντα αυτό που νομίζεις.

Το μυθιστόρημα «Φερμουάρ» (2014) της Μανίνας Ζουμπουλάκη για πρώτη φορά μεταφέρεται στο θέατρο, σε σκηνοθεσία της Γαλήνης Τσεβά και ηθοποιούς της ομάδας Main Point. Μία παράσταση με ατμόσφαιρα noir και αιχμές μαύρης κωμωδίας, που φωτίζει τις σκοτεινές πλευρές μιας κοινωνίας όπου η εξουσία, η ανάγκη και ο φόβος μπλέκονται επικίνδυνα. Ένα έγκλημα με θύμα τον Υπουργό Ανεργίας γίνεται η αφετηρία μιας αλυσίδας αποκαλύψεων και φέρνει κοντά πρόσωπα που προσπαθούν να κρατηθούν όρθια μέσα σε μια πραγματικότητα που διαρκώς μετακινεί τα όρια της ενοχής και της επιβίωσης: Μια λαϊκή τραγουδίστρια, μια δημόσια υπάλληλος, μια σκηνοθέτρια, ένας μακιγιέρ και μια άνεργη μοδίστρα βρίσκονται ξαφνικά παγιδευμένοι στην ίδια υπόθεση — ο καθένας με τη δική του εκδοχή, το δικό του άλλοθι, τη δική του σιωπή.

Καθώς η ιστορία ξετυλίγεται, το προσωπικό και το πολιτικό γίνονται αξεχώριστα, ενώ η αλήθεια μοιάζει συχνά λιγότερο σημαντική από την ανάγκη να αντέξει κανείς.

Το «Φερμουάρ» δεν είναι μόνο ένα αστυνομικό μυστήριο. Είναι ένα έργο για τα όρια της ηθικής, για τις μικρές και μεγάλες ενοχές που κουβαλά ο καθένας και για το πώς η κοινωνική πίεση μπορεί να μετατρέψει τους ανθρώπους σε συνένοχους — ακόμη και μέσα από τη σιωπή τους.

Και όσο η υπόθεση προχωρά, το ερώτημα που μένει ανοιχτό δεν είναι μόνο ποιος σκότωσε τον Υπουργό, αλλά τι θεωρεί τελικά ο καθένας σωστό και δίκαιο…

Το έργο παρουσιάζεται για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων. Ξεκίνησε στις 25 και 26 Μαΐου και θα παιχτεί και στις 8-9 Ιουνίου 2026 στις 20.30, στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης.

Χορηγός επικοινωνίας: ATHENS VOICE

«Γιατί με εκνευρίζουν όλοι;»

«Ακούστε τι μηνύματα λαμβάνω από έναν κύριο που θέλει να προωθήσει μόνος το βιβλίο του. Μου στέλνει συνέχεια μια ανάρτηση —την ίδια κάθε φορά— και από κάτω μού γράφει: “Πολύ Καλό Βιβλίο!” Είναι αυτός σωστός τρόπος προώθησης ενός βιβλίου; Γιατί δεν ρωτάνε κάποιον που ξέρει; Γιατί μάς κάνουν τα νεύρα κρόσια;»

Στείλτε μας κι εσείς μέιλ με τη δική σας ερώτηση, στο dipthotpod@gmail.com. Μη διστάσετε! Τις απαντάμε ΟΛΕΣ.

Συντελεστές
Sound design, ηχοληψία: Κάκια Γκουδίνα
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

#1. Κάντε μια παύση πριν απαντήσετε: είναι λογικό η πρώτη σας αντίδραση να είναι έντονα συναισθηματική. Αν απαντήσετε χωρίς σκέψη εκείνη τη στιγμή, δεν θα εκφράσετε τον καλύτερο εαυτό σας. Γι’ αυτό πάρτε μια ανάσα, έστω και λίγα δευτερόλεπτα μπορεί να κάνουν την διαφορά. Η παύση αυτή δεν είναι αδυναμία: είναι έλεγχος στον εαυτό σας που σας επιτρέπει να απαντήσετε συνειδητά, ήρεμα και όχι παρορμητικά.

#2. Μην μπείτε στο παιχνίδι της προσβολής και της υποτίμησης. Όταν κάποιος σας προσβάλλει, είναι θυμωμένος και έχει τα νεύρα του, συχνά θέλει την παρόμοια αντίδρασή σας για να ξεσπάσει περισσότερο. Και επιζητάει είτε τον καυγά ή την επιβεβαίωση της δύναμής του πάνω σας. Κι έτσι αν απαντήσετε κι εσείς με τον ίδιο τρόπο, απλά έχετε τσιμπήσει και συνεχίζετε το παιχνίδι του. Αντί γι’ αυτό, μπορείτε να πείτε ήρεμα: «Σε παρακαλώ, άλλαξε τον τόνο σου, δεν μου μιλάς με σεβασμό» ή «Αυτός ο τρόπος δεν μου ταιριάζει». Και πείτε το ήρεμα, με λίγες και ξεκάθαρες λέξεις, χωρίς εξηγήσεις ή απολογία.  

#3. Μην πάρετε μέσα σας την προσβολή, δεν σας αφορά, ούτε σας ανήκει : Η μεγαλύτερη ζημιά δεν γίνεται από τα λόγια του άλλου, αλλά από το αν τα πιστέψετε. Αναρωτηθείτε αν αυτό που ειπώθηκε, έχει δόση αλήθειας ή είναι απλά η γνώμη του άλλου; Η αυτοεκτίμησή σας δεν πρέπει να εξαρτάται από τη γνώμη, την έγκριση, ή την συμπεριφορά των άλλων. Δεν χρειάζεται, ούτε έχετε να αποδείξετε τίποτα σε κανέναν. Και η αξία σας δεν μειώνεται μόνο και μόνο επειδή κάποιος ξύπνησε στραβά και προσπαθεί να την αμφισβητήσει.

#4. Επιλέξτε πότε αξίζει να αποχωρήσετε και να απομακρυνθείτε. Μια ακόμα επιλογή είναι εκείνη που λέει πως δεν χρειάζεται να απαντάτε σε όλα. Κάποιες φορές, η πιο δυνατή αντίδραση είναι η αποχώρηση. Όχι από φόβο, αλλά από αυτοσεβασμό. Κι όταν κάποιος επιμένει να σας υποτιμά, δείχνει ότι δεν μπορεί ή δεν θέλει να σας σεβαστεί. Και τότε, εσείς χτίζετε ανθεκτικότητα προστατεύοντας την ενέργεια και την αξιοπρέπειά σας.

Κλείνοντας να τονίσω πως εσείς δεν ελέγχετε τι λένε οι άλλοι. Ελέγχετε όμως την δική σας αντίδραση και το κατά πόσο επιτρέπετε στις προσβολές τους να σας επηρεάσουν. Και κάθε φορά που αντιδράτε με συνειδητή επιλογή αντί για την συναισθηματική παρόρμηση, χτίζετε κάτι πολύ βαθύτερο από μια απάντηση. Χτίζετε εσωτερική δύναμη.

Η ηρωίδα του «Πεθαίνω για Σένα», εν αντιθέσει με τον πολύ μάτσο σύζυγό της, δεν έχει όνομα. Θα μπορούσε να είναι μία από εμάς. Εγώ, εσύ, η κορη σου, η κολλητή σου, όλες μας. Και η πικρή αλήθεια είναι ότι σχεδόν όλες έχουμε γνωρίσει έναν Γιάννη. Απλώς κάποιες σταθήκαμε τυχερές. Ήταν τεράστια τα redflags και δεν γινόταν να μην τα δούμε; Είχαμε κάποι@ να νοιάζεται για το αν φάγαμε / κλάψαμε / κοιμηθήκαμε και ο λεγάμενος δεν βρήκε πρόσφορο έδαφος να «χωθεί» κι άλλο; Κάπως έτσι. 

Όλα αυτά, για ένα βιβλίο που πρέπει να διαβάσεις όσο χρονών κι αν είσαι, όποια κι αν είσαι, ό,τι δουλειά κι αν κάνεις τα συζητάμε στο vidcast με τη συγγραφέα και απλά, κατανοητά και με παραδείγματα τα βάζουμε σε σειρά, για όλες εκείνες τις σχέσεις που για τις γυναίκες κατέληξαν στο νοσοκομείο ή ακόμα χειρότερα στο νεκροταφείο.

Συντελεστές

Συνέντευξη: Χριστίνα Γαλανοπούλου |  Sound design, ηχοληψία: Θάνος Ψυλλίδης.

Η ηχογράφηση έγινε στο AthensVoiceStudio

Στον μύθο της Ψυχής, το πιο επικίνδυνο σημείο δεν είναι το σκοτάδι, ούτε οι δοκιμασίες, ούτε η απώλεια του Έρωτα. Είναι η στιγμή που ανοίγει το κουτί πιστεύοντας πως χρειάζεται να γίνει κάτι περισσότερο για να αξίζει αγάπη.

Και ίσως εκεί να συναντιούνται ακόμη σήμερα πολλές γυναίκες. Στην εξάντληση του να προσπαθούν διαρκώς να γίνουν πιο αρκετές. Πιο όμορφες. Πιο ήρεμες. Πιο δοτικές. Πιο «εύκολες». Ένα επεισόδιο για το εσωτερικό κορίτσι, τη γυναικεία επιθυμία, τη ντροπή γύρω από το «θέλω» και τη στιγμή που μια γυναίκα αρχίζει σιγά-σιγά να πιστεύει πως δεν χρειάζεται να μικραίνει για να αγαπηθεί.

Ο Παυλάκης εξηγεί πως η έρευνα απαιτεί ακραία εξειδίκευση, γεγονός που συχνά περιορίζει τη γενικότερη εικόνα, ενώ παράλληλα αναφέρεται στη χαρά της ανακάλυψης, περιγράφοντας τη στιγμή που κατάλαβε ότι ένα «αποτυχημένο» πείραμα αποκάλυπτε έναν νέο μηχανισμό ανοσοθεραπείας για τον καρκίνο. Εστιάζει ιδιαίτερα στις εξελίξεις στη θεραπεία του καρκίνου, επισημαίνοντας ότι πολλές μορφές του πλέον είτε ιάσιμες είτε μετατρέπονται σε χρόνιες παθήσεις. Ξεχωρίζει τη σημασία των νέων θεραπειών για τον καρκίνο του παγκρέατος, που βασίζονται στη στόχευση του γονιδίου RAS, αποτέλεσμα δεκαετιών ερευνών.

Σημαντικό μέρος της συζήτησης αφιερώνεται στην ανοσοθεραπεία, την οποία παρουσιάζει ως μια επανάσταση σε σχέση με τη χημειοθεραπεία, καθώς αξιοποιεί το ίδιο το ανοσοποιητικό σύστημα για την καταπολέμηση του καρκίνου. Περιγράφει επίσης τη συμβολή της τεχνολογίας mRNA, τόσο στα εμβόλια κατά της Covid-19 όσο και στις μελλοντικές θεραπείες για τον καρκίνο και το AIDS.

Αναφερόμενος στην πανδημία, υπογραμμίζει ότι οι Κινέζοι επιστήμονες αντέδρασαν γρήγορα δημοσιεύοντας το γενετικό υλικό του κορωνοϊού, γεγονός που επέτρεψε την ταχεία ανάπτυξη διαγνωστικών εργαλείων και εμβολίων. Παράλληλα, εκφράζει ανησυχία για το μέλλον της ανθρωπότητας απέναντι στις νέες τεχνολογίες και την τεχνητή νοημοσύνη, σημειώνοντας ότι η τεχνολογική πρόοδος δεν συνοδεύεται πάντα από ανάλογη ηθική πρόοδο.

Κλείνοντας, ο Παυλάκης τονίζει ότι κάθε επιστήμονας προσπαθεί να προσθέσει «ένα μικρό βοτσαλάκι» στο οικοδόμημα της γνώσης, βασιζόμενος πάντα στο έργο των προηγούμενων γενεών και αφήνοντας παρακαταθήκη για τις επόμενες.

Με την υποστήριξη των Σίμου και Ζέτας Παληού

Συντελεστές
Sound design, ηχοληψία: Κάκια Γκουδίνα
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Η εποχή του επιχειρηματία με το βαρύ γραφείο, το διαπεραστικό βλέμμα και την ανάγκη να έχει πάντα τον τελευταίο λόγο έχει τελειώσει. Σήμερα, η πραγματική ηγεσία δεν φαίνεται μόνο στις αποφάσεις, αλλά στον τρόπο που ένας άνθρωπος ακούει την ομάδα του, κάνει σωστές ερωτήσεις και δείχνει έμπρακτο σεβασμό.

Στο podcast αναλύουμε γιατί η ενεργητική ακρόαση, οι ουσιαστικές ερωτήσεις, η ορατή καλοσύνη, το θετικό χιούμορ και η ειλικρινής ευγνωμοσύνη δεν είναι «soft» συμπεριφορές, αλλά βασικά εργαλεία διοίκησης και επιχειρηματικής αποτελεσματικότητας.

Γιατί τελικά, ο επιχειρηματίας που ακούει καλύτερα, καταλαβαίνει γρηγορότερα. Και αυτός που καταλαβαίνει γρηγορότερα, παίρνει καλύτερες αποφάσεις.

Σε αυτό το επεισόδιο του Podcast «Όταν το παιδί ζωγραφίζει», ξεκινάμε από έναν πραγματικό γονεϊκό προβληματισμό και εξερευνούμε τι λένε οι έρευνες για το μαύρο χρώμα στο παιδικό σχέδιο. Από τη μουτζούρα και τον πρώιμο πειραματισμό, μέχρι τον οπτικό πολιτισμό, τους ήρωες, τα video games και την εφηβική ταυτότητα, βλέπουμε πώς η ηλικία αλλάζει το νόημα και γιατί κανένα χρώμα μόνο του δεν αρκεί για ένα συμπέρασμα.

Ένα επεισόδιο που δεν στοχεύει στον πανικό ή στις εύκολες ερμηνείες, αλλά στο να βοηθήσει γονείς και ενήλικες να παρατηρούν βαθύτερα, να ρωτούν καλύτερα και να βλέπουν τη ζωγραφιά του παιδιού ως μέρος ενός μεγαλύτερου διαλόγου.

Γιατί αυτό που βλέπεις… δεν είναι πάντα αυτό που νομίζεις.

Και: στείλτε μας κι εσείς μέιλ με τη δική σας ερώτηση, στο dipthotpod@gmail.com. Μη διστάσετε! Τις απαντάμε όλες, χωρίς φόβο και πάθος.

Η κ. Αποστολάκη στάθηκε ιδιαίτερα στην οικονομική πίεση που δέχονται τα νοικοκυριά από την ακρίβεια, στις αυξανόμενες κοινωνικές ανισότητες και στα προβλήματα που σχετίζονται με τη λειτουργία των θεσμών και του κράτους δικαίου. Υποστήριξε ότι η πολιτική αντιπαράθεση δεν πρέπει να εξαντλείται στις δημοσκοπικές μεταβολές ή στις εσωκομματικές εξελίξεις άλλων κομμάτων, αλλά να επικεντρώνεται στις λύσεις που απαιτούν τα καθημερινά προβλήματα των πολιτών.

Αναφερόμενη στην πορεία του ΠΑΣΟΚ, επισήμανε ότι το κόμμα διαθέτει βαθιές κοινωνικές ρίζες και σημαντική παρακαταθήκη μεταρρυθμίσεων που διαμόρφωσαν τη σύγχρονη Ελλάδα. Τόνισε ότι η παράταξη συνδυάζει την εμπειρία παλαιότερων στελεχών με την παρουσία μιας νεότερης γενιάς πολιτικών, επιδιώκοντας να διευρύνει την επιρροή της στον προοδευτικό χώρο.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στο ζήτημα της στέγασης, το οποίο χαρακτήρισε μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της εποχής. Σύμφωνα με την ίδια, η εκτίναξη των ενοικίων και το αυξημένο κόστος απόκτησης κατοικίας δημιουργούν σοβαρά εμπόδια για τους νέους ανθρώπους και τις οικογένειες, ενώ επανέρχεται το ενδεχόμενο αναζήτησης επαγγελματικών ευκαιριών στο εξωτερικό. Για τον λόγο αυτό, ανέδειξε ως βασικές προτεραιότητες του ΠΑΣΟΚ την αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης, των κόκκινων δανείων και του ιδιωτικού χρέους, μέσα από ένα ολοκληρωμένο σχέδιο κοινωνικής πολιτικής και οικονομικής στήριξης.

Συντελεστές
Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη
Αφήγηση, Sound design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

Δώστε αποδοχή χωρίς όρους: Τα παιδιά δεν χρειάζονται να είναι τέλεια για να αξίζουν, αλλά να νιώθουν ότι αγαπιούνται ακριβώς όπως είναι. Όταν η αγάπη συνδέεται μόνο με την επίδοση –τους βαθμούς, τις επιτυχίες, τη «σωστή» συμπεριφορά– το παιδί αμφισβητεί την αξία του και διεκδικεί την αγάπη σαν να την «εξαγοράζει». Αντί να δίνετε το «μπράβο» μόνο στο άριστα, επιβραβεύστε την προσπάθεια Αντί να πείτε «με απογοήτευσες» πείτε «δεν μου άρεσε η συμπεριφορά σου, αλλά είμαι εδώ να μου μιλήσεις γι’ αυτό». Και το μήνυμά σας πρέπει να είναι ξεκάθαρο: μπορεί ένα αποτέλεσμα ή μια συμπεριφορά να μην ήταν η επιθυμητή, αλλά η αξία του παιδιού είναι αδιαπραγμάτευτη.

Αφήστε χώρο στα λάθη: Η αυτοπεποίθηση δεν χτίζεται όταν προστατεύετε τα παιδιά σας από κάθε δυσκολία. Χτίζεται όταν τους επιτρέψετε να δοκιμάζουν, να αποτυγχάνουν και να ξανασηκώνονται. Όταν παρεμβαίνετε συνεχώς, το παιδί συνηθίζει να νιώθει ότι «δεν μπορεί μόνο του» και γίνεται εξαρτημένο. Και όταν δημιουργούν κάτι, ασχοληθείτε να καταλάβετε πώς σκέφτηκαν, αντί να προσπαθήσετε να τα διορθώσετε και να το κάνετε εσείς καλύτερα. Δώστε περισσότερη ενθάρρυνση και στήριγμα και λιγότερο έλεγχο και υπεραπαίτηση. Μην πανικοβάλλεστε μπροστά στα λάθη τους, γιατί τους μεταφέρετε το δικό σας άγχος, και πάνω απ’ όλα δείξτε τους πως τα λάθη και οι αποτυχίες είναι μέρος της μάθησης και της εξέλιξης και όχι απόδειξη ανεπάρκειας.

Ασχοληθείτε με τα συναισθήματά τους, όχι μόνο με τα αποτελέσματα των δράσεών τους: Για να χτίσει αυτοπεποίθηση ένα παιδί χρειάζεται να μάθει να αναγνωρίζει και να αντέχει τα συναισθήματά του. Όχι να τα κρύβει. Όταν ακούμε ένα παιδί να λέει «δεν τα κατάφερα», πίσω από αυτό συνήθως κρύβεται ντροπή, απογοήτευση ή φόβος. Αντί να βιαστείτε να παρηγορήσετε το παιδί ή να βρείτε εσείς μια λύση, αναγνωρίστε πρώτα το συναίσθημά του: Πείτε του «Καταλαβαίνω πόσο απογοητεύτηκες». Και μόνο αυτή η απλή φράση θα το κάνει να νιώσει αποδοχή, να χτίζει εσωτερική ασφάλεια και να νιώσει ότι δεν είναι μόνο του μέσα στα δύσκολα.

Γίνετε εσείς το παράδειγμα: Τα παιδιά δεν ακούν τόσο τι λέμε. Παρατηρούν πως αντιδράτε εσείς, πώς αντιμετωπίζετε εσείς μια αποτυχία ή μια δυσκολία. Αν εσείς οι ίδιοι υποτιμάτε τον εαυτό σας, αν φοβάστε τα λάθη και το δείχνετε, κι αν δεν συγχωρείτε ποτέ τον εαυτό σας, το παιδί θα μάθει το ίδιο. Γι’ αυτό μιλήστε ανοικτά, παραδεχτείτε το λάθος σας και προσπαθήστε ξανά! Κι αυτός είναι από τους καλύτερους τρόπους να εμπνεύσετε αυτοπεποίθηση στα παιδιά σας, η καλύτερη κληρονομιά που μπορείτε να του αφήσετε.

Συντελεστές Ηχοληψία,Sound design: Κάκια Γκουδίνα Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Πώς φτιάχνεται το «Ημερολόγιο», που τόσο αγαπά; Ποια είναι η σχέση του με τη μουσική και πώς ξεκίνησε στα εφηβικά του χρόνια στην Κυψέλη; Ποιες τηλεοπτικές στιγμές θυμάται και ποιες αναμνήσεις ξεχωρίζει – από την Κούβα και τον Τσε Γκεβάρα μέχρι τα Γλυπτά του Παρθενώνα, την τελευταία συνέντευξη με τη Μελίνα και το νέο του ντοκιμαντέρ για το γήπεδο του Παναθηναϊκού;

Μας εξηγεί τι σημαίνει η δουλειά του δημοσιογράφου – και γιατί αισθάνεται ένας πολύ τυχερός άνθρωπος. Και, ταυτόχρονα, μιλά για κάποιες πιο προσωπικές πλευρές του, με το ήθος και τη σεμνότητα που τον χαρακτηρίζουν.

Συντελεστές
Ηχοληψία, Sound design: Κάκια Γκουδίνα
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Σε αυτό το επεισόδιο ταξιδεύουμε από τις πρώτες Μεγάλες Μητέρες της προϊστορίας μέχρι τις θεές της αρχαίας Ελλάδας, τις μάγισσες του Μεσαίωνα, τις αγίες, τις «επικίνδυνες» γυναίκες και τις σύγχρονες γυναικείες ταυτότητες.

Η Άρτεμις, η Αφροδίτη, η Αθηνά, η Δήμητρα, η Περσεφόνη, η Εκάτη και η Μέδουσα δεν είναι απλώς μυθολογικές μορφές.

Είναι ψυχικοί χάρτες. Είναι τρόποι με τους οποίους κάθε εποχή προσπάθησε να εξημερώσει, να διαιρέσει, να λατρέψει ή να φοβηθεί το θηλυκό.

Σήμερα, ο καταναλωτής δεν είναι απλώς «βασιλιάς». Έχει δημόσιο βήμα, άποψη, δύναμη και πολλές φορές μεγάλη αυστηρότητα. Μια αρνητική κριτική μπορεί να φανεί άδικη, υπερβολική ή ακόμα και κακόβουλη. Το λάθος όμως αρχίζει όταν η επιχείρηση απαντά παρορμητικά, αμυντικά ή μηχανικά.

Στο podcast αναλύουμε τα πιο συχνά λάθη: τις επιθετικές απαντήσεις, τα copy/paste μηνύματα, τη σιωπή, την άσκοπη εμπλοκή με τρολ, αλλά και την υποτίμηση των θετικών κριτικών.

Στόχος δεν είναι απλώς να «σβήσουμε τη φωτιά», αλλά να δείξουμε επαγγελματισμό, ψυχραιμία και πραγματική φροντίδα. Γιατί κάθε απάντηση σε κριτική δεν απευθύνεται μόνο στον πελάτη που την έγραψε, αλλά και σε όλους τους επόμενους που τη διαβάζουν.

Επεισόδιο 1: Γιατί το παιδί μου ζωγραφίζει μόνο μουτζούρες;

Σε αυτό το πρώτο επεισόδιο, ξεκινάμε από την αρχή. Από εκεί που πραγματικά γεννιέται το παιδικό σχέδιο. Μέσα από τη διεθνή έρευνα, αλλά και όσα βλέπω καθημερινά στην τάξη ως δάσκαλος εικαστικών, ανακαλύπτουμε παρέα, γιατί η μουτζούρα δεν είναι απλώς ένα στάδιο που πρέπει να περάσει, αλλά η κατανόηση του παιδιού ότι μπορεί να αφήσει το αποτύπωμά του στον κόσμο αυτό.

Θα μιλήσουμε για τη μη ελεγχόμενη, την ελεγχόμενη και τη συμβολική μουτζούρα, για το πώς διαφορετικά υλικά, επιφάνειες και κινήσεις χτίζουν τη βάση της δημιουργίας, και για το τι πραγματικά χρειάζεται ένα παιδί σε αυτή τη φάση πέρα από διορθώσεις, άγχος ή βιασύνη.

Αν έχεις ποτέ κοιτάξει ένα παιδικό χαρτί και αναρωτήθηκες «Τι είναι αυτή η μουτζούρα;», τότε αυτό το επεισόδιο μπορεί να αλλάξει εντελώς τον τρόπο που βλέπεις την αρχή της δημιουργίας.

Και: στείλτε μας κι εσείς μέιλ με τη δική σας ερώτηση, στο dipthotpod@gmail.com. Μη διστάσετε! Τις απαντάμε όλες, χωρίς φόβο και πάθος.

Ο Μοχά, όπως τον αποκαλούν οι φίλοι του, είχε φύγει από τη Γουινέα διωκόμενος από στρατιώτες του καθεστώτος Κοντέ και, μέσω Σενεγάλης και Κωνσταντινούπολης, προσπάθησε να ζητήσει άσυλο στην Ισπανία τον Αύγουστο του 2019. Αντ’ αυτού, το μόνο που εισέπραξε από την ισπανική αστυνομία ήταν ξύλο και διά της βίας επιστροφή στην Τουρκία. Εκεί φυλακίστηκε, κατόπιν αποφυλακίστηκε και, μετά από διάφορες περιπέτειες, βρέθηκε στη Σμύρνη προσπαθώντας να περάσει, πληρώνοντας διακινητή, στην Ελλάδα.

Εφτά χρόνια αργότερα, με το χαρτί της άδειας παραμονής στην Ελλάδα επιτέλους στο χέρι, ο Μοχά διηγήθηκε τον Κωνσταντίνο πόσο κοντά στη δική του ιστορία ήταν ό,τι είχε δει μόλις στην οθόνη.

Και με αφορμή αυτή τη συνάντηση, ήρθαν και οι δύο στο στούντιο της Athens Voice για να μας αφηγηθεί ο Μοχά, μπροστά στην κάμερα και στα ελληνικά που έμαθε στο καμπ της Σάμου και της Ριτσώνας, τις περιπέτειές του στη Βαρκελώνη, την Κωνσταντινούπολη, τη Σμύρνη· τον φόβο, την απελπισία, τον αποπροσανατολισμό. Αλλά και τους περίεργους μηχανισμούς στους οποίους εμπλέκονται κράτος και ιδιώτες στην Τουρκία, δημιουργώντας παράλληλες οικονομίες εκμετάλλευσης αλλά και αφομοίωσης προσφύγων και μεταναστών.

[Στο επόμενο μέρος: από τα νερά του Αιγαίου στην Αθήνα — οι περιπέτειες ενός ανθρώπου που αρχικά δεν ήξερε πού πέφτει η Ελλάδα και κατέληξε να επιτυγχάνει στις πανελλήνιες εξετάσεις, να γράφεται στο πανεπιστήμιο, και να γίνεται μέντορας ασυνόδευτων προσφύγων στο καμπ της Σάμου.]

Συντελεστές Κάμερα: Στέλλα Σερέφογλου | Μοντάζ: Κάκια Γκουδίνα | Ηχοληψία, Sound design: Κάκια Γκουδίνα

Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Το πρόγραμμα τεσσάρων ημερών είναι γεμάτο ταινίες και πολλές εκδηλώσεις, όπως το Super Lezat, μια νύχτα αραβούργημα στο Sami’s Bar λίγο πριν ξεκινήσει το φεστιβάλ. Το Disobedient Dolls party που διοργανώνεται από τα queer party icons Strap-On Unicorns  που επιστρέφουν για 5η φορά στο φεστιβάλ. Το 4ο Philosophy in the Boudoir Night, που συνδυάζει μια προβολή  BDSM ταινιών με ένα ολονύχτιο πάρτι με τον DJ PJ Mugiwara. Οι ημερήσιες δραστηριότητες περιλαμβάνουν την Πορνολαϊκή (παζάρι δημιουργών), που φέτος θα γίνει καθ’ όλη τη διάρκεια του φεστιβάλ στον πρώτο όροφο και το Σαββατοκύριακο και στο υπόγειο, ένα εργαστήριο BDSM από τον KingMaster D, διαδραστικές συζητήσεις για τον εθισμό στην πορνογραφία, και το εργαστήριο The Porn Academy - μια πρακτική εκπαίδευση στη δημιουργία artporn για ντόπιους εκκολαπτόμενους πορνογράφους και αμέσως μετά θα παρουσιάσουν τις ταινίες που έβγαλε η Ακαδημία την φετινή χρονιά. Και φυσικά την τελετή βράβευσης με την μοναδική Μελίτα Σκαμπώ που θα θαμπώσει με το ταλέντο της για 3η χρονιά κοινό και καλεσμένους.

Μενέλας Σιαφάκας, ο δημιουργός του φεστιβάλ Σάτυροι & Μαινάδες

O Μενέλας Σιαφάκας είναι ένας δημιουργός που δύσκολα χωρά σε μία μόνο ιδιότητα: καλλιτέχνης, φωτογράφος, σκηνοθέτης, curator και queer ακτιβιστής. Είναι ο άνθρωπος πίσω από το Satyrs & Maenads, το Athens Porn Film Festival, μια διοργάνωση που δεν αντιμετωπίζει το πορνό ως φτηνό σοκ αλλά ως αφορμή για να μιλήσουμε σοβαρά για αισθητική, επιθυμία, ταυτότητα, σεξεργασία, queer ορατότητα και δημόσιο χώρο. Τον καλέσαμε γιατί στην ελληνική σκηνή είναι από τις ελάχιστες περιπτώσεις ανθρώπου που μπορεί να μιλήσει ταυτόχρονα ως διοργανωτής, ως θεατής, ως δημιουργός και ως ακτιβιστής για το τι σημαίνει να φτιάχνεις ένα τέτοιο φεστιβάλ στην Αθήνα σήμερα.

Συντελεστές
Sound design, ηχοληψία: Κάκια Γκουδίνα
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio 

Η αγάπη είναι επιλογή — όχι ανάγκη! Αγάπη σημαίνει να θέλετε μια σχέση για να μοιραστείτε με τον άλλον, κι όχι από φόβο μην μείνετε μόνοι. Όταν μπαίνετε ή μένετε σε μια σχέση επειδή φοβάστε τη μοναξιά, την ηλικία, ή το «τι θα πει ο κόσμος», αυτό δεν είναι αγάπη. Είναι εξάρτηση και ανάγκη. Κι όπου υπάρχει ανάγκη, υπάρχει πίεση, ενώ όπου υπάρχει αγάπη, υπάρχει ελευθερία.

Η αγάπη σας αναπτύσσει — δεν σας μειώνει. Η αγάπη δεν απαιτεί να θυσιάσετε την ταυτότητά σας για να επιβιώσει η σχέση και να σας χωρέσει. Δεν θέλει να σωπαίνετε για να μη χαλάσει το κλίμα, ούτε να προσαρμόζεστε μόνιμα για να μην απορριφθείτε. Όταν αγαπάτε και αγαπιέστε, νιώθετε άνετα να εκφράσετε σκέψεις, συναισθήματα, ανάγκες, ακόμα και διαφωνίες, χωρίς κανένα φόβο. Και ο άνθρωπος που σας αγαπάει, θέλει να σας βλέπει να χαίρεστε και να ανθίζετε, κι όχι να σας μειώνει και να θαμπώνει τη λάμψη σας.

Η αγάπη φαίνεται στις πράξεις — όχι στα λόγια: Αυτός που αγαπά πραγματικά δεν χρειάζεται να υπόσχεται. Είναι δίπλα σας και το δείχνει, χωρίς να έχει ανάγκη να εξηγεί συνεχώς το πόσο νοιάζεται για σας. Το δείχνει με τις πράξεις του, με την παρουσία του, με την σταθερότητα, την συνέπεια και την σιγουριά που σας εμπνέει.  Βέβαια, όμορφα είναι και τα λόγια αγάπης, αλλά μόνο όταν συνοδεύονται από αντίστοιχες πράξεις. Η αληθινή αγάπη δεν σας βάζει ποτέ να αναρωτιέστε, ούτε να αγωνιάτε, είναι ξεκάθαρη και σταθερή.

Η αγάπη σέβεται τα όρια — δεν τα παραβιάζει, ούτε τα αγνοεί. Όποιος σας αγαπάει πραγματικά, δεν προσβάλλεται ούτε από την προσωπικότητά σας, τις ανάγκες σας, ούτε από τα «όχι» σας. Ποτέ δεν τα ειρωνεύεται, δεν τα ακυρώνει, δεν σας κάνει να νιώθετε ένοχοι γι’ αυτό που είστε, για την δουλειά σας, την οικογένεια, τις υποχρεώσεις σας. Η αγάπη ακούει. Σέβεται. Προσαρμόζεται. Αντίθετα, ο έλεγχος, η ζήλια, η χειριστικότητα και η συναισθηματική πίεση δεν είναι αγάπη, όσο κι αν από κάποιους βαφτίζονται «πάθος» ή «έντονο ενδιαφέρον». Θυμηθείτε ότι η αγάπη δεν φυλακίζει. Αντίθετα, δημιουργεί χώρο.

Η αγάπη φέρνει ηρεμία — όχι ανασφάλεια, ούτε αγωνία. Η αγάπη μπορεί να έχει ένταση και πάθος, αλλά σας κάνει να νιώθετε ηρεμία και ασφάλεια. Δεν σας κρατά σε διαρκή εγρήγορση, φόβο ή αγωνία για το πού βρίσκεστε, τι νιώθει ο σύντροφός σας ή αν θα σας εγκαταλείψει με την πρώτη αφορμή. Αν μια σχέση σας εξαντλεί συναισθηματικά, σας γεμίζει αμφιβολίες ή χάνετε την εσωτερική σας ισορροπία, αυτό δεν είναι αγάπη.

Και το κυριότερο: μέσα σε μια σχέση αγάπης, νιώθετε άνετα να είστε ο εαυτός σας και μάλιστα να σας αρέσει ο εαυτός σας!

Συντελεστές
Sound design, ηχοληψία: Κάκια Γκουδίνα
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Μιλάμε για ένα φαινόμενο βαθιά ριζωμένο στην ελληνική κοινωνία: το φροντιστήριο ως «δεύτερο σχολείο», ως οικογενειακή επένδυση, αλλά και ως ένδειξη των δομικών αδυναμιών του εκπαιδευτικού συστήματος. Η έρευνα καταγράφει το οικονομικό βάρος που σηκώνουν τα νοικοκυριά, τη σύνδεση με τις Πανελλαδικές, τις εκπαιδευτικές ανισότητες, αλλά και τον ρόλο των φροντιστηρίων στην καθημερινότητα μαθητών, γονέων και εκπαιδευτικών.

Συντελεστές
Sound design, ηχοληψία: Θάνος Ψυλλίδης, Όλγα Καραγιάννη
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Ο Υφυπουργός προανήγγειλε παρεμβάσεις που αφορούν μισθολογική και ασφαλιστική αναβάθμιση, αλλά και θεσμική αναγνώριση του κλάδου, με ανακοινώσεις που αναμένονται εντός του 2026. Παράλληλα, στάθηκε στη δημιουργία του Εθνικού Συμβουλίου Νοσηλευτών και στην προσπάθεια ανάπτυξης νέων εξειδικεύσεων, ώστε οι επαγγελματίες υγείας να έχουν περισσότερες δυνατότητες εξέλιξης.

Αναφερόμενος συνολικά στο ΕΣΥ, υποστήριξε ότι τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει σημαντικές αλλαγές, με βασικό παράδειγμα την εμπειρία του εμβολιαστικού προγράμματος κατά την πανδημία, που – όπως είπε – έφερε νέα κουλτούρα οργάνωσης και ποιότητας στις υπηρεσίες υγείας. Ειδική αναφορά έκανε στις ψηφιακές υπηρεσίες, όπως τα ηλεκτρονικά ραντεβού και η διανομή φαρμάκων κατ’ οίκον μέσω του ΕΟΠΥΥ.

Τέλος, παραδέχθηκε ότι εξακολουθούν να υπάρχουν ελλείψεις και πιέσεις στο σύστημα, κυρίως σε νοσηλευτικό προσωπικό, τονίζοντας όμως ότι στόχος του Υπουργείου είναι η συνεχής βελτίωση των δημόσιων υπηρεσιών υγείας.

Συντελεστές
Sound design, Ηχοληψία: Κάκια Γκουδίνα
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Μέσα από τον αρχαίο μύθο της Λάμιας —της μητέρας που, ανίκανη να αντέξει την απώλεια, άρχισε να καταβροχθίζει τα παιδιά των άλλων— επιχειρούμε μια βαθιά ψυχοδυναμική ανάλυση της συγχωνευτικής μητέρας. Μιλάμε για μητέρες που αγαπούν, αλλά δεν αφήνουν. Που θυσιάζονται, αλλά ασυνείδητα ζητούν πίσω τη ζωή του παιδιού τους. Για γιους που δεν επιτρέπεται να φύγουν και κόρες που μεγαλώνουν κουβαλώντας ενοχή κάθε φορά που διαφοροποιούνται.

Αναλύουμε:

• γιατί κάποιες μητέρες δυσκολεύονται να αντέξουν την αυτονόμηση του παιδιού,
• πώς η συγχώνευση περνά από γενιά σε γενιά,
• τι λέει η σύγχρονη ψυχολογία για την υπερπροστασία, τον ψυχολογικό έλεγχο και την ενοχή,
• γιατί ακόμη και μετά τον θάνατο μιας μητέρας η συγχώνευση μπορεί να συνεχίζει να ζει μέσα στο παιδί ως εσωτερική φωνή,
• και πώς αρχίζει τελικά η ψυχική ενηλικίωση.

Ένα επεισόδιο για όσους κάποτε αισθάνθηκαν ότι για να γίνουν ο εαυτός τους, έπρεπε πρώτα να αντέξουν ότι θα απογοητεύσουν τη μητέρα τους.

Γιατί υπάρχουν μητέρες που γεννούν παιδιά. Και υπάρχουν μητέρες που, χωρίς να το καταλάβουν, δυσκολεύονται να τα αφήσουν να γεννηθούν ψυχικά.

Ο Βαγγέλης Αρεταίος, ανταποκριτής ελληνικών και κυπριακών εφημερίδων στην Τουρκία για 24 χρόνια και βαθύς γνώστης των Βαλκανίων, εξηγεί πόσο κομβική είναι η θρησκευτική αυτή μειονότητα για τη δημοκρατική και πρωτοποριακή θέση της Ελλάδας στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.

Συντελεστές
Sound design, Ηχοληψία: Κάκια Γκουδίνα
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Με την υποστήριξη των Σίμου και Ζέτας Παληού

Συντελεστές
Sound design, ηχοληψία: Κάκια Γκουδίνα
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Στείλτε μας μέιλ με τη δική σας ερώτηση, στο dipthotpod@gmail.com. Μη διστάσετε! Τις απαντάμε όλες, χωρίς φόβο και πάθος.

Κατά τη διάρκεια της δίκης κατατέθηκαν μαρτυρίες γιατρών και νοσηλευτών σχετικά με ύποπτα περιστατικά στις νοσηλείες των παιδιών, ενώ εξετάστηκαν ιατροδικαστικά ευρήματα, ο χρόνος χορήγησης της κεταμίνης και οι συνθήκες θανάτου. Η υπεράσπιση αμφισβήτησε τα συμπεράσματα των ειδικών και υποστήριξε ότι δεν αποδείχθηκε εγκληματική ενέργεια.

Η υπόθεση προκάλεσε έντονο κοινωνικό και δημοσιογραφικό ενδιαφέρον σε όλη τη χώρα, λόγω των αντιφάσεων, της δημοσιότητας και της σοβαρότητας των κατηγοριών. Η Πισπιρίγκου καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη για τον θάνατο της Τζωρτζίνας, ενώ συνεχίστηκαν οι διαδικασίες και για τους θανάτους των άλλων δύο παιδιών.

Συντελεστές
Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη
Αφήγηση, Sound design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

Η «Μήδεια» του 1961 αναβιώνει στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου από την ΕΛΣ

Στο πλαίσιο του θεματικού άξονα της καλλιτεχνικής περιόδου 2025/26, ο οποίος εξερευνά την έννοια «της όπερας του μέλλοντος μέσα από τη μήτρα του παρελθόντος», η Εθνική Λυρική Σκηνή επιλέγει να αναβιώσει τη Μήδεια του 1961, με τα υλικά τού σήμερα. Μέσα από τα βιβλία σκηνοθεσίας του Μινωτή, τα σχέδια του Τσαρούχη, καθώς και το πλούσιο φωτογραφικό υλικό που σώζεται από τις θρυλικές παραστάσεις της Κάλλας στην Επίδαυρο, θα επιχειρηθεί μια ανασύνθεση της παράστασης, όπως την εμπνεύστηκαν και την παρουσίασαν οι μυθικοί εκείνοι καλλιτέχνες που σφράγισαν τον ελληνικό πολιτισμό.

Για την ανασύνθεση της ιστορικής παραγωγής του 1961 ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής της ΕΛΣ Γιώργος Κουμεντάκης στελεχώνει μια νέα δημιουργική ομάδα, αποτελούμενη από τους Παναγή Παγουλάτο (σκηνοθεσία), Λίλη Πεζανού (σκηνικά), Τότα Πρίτσα (κοστούμια) και Χρήστο Τζιόγκα (φωτισμοί), με στόχο να προσφέρει στο σημερινό κοινό μια σπάνια ευκαιρία να γνωρίσει ένα εμβληματικό ορόσημο του ελληνικού πολιτισμού.

Καλεσμένος του Πανικοβάλ podcast, ο σκηνοθέτης της παράστασης Παναγής Παγουλάτος, ένας άνθρωπος με βαθειά γνώση και αγάπη για το λυρικό θέατρο που, όπως μας εξηγεί, μεταχειρίστηκε το ιστορικό υλικό που πήρε στα χέρια του (βιβλία σκηνοθεσίας, σκίτσα, σχέδια, μακέτες σκηνικού κλπ) με την όση προσοχή και αγάπη απαιτεί η σύνθεση των κορυφαίων ονομάτων του ελληνικού πολιτισμού εκείνης της παράστασης του 1961 αλλά και με τη χαρά και δημιουργικότητα ενός καλλιτέχνη που χειρίζεται εκ νέου το έργο, πατώντας στα ιστορικά του χνάρια.

Παναγής Παγουλάτος - βιογραφικό

Ο Παναγής Παγουλάτος σπούδασε φυσική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Συνέχισε μεταπτυχιακές σπουδές ακουστικής φυσικής και επιστημολογίας στο Παρίσι, όπου σπούδασε επίσης θεατρολογία στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης. Από το 1988 εργάζεται ως βοηθός σκηνοθέτη και σκηνοθέτης σε Γαλλία, Βέλγιο, Ελβετία, Ιταλία, Γερμανία, Ιρλανδία, Ισραήλ κ.α. Από το 2001 είχε μόνιμη συνεργασία με την ΕΛΣ, το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, την Όπερα Θεσσαλονίκης, το Εθνικό Θέατρο, την Όπερα Δωματίου Αθηνών κ.ά. Στην Ελλάδα σκηνοθέτησε τις παραγωγές Διδώ και Αινείας (Πέρσελ), Το τηλέφωνο (Μενόττι), Γάμος μετά φανών (Όφενμπαχ, πανελλήνια πρώτη), Ολυμπιάδα (Παϊζιέλλο, παγκόσμια πρώτη), Η επιστροφή του Οδυσσέα στην πατρίδα (Μοντεβέρντι), Ο ταυρομάχος (Αντάμ, πανελλήνια πρώτη). Στην ΕΛΣ σκηνοθέτησε Αλτσίνα (Χαίντελ), Ιμπρεσάριο (Μότσαρτ), Η υπηρέτρια κυρά (Περγκολέζι), τρία μονόπρακτα στην Πειραματική Σκηνή της ΕΛΣ, Τόσκα σε συνεργασία με τον Νίκο Σ. Πετρόπουλο, Αΐντα στο Ηρώδειο, Η ανθρώπινη φωνή (Εναλλακτική Σκηνή). Από το 2011 έως το 2017 διετέλεσε καλλιτεχνικός συντονιστής στην Όπερα και τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Νίκαιας (Γαλλία). Από το 2017 είναι διευθυντής καλλιτεχνικού συντονισμού και διανομών της ΕΛΣ.

Στην παράσταση της 20ής Ιουνίου στην Αρχαία Επίδαυρο, τον ρόλο της Μήδειας θα ερμηνεύσει η σπουδαία Ιταλίδα δραματική υψίφωνος Άννα Πιρότσι και μαζί της ο Ζαν-Φρανσουά Μπορράς ως Ιάσων, ο Τάσης Χριστογιαννόπουλος στον ρόλο του Κρέοντα, η Αλίσα Κολόσοβα ως Νέρις και η Δανάη Κοντόρα στον ρόλο της Γλαύκης.

#1. Μην σταματήσετε να επιλέγετε συνειδητά ο ένας τον άλλον: στην αρχή της σχέσης όλα μοιάζουν αυτονόητα. Η παρουσία, το ενδιαφέρον, η φροντίδα έρχονται αβίαστα.  Με τον καιρό όμως, η σχέση μπαίνει στον «αυτόματο πιλότο», κι εκεί αρχίζει η φθορά. Γι’ αυτό κάντε μικρές πράξεις που δείχνουν στον σύντροφό σας ότι τον επιλέγετε όπως στην αρχή: δώστε του προτεραιότητα, ακούστε τον πραγματικά, φροντίστε τον. Οι άνθρωποι εξελίσσονται, κι αν δεν εξελιχθεί ζωντανή και η σχέση μαζί τους, δημιουργείται απόσταση. 

#2. Καλλιεργήστε συναισθηματική οικειότητα, όχι μόνο λειτουργική συνύπαρξη : Πολλά ζευγάρια λειτουργούν άψογα στην πράξη: υποχρεώσεις, παιδιά, δουλειές, πρόγραμμα. Όμως συναισθηματικά απομακρύνονται, σαν να ζουν δυο παράλληλες ζωές.  Όμως, στην ερωτική σχέση χρειάζεται να μιλούν οι δύο σύντροφοι για τα συναισθήματα, τους φόβους, τις ανασφάλειες, τα όνειρα, ή και την κούραση!  Και να κάνετε τον άνθρωπό σας να νιώθει αποδοχή και ότι δεν χρειάζεται ούτε εσείς, ούτε εκείνος να είστε τέλειοι για να αγαπηθείτε.

#3. Διαχειριστείτε τις συγκρούσεις με σεβασμό, όχι με επίθεση: μέσα στην σχέση είναι αναμενόμενο ότι θα υπάρξουν διαφωνίες, αλλά οι συγκρούσεις δεν καταστρέφουν τις σχέσεις αν τις διαχειριστείτε εποικοδομητικά.  Όταν η διαφωνία γίνεται επίθεση, ειρωνεία, απόρριψη ή σιωπή, τότε μεγαλώνει το χάσμα.  Γι’ αυτό, χρειάζεται να μάθετε να τσακώνεστε «σωστά». Αυτό σημαίνει: να μιλάτε για το πώς νιώθετε χωρίς να ακυρώνετε τον άλλον, να ακούτε χωρίς να ετοιμάζετε απάντηση, να ζητάτε συγγνώμη χωρίς «αλλά» σαν να την παίρνετε πίσω. Γιατί ακόμα και στην διαφωνία, υπάρχει σεβασμός και σύνδεση.

#4. Κρατήστε ζωντανή την επιθυμία, όχι μόνο τη συνήθεια : Ο έρωτας δεν πεθαίνει από τον χρόνο, αλλά από την αδιαφορία. Όταν σταματάτε να φλερτάρετε, να αγγίζεστε, να κοιτάζεστε με ενδιαφέρον, η σχέση γίνεται λειτουργική αλλά όχι ερωτική. Η επιθυμία χρειάζεται χώρο, παιχνίδι και παρουσία. Να κάνετε για τον σύντροφό σας όλα αυτά που κάνατε στην αρχή, να βρίσκετε χρόνο ο ένας για τον άλλον μόνοι σαν ζευγάρι. Να θυμάστε ότι δεν είστε μόνο σύντροφοι στη ζωή και στην οικογένεια, αλλά και εραστές.  Κάντε κάθε τόσο ένα μικρό ταξίδι ή βγείτε για ένα ποτό μόνοι σας, οι δυο σας, μην το αμελείτε!

#5. Μεγαλώστε και εξελιχθείτε μαζί — όχι παράλληλα:  Οι σχέσεις που αντέχουν στον χρόνο είναι εκείνες όπου και οι δύο σύντροφοι εξελίσσονται, χωρίς να απομακρύνονται. Υποστηρίξτε ο ένας τα όνειρα του άλλου, χωρίς να ανταγωνίζεστε ή να φοβάστε ότι η πρόοδος του ανθρώπου σας θα σας αφήσει πίσω.  Αντίθετα, εμπνευστείτε και εξελιχθείτε μαζί, γιατί όταν ένας άνθρωπος προχωράει και ο άλλος μένει πίσω, η σχέση σπάει.  Όταν όμως αλλάζετε μαζί — με σεβασμό, επικοινωνία και κοινό όραμα — η σχέση δυναμώνει.  Μιλήστε για το μέλλον και τα όνειρά σας, δείξτε τον ενθουσιασμό και τον θαυμασμό σας στον σύντροφό σας, γιατί τελικά, έρωτας χωρίς θαυμασμό δεν υπάρχει, ούτε διατηρείται.

Από το «παταράκι» της Σόλωνος —το θρυλικό γραφείο της μητέρας της, Μάνιας Καραϊτίδη, όπου συγκεντρωνόταν όλη η συγγραφική ελίτ της Αθήνας— μέχρι τη σημερινή έδρα του οίκου στην οδό Βουλής· κι από τον Τηνιακό Γεώργιο Κασδόνη (που πρωτοεξέδωσε τους νεαρούς τότε Κρυστάλλη, Bαλαωρίτη, Bιζυηνό, Παπαδιαμάντη, Kαρκαβίτσα, Mητσάκη, Θεοτόκη, κ.ά.) μέχρι τις μέρες μας, ο εκδοτικός οίκος της Εστίας έχει συνοδεύσει το σύγχρονο ελληνικό κράτος και την πνευματική του ζωή εδώ και 141 ολόκληρα χρόνια — τα 54 εξ αυτών με δύο γυναίκες στο τιμόνι. 

Τι σημαίνει να κληρονομείς μια τέτοια ιστορική συνέχεια; Και, πέραν της ιστορίας, ποια είναι η ευθύνη μιας εκδότριας σήμερα; Τι συμβουλεύει η Εύα Καραϊτίδη τους εκκολαπτόμενους συγγραφείς; Να διαβάζουν, να διαβάζουν, να διαβάζουν και να δοκιμάζονται: να εντρυφούν στην ελληνική γλώσσα και να μη φοβούνται να λαμβάνουν αρνητικές απαντήσεις. Κάθε εμπόδιο είναι και μια μαθητεία.

Απορίες; Σχόλια; Ιδέες; Επικοινωνήστε μαζί μας στο map.athensvoice@gmail.com

Συντελεστές
Sound design, Ηχοληψία: Θάνος Ψυλλίδης
Κάμερα - Μοντάζ: Στέλλα Σερέφογλου
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Κουβαλούν τη μνήμη του σπιτιού, τις ανάγκες όλων, τις ενοχές όλων, την οργάνωση της καθημερινότητας, τη συναισθηματική θερμοκρασία της οικογένειας.

Και συχνά το κάνουν τόσο αθόρυβα, που κανείς δεν βλέπει πόσο βαριά είναι αυτή η αόρατη εργασία.

Η μητέρα δεν χρειάζεται να γίνει πιο δυνατή.

Έχει ήδη μάθει να αντέχει περισσότερο απ’ όσο της αναλογεί. Χρειάζεται χώρο. Χρειάζεται μοίρασμα. Χρειάζεται ανθρώπους που να μην τη χειροκροτούν μόνο για τη θυσία της, αλλά να τη βοηθούν να μη χρειάζεται να εξαφανίζεται για να αγαπά.

Γιατί το παιδί δεν χρειάζεται μια τέλεια μάνα. Χρειάζεται μια μάνα ζωντανή.

Η αφήγηση ακολουθεί την πορεία προς το 1961 και την κατασκευή του Τείχους του Βερολίνου, ένα σύνορο που δεν χτίστηκε για να κρατήσει έξω έναν εχθρό, αλλά για να κρατήσει μέσα τους πολίτες του ίδιου του κράτους. Μέσα από πραγματικά γεγονότα, διπλωματικές κρίσεις και την καθημερινότητα των ανθρώπων στις δύο πλευρές, βλέπουμε πώς το Βερολίνο έγινε το πιο ισχυρό σύμβολο του Ψυχρού Πολέμου.

Και φτάνουμε στο 1989, στην πτώση του Τείχους, ένα γεγονός που δεν σήμανε μόνο το τέλος μιας διαίρεσης, αλλά και την αρχή μιας νέας εποχής για την Ευρώπη. Ένα επεισόδιο για το πώς μια γραμμή στον χάρτη μπορεί να χωρίσει έναν λαό και για το πόσο δύσκολο είναι να σβηστεί.

Στείλτε μας μέιλ με τη δική σας ερώτηση, στο dipthotpod@gmail.com. Μη διστάσετε! Τις απαντάμε όλες. We're on a mission from God.

Είμαι η Ξένια Κούρτογλου, ειδικός στην Ψυχική Ανθεκτικότητα και στην εκπομπή μου μαθαίνετε πώς να αντιμετωπίζετε με επιτυχία τις συνεχείς αλλαγές της ζωής προσωπικά και επαγγελματικά.

Με αφορμή μια από τις πιο χαρακτηριστικές τηλεοπτικές σειρές της ελληνικής τηλεόρασης, αναλύουμε τα «επτά κακά» που εμφανίζονται ξανά και ξανά σε επιχειρήσεις κάθε μεγέθους: από μια αδύναμη ή generic οπτική ταυτότητα και την παρεξήγηση ότι το branding τελειώνει στο λογότυπο, μέχρι την έλλειψη ξεκάθαρου USP, την ασυνέπεια στην επικοινωνία και την προσπάθεια να απευθυνθείτε… σε όλους.

Παράλληλα, εστιάζουμε σε λιγότερο προφανείς αλλά εξίσου κρίσιμους παράγοντες, όπως η σημασία του internal branding, η ανάγκη για συνεχή εξέλιξη και η ευθυγράμμιση της ομάδας με τις αξίες του brand.

Σε αυτό το podcast δεν μένουμε στη θεωρία. Δίνουμε καθαρές κατευθύνσεις για το πώς να αναγνωρίσετε αυτά τα λάθη και - κυρίως - πώς να τα αποφύγετε, πριν κοστίσουν σε εικόνα, αξιοπιστία και αποτελέσματα.

Μιλάμε για τον τρόπο που το βίωμα γίνεται εσωτερικός κανόνας, για τη δυνατότητα μετασχηματισμού όταν ενεργοποιείται το εν δυνάμει ενήλικο κομμάτι, και ανοίγουμε τον χώρο για το επόμενο ερώτημα: τι αλλάζει όταν στον χάρτη προστεθεί και ο πατέρας.

Ο Χριστόφορος Πέσκιας μας μιλάει για το concept του μαγαζιού, το πρώτο σουβλάκι, που δοκίμασε στη ζωή του, αλλά και αν πιστεύει πως ταιριάζουν οι πατάτες και τα μαρούλια στο σουβλάκι.  

Ακούστε το σημερινό επεισόδιο The Tastemakers by Efood παρέα με delivery by efood!

Και πώς να κάνεις σοβαρή συζήτηση με τον άνθρωπο που για πρώτο, φιλικό ραντεβού, χρόνια πριν, βγήκατε στο Allou Fun Park; (Καθόλου γουρλίδικο αυτό, διαπιστώνουμε τώρα).

Το τρομερό παιδί της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας, ο Χρήστος Χωμενίδης, ο συγγραφέας που έλαμψε από την πρώτη στιγμή με Το Σοφό Παιδί, ο μπεστελερίστας της πολυβραβευμένης Νίκης, μιλάει με τη φίλη του —γιατί να το κρύψομεν άλλωστε;— Κρυστάλλη Γλυνιαδάκη στο στούντιο της ATHENS VOICE, λίγο πριν την κυκλοφορία του ολοκαίνουργιου βιβλίου του Δεκατρία, για τις τουρνέ του ανά την Ελλάδα, το πώς άλλαξε η χώρα τα τελευταία 35 χρόνια, τον φεμινισμό, τη σημασία του να έχουμε ήρωες, την παρούσα κατάσταση παγκόσμιας τρέλας… αλλά και τα επικείμενα 60 του χρόνια, φέτος το καλοκαίρι. Για το μεράκι για το έργο του. Για τη χαρά. Και τη σημασία του να γυρίζεις το πρόσωπό σου προς αυτήν, σαν ηλιοτρόπιο.

Μια συζήτηση… υπερβολικά αυθόρμητη για τους καθιερωμένους καθωσπρεπισμούς των βίντκαστ· χωρίς φόβο και σίγουρα με πολύ πάθος.

Απορίες; Σχόλια; Ιδέες; Επικοινωνήστε μαζί μας στο map.athensvoice@gmail.com

Συντελεστές
Sound design, Ηχοληψία: Θάνος Ψυλλίδης
Κάμερα - Μοντάζ: Στέλλα Σερέφογλου
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Στείλτε μας μέιλ με τη δική σας ερώτηση, στο dipthotpod@gmail.com. Μη διστάσετε! Τις απαντάμε όλες.

Με την υποστήριξη των Σίμου και Ζέτας Παληού

1. Νιώθετε ότι πρέπει συνεχώς να «προσαρμόζεστε» στα καλούπια του. Στην αρχή μιας σχέσης μπορεί να θέλετε συνειδητά να κάνετε κάποιες υποχωρήσεις. Όμως, αν από νωρίς νιώθετε ότι πρέπει να πιέζεστε για να χωρέσετε στη σχέση, ή φιλτράρετε τις ανάγκες σας για να μη δημιουργηθεί ένταση, αυτό δεν είναι απλά μια υποχώρηση — είναι σαν να ακυρώνετε τον εαυτό σας! Η σωστή σχέση δεν απαιτεί να αλλοιώσετε τον εαυτό σας, κι αν νιώθετε πιο ελεύθεροι μόνοι σας απ’ ό,τι μέσα στη σχέση, κάτι δεν πάει καλά.
2. Οι πράξεις του δεν επιβεβαιώνουν τα λόγια του: Ένα από τα πιο ύπουλα σημάδια είναι η ασυνέπεια. Όταν δίνει υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα, και λόγια αγάπης χωρίς παρουσία. Και συνήθως, ο λάθος άνθρωπος είναι πολύ καλός στα λόγια κι’ αυτό σας παρασύρει. Όμως, η αληθινή αγάπη δεν αποδεικνύεται με εξηγήσεις, αλλά με σταθερή συμπεριφορά στην πράξη. Κι’ αν διαπιστώνετε ότι συχνά χρειάζεται να πείθετε τον εαυτό σας ότι «κατά βάθος ο άνθρωπός σας σας νοιάζεται», ήδη προσπαθείτε υπερβολικά.
3. Βιώνετε συχνές συγκρούσεις και εντάσεις: αυτό το σημείο θέλει ιδιαίτερη προσοχή, γιατί πολλοί άνθρωποι μπερδεύουν το συναισθηματικό roller coaster με το πάθος. Έντονα ξεκινήματα, έντονες συγκρούσεις, έντονες επανασυνδέσεις. Όμως, η σωστή σχέση μπορεί να έχει πάθος, αλλά και ηρεμία που έρχεται από την συναισθηματική ασφάλεια. Γι’ αυτό, αν η σχέση σας σάς κρατά μόνιμα σε εγρήγορση, άγχος ή ανασφάλεια, τότε το νευρικό σας σύστημα δεν νιώθει καλά. Και χωρίς ασφάλεια, δεν μπορεί να υπάρξει βαθιά αγάπη.
4. Δεν υπάρχει πραγματικός σεβασμός στα όριά σας: Τα όρια όχι μόνο δεν είναι εμπόδιο στην αγάπη, αλλά είναι προϋπόθεση για μια υγιή, ισότιμη σχέση αμοιβαιότητας. Αν ο άλλος υποτιμά τις ανάγκες σας, ακυρώνει τα «όχι» σας, σας κάνει να νιώθετε υπερβολικοί ή δύσκολοι επειδή ζητάτε βασικά πράγματα, όπως πχ. τακτική επικοινωνία, ειλικρίνεια και κοινό χρόνο, τότε δεν είναι κατάλληλος για σας. Θυμηθείτε ότι ο λάθος άνθρωπος δεν σέβεται τα όριά σας, ενώ ο σωστός τα εκτιμά, ακόμα κι αν δεν του είναι πάντα βολικά.
5. Επενδύετε στην πιθανότητα, κι όχι στην πραγματικότητα: ενώ ήδη διαπιστώνετε πως υπάρχουν κάποια στοιχεία στον άλλον που δεν σας ταιριάζουν, πιθανά να σκέφτεστε πως θα αλλάξει «Αν ωριμάσει», «αν ξεπεράσει τα θέματα του», «αν αλλάξουν οι συνθήκες», ή «αν αντιμετωπίσει κάποιες παροδικές δυσκολίες». Όμως, όταν ερωτεύεστε αυτό που θα μπορούσε να είναι κάποιος και όχι αυτό που είναι τώρα, είναι σαν να ζείτε σε αναμονή. Και σίγουρα, η αναμονή δεν είναι σχέση. Συνειδητοποιήστε πως οι άνθρωποι αλλάζουν μόνο όταν το θέλουν οι ίδιοι, κι όχι επειδή τους αγαπάτε και θέλετε να τους βοηθήσετε.

Είμαι η Ξένια Κούρτογλου, ειδικός στην Ψυχική Ανθεκτικότητα και στην εκπομπή μου μαθαίνετε πώς να αντιμετωπίζετε με επιτυχία τις συνεχείς αλλαγές της ζωής προσωπικά και επαγγελματικά.

Σε αυτό το επεισόδιο ακολουθούμε τη διαδρομή της κόρης από το 1920 μέχρι σήμερα — από τη θέση της «ευθύνης» και της σιωπής, στη σύγχρονη δυνατότητα λόγου και επιλογής. Η «επαναστάτρια κόρη», το «καλό κορίτσι», το «μαύρο πρόβατο» δεν είναι απλώς χαρακτηρισμοί — είναι θέσεις μέσα σε ένα οικογενειακό και κοινωνικό σύστημα. Σήμερα, για πρώτη φορά, ανοίγει ο χώρος να τις δούμε, να τις καταλάβουμε και να τις μετασχηματίσουμε.

Μια αφήγηση για το πώς η κόρη παύει να κουβαλά ασυνείδητα το παρελθόν και αρχίζει να το επεξεργάζεται.

Μια διαδρομή από τη σιωπή… στη φωνή.

Αυτό σταματάει εδώ.

Πώς συναντήθηκαν αυτοί οι δύο άραγε; Ο Κορτώ είχε πάντα αγάπη για τους σκύλους και τις γάτες της ζωής του: μια αγάπη που, όπως όλες οι αγάπες, ενέχει ρίσκο.

Μας λέει για την παρηγορητική διάσταση της συγγραφής και της τέχνης και αποκαθηλώνει τον μύθο του «καταραμένου καλλιτέχνη».

Για το πώς ήταν να μεγαλώνει ως γκέι αγόρι τη δεκαετία του '80 και του '90, για το πώς η διπολικότητά του εμπλέκεται με τη συγγραφή του, για το πώς νιώθει ότι επιμελείται ένα παραλήρημα δημιουργίας — αλλά και το πόσο σημαντικό είναι να κοιμάται κανείς καλά για να τα κάνει όλα αυτά σωστά.

Μια απολαυστική, εκ βαθέων συνέντευξη που ζεσταίνει την καρδιά.

Απορίες; Σχόλια; Ιδέες; Επικοινωνήστε μαζί μας στο map.athensvoice@gmail.com

Συντελεστές
Sound design, Ηχοληψία: Θάνος Ψυλλίδης
Κάμερα: Στέλλα Σερέφογλου
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Στείλτε μας μέιλ με τη δική σας ερώτηση, στο dipthotpod@gmail.com. Μη διστάσετε! Τις απαντάμε όλες.

Δράστες ήταν δύο νεαροί άνδρες που τον περίμεναν στην είσοδο της πολυκατοικίας με σκοπό να τον ληστέψουν. Όταν εκείνος αρνήθηκε να αποκαλύψει πού είχε χρήματα, τον ξυλοκόπησαν και τελικά τον στραγγάλισαν. Ο ένας από αυτούς γνώριζε προσωπικά το θύμα και εκμεταλλεύτηκε αυτή τη σχέση, καθώς ήξερε ότι είχε πρόσφατα λάβει μεγάλο χρηματικό ποσό.

Κατά τη δίκη αποκαλύφθηκαν και πτυχές της προσωπικής ζωής του συγγραφέα, καθώς και η σχέση του με τον έναν κατηγορούμενο, τον οποίο βοηθούσε οικονομικά. Αρχικά καταδικάστηκαν σε ισόβια κάθειρξη, όμως σε δεύτερο βαθμό η ποινή τους μειώθηκε στα 15 χρόνια λόγω αναγνώρισης ελαφρυντικών.

Ωστόσο, μετά από αναίρεση του Άρειου Πάγου και επανεκδίκαση της υπόθεσης, το δικαστήριο επέβαλε εκ νέου ισόβια κάθειρξη στους δύο κατηγορούμενους, μαζί με επιπλέον ποινή φυλάκισης για απόπειρα ληστείας. Παράλληλα, δεν τους αναγνωρίστηκαν ελαφρυντικά, γεγονός που οδήγησε στην επιστροφή τους στη φυλακή.

Συντελεστές Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη Αφήγηση, Sound design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

Όταν τα λόγια δεν συμβαδίζουν με τις πράξεις: Δώστε προσοχή όχι μόνο στο τι σας λέει κάποιος, αλλά κυρίως στο αν ο τρόπος που φέρεται συμβαδίζει με αυτά που λέει ή υπόσχεται. Ειδικά αν κάποιος σας λέει ότι θέλει το καλό σας ή ότι θέλει να σας βοηθήσει και να σας στηρίξει, και μετά οι πράξεις του δείχνουν το αντίθετο! Πολλοί άνθρωποι μιλάνε όμορφα, ευγενικά, δείχνουν ενδιαφέρον, είναι διαχυτικοί όταν τους βλέπετε, ή μπορεί να σας υπόσχονται κάτι, και όταν τους τηλεφωνήσετε ή στείλετε μήνυμα να μην απαντούν.

Όταν κριτικάρει άσχημα ανθρώπους που δεν είναι παρόντες: Το κουτσομπολιό είναι γενικά μια συμπεριφορά που πρέπει να σας προβληματίζει: όταν δείτε πως κάποιος συστηματικά κουτσομπολεύει με κακή πρόθεση ανθρώπους πίσω από την πλάτη τους, μη φανταστείτε πως το κάνει επειδή σας εμπιστεύεται: με τον τρόπο του σας δείχνει το χαρακτήρα του και είναι θέμα χρόνου να κάνει το ίδιο και για σας, με πρώτη ευκαιρία.

Όταν σαμποτάρει υπόγεια αυτό που θέλετε να κάνετε, ενώ σαν πρόθεση, δηλώνει ότι θέλει να σας βοηθήσει. Για παράδειγμα, έχετε μια ωραία ιδέα και ζητάτε τη γνώμη του προϊσταμένου σας. Εκείνος απαντάει θετικά, αλλά σας λέει πως μπορεί να μην αρέσει στην διοίκηση και καλό είναι να την δουλέψετε μόνος σας και να την δείτε πρώτα μαζί του. Δηλαδή, ενώ λεκτικά σας υποστηρίζει, στην ουσία, σας βάζει αμφιβολία και θέλει να ελέγξει τη δουλειά σας, ώστε να μην φανεί η δική σας δημιουργία στους ανώτερους.

Όταν δεν αναλαμβάνει την ευθύνη για τα αποτελέσματα στην ζωή του και την περνάει στους άλλους: Όταν κάποιος σας διηγείται την ιστορία του, καμαρώνει για τις επιτυχίες του, ενώ για ότι έχει πάει στραβά, το ρίχνει στους άλλους και στις συνθήκες. Είναι ένας άνθρωπος που αργότερα θα σας φορτώσει με ενοχές που δεν σας ανήκουν.

Όταν προσβάλει, λέγοντας ότι κάνει χιούμορ: Υπάρχουν άνθρωποι που πετάνε καυστικά σχόλια, ειρωνείες ακόμα και κακίες και τα λένε γελώντας, δήθεν για αστείο! Αυτή τη συμπεριφορά να την προσέχετε, αν είστε καλοπροαίρετοι και έχετε την τάση να ανέχεστε τέτοια σχόλια εύκολα, προκειμένου να μην χαλάσετε την ατμόσφαιρα. 

Όταν σπέρνει αμφιβολίες με πρόφαση ότι εκφράζει την ανησυχία του: Είναι μια στάση που ακόμα και κοντινοί άνθρωποι μπορεί να υιοθετήσουν, ειδικά αν αυτό που εσείς ονειρεύεστε, πιθανά θα το ήθελαν κι εκείνοι, αλλά δεν το τολμούν. Εδώ δεν αναφέρομαι σε κάποιον που ενδιαφέρεται αυθεντικά να σας βοηθήσει να δείτε όλες τις πιθανότητες, αλλά σε κάποιον που συστηματικά σας τονίζει την αρνητική έκβαση σε κάθε νέο σας ξεκίνημα. Θυμηθείτε πως η εμπιστοσύνη είναι κάτι που κερδίζεται, και την αξίζετε!

Οι επιχειρήσεις δεν είναι ταινίες. Δεν λειτουργούν με απόλυτη αρμονία, ούτε οι ιδρυτές είναι πάντα ευθυγραμμισμένοι. Στην πράξη, οι τριβές δεν είναι εξαίρεση - είναι ο κανόνας.

Σε αυτό το podcast αναλύουμε τις πιο συχνές πηγές έντασης μεταξύ συνιδρυτών: διαφωνίες στο όραμα, ανισορροπία στη δέσμευση, συγκρούσεις γύρω από χρήματα και μετοχές, διαφορετικοί τρόποι λήψης αποφάσεων, αλλά και ζητήματα προσωπικότητας και επικοινωνίας.

Παράλληλα, δίνουμε πρακτικές κατευθύνσεις για το πώς μπορούν αυτές οι τριβές να διαχειριστούν πριν εξελιχθούν σε κρίση — με σαφήνεια ρόλων, δομημένες διαδικασίες και ειλικρινή επικοινωνία.

Γιατί το θέμα δεν είναι να αποφύγετε τις συγκρούσεις. Το θέμα είναι να μην αφήσετε τις συγκρούσεις να διαλύσουν την επιχείρηση.

Στο πρώτο επεισόδιο του podcast «Χώρες κομμένες στα δύο» ξεκινάμε από την Κορέα, ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα μιας χώρας που χωρίστηκε στα δύο και δεν ξαναενώθηκε ποτέ. Ακολουθούμε, με απλό και χρονολογικό τρόπο, την πορεία από την ιαπωνική κατοχή στη διαίρεση του 1945, στον πόλεμο της Κορέας και στη μόνιμη γραμμή που εξακολουθεί να χωρίζει μέχρι σήμερα τη Βόρεια από τη Νότια Κορέα.

Στείλτε μας μέιλ με τη δική σας ερώτηση, στο dipthotpod@gmail.com. Μη διστάσετε! Τις απαντάμε όλες.

Συντελεστές
Sound design, Ηχοληψία: Στέφανος Ανδριτσόπουλος
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Ξεκινώντας από τον μύθο του Τειρεσία —του μόνου που έζησε και ως άνδρας και ως γυναίκα— ανοίγουμε το ερώτημα: Τι είναι αυτό στη γυναικεία απόλαυση που ιστορικά δεν αντέχεται να ειπωθεί; Γιατί τιμωρείται η γνώση της; Και γιατί μέχρι σήμερα παραμένει κάτι που υπάρχει, αλλά δεν φαίνεται;

Από τον μύθο περνάμε στη σύγχρονη πραγματικότητα.

Μιλάμε για τη σχέση μητέρας-κόρης και το πώς η σεξουαλικότητα δεν διδάσκεται μόνο με λόγια, αλλά μεταδίδεται μέσα από βλέμματα, σιωπές και άρρητες εντολές. Για το πώς η επιθυμία μιας γυναίκας μπορεί να κουβαλά ντροπή που δεν της ανήκει — αλλά την κατοικεί. Ανοίγουμε ένα από τα πιο σιωπηλά θέματα: τον γυναικείο αυνανισμό. Όχι απλώς ως πράξη, αλλά ως σχέση με το σώμα, την αυτονομία και την απόλαυση χωρίς μάρτυρα.

Και θέτουμε ένα κρίσιμο ερώτημα: Είναι πράγματι η γυναικεία απόλαυση «παθητική» — ή μήπως αυτή η ανάγνωση είναι μια κοινωνική κατασκευή που εξυπηρέτησε την ανάγκη ελέγχου της;

Σε αυτό το επεισόδιο δεν ψάχνουμε απαντήσεις επιφανειακές. Ψάχνουμε να καταλάβουμε γιατί η γυναικεία απόλαυση παραμένει μέχρι σήμερα κάτι που επιτρέπεται — αλλά υπό όρους. Και τι σημαίνει, τελικά, για μια γυναίκα να επιστρέψει σε ένα σώμα που δεν χρειάζεται άδεια για να νιώσει.

Κάποιοι μύθοι υποστηρίζουν ότι όταν η Αφροδίτη και οι τρεις Χάριτες (η Πασιθέα, η Καλή και η Ευφροσύνη) διαφώνησαν για το ποια από όλες ήταν η πιο όμορφη, η Αφροδίτη μεταμόρφωσε τον Τειρεσία σε γριά. Η Καλή όμως τον πήγε στην Κρήτη όπου του χάρισε υπέροχους βοστρύχους.

Μετά από μερικές ημέρες, η Ήρα άρχισε να κατηγορεί τον Δία για τις πολυάριθμες απιστίες του. Εκείνος απολογήθηκε λέγοντας ότι έτσι κι αλλιώς όταν πλαγιάζει μαζί της, αυτή απολαμβάνει περισσότερο. «Οι γυναίκες βεβαίως απολαμβάνουν πολύ περισσότερο στην ερωτική πράξη από τους άντρες» υποστήριξε. «Κουταμάρες!» φώναξε η Ήρα, «ξέρεις πολύ καλά ότι συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο».

Κλήθηκε λοιπόν ο Τειρεσίας να λύσει τη διαφωνία, αφού οι δύο θεοί γνώριζαν ότι είχε υπάρξει διαδοχικά και άνδρας και γυναίκα. Ο Τειρεσίας απάντησε αδίστακτα: «Αν διαιρούσαμε την ηδονή σε μέρη δέκα, ένα θα έπαιρνε ο άντρας και εννιά η γυναίκα».

Η Ήρα θύμωσε τόσο πολύ με το σαρκαστικό χαμόγελο του Δία, ώστε τύφλωσε τον Τειρεσία (αυτό τουλάχιστον ισχυρίζεται για να δικαιολογήσει την τύφλωσή του η ψευδοησιόδειος Μελαμποδία). Ο Δίας τότε, για να τον αποζημιώσει, του έδωσε το χάρισμα της μαντικής και διάρκεια ζωής εφτά γενεών.)

Από το μαζικό στο στοχευμένο, το direct mail του σήμερα δεν έχει καμία σχέση με εκείνο της δεκαετίας του 1980. Τότε, ήταν μια διαδικασία χωρίς ακρίβεια, χωρίς προσωποποίηση και χωρίς πραγματικό έλεγχο. Σήμερα, με τη δύναμη των δεδομένων και της ανάλυσης, μετατρέπεται σε ένα απόλυτα στοχευμένο εργαλείο επικοινωνίας.

Δεν μιλάμε πλέον για «junk mail», αλλά για μηνύματα που φτάνουν στο σωστό άτομο, τη σωστή στιγμή, με περιεχόμενο που έχει πραγματική αξία. Από προσωποποιημένες προσφορές μέχρι δημιουργικά formats που ξεχωρίζουν, το direct mail αποκτά ξανά θέση στο σύγχρονο marketing mix.

Παράλληλα, η σύνδεσή του με το digital —μέσα από QR codes, landing pages και εξατομικευμένες εμπειρίες— δημιουργεί ένα υβριδικό μοντέλο επικοινωνίας που συνδυάζει το φυσικό με το ψηφιακό.

Σε αυτό το podcast αναλύουμε γιατί το direct mail επιστρέφει, πώς έχει εξελιχθεί, και πώς μπορεί να αξιοποιηθεί στρατηγικά χωρίς υπερβολές — ως μέρος ενός ισορροπημένου και αποτελεσματικού πλάνου marketing.

Γιατί τελικά, δεν είναι θέμα καναλιού. Είναι θέμα timing, στόχευσης και εμπειρίας.

Με την υποστήριξη των Σίμου και Ζέτας Παληού

Συντελεστές
Sound design, Ηχοληψία: Θάνος Ψυλλίδης
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Στείλτε μας μέιλ με τη δική σας ερώτηση, στο dipthotpod@gmail.com. Μη διστάσετε! Τις απαντάμε όλες.

Όμως το Πάσχα δεν είναι μόνο μια θρησκευτική τελετή, θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι μια βαθιά ανθρώπινη ιστορία, που μιλάει για δοκιμασία, για πόνο, για ελπίδα και τελικά για αναγέννηση. Κι αν το καλοσκεφτούμε, όλοι περνάμε «Μεγάλες Εβδομάδες» στη ζωή μας. Περιόδους που δοκιμαζόμαστε, κουραζόμαστε, απογοητευόμαστε. Το βασικό μήνυμα όμως του Πάσχα είναι ότι μετά από κάθε δυσκολία μπορεί να έρθει μια νέα αρχή.

Και πέρα από αυτό το μήνυμα, αξίζει να εμβαθύνετε και στα άλλα σημαντικά μηνύματα που φέρνει μαζί του το Πάσχα και να τα υιοθετήσετε

• Δώστε χώρο στη σιωπή και στον αναστοχασμό: Η Μεγάλη Εβδομάδα έχει κάτι πολύ ιδιαίτερο: μας καλεί να χαμηλώσουμε τους ξέφρενους ρυθμούς που ακολουθούμε τον υπόλοιπο καιρό : Οι ψαλμοί, τα κεριά, η κατανυκτική ατμόσφαιρα μας θυμίζουν πόσο σημαντικό είναι, έστω για λίγο, να κάνουμε μια παύση από το τρέξιμο. Να μείνουμε λίγο σιωπηλοί και ήσυχοι και να σκεφτούμε πού είμαστε στη ζωή μας και πού θέλουμε να πάμε.
• Αφήστε πίσω ό,τι σας βαραίνει: Το Πάσχα είναι συμβολικά μια γιορτή απελευθέρωσης. Αυτό το μήνυμα σας θυμίζει πως ίσως είναι η στιγμή να αφήσετε πίσω παλιές πικρίες, θυμούς ή απογοητεύσεις. Όχι γιατί ήταν ασήμαντα, αλλά γιατί η ζωή γίνεται πιο ελαφριά όταν δεν κουβαλάτε συνεχώς τα βαρίδια του παρελθόντος.
• Επενδύστε στις σχέσεις σας: Μην αντιμετωπίσετε το πασχαλινό τραπέζι απλά σαν ένα έθιμο, ή μια οικογενειακή υποχρέωση. Δείτε το σαν μια υπενθύμιση ότι όλοι εμείς οι άνθρωποι χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον. Πέρα από τις ετοιμασίες, κάντε αν χρειαστεί ένα τηλεφώνημα σε έναν αγαπημένο άνθρωπο που έχετε να δείτε καιρό, πείτε μια συγγνώμη εκεί που χρειάζεται, δώστε μια αγκαλιά – καμιά φορά αυτά έχουν μεγαλύτερη αξία από τα πλούσια τραπέζια, τους τύπους και τα έθιμα.
• Πιστέψτε στη δύναμη της νέας αρχής: Στο Πάσχα, η Ανάσταση είναι το απόλυτο σύμβολο ελπίδας. Μας θυμίζει ότι ακόμη κι όταν κάτι φαίνεται να έχει τελειώσει, μπορεί να είναι η αρχή για κάτι καινούργιο, κι αυτό σκεφτείτε το σε οποιονδήποτε τομέα της ζωής σας: στη δουλειά, σε κάποια σχέση, σε κάτι καινούργιο που θέλετε καιρό να ξεκινήσετε, στην προσωπική σας πορεία. Και ίσως τελικά αυτό να είναι το πιο όμορφο μήνυμα του Πάσχα: ότι η ίδια η ζωή έχει μέσα της μια βαθιά δύναμη αναγέννησης.

Κλείνοντας, να ευχηθώ σε όλους Καλή Ανάσταση, Καλό Πάσχα και να θυμίσω πως είτε εκφράζετε την πίστη σας πηγαίνοντας συστηματικά στην εκκλησία είτε συμμετέχετε μόνο στις μεγάλες παραδοσιακές στιγμές, όλοι μπορείτε να πάρετε κάτι πολύτιμο μέσα από αυτές τις Πασχαλινές μέρες. 

Απορίες; Σχόλια; Ιδέες; Επικοινωνήστε μαζί μας στο map.athensvoice@gmail.com

Συντελεστές
Sound design, Ηχοληψία: Στέφανος Ανδριτσόπουλος
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Τζίνα Καλογήρου - βιογραφικό

Η Δρ. Γεωργία (Τζίνα) Καλογήρου είναι Καθηγήτρια Νεοελληνικής Λογοτεχνίας και της Διδακτικής της στη Σχολή Επιστημών της Αγωγής/Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και Διευθύντρια δύο Προγραμμάτων Μεταπτυχιακών Σπουδών: Ρητορική, Επικοινωνία και Δημιουργική Γραφή στην Εκπαίδευση» (Διιδρυματικό, ΕΚΠΑ/ΠΔΜ) και Κοινωνικές Επιστήμες και Ανθρωπιστικές Σπουδές στην Εκπαίδευση» (ΠΤΔΕ/ΕΚΠΑ). Είναι Διευθύντρια του Εργαστηρίου Εφαρμοσμένης Γλωσσολογίας και Μελέτης της Λογοτεχνίας και της Ρητορικής (ΠΤΔΕ/ΕΚΠΑ). Είναι Συντονίστρια της σειράς εκδηλώσεων «Το ΕΚΠΑ στην Πόλη. Ποίηση, το αρνητικό της σιωπής» (διοργάνωση: ΕΚΠΑ και Δήμος Αθηναίων). Είναι συγγραφέας, επιμελήτρια ή συνεπιμελήτρια ακαδημαϊκών βιβλίων (στα ελληνικά και στα αγγλικά) και πολυάριθμων κεφαλαίων/άρθρων (στα ελληνικά, αγγλικά, γαλλικά και ιταλικά) σε συλλογικούς τόμους, διεθνή και εθνικά επιστημονικά περιοδικά με κριτές και πρακτικά συνεδρίων. Είναι μέλος της συντονιστικής επιτροπής του διεθνούς συνεδρίου The Child and the Book και συνεκδότρια-αρχισυντάκτρια του διεθνούς ακαδημαϊκού περιοδικού Journal of Literary Education. Είναι επίσης επίσημη συνεργάτιδα του παγκόσμιου ερευνητικού προγράμματος TALIS και του Διεθνούς Δικτύου Memità: Memory, Identity, Integration to Identify Analysis Models in Media Communication και μέλος των Επιστημονικών Επιτροπών των εκδοτικών σειρών Laboratorio Children’s Books (Anicia Edizioni–Ρώμη), Niata (Πανεπιστήμιο του Παλέρμο) και της διεθνούς επιστημονικής επιτροπής Tρισκελής. Collana mediterranea di storia, letteratura e varia umanistica. Είναι επίσης η επιστημονικά υπεύθυνη (supervisor-in-chief) του νέου Εθνικού Προγράμματος Σπουδών Λογοτεχνίας για το Γυμνάσιο (Υπουργείο Παιδείας) και Πρόεδρος της Επιτροπής για τα Κρατικά Βραβεία Παιδικού Βιβλίου (Υπουργείο Πολιτισμού).

Σε αυτό το πρώτο μέρος, ανοίγουμε το θέμα χωρίς απλοποιήσεις: τι είναι πραγματικά ο γυναικείος οργασμός, πώς συμβαίνει και γιατί για πολλές γυναίκες δεν είναι αυτονόητος.

Μιλάμε για:

• τη σχέση του οργασμού με την ασφάλεια και την παρουσία στο σώμα
• τον μύθο της «κανονικής» κορύφωσης και τον ρόλο της κλειτορίδας
• το χάσμα οργασμού στις ετεροφυλοφιλικές σχέσεις
• την προσποίηση: γιατί συμβαίνει και τι λέει βαθύτερα για τη θέση της γυναίκας μέσα στη σεξουαλική σκηνή
• την κουλτούρα των 90s και τα περιοδικά που διαμόρφωσαν μια σεξουαλικότητα πιο «ελεύθερη» αλλά συχνά επιτελεστική

Αυτό το επεισόδιο δεν αφορά μόνο το σεξ. Αφορά τον τρόπο που μια γυναίκα μαθαίνει να υπάρχει μέσα στο σώμα της — ή να απομακρύνεται από αυτό.

Στο δεύτερο μέρος, θα κατέβουμε πιο βαθιά: στην οικογένεια, στις γενιές, στα γονεϊκά βλέμματα και στις σιωπές που διαμορφώνουν τη γυναικεία επιθυμία.

Και θα μιλήσουμε ανοιχτά για κάτι που σπάνια λέγεται: τον γυναικείο αυνανισμό — ως πράξη αυτογνωσίας, αυτονομίας και επανασύνδεσης με το σώμα.

Στο β’ μέρος γίνεται πολύ πιο εξομολογητική: μας μιλάει για ένα κόμικ που σχεδιάζει και με το οποίο προσπαθεί να ξεπεράσει την εγγενή της ντροπαλότητα και να μιλήσει για πράγματα που νιώθει πως δεν μπορεί να πει στις ταινίες της ή στους δικούς της ανθρώπους: τη σεξουαλικότητα, το πένθος, τα ψέματα που μπορεί να λέμε όταν ντρεπόμαστε να πούμε την αλήθεια.

Σε ένα βίντκαστ σχεδόν ψυχαναλυτικό, εξερευνούμε τον τρόπο με τον οποίο η Στεφανή αναζητά συνεχώς τη θηλυκότητα, αποζητεί την τρυφερή αρρενωπότητα και παίζει με το ανδρικό και γυναικείο βλέμμα στα έργα της.

Το στοίχημα από εδώ και πέρα είναι να μην κρύβομαι, λέει. Μια βαθιά εξομολογητική και γενναία συζήτηση σε έναν κόσμο που γλιστράει ολοένα προς τον ηθικό συντηρητισμό.

Στείλτε μας μέιλ με τη δική σας ερώτηση, στο dipthotpod@gmail.com. Μη διστάσετε! Τις απαντάμε όλες.

#1. Κατανόηση και ευθυγράμμιση με τον κοινό σκοπό: η πρώτη προϋπόθεση είναι να αντιλαμβάνεστε απόλυτα τον σκοπό, την αποστολή της ομάδας με τον ίδιο τρόπο, και ο σκοπός αυτός να σας εμπνέει, και να ταυτίζεται με τις δικές σας αξίες.Όλοι οι άνθρωποι παρακινούνται όταν αισθάνονται ότι συμμετέχουν σε κάτι που τους ενθουσιάζει, τους εξελίσσει, τους ενδυναμώνει και τους ανταμείβει. 

#2. Πλήρης αντίληψη του ρόλου και των υποχρεώσεών σας:  σε μια ομάδα, ο κάθε παίκτης έχει συγκεκριμένη εξειδίκευση και αντίστοιχες υποχρεώσεις.  Όπως σε μια ομάδα ποδοσφαίρου υπάρχουν διαφορετικές θέσεις για κάθε παίκτη, έτσι και σε μια επιχείρηση, ο κάθε συνεργάτης έχει την δική του θέση και ρόλο με τα ανάλογα καθήκοντα.  Και είναι σημαντικό να γνωρίζετε όχι μόνο τον δικό σας ρόλο και υποχρεώσεις, αλλά και εκείνες των άλλων, και να μπαίνετε στην θέση τους, μόνο αν σας ζητηθεί ή αν χρειαστεί. 

#3. Αμοιβαιότητα και σεβασμός : σαν καλός ομαδικός παίκτης, χρειάζεται να αναπτύξετε ενσυναίσθηση, να κατανοείτε τις ανάγκες των άλλων και της ομάδας, να κρατάτε σε ψηλή προτεραιότητα τον ομαδικό σκοπό, ακόμα κι αν χρειαστεί να βάλετε πίσω μια δική σας ανάγκη.  Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα βάλετε δίκαια όρια, ή θα αναλαμβάνετε πάντα να κάνετε την δουλειά των άλλων.  Θα δώσετε βοήθεια όταν χρειαστεί, αλλά θα ζητάτε και βοήθεια όταν εσείς την έχετε ανάγκη.

#4. Δέσμευση και υπευθυνότητα : έχει κορυφαία σημασία να διεκπεραιώνετε ότι αναλαμβάνετε, όπως το υποσχεθήκατε και στην ώρα του, ώστε να χτίσετε αξιοπιστία.  Αν κάτι δεν σας βγαίνει, ενημερώνετε έγκαιρα και ζητάτε λίγο παραπάνω χρόνο ή βοήθεια.  Οι συμπαίκτες σας χρειάζεται να μπορούν να στηριχθούν πάνω σας, και να αναλαμβάνετε απόλυτα την ευθύνη και για τις επιτυχίες και για τις αποτυχίες.  Κι’ όταν σας τιμούν με μια βράβευση, ή μπροστά σε μια μεγάλη νίκη, πάντα να αναγνωρίζετε την ομάδα σας!

#5. Θετικότητα και ευελιξία : αυτό θα το πετύχετε όταν συνειδητά επιλέγετε να εστιάζετε στα καλά της ομάδας και των άλλων παικτών.  Από αυτά θα παίρνετε την έμπνευση και την δύναμη ώστε να ενισχύετε τα σημεία προς βελτίωση.  Και όταν προκύπτει ένα πρόβλημα, είναι σημαντικό να κρατάτε την ψυχραιμία σας, να μην σπαταλάτε χρόνο και ενέργεια να ψάχνετε τα αίτια και τον φταίχτη, και να μεταδίδετε στην ομάδα την οπτική της αναζήτησης λύσεων και τρόπων αντιμετώπισης.

Τζίνα Καλογήρου - βιογραφικό

Η Δρ. Γεωργία (Τζίνα) Καλογήρου είναι Καθηγήτρια Νεοελληνικής Λογοτεχνίας και της Διδακτικής της στη Σχολή Επιστημών της Αγωγής/Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και Διευθύντρια δύο Προγραμμάτων Μεταπτυχιακών Σπουδών: Ρητορική, Επικοινωνία και Δημιουργική Γραφή στην Εκπαίδευση» (Διιδρυματικό, ΕΚΠΑ/ΠΔΜ) και Κοινωνικές Επιστήμες και Ανθρωπιστικές Σπουδές στην Εκπαίδευση» (ΠΤΔΕ/ΕΚΠΑ). Είναι Διευθύντρια του Εργαστηρίου Εφαρμοσμένης Γλωσσολογίας και Μελέτης της Λογοτεχνίας και της Ρητορικής (ΠΤΔΕ/ΕΚΠΑ). Είναι Συντονίστρια της σειράς εκδηλώσεων «Το ΕΚΠΑ στην Πόλη. Ποίηση, το αρνητικό της σιωπής» (διοργάνωση: ΕΚΠΑ και Δήμος Αθηναίων). Είναι συγγραφέας, επιμελήτρια ή συνεπιμελήτρια ακαδημαϊκών βιβλίων (στα ελληνικά και στα αγγλικά) και πολυάριθμων κεφαλαίων/άρθρων (στα ελληνικά, αγγλικά, γαλλικά και ιταλικά) σε συλλογικούς τόμους, διεθνή και εθνικά επιστημονικά περιοδικά με κριτές και πρακτικά συνεδρίων. Είναι μέλος της συντονιστικής επιτροπής του διεθνούς συνεδρίου The Child and the Book και συνεκδότρια-αρχισυντάκτρια του διεθνούς ακαδημαϊκού περιοδικού Journal of Literary Education. Είναι επίσης επίσημη συνεργάτιδα του παγκόσμιου ερευνητικού προγράμματος TALIS και του Διεθνούς Δικτύου Memità: Memory, Identity, Integration to Identify Analysis Models in Media Communication και μέλος των Επιστημονικών Επιτροπών των εκδοτικών σειρών Laboratorio Children’s Books (Anicia Edizioni–Ρώμη), Niata (Πανεπιστήμιο του Παλέρμο) και της διεθνούς επιστημονικής επιτροπής Tρισκελής. Collana mediterranea di storia, letteratura e varia umanistica. Είναι επίσης η επιστημονικά υπεύθυνη (supervisor-in-chief) του νέου Εθνικού Προγράμματος Σπουδών Λογοτεχνίας για το Γυμνάσιο (Υπουργείο Παιδείας) και Πρόεδρος της Επιτροπής για τα Κρατικά Βραβεία Παιδικού Βιβλίου (Υπουργείο Πολιτισμού).

Στο 199ο επεισόδιο του Business & Marketing Tips της Athens Voice με τίτλο «Mind the gap», μιλάμε για ένα από τα πιο επικίνδυνα, και ταυτόχρονα πιο υποτιμημένα, φαινόμενα στο επιχειρείν: το κενό μεταξύ στρατηγικής και υλοποίησης.

Γιατί, ενώ όλοι «έχουν στρατηγική», τόσο λίγοι καταφέρνουν να την εφαρμόσουν;

Με αφορμή μια γνώριμη φράση από αποβάθρες — από τον ηλεκτρικό της Αθήνας μέχρι το Tube του Λονδίνου — χρησιμοποιούμε το «Mind the gap» ως μεταφορά για ένα κενό που δεν είναι πάντα ορατό, αλλά μπορεί να αποδειχθεί καταστροφικό.

Σε αυτό το podcast, αναλύουμε γιατί δημιουργείται αυτό το gap: από τις ουτοπικές στρατηγικές που ζουν μόνο σε PowerPoint, μέχρι τις ασαφείς κατευθύνσεις που αφήνουν την υλοποίηση στην… ερμηνεία. Μιλάμε για τα δύσκολα trade-offs που αποφεύγονται, για τις αντιφάσεις που οδηγούν σε μηδενικό αποτέλεσμα, αλλά και για τη σκληρή αλήθεια ότι οι άνθρωποι εκτελούν αυτό για το οποίο ανταμείβονται — όχι αυτό που γράφει το πλάνο.

Παράλληλα, εστιάζουμε σε ένα κρίσιμο, αλλά συχνά ξεχασμένο στοιχείο: το ownership. Γιατί όταν «όλοι» είναι υπεύθυνοι, τελικά δεν είναι κανείς — και η στρατηγική μένει στο συρτάρι.

Πατάμε play. Και κοιτάμε προσεκτικά… το κενό. 

Στείλτε μας μέιλ με τη δική σας ερώτηση, στο dipthotpod@gmail.com. Μη διστάσετε! Τις απαντάμε όλες.

Με την υποστήριξη των Σίμου και Ζέτας Παληού

#1. Αναγνωρίζοντας τα συλλογικά μας προτερήματα : Η ιστορία μας δείχνει ξεκάθαρα ότι, σαν λαός, έχουμε τεράστια αποθέματα ανθεκτικότητας. Σε κρίσιμες στιγμές, όταν υπήρχε κοινός σκοπός, καταφέραμε το αδύνατο. Δημιουργικότητα, προσαρμοστικότητα, αλληλεγγύη. Όταν τα αναγνωρίζουμε, μπορούμε να τα καλλιεργούμε και στο σήμερα – στην εργασία, στην οικογένεια, στην κοινωνική μας ζωή, δηλαδή να γινόμαστε ένα όχι μόνο σε περιόδους κρίσης, αλλά και στην κανονικότητα της καθημερινής ζωής. 

#2. Μαθαίνοντας από τα λάθη χωρίς αυτομαστίγωμα : Η διχόνοια υπήρξε επαναλαμβανόμενο μοτίβο στην ιστορία μας. Μόλις έφευγε ο κοινός εχθρός, χωριζόμασταν στα δύο, κι’ αυτό χρειάζεται να το συνειδητοποιήσουμε, όχι μόνο για να αυτοκατηγορηθούμε αλλά για να διδαχθούμε μέσα από αυτό. Όταν κατανοήσουμε πώς και γιατί διχαστήκαμε στο παρελθόν, μπορούμε να γίνουμε πιο συνειδητοί στο παρόν. Να αντέχουμε τη διαφορετική άποψη, και να μην ταυτίζουμε τη διαφωνία με πόλεμο!

#3. Ενδυναμώνοντας την αίσθηση συλλογικής ευθύνης: Η ιστορία μάς υπενθυμίζει ότι οι κοινωνίες δεν αλλάζουν μόνο από ήρωες, αλλά από καθημερινούς ανθρώπους που αναλαμβάνουν ευθύνη. Για να έρθει η αλλαγή και η βελτίωση στη ζωή μας, δεν μπορούμε να περιμένουμε να την κάνουν κάποιοι άλλοι για μας, αλλά εμείς οι ίδιοι.  Και ξεκινάει από το πώς μιλάμε, πώς συνεργαζόμαστε, πώς φερόμαστε στον δημόσιο χώρο. Η πρόοδος ξεκινά από μικρές, επαναλαμβανόμενες πράξεις που γίνονται με συνειδητή επιλογή και γνώμονα όχι μόνο το άτομό μας, αλλά και το σύνολο, τον συνάνθρωπο δίπλα μας! 

#4. Χτίζοντας το μέλλον με αυτογνωσία, χωρίς φόβο : όταν γνωρίσουμε καλά την ιστορία μας, δεν θα φοβόμαστε τόσο το μέλλον. Γιατί έχουμε μέτρο σύγκρισης, ξέρουμε ότι έχουμε αντέξει, έχουμε πέσει και με κουράγιο έχουμε ξανασηκωθεί. Αυτή η γνώση μας κάνει περήφανους, πιο δυνατούς, και πιο ώριμους, γιατί μας βοηθάει να σχεδιάζουμε το αύριο με αυτοπεποίθηση, αλλά και με δέος και ταπεινότητα.  Η ιστορία, λοιπόν, δεν είναι κάτι που απλώς τιμούμε μια φορά τον χρόνο. Είναι κάτι που κουβαλάμε μέσα μας κάθε μέρα.

O Αλτουνιάν έχει γεννηθεί στο Ερεβάν της Αρμενίας και μεγάλωσε στην Αθήνα. Το όνομά του στα αρμένικα σημαίνει «πύρινα μάτια».

Τα τραγούδια του έχουν στοιχεία από την blues και τη soul μουσική και στίχους που αντλούν υλικό από τις προσωπικές του ιστορίες.

Ξεκίνησε τη μουσική του πορεία το 2013 με τους Hrach Altunyan Band και το 2014 κυκλοφόρησε τον πρώτο του δίσκο, «Long Way Home». Το 2019 παρουσίασε τη δεύτερη δισκογραφική του δουλειά, η οποία περιλάμβανε, μεταξύ άλλων, τα singles «I’ve Got the Blues», «Love Game», «Guide Me» και «Anna’s Song».

Το 2022 ακολούθησε το EP «3», συνεχίζοντας τη μουσική του πορεία, ενώ το 2024 συνεργάστηκε με τον παραγωγό Νίκο «Thanasimos» Χατζηευστρατίου για τα singles «If I Was a God» και «Deeper».

Το 2026 παρουσιάζει τρία νέα singles («Raise Me Up», «Dance Away», «The Devil Inside»), σε συνεργασία με τον παραγωγό Νίκο Κωδωνά, συνδυάζοντας τη χαρακτηριστική blues φωνή του με έναν πιο σύγχρονο και κινηματογραφικό ήχο.

Οι στίχοι του, λιτοί και άμεσοι, αφηγούνται βιωματικές ή και φανταστικές ιστορίες. Έτσι, μέσα από κάθε τραγούδι προσπαθεί να δημιουργήσει έναν διαφορετικό κόσμο, έναν κόσμο που θα μπορούσε κανείς να συναντήσει στο soundtrack μιας ταινίας.

Συντελεστές Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη Αφήγηση, Sound design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

Συντελεστές: Sound design, Ηχοληψία: Στέφανος Ανδριτσόπουλος
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Η δημιουργικότητα δεν είναι προνόμιο των «καλλιτεχνών», αλλά βασικό εργαλείο για κάθε επιχειρηματία

Στο 198o επεισόδιο του PodcastBusiness & Marketing Tips της Athens Voice με τίτλο «Όταν η δημιουργικότητα συναντά το επιχειρείν» μιλάμε για κάτι που συχνά θεωρείται δεδομένο, αλλά σπάνια αναλύεται: τη δημιουργικότητα του ίδιου του επιχειρηματία.

Είστε αποτελεσματικός. Είστε στρατηγικός. Ξέρετε να διαπραγματεύεστε, να διαβάζετε την αγορά, να εντοπίζετε ευκαιρίες πριν εμφανιστούν. Το ερώτημα όμως είναι άλλο: είστε δημιουργικός;

Σε αυτό το podcast, φωτίζουμε τα σημάδια που δείχνουν ότι η δημιουργικότητα δεν είναι προνόμιο των «καλλιτεχνών», αλλά βασικό εργαλείο για κάθε επιχειρηματία. Μιλάμε για το ρίσκο ως προϋπόθεση δημιουργίας, για την ικανότητα να «συνδέετε τις τελείες» εκεί που οι άλλοι βλέπουν χάος, και για το πώς η ονειροπόληση —αυτό που κάποτε θεωρούσαμε χάσιμο χρόνου— μπορεί να γίνει πηγή καινοτομίας.

Αναφερόμαστε στη δύναμη της μοναχικότητας ως χώρου σκέψης, στην αξία των νέων εμπειριών ως καύσιμο δημιουργίας, αλλά και στη σημασία των μεγάλων ερωτήσεων που ξεφεύγουν από τα KPI της καθημερινότητας. Παράλληλα, εξετάζουμε πώς το περιβάλλον, η αισθητική και η παρατήρηση των ανθρώπων λειτουργούν ως αθόρυβοι αλλά καθοριστικοί παράγοντες δημιουργικής σκέψης.

Γιατί τελικά, η δημιουργικότητα δεν είναι ταλέντο. Είναι τρόπος να βλέπεις, να συνδέεις και να τολμάς.

Πατάμε play. Και βλέπουμε το επιχειρείν… λίγο πιο δημιουργικά. 

Μιλάμε για:

• το πώς μεγαλώσαμε μαθαίνοντας να τον φοβόμαστε ή να τον κρύβουμε
• το διπλό μέτρο με το οποίο κρίνεται ο ίδιος θυμός σε άντρες και γυναίκες
• τι συμβαίνει όταν ο θυμός καταπίνεται και γίνεται ενοχή, σιωπή ή εξάντληση
• και… πολλές γυναίκες δεν είναι «πολύ ευαίσθητες», αλλά χρόνια θυμωμένες χωρίς να τους επιτράπηκε ποτέ να το πουν

Ίσως τελικά ο θυμός δεν είναι το πρόβλημα. Ίσως είναι το πρώτο ειλικρινές σημάδι ότι κάτι μέσα μας ζητά να προστατευτεί.

Στείλτε μας μέιλ με τη δική σας ερώτηση, στο dipthotpod@gmail.com. Μη διστάσετε! Τις απαντάμε όλες.

Η σοκολάτα συμβολίζει αγάπη, ζεστασιά: Όταν αναζητάτε επειγόντως σοκολάτα, σημαίνει ότι ψάχνετε επιβεβαίωση, αγκαλιά, ανακούφιση από πόνο ή μοναξιά.  Όταν νιώσετε την έντονη ανάγκη ειδικά για σοκολάτα, πέρα από το να την φάτε, αναρωτηθείτε ποιο κενό αγάπης μπορεί να κουβαλάτε από παιδί, και πώς αυτή την έλλειψη μπορείτε να την καλύψετε σαν ενήλικας σήμερα, ξεπερνώντας το παιδικό τραύμα.

Τα αλμυρά σνακς, τα τσιπς, υποδηλώνουν καταπιεσμένο θυμό που δεν εκφράζεται: Όταν ψάχνετε κάτι αλμυρό, επειδή το αλάτι ανεβάζει την ένταση, πιθανά προσπαθείτε να ξεσπάσετε θυμούς που δεν έχετε απελευθερώσει, προκειμένου να αποφύγετε κάποια σύγκρουση. Όμως, μπορείτε να απελευθερώσετε αυτούς τους θυμούς μέσα από σωματική άσκηση, έντονη κίνηση, μπουνιές σε σάκο του μποξ, και άλλες παρόμοιες ασκήσεις.

Ψωμί, πίτες, παξιμάδια, σημαίνουν ανάγκη για σιγουριά, στήριξη, σταθερότητα: Το ψωμί, ως βάση της διατροφής συμβολίζει την ασφάλεια, την αίσθηση ότι πατάω κάπου γερά, ότι ανήκω.  Αν πιάσετε τον εαυτό σας να αναζητά απεγνωσμένα ψωμιά, κουλούρια, τσουρέκια και τα συναφή, αναζητείστε την αιτία που νιώθετε ανασφάλεια, την απάντηση την έχετε μέσα σας, οπότε έχετε κάνει το μισό δρόμο για να την αντιμετωπίσετε υγιώς.

Το Fast Food συμβολίζει την ανάγκη για γρήγορη ανακούφιση: Κάθε φορά που τρώτε κάτι γρήγορο και στο πόδι, πιθανά νιώθετε άγχος χρόνου, εσωτερική ανυπομονησία, ή προσπαθείτε να σβήσετε μέσα από το φαγητό ένα δυσάρεστο συναίσθημα.  Όταν σας μπει η ιδέα ότι χρειάζεστε μια τέτοια τροφή, το πιο πιθανό είναι πως προσπαθείτε να καταπνίξετε έναν ψυχικό πόνο που δεν αντέχετε να βιώσετε και να διαχειριστείτε.

Τα ζυμαρικά συνδέονται με την ανάγκη για αίσθηση οικογένειας:  Τα μακαρόνια συμβολίζουν το οικογενειακό τραπέζι, όπου τρώνε όλοι μαζί. Η έντονη ανάγκη για ζυμαρικά, σημαίνει ότι αναζητάτε οικογενειακή θαλπωρή γιατί νιώθετε μόνοι, κουρασμένοι, άδειοι από ενέργεια.  Ουσιαστικά, πρόκειται για συναισθηματική πείνα, όπου μόνο μέσα από εσωτερικό διάλογο θα ανακαλύψτε αυτό που πραγματικά σας λείπει.

Το παγωτό συμβολίζει χαρά, παιδική ανεμελιά και ξενοιασιά: Όταν το μυαλό σας κολλήσει ότι θέλετε απεγνωσμένα παγωτό, πιθανά βιώνετε θλίψη ή πένθος από κάτι βαρύ. Έτσι, θέλετε να ξεφύγετε στα ξένοιαστα παιδικά χρόνια, και στην ασφάλεια που νιώθει ένα παιδί κοντά στους γονείς του.  Αναρωτηθείτε ποιο πόνο προσπαθείτε να ανακουφίσετε μέσα από το παγωτό, αναγνωρίστε τον, γιατί αυτό θα σας βοηθήσει να τον ξεπεράσετε.

Με την υποστήριξη των Σίμου και Ζέτας Παληού

Συντελεστές
Sound design, Ηχοληψία: Στέφανος Ανδριτσόπουλος
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Συντελεστές: Sound design, Ηχοληψία: Στέφανος Ανδριτσόπουλος
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Συντελεστές: Sound design, Ηχοληψία, Μοντάζ: Θάνος Ψυλλίδης, Όλγα Καραγιάννη
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Συντελεστές: Sound design, Ηχοληψία, Μοντάζ: Θάνος Ψυλλίδης, Όλγα Καραγιάννη. Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Πώς η ιστορία, οι κοινωνικές αντιλήψεις και τα στερεότυπα γύρω από το φύλο επηρέασαν τον τρόπο που κατανοούμε τον βιασμό; Γιατί πολλές μορφές σεξουαλικής βίας παραμένουν αόρατες; Και τι σημαίνει να μιλάμε γι’ αυτό με περισσότερη ακρίβεια και λιγότερη σιωπή;

Μέσα από μια ψυχολογική και κοινωνική ματιά, το επεισόδιο φωτίζει τις αλήθειες που συχνά μένουν έξω από την κυρίαρχη αφήγηση: τη δύναμη των στερεοτύπων, την αορατότητα πολλών θυμάτων και την ανάγκη να αλλάξει ο τρόπος που ακούμε και μιλάμε για τη σεξουαλική βία. Γιατί υπάρχουν εμπειρίες που δεν χωρούν στη σιωπή. Και κάθε φορά που ανοίγει χώρος για τον λόγο, ανοίγει και χώρος για την αλήθεια.

Συντελεστές: Sound design, Ηχοληψία, Μοντάζ: Θάνος Ψυλλίδης, Όλγα Καραγιάννη
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Συντελεστές: Sound design, Ηχοληψία, Μοντάζ: Θάνος Ψυλλίδης, Όλγα Καραγιάννη
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Συντελεστές: Sound design, Ηχοληψία, Μοντάζ: Θάνος Ψυλλίδης, Όλγα Καραγιάννη
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Στείλτε μας μέιλ με τη δική σας ερώτηση, στο dipthotpod@gmail.com. Μη διστάσετε! Τις απαντάμε όλες.

Τη συναντήσαμε για δύο, χορταστικά επεισόδια vidcast, μέρος του podcast«Μακριά από το Πλήθος». Στο α’ μέρος μάς μιλά για την ‘Καρδιά του Ταύρου’ το ντοκιμαντέρ της για τον φίλο της Δημήτρη Παπαϊωάννου και το πώς κατάφερε να εξισορροπήσει τι δική της, σχεδόν ντροπαλή φωνή, με τη στεντόρεια χολιγουντιανή υπερπαραγωγή του διάσημου θεατρικού σκηνοθέτη, για την «Ακρόπολη» και το «[Αι] Αθήναι» και για τα πολύτιμα υλικά που χρειάζεται κανείς για να κάνει σινεμά παρατήρησης, είτε φιλμάρεις έναν εμμονικό δημιουργό στη φωλιά του (Ε.Χ. Γονατάς, Δημ. Παπαϊωάννου), είτε τους καθημερινούς, ανώνυμους πρωταγωνιστές μιας πόλης.

«Στο σινεμά παρατήρησης» λέει, «παίζεις ένα παιχνίδι μαζί με  τους άλλους» μετουσιώνοντας τον απλό χαλκό σε κάτι πολύτιμο, χρυσό. Αδυνατεί να καταλάβει γιατί οι νέοι κινηματογραφιστές θέλουν να εξαρτώνται τόσο πολύ από τα pitch που κάνουν στους παραγωγούς και από τις αόρατες αλυσίδες που αυτά τούς φορούν, ενώ θα έπρεπε να μπαίνουν στη δημιουργία με το σώμα, παρά με το μυαλό «σα να περιμέν[ουν] μια εν δυνάμει αποκάλυψη.»

Πώς λέμε «ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός»; Η αλχημίστρια του ελληνικού ντοκιμαντέρ κάνει το ανάποδο: ό,τι δε λάμπει, το μετατρέπει σε χρυσό.

Συντελεστές: Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη. Αφήγηση, Sound design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

Γι’ αυτό σήμερα θα μοιραστώ τρία κορυφαία μυστικά προς όλες τις γυναίκες:

Ακούστε από νεαρή ηλικία την εσωτερική σας φωνή και βρείτε το δικό σας «θέλω», το δικό σας «γιατί». Σίγουρα οι επιρροές από την οικογένεια, το σχολείο, τα κοινωνικά δίκτυα είναι πολύ πιο δυνατές στην νεαρή ηλικία, και συχνά μπορεί να παρασυρθείτε σε επιλογές που δεν είναι τελικά δικές σας, είτε αυτό αφορά τις σπουδές, είτε το επάγγελμα, είτε το αν θα στοχεύσετε στην δημιουργία οικογένειας. Φροντίστε ότι αποφασίσετε να είναι πραγματικά δική σας επιλογή, δικό σας όνειρο και όραμα για την ζωή σας, και για να το κάνετε αυτό, μείνετε λίγο μόνες και οραματιστείτε το πώς θα θέλατε να ζείτε μετά από δέκα χρόνια. Φτιάξτε την εικόνα: Πώς θα θέλατε να είναι η ζωή σας, η καθημερινότητά σας, η απασχόλησή σας; Σιγουρευτείτε πως αυτό που επιθυμείτε δεν επηρεάζεται ούτε από «κεκτημένη ταχύτητα» γιατί «έτσι κάνουν όλοι», ούτε από πρότυπα που σας έχουν επιβάλει από την οικογένεια ή τον κοινωνικό περίγυρο. Στη συνέχεια αξιολογείστε όλες τις σημερινές σας επιλογές, και ξεχωρίστε αυτές που θα σας πάνε στο όραμά σας από εκείνες που δεν σας πάνε εκεί.  

Ενδυναμώστε και αξιοποιείστε τα ατομικά σας ταλέντα, τα προσόντα και τα χαρακτηριστικά της γυναικείας φύσης: για να προχωρήσετε στη ζωή και στην σημερινή κοινωνία, αποφύγετε να πέσετε στην «παγίδα» του ότι είστε γυναίκα, άρα «από χέρι» υπολείπεστε των ανδρών στον επαγγελματικό στίβο, στην οικογένεια ή στην κοινωνία. Το ότι μπορεί η μητέρα ή η γιαγιά σας να είχε περάσει δύσκολα, όταν οι ρόλοι των δύο φύλων στην κοινωνία ήταν πολύ διαφορετικοί απ’ ότι σήμερα, δεν σημαίνει ότι θα συμβεί και σε σας το ίδιο, αν δεν το επιτρέψετε. Φροντίστε να είστε πολύ καλές στη δουλειά σας, να γίνεστε κάθε μέρα όλο και καλύτερες, και εστιάστε στο να δίνετε αξία για να πάρετε αξία.

Αποφύγετε την σύγκριση και τον ανταγωνισμό με τους άντρες. Όπως δείχνει και η επιστήμη της βιολογίας, ο ανδρικός και ο γυναικείος εγκέφαλος διαφέρουν, με αποτέλεσμα τα δύο φύλα να έχουν διαφορετικές ικανότητες, δεξιότητες και ενέργεια: Επομένως, η οποιαδήποτε σύγκριση είναι ουτοπική, και το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να συνεργαστείτε αρμονικά με τους άνδρες, γιατί συνολικά σαν ομάδα, είτε στην οικογένεια, είτε στην εργασία, είτε στην κοινωνία, θα αξιοποιήσετε τα συμπληρωματικά προσόντα και των δύο φύλων για το καλό όλων.

Συντελεστές: Sound design, Ηχοληψία: Στέφανος Ανδριτσόπουλος.

Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Αν έχετε ποτέ ακούσει τις έννοιες «trad wife», «βιβλική αρρενωπότητα», sigma male, κι αν υποψιάζεστε ότι υπάρχει ένα νήμα που συνδέει τον TechBro Pieter Thiel, με τον Steve Bannon, τον Charlie Kirk, τον Jordan Peterson και το σύγχρονο ρεπουμπλικανικό κόμμα υπό τον Ντόναλντ Τραμπ με την identitarian δεξιά της Ευρώπης, αυτό το επεισόδιο του «Μακριά από το Πλήθος» είναι για εσάς.

Μαζί μας, ο δημοσιογράφος διεθνών και θρησκευτικών θεμάτων του Βήματος, Διονύσης Σκλήρης.

Απορίες; Σχόλια; Ιδέες; Επικοινωνήστε μαζί μας στο map.athensvoice@gmail.com

«Βγαίνοντας» από τέσσερις μήνες συνεδριάσεων της Εξεταστικής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, η Μαρία Συρεγγέλα επισημαίνει ότι πράγματι οι νέοι έδειξαν περισσότερο ενδιαφέρον για τις καταθέσεις, ωστόσο, viral έγιναν συγκεκριμένες περιπτώσεις. Όπως επισημαίνει, «καλέσαμε πάνω από 75 μάρτυρες» με στόχο «να δούμε τι έχει γίνει με αυτόν τον οργανισμό διαχρονικά». Για το γεγονός ότι συγκεκριμένες στιγμές έγιναν viral, σχολιάζει: «Γίναμε viral για συγκεκριμένες περιπτώσεις ανθρώπων… Έμοιαζε περισσότερο κάποιοι να επιδιώξουν να κάνουν ένα βιντεάκι στο TikTok».

Σχετικά με το αν η υπόθεση ζημίωσε τη Νέα Δημοκρατία, απαντά: «Δεν ζημίωσε. Το πλεονέκτημά μας είναι ότι προσπαθούμε να βρούμε λύση. Και λύση που να είναι και σωστή και βιώσιμη». Για τον αγροτικό κόσμο σημειώνει: «Οι αγρότες και οι αγρότισσες πληρώθηκαν με μία μικρή καθυστέρηση ενός μηνός αλλά πληρώθηκαν».

Οι εργασίες της Επιτροπής την οδήγησαν σε αντιπαράθεση με την πρόεδρο της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωή Κωνσταντοπούλου. «Με προβλημάτισε πάρα πολύ αν έπρεπε να το κάνω ή όχι… αλλά δέχτηκα μεγάλη προσβολή προσωπικότητας και συκοφαντική δυσφήμιση», αναφέρει για την αγωγή που κατέθεσε κατά της κ. Κωνσταντοπούλου. Υποστηρίζει δε ότι την πρόεδρο της Πλεύσης Ελευθερίας «την ενδιαφέρει μόνο μία ψήφος παραπάνω» και χαρακτηρίζει «απαράδεκτο» να αποδίδονται βαρείς χαρακτηρισμοί χωρίς αποδείξεις.

Για την ίδρυση κόμματος από τη Μαρία Καρυστιανού, η κ. Συρεγγέλα σημειώνει δεν πιστεύει στα μονοπρόσωπα κόμματα. Σχολιάζοντας τις πρόσφατες δηλώσεις της για τις εκτρώσεις, σημειώνει: «θέλω να δω τις θέσεις της και σε άλλους τομείς» και επιμένει ότι «άλλο τα λόγια και άλλο όταν είσαι σε μια θέση ευθύνης και προσπαθείς να κάνεις πράγματα».

Στη συζήτηση για τη Συνταγματική Αναθεώρηση θυμίζει ότι «το Σύνταγμα του 1975 ήταν το πιο δημοκρατικό συνταγματικό κείμενο για την εποχή του», αλλά προσθέτει ότι «υπάρχουν και εκεί θέματα που μπορούμε να βελτιώσουμε», όπως το άρθρο 16.

Συντελεστές: Sound design, Ηχοληψία: Στέφανος Ανδριτσόπουλος.
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Με την υποστήριξη των Σίμου και Ζέτας Παληού

Συντελεστές: Sound design, Ηχοληψία: Στέφανος Ανδριτσόπουλος.

Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Στείλτε μας μέιλ με τη δική σας ερώτηση, στο dipthotpod@gmail.com. Μη διστάσετε! Τις απαντάμε όλες.

Με την υποστήριξη της ΔΕΗ

Συντελεστές Sound design, Ηχοληψία: Στέφανος Ανδριτσόπουλος Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Με την υποστήριξη της ΔΕΗ

Συντελεστές
Sound design, Ηχοληψία: Στέφανος Ανδριτσόπουλος
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

1. Μην τρέχετε να δώσετε βοήθεια αν δεν σας την ζητήσουν:  ακόμα και σε ανθρώπους δικούς σας, όπως ο σύντροφος ή τα παιδιά σας,  αφήστε τους να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα και τις δυσκολίες τους μόνοι τους. Έτσι τους βοηθάτε να εξελίσσονται οι ίδιοι, να κάνουν τα λάθη τους και να μάθουν από αυτά.  Και μην αρνηθείτε την βοήθειά σας, αφού διαπιστώσετε ότι έχουν εξαντλήσει τις δικές τους προσπάθειες.  Ειδικά σε μια προσωπική σχέση, είναι ωραίο να προσφέρετε στον άνθρωπό σας, να του παραστέκεστε, αλλά όχι στην υπερβολή, και κυρίως, είναι σημαντικό να εκφράζετε την δοτικότητά σας επειδή το νιώθετε, και όχι επειδή αισθάνεστε υποχρεωμένοι ή λιγότεροι. 
2. Φτιάξτε και ακολουθήστε το δικό σας πρόγραμμα: η δεύτερη στρατηγική που σας προτείνω για να μην σας θεωρούν δεδομένους είναι να σχεδιάσετε και να τηρείτε το δικό σας πρόγραμμα, με βάση τις δικές σας προτεραιότητες.  Οι άνθρωποι που τρέχουν πάντα να βοηθήσουν τους άλλους, συνήθως βάζουν στην άκρη τις δικές τους προτεραιότητες.  Αναβάλλουν τις δικές τους επιθυμίες, προκειμένου να εξυπηρετήσουν και να προσφέρουν στους άλλους.  Ακόμα και σε μικρά πράγματα, όπως ένα θέατρο που θα θέλατε να πάτε, ή μια ταβέρνα που προτιμάτε.  Ξεκινήστε να οργανώνετε τις δικές σας δραστηριότητες, ασχολίες, και τρόπους διασκέδασης που έως τώρα είχατε σε χαμηλή προτεραιότητα.  Έτσι, θα δείξετε σ’ εκείνους που σας θεωρούν δεδομένους πως δεν είστε πια, και πως έχετε τα δικά σας ζητούμενα που προηγούνται.
3. Προσδιορίστε και εκφράστε τα όριά σας:  ποια θέλω σας είναι αδιαπραγμάτευτα;  Ποιες αξίες σας είναι απαραίτητες για να νιώθετε πλήρεις και ευτυχείς;  Εξηγήστε τα με ευγένεια και σαφήνεια, και τιμήστε τα πρώτα εσείς, ώστε και να νιώθετε αυτοσεβασμό, αλλά και για να εμπνεύσετε τον σεβασμό των άλλων.   Κι αν μέχρι τώρα είχατε κρατήσει μια υποχωρητική στάση και κάνατε όλα τους τα χατίρια, μην φοβάστε:  ξεκινήστε να βάζετε τα όριά σας, να προστατεύετε τα δικά σας θέλω, κι ας αντιμετωπίσετε αρχικά κάποια αντίδραση σ’ αυτή την αλλαγή σας.Οι άνθρωποι που σας αγαπούν γι’ αυτό που είστε θα παραμείνουν κοντά σας.  Οι άλλοι, αν απομακρυνθούν επειδή δεν τους κάνετε πια ότι κι αν σας ζητήσουν, καλύτερα να φύγουν από κοντά σας, γιατί ποτέ δεν σας αντιμετώπισαν ισότιμα και με τον σεβασμό που σας αξίζει. 

Συντελεστές: Sound design, Ηχοληψία: Στέφανος Ανδριτσόπουλος
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Με την υποστήριξη της ΔΕΗ

Με την υποστήριξη της ΔΕΗ

Με αφορμή ένα πραγματικό περιστατικό από παρουσίαση διαφημιστικού σποτ και τη φράση «Θέλω λίγο περισσότερο branding», αναλύουμε όρους όπως «360° στρατηγική», «viral video», «πελατοκεντρική προσέγγιση», «engagement» και «rebranding».

Πότε αποτελούν στρατηγικά εργαλεία και πότε μετατρέπονται σε επικίνδυνα buzzwords που αποπροσανατολίζουν από το βασικό ζητούμενο: τα πραγματικά αποτελέσματα.

Less buzzwords. More results.

Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για τη γοργόνα ως σύμβολο ρευστότητας και ορίου, για τη μητρότητα ως κοινωνική και υπαρξιακή μετάβαση, και για το δικαίωμα μιας γυναίκας να ορίζεται από το Είναι της — όχι μόνο από τον ρόλο της.

Τροφή για σκέψη: για τη δημιουργία, τη μεταμόρφωση και την ελευθερία να είσαι ολόκληρη πριν από κάθε «πότε».

Στείλτε μας μέιλ με τη δική σας ερώτηση, στο dipthotpod@gmail.com. Μη διστάσετε! Τις απαντάμε όλες.

Συντελεστές: Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη. Αφήγηση, Sound design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

Διαχωρίστε τα γεγονότα από τις ερμηνείες. Το πιο πολύτιμο βήμα είναι να απομονώσετε αυτό που συνέβη από τα πιθανά σενάρια εξήγησης που φτιάχνετε στο μυαλό σας.  Για παράδειγμα, αν κάποιος δεν απάντησε στο μήνυμά σας, αποφύγετε να σκεφτείτε αμέσως πως σας αγνοεί, σας απορρίπτει ή σας «φτύνει».  Και μόλις μιλήσετε με το άλλο άτομο, το πιο πιθανό είναι ότι μπορεί να είχε ξεχάσει κάπου αλλού το τηλέφωνό του και δεν είχε δει το μήνυμά σας, ή να εργαζόταν, να ήταν με κόσμο, ή ακόμα και να κοιμόταν!

Συνειδητοποιείστε ότι οι άλλοι ζουν στον δικό τους κόσμο.  Το ότι κάποιος μπορεί να σας φαίνεται απόμακρος δεν σημαίνει ότι έχει κάτι εναντίον σας, και θα δώσω μερικά παραδείγματα: Ένας συνάδελφος που μιλάει απότομα μπορεί να είναι στρεσαρισμένος από πίεση δουλειάς.  Μια φίλη που δεν απαντά στο μήνυμα μπορεί να έχει προσωπικά προβλήματα.  Ο σύντροφος που ξεχνά να πει κάτι σημαντικό μπορεί να είναι αφηρημένος, όχι αδιάφορος.  Όταν καταλάβετε ότι οι άλλοι έχουν δικά τους ζητούμενα, συναισθήματα και καταστάσεις που δεν σχετίζονται με σας, τόσο πιο ανάλαφροι θα νιώθετε.

Χρησιμοποιήστε την «παύση 3 δευτερολέπτων». Όταν νιώθετε πληγωμένοι ή από κάποια συμπεριφορά του άλλου, μετρήστε ως το 3 πριν απαντήσετε. Η μικρή παύση αφήνει χώρο ανάμεσα στο ερέθισμα και την αντίδρασή σας.  Σας βοηθά να μην μεγαλώσετε το σενάριο που έχετε φτιάξει, και να ενεργήσετε με διαύγεια και ενσυναίσθηση.

Ρωτήστε στα ίσια αντί να υποθέτετε. Η επικοινωνία μπορεί να ξεκαθαρίσει τα πράγματα και να λύσει τις παρεξηγήσεις . Π.χ., αντί να σκέφτεστε «με αγνοεί», πείτε: «Είδα ότι δεν απάντησες στο μήνυμα — όλα καλά;». Και τις περισσότερες φορές θα διαπιστώσετε ότι οι άλλοι είχαν κάποιο δικό τους λόγο, και κανένα σκοπό να πληγώσουν εσάς!

Ενισχύστε την εσωτερική σας αυτοεκτίμηση. Το να μην παίρνετε τα πάντα προσωπικά απαιτεί μια δυνατή δική σας εσωτερική βάση αυτοεκτίμησης. Όταν νιώθετε σίγουροι τον εαυτό σας, οι εξωτερικές συμπεριφορές επηρεάζουν λιγότερο την ψυχολογία σας. Κι αυτό γιατί αναγνωρίζετε την ύπαρξη των άλλων, την διαφορετικότητά τους και την δέχεστε! 

Συνειδητοποιείστε ότι ο κάθε άνθρωπος βγάζει προς τα έξω αυτό που έχει μέσα του. Αν παίρνετε τα σχόλια και τις συμπεριφορές των άλλων προσωπικά, κατανοείστε πως οι άνθρωποι λειτουργούν με βάση τα δικά τους προβλήματα, πεποιθήσεις, φόβους. Δηλαδή, η συμπεριφορά τους είναι «αποτύπωμα του δικού τους κόσμου». Έτσι, προστατεύετε την ψυχική σας υγεία και δημιουργείτε χώρο για πιο ειλικρινείς, χαλαρές, ουσιαστικές σχέσεις, ενώ η εσωτερική σας ανθεκτικότητά δυναμώνει, χωρίς περιττές συναισθηματικές εντάσεις.

Συντελεστές: Sound design, Ηχοληψία: Στέφανος Ανδριτσόπουλος

Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Πολλές εταιρείες κινητοποιούνται άμεσα όταν εμφανιστεί ένα μονάστερο στο Trustpilot. Συσκέψεις, απολογίες, αποζημιώσεις, ειδική μεταχείριση. Όμως τι συμβαίνει όταν το «παράπονο» προέρχεται από μέσα; Όταν ένας εργαζόμενος νιώθει ότι δεν ακούγεται, δεν εκτιμάται ή δεν έχει νόημα ο ρόλος του;

Στο podcast αυτό συζητάμε γιατί ο μισθός από μόνος του δεν αρκεί. Αναλύουμε τον ρόλο της εσωτερικής κουλτούρας, τη σύνδεση μεταξύ ικανοποίησης εργαζομένων και εμπειρίας πελάτη, αλλά και τον σύγχρονο κίνδυνο που προκύπτει από πλατφόρμες όπως το Glassdoor και το LinkedIn, όπου η εικόνα μιας εταιρείας διαμορφώνεται πλέον δημόσια — και συχνά ανεξέλεγκτα.

Μιλάμε για τα one-to-one meetings που δεν πρέπει να αναβάλλονται, για τις αξίες που δεν μπορούν να εφαρμόζονται αλά καρτ, και για την ανάγκη να αναδεικνύεται το νόημα κάθε ρόλου μέσα σε μια επιχείρηση. Γιατί ο λογιστής δεν είναι «ο τύπος με τα excel» και ο οδηγός δεν είναι «αυτός με το βανάκι». Είναι το brand σας σε δράση.

Ένα podcast για όσους θέλουν να χτίσουν φήμη με διάρκεια — όχι μόνο προς τα έξω, αλλά πρώτα και κύρια προς τα μέσα.

Η Μπέττυ και ο Μάνος προσγειώθηκαν στο στούντιο της Athens Voice και έδωσαν τις δικές τους αφιλτράριστες απαντήσεις, αποδεικνύοντας ότι το Ελληνικό Πανεπιστήμιο δεν είναι απρόσωπο, πως οι καθηγητές παραδέχονται τους GenZ, και πως αν αφήναμε κάτι στην τύχη μας θα γινόμασταν όλοι γιατροί και δικηγόροι όπως προοριζόταν ο Μάνος. 

Το ταλέντο και οι δυνατότητες της νέας γενιάς είναι αστείρευτα, το ελληνικό επιχειρηματικό πεδίο μετασχηματίζεται, και εταιρείες με πολυπολιτισμικό περιβάλλον και υψηλή ανάπτυξη, όπως η Dialectica, είναι έτοιμες να δώσουν στο ελληνικό ταλέντο την ευκαιρία ώστε να θέσει τις βάσεις για μια καριέρα βασισμένη σε διεθνή πρότυπα.

Το συγκεκριμένο podcast γίνεται με την υποστήριξη της Dialectica, μιας εταιρείας που δραστηριοποιείται σε 3 ηπείρους, με πάνω από 1.400 εργαζόμενους, οι οποίοι εκπροσωπούν περισσότερες από 50 διαφορετικές εθνικότητες και ο μέσος όρος ηλικίας δεν ξεπερνά τα 27 έτη.

Στείλτε μας μέιλ με τη δική σας ερώτηση, στο dipthotpod@gmail.com. Μη διστάσετε! Τις απαντάμε όλες.

Τι κρύβεται πίσω από αυτή τη δραματική στροφή προς την υπερεκπαίδευση; Σε ποιο βαθμό έχει επηρεάσει η εκπαίδευση την οικονομική επιτυχία της Κίνας; Υπάρχει κάποια σκοτεινή πλευρά σε αυτή την ιστορία; Είναι η εκπαίδευση πραγματικά καθολική; Τι συμβαίνει με τις μειονότητες; Και πώς σχετίζεται η εκπαίδευση με τις πολιτικές του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος;

Για να απαντήσουμε σε αυτά τα ερωτήματα, συνομιλήσαμε με τον καθηγητή Edward Vickers, κάτοχο της Έδρας της UNESCO στην Εκπαίδευση για την Ειρήνη, την Κοινωνική Δικαιοσύνη και την Παγκόσμια Ιθαγένεια στο Πανεπιστήμιο Kyushu της Ιαπωνίας.

Αυτή η συζήτηση αποτελεί μέρος της σειράς podcast του Κινεζικού Προγράμματος του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων σε συνεργασία με το "Ti Kosmos podcast". Παρουσιάστρια του podcast είναι η Μαριλίζα Αναστασοπούλου.

Αυτή η συζήτηση αποτελεί μέρος της σειράς podcast του Κινεζικού Προγράμματος του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων σε συνεργασία με το "Ti Kosmos podcast". Παρουσιάστρια του podcast είναι η Μαριλίζα Αναστασοπούλου.

Το Κινεζικό Πρόγραμμα του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων (Ι.ΔΙ.Σ.) προωθεί τη συστηματική μελέτη της σύγχρονης Κίνας στην Ελλάδα, επιδιώκοντας να προσφέρει σε βάθος κατανόηση της ιστορικής εξέλιξης, των αντιθέσεων, των πολιτικών οικονομικών και κοινωνικών διεργασιών, καθώς και του παγκόσμιου ρόλου της σύγχρονης Κίνας.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το Πρόγραμμα, δείτε στο: https://chinaprogram.gr

Ο Στέφανος Κασσελάκης, απαντώντας σε όσους μιλούν για αλλαγές «εν κινήσει», τόνισε: «Ναι, εν κινήσει αλλάζουμε, δεν κωλώνουμε, διότι εν κινήσει πρέπει να πετυχαίνουμε». Για τους χαρακτηρισμούς περί «φωτοβολίδας» σχολίασε σκωπτικά: «Δεν γίνεται να είσαι και φυτευτός – όπως έλεγαν-  και φωτοβολίδα – κάτι ενδιάμεσο δεν μπορείς να είσαι;». Και πρόσθεσε: «Το αν είμαι φωτοβολίδα ή όχι θα το κρίνει ο κόσμος στις εκλογές. Δεν κωλώνω για σε μία Τρίτη εκλογική αναμέτρηση». Θύμισε ότι έχει δοκιμαστεί εκλογικά δύο φορές, αναφερόμενος στις εσωκομματικές εκλογές του ΣΥΡΙΖΑ τον Σεπτέμβριο του 2023, όπου και εξελέγη, αλλά και «στο 15% των ευρωεκλογών», που –όπως είπε– δείχνει ότι υπάρχει «μια πολύ καλή μαγιά».

Στο επίκεντρο έβαλε την ακρίβεια και την ανισότητα: «Δεν είναι λογικό να ζητάς από τον Έλληνα πολίτη να ζει με χίλια ευρώ το μήνα, με τιμές Γερμανίας». Μίλησε για «εκμετάλλευση του εργαζόμενου» και αντιπαρέβαλε τα «ρεκόρ κερδοφορίας» μεγάλων επιχειρήσεων με πολίτες που «δεν μπορούν να βγάλουν το μήνα». Πρότεινε ένα «συμβόλαιο επάρκειας»: «δεν υποσχόμαστε πολυτέλειες, αλλά με παρεμβάσεις στα βασικά αγαθά θα μπορείς να έχεις επάρκεια στο σπίτι σου». Παρέπεμψε στην πλατφόρμα «stop-akrivia.gr», όπου οι πολίτες θα μπορούν να μελετήσουν τις κοστολογημένες προτάσεις του Κινήματος Δημοκρατίας.

Για τις δημοσκοπήσεις είπε ότι «σταθμίζουν βάσει του δίπολου Μητσοτάκη–Τσίπρα του 2023» και προέβλεψε ότι «θα σηκωθεί κόσμος από τον καναπέ» και ζήτησε από τους νέους να κινητοποιηθούν και να ασχοληθούν με τα κοινά.

Απέκλεισε σύμπλευση με «αποτυχημένες συνταγές» (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, κόμμα Τσίπρα) και έθεσε τρεις «κόκκινες γραμμές»: «κράτος δικαίου», «ανθρώπινα δικαιώματα» και «συμβόλαιο επάρκειας». Σε ό,τι αφορά τη Συνταγματική Αναθεώρηση ζήτησε «κατάργηση» του άρθρου 86, άρση ασυλιών, ανεξαρτησία Δικαιοσύνης, διαχωρισμό κράτους–εκκλησίας και αλλαγές στο εκλογικό σύστημα με επιστολική ψήφο και εκπροσώπηση πέρα από κομματικές λίστες.

Στην παιδεία υποστήριξε ότι «δεν έχουμε δωρεάν παιδεία», αν οι γονείς πληρώνουν φροντιστήρια ή οι φοιτητές δεν έχουν στέγη. Πρότεινε «5% του ΑΕΠ» για δημόσια εκπαίδευση και μετά συζήτηση για μη κρατικά, μη κερδοσκοπικά πανεπιστήμια.

Συντελεστές: Sound design, Ηχοληψία: Νίκος Δημόπουλος

Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Συντελεστές: Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη. Αφήγηση, Sound design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

Συντελεστές: Sound design, Ηχοληψία: Στέφανος Ανδριτσόπουλος. Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Είναι ο φυσικός μηχανισμός του φόβου που ενεργοποιείται σε κάθε τι άγνωστο, ή δύσκολο, και θα σας προτείνω πώς να λειτουργήσετε:

1. Ονομάστε τον φόβο, δώστε του συγκεκριμένη υπόσταση. Όταν ο φόβος είναι αόριστος και θολός, μοιάζει τεράστιος.Όταν τον χαρακτηρίσετε, γίνεται πιο διαχειρίσιμος.  Αναρωτηθείτε λοιπόν για κάτι συγκεκριμένο που βιώνετε εσωτερική σύγκρουση, τι ακριβώς φοβάστε και απαντήστε: Πχ. «Φοβάμαι την απόρριψη», «Φοβάμαι μη φανώ ανεπαρκής», «Φοβάμαι μήπως αποτύχω».  Με αυτόν τον τρόπο, η ένταση του φόβου θα μειωθεί γιατί ενεργοποιείται ο μετωπιαίος λοβός — το κομμάτι του εγκεφάλου που σκέφτεται λογικά.
2. Αναρωτηθείτε: «Τι είναι αυτό που πραγματικά κινδυνεύω να πάθω;» Συνήθως, ο κίνδυνος δεν αφορά την ασφάλεια, αλλά την αυτοεικόνα σας.  Για παράδειγμα, όταν θέλετε να μιλήσετε σε μια συνάντηση και διστάζετε, δεν κινδυνεύει κάτι ουσιαστικό.  Πιο πολύ σας φοβίζει η ιδέα του ότι «πρέπει να φανώ ικανός ή έξυπνος», παρά το να απορριφθείτε. Όταν το αναγνωρίσετε αυτό, θα απομυθοποιήσετε τον φόβο, και θα νιώσετε πολύ πιο άνετα.
3. Διαχωρίστε τον πραγματικό φόβο από τον φανταστικό. Ο πραγματικός φόβος είναι σημαντικός, γιατί σας προστατεύει από κάτι όντως επικίνδυνο, αντίθετα με τον φανταστικό φόβο που απλά σας παραλύει και σας ακινητοποιεί. Για παράδειγμα, αν θέλετε να κάνετε μια επένδυση και ανησυχείτε βάσιμα, τότε χρειάζεται να κάνετε την κατάλληλη έρευνα και προετοιμασία προτού προχωρήσετε.  Αν όμως ο φόβος σας εστιάζεται στο «τι θα πουν οι άλλοι», είναι σενάριο που φτιάχνετε μόνοι σας.  Αναρωτηθείτε «Υπάρχει πραγματική απόδειξη ότι μπορεί να συμβεί αυτό που φοβάμαι;»  Και συνήθως η απάντηση είναι «όχι».
4. Κάντε ένα μικρό, ασφαλές βήμα μπροστά.  Όταν ο φόβος παίρνει τα ηνία, σας παραλύει και ο μόνος τρόπος για να μειωθεί είναι με τη δράση, ακόμα κι ένα μικρό βήμα. Πχ. αν θέλετε να αλλάξετε δουλειά, το πρώτο βήμα δεν είναι η παραίτηση — είναι να ενημερώσετε το βιογραφικό σας.  Αμέσως ο φόβος θα μικρύνει, και θα νιώσετε πιο άνετα.
5. Χρησιμοποιήστε τεχνικές συγκέντρωσης με το σώμα.  Όταν σας πιάνει ο φόβος, έχετε συμπτώματα όπως σφίξιμο στο στομάχι, ταχυκαρδία, ιδρώτας. Όταν νιώσετε κάτι τέτοιο, σταματήστε και πάρτε τρεις μεγάλες, βαθιές, αργές, διαφραγματικές αναπνοές. Ο εγκέφαλος ενεργοποιεί το παρασυμπαθητικό σύστημα, αμέσως καλμάρετε και επιστρέφετε σε κατάσταση ελέγχου.  Είναι μια απλή, άμεση τεχνική που μειώνει την ένταση στο λεπτό. Και να θυμάστε ότι ο φόβος θα είναι πάντα παρών, αλλά εσείς μπορείτε να επιλέξετε να τον ακούτε χωρίς να τον αφήσετε να σας υποδουλώσει.

Με την υποστήριξη των Σίμου και Ζέτας Παληού

Συντελεστές: Sound design, Ηχοληψία: Στέφανος Ανδριτσόπουλος. Κάμερα: Θάνος Ψυλλίδης. Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Γιάννης Καμίνης - βιογραφικό

Ο Γιάννης Καμίνης γεννήθηκε στον Πειραιά. Σπούδασε Communication, Culture and Media στο Coventry University (1998) όπου παρακολούθησε τα πρώτα μαθήματα ψυχολογίας που τον ενέπνευσαν να μελετήσει περισσότερο το αντικείμενο. Ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές Marketing Communications στο University of Westminster του Λονδίνου (2001) όπως εμβάθυνε στην ψυχολογία των καταναλωτών και τη δημιουργία σημαινόντων. Από το 2004 εργάζεται ως διεθνής σύμβουλος επικοινωνίας για Ευρωπαϊκά θεσμικά διακρατικά έργα στο εξωτερικό και ως επικεφαλής διαφημιστικής εταιρείας στην Ελλάδα. Έχει διδακτική εμπειρία 14 ετών ως καθηγητής πτυχιακών και μεταπτυχιακών προγραμμάτων στο αντικείμενο της επικοινωνίας.

Εργάζεται ως ψυχαναλυτής από το 2012 όπου ολοκλήρωσε το εκπαιδευτικό πρόγραμμα της Ψυχαναλυτικής Σχολής Λακανικού Προσανατολισμού, Φροϋδικής Εταιρείας Βορείου. Είναι ιδρυτικό μέλος της εταιρείας και συμμετέχει στο ψυχαναλυτικό forum. Έχει συμβάλει στη διοργάνωση διεθνών συνεδρίων όπως το Creative Arts Interconnection – Paideia – Therapy στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, καθώς και σε πληθώρα ημερίδων και σεμιναρίων που σχετίζονται με την ψυχική και σωματική υγεία. Είναι εισηγητής σεμιναρίων και βιωματικών εργαστηρίων αυτογνωσίας σε διεθνή συνέδρια. Παράλληλα, σπούδασε διαχρονικά από το 2003 το πρόγραμμα καθοδηγούμενου οραματισμού με μουσική The Helen Bonny Method of Guided Imagery with Music με τη συνιδρύτρια της μεθόδου Barbara Hesser (Level 1) και τη Leonina Kaestelle (Level 2 & 3).Το 2016 εκπαιδεύτηκε στην ενεργειακή θεραπεία Body Mirror Healing Technique του Martin Brofman με διαφορετικούς καθηγητές όπως την Anick Brofman και τον Philippe Hannetelle. Το 2018 επισκέφθηκε το Περού όπου μυήθηκε στη Σαμανική Ενεργειακή Θεραπεία με σαμάνους δασκάλους με επικεφαλής τον Jorge Louis Delgado.

Με το εικαστικό του έργο ως ζωγράφος, που χαίρει διεθνούς απήχησης για την πρωτοτυπία, το νόημα και την καλαισθησία που δίνει στην αφηρημένη τέχνη, εκθέτει στη Νέα Υόρκη-ΗΠΑ, στη Σεούλ-Ν. Κορέα, στη Βυρηττό-Λίβανο, στο Ριάντ-Σαουδική Αραβία, στο Κούσκο-Περού και στην Ευρώπη από το 2014. Τα έργα του έχουν χρησιμοποιηθεί ως την εικαστική βάση σε διεθνή συνέδρια, ως εξώφυλλα ακαδημαϊκών βιβλίων καθώς και για τη δημιουργία κοσμημάτων και αξεσουάρ μόδας. Συμμετέχει σε δημοπρασίες και στηρίζει φιλανθρωπικές δράσεις που βοηθούν κοινωφελείς σκοπούς για παιδιά.

Συντελεστές: Sound design, Ηχοληψία: Στέφανος Ανδριτσόπουλος

Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Αναλύουμε γιατί η απουσία στρατηγικής brand awareness μετατρέπει το τμήμα πωλήσεων σε «μοναχικό καβαλάρη», πώς η λάθος στόχευση μηνύματος απομακρύνει τον πελάτη, γιατί η αναγνωρισιμότητα χωρίς ξεκάθαρο “reason why” δεν φέρνει αποτέλεσμα, και πώς οι πολύπλοκες διαδικασίες αγοράς ακυρώνουν όλη την προηγούμενη προσπάθεια. Παράλληλα, εξετάζουμε τη σημασία της πιστότητας, της συνεχούς έρευνας και του social proof ως καταλύτες βιώσιμης ανάπτυξης.

Με παραδείγματα από διεθνή brands που απέφυγαν αυτές τις παγίδες και έχτισαν ισχυρές στρατηγικές, το επεισόδιο αυτό λειτουργεί ως ένας πρακτικός «έλεγχος υγείας» για κάθε επιχείρηση που θέλει να δρα στον πραγματικό επιχειρηματικό στίβο — όχι θεωρητικά, αλλά με ουσία και αποτέλεσμα.

Με την ιδανική ισορροπία τραγανότητας εξωτερικά και μαλακής, αέρινης υφής στο εσωτερικό τους.

Με κλασικές γεύσεις, αλλά και δημιουργικές επιλογές, που κάνουν κάθε επίσκεψη μια μικρή αποστολή γευσιγνωσίας.

Ο λόγος… Για τα Overoll, φυσικά!

Άλκης Ζέρβας, Γιάννης Κίκιρας και Σπύρος Παππάς, αυτοί οι υπέροχοι άνθρωποι, μας μιλούν για το Overoll, πως τους ήρθε η ιδέα να φτιάξουν ένα μαγαζί αφιερωμένο στα πιο νόστιμα κρουασάν την πόλης και όχι μόνο!

Ακούστε το σημερινό επεισόδιο The Tastemakers by Efood παρέα με delivery by efood!

Στείλτε μας μέιλ με τη δική σας ερώτηση, στο dipthotpod@gmail.com. Μη διστάσετε! Τις απαντάμε όλες.

Συντελεστές: Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη. Αφήγηση, Sound design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

Γι’ αυτό θα μοιραστώ πέντε στρατηγικές που σας βοηθούν να είστε αποτελεσματικοί και χαρούμενοι.

1. Μετρήστε συνειδητά τα μικρά επιτεύγματα. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος έχει την τάση για αρνητική προκατάληψη: εστιάζεται πιο εύκολα ό,τι δεν πήγε καλά. Για να εκπαιδεύσετε τον νου σας διαφορετικά, χρειάζεται εσείς να σημειώνετε συνειδητά τα καθημερινά, μικρά σας επιτεύγματα. Σας προτείνω να γράφετε κάθε βράδυ τις τρεις μικρές νίκες της ημέρας, ώστε να δημιουργείτε στον εγκέφαλό σας ένα αντίδοτο απέναντι στην έμφυτή του τάση να εστιάζεται στις ελλείψεις και να σας οδηγεί στην αυτοαμφισβήτηση.
2. Γιορτάστε κάθε βήμα προόδου, και όχι μόνο το τέλειο αποτέλεσμα. Aν έχετε τελειομανία, να ξέρετε ότι σας παραλύει, και χάνετε το σημαντικότερο: το ότι με κάθε σας βήμα, πάτε μπροστά. Για παράδειγμα, αν θέλετε να γυμνάζεστε αλλά δεν έχετε τον χρόνο για να αφιερώσετε μια ολόκληρη ώρα την ημέρα, δώστε αξία σε 20 λεπτά εκγύμνασης με σωστό τρόπο. Ο εγκέφαλος λειτουργεί θετικά μέσα από την επιβράβευση, γι’ αυτό μην παραλείπετε να γιορτάζετε κάθε μικρή σας επιτυχία, γιατί έτσι ενδυναμώνετε τη συνέχεια.
3. Σπάστε ένα μεγάλο στόχο σε μικρούς υποστόχους, ώστε να μπείτε στην ψυχολογία του εφικτού: Eπειδή οι μεγάλοι στόχοι τρομάζουν, σπάστε τον σε μικρά, ρεαλιστικά βήματα. Για περισσότερη σιγουριά, οργανώστε το πρόγραμμα της μέρας σας, αφιερώνοντας 5 λεπτά το βράδυ της προηγούμενης. Και να θυμάστε ότι οι μεγάλοι στόχοι, είναι σαν μια σειρά από μικρούς στόχους μαζί.
4. Ξεκινήστε με κάτι που σήμερα σας είναι εύκολο: όταν ο νους σας βλέπει άμεσα αποτελέσματα, αυξάνεται η διάθεσή σας να συνεχίσετε. Αν έχετε μια λίστα με πολλές και δύσκολες υποχρεώσεις, διεκπεραιώστε πρώτα τις πιο γρήγορες και άμεσες. Αμέσως θα νιώσετε ότι “πήρατε μπρος”, ενισχύοντας έτσι την ανθεκτικότητα και το κουράγιο σας.
5. Μιλήστε στον εαυτό σας υποστηρικτικά. Ο εσωτερικός διάλογος είναι καθοριστικός για την ψυχολογία και την αυτοεκτίμησή σας. Αν λέτε στον εαυτό σας «έπρεπε να έχω κάνει περισσότερα», ακυρώνετε την προσπάθειά σας. Αν λέτε «μπράβο, έκανες σήμερα αυτά που χρειαζόταν», φτιάχνει η διάθεσή σας και χτίζετε αυτοεκτίμηση και ανθεκτικότητα. Ό,τι κι αν στοχεύετε, να θυμάστε ότι όλες αυτές οι μικρές καθημερινές νίκες που συνήθως αγνοείτε, είναι η σιωπηλή απόδειξη ότι ήδη προχωράτε — ακόμη κι όταν δεν το βλέπετε!

Συντελεστές: Sound design, Ηχοληψία: Στέφανος Ανδριτσόπουλος

Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Αναλύουμε τι είναι το οσφρητικό μάρκετινγκ, γιατί αποτελεί ισχυρό πλεονέκτημα για τις επιχειρήσεις με φυσική παρουσία και πώς τα σωστά αρώματα μπορούν να επηρεάσουν τη μνήμη, το συναίσθημα και τελικά την απόφαση αγοράς. Μέσα από παραδείγματα διεθνών brands, εξετάζουμε πώς η όσφρηση μπορεί να μετατραπεί σε στρατηγικό εργαλείο διαφοροποίησης και ενίσχυσης του brand.

Με την υποστήριξη των Σίμου και Ζέτας Παληού

Συντελεστές: Sound design, Ηχοληψία: Στέφανος Ανδριτσόπουλος. Κάμερα: Θάνος Ψυλλίδης. Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Στείλτε μας μέιλ με τη δική σας ερώτηση, στο dipthotpod@gmail.com. Μη διστάσετε! Τις απαντάμε όλες.

Συντελεστές: Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη || Αφήγηση, Sound design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

Συντελεστές: Sound design, Ηχοληψία: Στέφανος Ανδριτσόπουλος.

Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Τον τελευταίο καιρό, η συζήτηση γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη και τον αντίκτυπό της στην κοινωνία και στην ανθρωπότητα γίνεται όλο και περισσότερο, και από το 2021 έως τώρα οι έρευνες στην Ελλάδα αλλά και στις άλλες χώρες, δείχνουν ότι ο κόσμος χωρίζεται σε τρεις ομάδες: εκείνους που είναι θετικοί και πιστεύουν ότι θα βελτιώσει την δουλειά τους και θα έχει θετικό αντίκτυπο στην κοινωνία, εκείνους που είναι εντελώς αρνητές και πολέμιοι, πιστεύοντας ότι τα ρομπότ θα μας αφανίσουν, και εκείνους που βρίσκονται στη μέση, σε μια στάση αναμονής, βλέποντας και τα οφέλη, αλλά και τους πιθανούς κινδύνους. 

Γι’ αυτό σήμερα θα αναλύσω τους 5 φόβους που δημιουργεί η τεχνητή νοημοσύνη και πώς να τους αντιμετωπίσετε.

1. Ο φόβος του αγνώστου: Από τη φύση του φοβάται αυτό που δεν ξέρει, κάτι που πηγάζει από την αμυγδαλή στο πίσω μέρος του ανθρώπινου εγκεφάλου. Το άγνωστο τείνει να θεωρείται επικίνδυνο, οδηγώντας τον άνθρωπο σε αρνητική έως και πολέμια στάση. Για να ξεπεράσετε αυτόν τον φόβο προς την ΤΝ, προσπαθήστε να ενημερωθείτε από έγκυρες πηγές υιοθετώντας μια στάση περιέργειας, που θα σας βοηθήσει να μειώσετε τον φόβο και να ξεκινήσετε να εξοικειώνεστε με κάτι που ούτως ή άλλως έχει ήδη μπει στην ζωή μας.
2. Ο φόβος ότι θα με αντικαταστήσει και θα χάσω την δουλειά μου: Πολλά επαγγέλματα θα επηρεαστούν, όμως αυτό δεν θα γίνει από την μια μέρα στην άλλη: σήμερα δημιουργούνται εργαλεία που κάνουν με ακρίβεια και ταχύτητα δουλειές ρουτίνας, ώστε ο άνθρωπος να δεξιότητες που δεν μπορεί να κάνει το ΑΙ.Όμως, όσοι από εσάς εκπαιδευτείτε σε εργαλεία ΑΙ, θα σας ανοίξουν ευκαιρίες, γιατί κάποια επαγγέλματα θα καταργηθούν, αλλά θα υπάρξουν πάρα πολλές νέες ειδικότητες που θα δημιουργηθούν. 
3. Οι αρνητικές μνήμες: Παλιότερα, υπήρξαν πολλοί άνθρωποι που έχασαν τη δουλειά τους λόγω των εξελίξεων της αγοράς, όπως για παράδειγμα οι μοδίστρες όταν βγήκε το πρετ α πορτε, ή οι επιπλοποιοί που έφτιαχναν έπιπλα στο χέρι όταν καθιερώθηκαν τα βιομηχανικά έπιπλα.  Γι’ αυτό, με ανοικτό μυαλό, βελτιώσετε τις γνώσεις σας καιβρείτε ευκαιρίες καινούργιας απασχόλησης που αξιοποιούν τα προσόντα και τις εμπειρίες σας.
4. Η πολιτισμική αναταραχή: Μιλώντας για την ΤΝ, μπορεί να φαντάζεστε ότι θα μιλάμε με τα ρομπότ και θα διαταραχθεί η ανθρώπινη επικοινωνία και το συναίσθημα.  Αυτή είναι μια εξτρεμιστική θέση στην οποία σας οδηγεί η άγνοια. Γι’ αυτό καλό θα είναι να ενημερωθείτε σχετικά με τις εφαρμογές της ΤΝ και παράλληλα να καλλιεργήσετε την δική σας συναισθηματική νοημοσύνη, αφήνοντας τα εργαλεία και τους ψηφιακούς βοηθούς να κάνουν δουλειές ρουτίνας που σίγουρα μπορεί να σας διευκολύνουν στην καθημερινότητα.
5. Το τεχνοφοβικό άγχος: Είναι αυτός ο φόβος του ότι η τεχνολογία εξελίσσεται με τέτοιους ρυθμούς που δεν προλαβαίνετε ούτε να ενημερωθείτε, ούτε να προσαρμοστείτε.  Για να ξεπεράσετε αυτόν τον φόβο, ζητήστε τη βοήθεια ενός ειδικού να σας καθοδηγήσει για το ποια εργαλεία ταιριάζουν στους δικούς σας στόχους. Εκπαιδευτείτε όπως μάθατε και τα σόσιαλ, θυμηθείτε πως η μάθηση διαλύει τον φόβο, η επιλογή που σας ταιριάζει είναι το κλειδί, και αποδεχτείτε πως κανένας, ούτε και εσείς, δεν θα τα ξέρετε ποτέ όλα!

Πόσο εύκολο είναι, τελικά, να βγεις από την πεπατημένη;

Η συζήτηση γύρω από την Τεχνητή Νοημοσύνη έχει εισβάλει σχεδόν σε κάθε επαγγελματικό περιβάλλον. Ιδιαίτερα σε κλάδους δημιουργικούς, όπως η παραγωγή εικόνας και ήχου, το AI αντιμετωπίστηκε αρχικά με έντονη επιφύλαξη. Οι ενστάσεις ήταν γνώριμες: έλλειψη αυθεντικότητας, τεχνητό αποτέλεσμα, φόβος αντικατάστασης του ανθρώπινου παράγοντα.

Ωστόσο, μέσα σε ελάχιστο χρόνο, πολλές από αυτές τις επιχειρήσεις βρέθηκαν μπροστά σε ένα ξεκάθαρο δίλημμα: προσαρμογή ή στασιμότητα. Και κάπως έτσι, η αρχική άρνηση μετατράπηκε σε στρατηγική στροφή. Το AI, από απειλή, έγινε εργαλείο. Από «κάτι που δεν θέλουμε», μετατράπηκε σε στοιχείο ταυτότητας και ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος.

Αυτή η διαδικασία, η επανεφεύρεση του εαυτού, είναι μία από τις πιο δύσκολες προκλήσεις στο επιχειρείν.

Γιάννης Καμίνης - βιογραφικό

Ο Γιάννης Καμίνης γεννήθηκε στον Πειραιά. Σπούδασε Communication, Culture and Media στο Coventry University (1998) όπου παρακολούθησε τα πρώτα μαθήματα ψυχολογίας που τον ενέπνευσαν να μελετήσει περισσότερο το αντικείμενο. Ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές Marketing Communications στο University of Westminster του Λονδίνου (2001) όπως εμβάθυνε στην ψυχολογία των καταναλωτών και τη δημιουργία σημαινόντων. Από το 2004 εργάζεται ως διεθνής σύμβουλος επικοινωνίας για Ευρωπαϊκά θεσμικά διακρατικά έργα στο εξωτερικό και ως επικεφαλής διαφημιστικής εταιρείας στην Ελλάδα. Έχει διδακτική εμπειρία 14 ετών ως καθηγητής πτυχιακών και μεταπτυχιακών προγραμμάτων στο αντικείμενο της επικοινωνίας.

Εργάζεται ως ψυχαναλυτής από το 2012 όπου ολοκλήρωσε το εκπαιδευτικό πρόγραμμα της Ψυχαναλυτικής Σχολής Λακανικού Προσανατολισμού, Φροϋδικής Εταιρείας Βορείου. Είναι ιδρυτικό μέλος της εταιρείας και συμμετέχει στο ψυχαναλυτικό forum. Έχει συμβάλει στη διοργάνωση διεθνών συνεδρίων όπως το Creative Arts Interconnection – Paideia – Therapy στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, καθώς και σε πληθώρα ημερίδων και σεμιναρίων που σχετίζονται με την ψυχική και σωματική υγεία. Είναι εισηγητής σεμιναρίων και βιωματικών εργαστηρίων αυτογνωσίας σε διεθνή συνέδρια. Παράλληλα, σπούδασε διαχρονικά από το 2003 το πρόγραμμα καθοδηγούμενου οραματισμού με μουσική The Helen Bonny Method of Guided Imagery with Music με τη συνιδρύτρια της μεθόδου Barbara Hesser (Level 1) και τη Leonina Kaestelle (Level 2 & 3).Το 2016 εκπαιδεύτηκε στην ενεργειακή θεραπεία Body Mirror Healing Technique του Martin Brofman με διαφορετικούς καθηγητές όπως την Anick Brofman και τον Philippe Hannetelle. Το 2018 επισκέφθηκε το Περού όπου μυήθηκε στη Σαμανική Ενεργειακή Θεραπεία με σαμάνους δασκάλους με επικεφαλής τον Jorge Louis Delgado.

Με το εικαστικό του έργο ως ζωγράφος, που χαίρει διεθνούς απήχησης για την πρωτοτυπία, το νόημα και την καλαισθησία που δίνει στην αφηρημένη τέχνη, εκθέτει στη Νέα Υόρκη-ΗΠΑ, στη Σεούλ-Ν. Κορέα, στη Βυρηττό-Λίβανο, στο Ριάντ-Σαουδική Αραβία, στο Κούσκο-Περού και στην Ευρώπη από το 2014. Τα έργα του έχουν χρησιμοποιηθεί ως την εικαστική βάση σε διεθνή συνέδρια, ως εξώφυλλα ακαδημαϊκών βιβλίων καθώς και για τη δημιουργία κοσμημάτων και αξεσουάρ μόδας. Συμμετέχει σε δημοπρασίες και στηρίζει φιλανθρωπικές δράσεις που βοηθούν κοινωφελείς σκοπούς για παιδιά.

Το επεισόδιο αυτό εξετάζει πώς τα έμφυλα στερεότυπα διαμορφώνονται και παγιώνονται μέσα από τη γλώσσα, τη διαφήμιση και τη μαζική κουλτούρα, πώς η γυναικεία εικόνα υποτιμάται και σεξουαλικοποιείται συστηματικά, και πώς η λεγόμενη «συμβολική βία» γίνεται αόρατη, φυσιολογική και εσωτερικευμένη.

Μέσα από παραδείγματα της καθημερινότητας και της πολιτισμικής παραγωγής, αναδεικνύεται ο τρόπος με τον οποίο ο σεξισμός συνεχίζει να αναπαράγεται χωρίς να γίνεται αντιληπτός — και γιατί η αναγνώρισή του αποτελεί αναγκαίο βήμα για την κατανόηση και την πρόληψη της βίας.

Η Ολυμπιονίκης και Παγκόσμια Πρωταθλήτρια Ελευθερία Πλευρίτου δεν προσγειώθηκε στην Dialectica, αλλά στην Εθνική Ομάδα Πόλο, αποφασισμένη μόλις από τα οκτώ της χρόνια για το τι ήθελε να κάνει στη ζωή της. Πάντα προσηλωμένη στον στόχο και με το βλέμμα στραμμένο στην κορυφή, η Ελευθερία έχει μάθει να πρωταγωνιστεί στο υψηλότερο επίπεδο αποτελώντας ένα υγιές σημείο αναφοράς για τη νέα γενιά. 

Πώς είναι ο αθλητισμός στην Ελλάδα αν τα αφήσεις όλα στην τύχη τους; 

Γιατί ενώ είναι Ολυμπιονίκης και Παγκόσμια πρωταθλήτρια δεν θεωρείται επάγγελμα η ιδιότητά της ως πολίστρια; 

Και τελικά, πότε θυμόμαστε τους αθλητές μας στην Ελλάδα; 

Η Dialectica, κορυφαία εταιρεία παγκοσμίως στον κλάδο επιχειρηματικής πληροφόρησης, δημιουργεί τις συνθήκες ώστε η Ελευθερία να κάνει τη δική της ενδοσκόπηση και να μοιραστεί την προσωπική της αφιλτράριστη ιστορία στην Αθηνά.

Για όσους ενδιαφέρονται, διοργανώνεται Ημερίδα: ΑΙ & Comics, το Σάββατο 24/1 στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων στο Αμφιθέατρο «Μιλτιάδης Έβερτ». Μια Ημερίδα για το μέλλον των comics μετά την επέλαση της Τεχνητής Νοημοσύνης, στο πλαίσιο της γιορτής τέχνης & τεχνολογίας Ημέρες ART/TECH by COSMOTE TELEKOM.

Το Σάββατο 24 Ιανουαρίου (12:00–14:00), το Αμφιθέατρο «Μιλτιάδης Έβερτ» της Τεχνόπολης Δήμου Αθηναίων γίνεται το επίκεντρο ενός από τους πιο επίκαιρους διαλόγους της σύγχρονης καλλιτεχνικής παραγωγής. Καταξιωμένοι δημιουργοί, εκδότες, νομικοί και ακαδημαϊκοί συναντιούνται για να διερευνήσουν αν η Τεχνητή Νοημοσύνη αποτελεί έναν πολύτιμο «συνεργάτη», έναν απειλητικό ανταγωνιστή για την Ένατη Τέχνη ή αν πρόκειται για ένα πολυπαραγοντικό θέμα. Μέσα από δύο θεματικά πάνελ και την παρέμβαση ειδικών από το εξωτερικό, η εκδήλωση θα αναλύσει τη νέα πραγματικότητα, τις προκλήσεις των πνευματικών δικαιωμάτων και το φλέγον ζήτημα της επαγγελματικής βιωσιμότητας των δημιουργών σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία.

Συντελεστές: Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη | Αφήγηση, Sound design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

1. Το άγχος της υπερπληροφόρησης: Καθημερινά είστε εκτεθειμένοι σε πολλές και διαφορετικές οθόνες και τα μηνύματα που λαμβάνετε έχουν αυξηθεί σε τέτοιο βαθμό που συχνά μπορεί να πείτε «ο εγκέφαλός μου καίγεται»! Ένας απλός τρόπος να αντιμετωπίσετε αυτό το άγχος είναι να κρατήσετε στο κινητό σας μόνο τις εφαρμογές που σας είναι πραγματικά χρήσιμες, και να απενεργοποιήσετε όλες ειδοποιήσεις.
2. Το άγχος της διαθεσιμότητας: Νιώθοντας ότι είστε συνδεδεμένοι μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα και τις εφαρμογές, σας δημιουργείται εσωτερικά μια ανάγκη να είστε συνεχώς σ’ επαφή ώστε να μπορείτε να ανταποκριθείτε ανά πάσα στιγμή και να μην χάσετε κάτι. Όμως αυτό, χωρίς να το καταλαβαίνετε, είναι ένα ακόμα άγχος, που μπορείτε να αποφύγετε. Επιλέξετε εσείς όποιες στιγμές μέσα στην ημέρα σας βολεύει να συνδεθείτε, χωρίς να πέφτετε στην παγίδα της συνεχούς διακοπής απ’ ότι κάνετε.
3. Το άγχος της σύγκρισης: Ειδικά μέσα στα σόσιαλ όπου όλοι προβάλλουν τον καλύτερό τους εαυτό, μπορεί να βλέπετε κάποιους που θαυμάζετε, ή κάποιους που γνωρίζετε προσωπικά να προωθούνται μόνο σε ωραιοποιημένες στιγμές και αυτό να σας κάνει να νιώθετε ότι εσείς είστε κάτι λιγότερο και μένετε πίσω απορρίπτοντας τον εαυτό σας. Γι’ αυτό επιλέξτε πολύ προσεκτικά ποιους θα ακολουθείτε στα σόσιαλ, και σίγουρα να θυμάστε πάντα ότι η εικόνα που προβάλουν είναι ωραία, αλλά στην πραγματικότητα έχουν κι αυτοί τις δύσκολες στιγμές και τα δικά τους φορτία σαν άνθρωποι.
4. Το τεχνοβοφικό άγχος: Συχνά μπορεί να νιώσετε ότι η τεχνολογία καλπάζει και εσείς δεν προλαβαίνετε να ανταποκριθείτε και να προσαρμοστείτε, και αγχώνεστε γιατί μένετε πίσω. Όντως, οι ρυθμοί εξέλιξης της τεχνολογίας είναι με ταχύτητες που το ανθρώπινο μυαλό δυσκολεύεται να συλλάβει. Γι’ αυτό, εστιάστε πολύ προσεκτικά μόνο στους τομείς σας ενδιαφέρουν και σας βοηθούν πραγματικά στην εξέλιξή σας. Και συνειδητοποιήστε πως δεν είναι όλα για όλους, και κανένας, ακόμα και οι πιο ειδικοί, δεν τα ξέρουν όλα!
5. Το άγχος της διαδικτυακής εξαπάτησης: Καθώς τρέχουν οι εξελίξεις, παράλληλα και πιο γρήγορα τρέχουν και οι hackers, εντείνοντας τους κινδύνους του ηλεκτρονικού εγκλήματος και της εκμετάλλευσης των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Πώς θα προστατευθείτε από αυτό; Ζητήστε από κάποιους ειδικούς και έμπειρους ανθρώπους να σας δείξουν τι να προσέχετε όταν σας έρχεται κάποιο εμαιηλ ή μήνυμα στις εφαρμογές σας ή όταν θέλετε να ψωνίσετε από κάποιο ηλεκτρονικό κατάστημα. Φροντίστε να μην ανοίγετε ποτέ τα λινκς που σας φαίνονται ύποπτα και μην δίνετε τα στοιχεία σας παντού.

Τι σημαίνει όμως «Οικονομία των Εμπειριών» και γιατί σήμερα είναι πιο επίκαιρη από ποτέ; Από το προφητικό βιβλίο των Joseph Pine II και James H. Gilmore (1999) μέχρι τη σημερινή πραγματικότητα των social media, του mobile internet και της διαρκούς “δημοσιοποίησης” της εμπειρίας, η αξία μετακινείται σταθερά από το προϊόν και την υπηρεσία προς κάτι πιο βαθύ: το συναίσθημα, τη συμμετοχή, τη μνήμη.

Σε αυτό το podcast μιλάμε για το πώς φτάσαμε εδώ, γιατί πλέον κάθε επαφή με ένα brand μπορεί να γίνει δημόσια (και να πολλαπλασιάσει την αξία της εμπειρίας), και γιατί η «πολύ καλή εξυπηρέτηση» δεν είναι διαφοροποίηση — είναι το minimum. Το πραγματικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα βρίσκεται στο “κάτι παραπάνω” που κάνει τον πελάτη να νιώσει έκπληξη, χαρά, ενθουσιασμό ή συγκίνηση

Και κάπου εδώ μπαίνει η πιστότητα: όχι ως αποτέλεσμα κουπονιών, πόντων και εκπτώσεων-πυροτεχνημάτων, αλλά ως αποτέλεσμα αυθεντικών στιγμών που δεν αντιγράφονται. Γιατί προϊόντα και υπηρεσίες αντιγράφονται. Μια εμπειρία που είναι ανθρώπινη, μοναδική και συναισθηματικά φορτισμένη, όχι.

Αν θέλετε να μάθετε πώς συνδέεται η Οικονομία των Εμπειριών με το customer loyalty, το lifetime value και το πώς τα σύγχρονα brands σχεδιάζουν πλέον «εμπειρίες» και όχι απλώς «προσφορές», αυτό το επεισόδιο είναι για εσάς.

Μέσα από την οπτική της κλινικής αναπτυξιακής ψυχολογίας, εξετάζουμε πώς η πατριαρχία δεν λειτουργεί μόνο ως κοινωνικό σύστημα, αλλά και ως εσωτερικευμένη ψυχική δομή που επηρεάζει τη ρύθμιση του άγχους, τις επιλογές στις σχέσεις και τη δυσκολία της αυτονομίας.

Συζητάμε τον ρόλο των πατέρων στη διαμόρφωση της εσωτερικής ασφάλειας των κοριτσιών, τη σύγχυση ανάμεσα στην αγάπη και την ανακούφιση, καθώς και το πέρασμα από την εξωτερική εξάρτηση στην εσωτερική σταθερότητα.

Ένα επεισόδιο για τη γυναικεία ωρίμανση, τις σχέσεις και την αλήθεια που συχνά αποσιωπάται: ότι η ασφάλεια δεν είναι πρόσωπο, αλλά ικανότητα.

Στον «Φιλελευθερισμό του φόβου» η Σκλαρ λέει κάτι που μοιάζει απλό, αλλά είναι βαθιά ανθρώπινο: ο πρώτος σκοπός της πολιτικής δεν είναι να μας κάνει ευτυχισμένους είναι να μας προστατεύσει από τον φόβο. Από τον φόβο της αυθαιρεσίας, του βασανισμού, της σκληρότητας, της εξουσίας που δεν λογοδοτεί.

Για τη Σκλαρ, φιλελεύθερος δεν είναι αυτός που έχει μεγάλες θεωρίες. Είναι αυτός που στέκεται πάντα με το μέρος των ευάλωτων. Είναι αυτός που κοιτάζει πρώτα ποιος κινδυνεύει  όχι ποιος έχει δίκιο.

Στο δωδέκατο επεισόδιο των Βιβλίων της Ελευθερίας, κλείνουμε τη σειρά εκεί όπου ίσως έπρεπε να είχαμε ξεκινήσει: με την απλή, σιωπηλή αλήθεια ότι η ελευθερία δεν είναι αφηρημένη ιδέα. Είναι η απουσία φόβου. Κι αυτό, τελικά, είναι το πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο.

Συντελεστές: Αφήγηση: Επιστήμη Μπινάζη | Sound design: Δάφνη Γερογιάννη

Συντελεστές: Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη | Αφήγηση, Sounddesign, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

Με αφορμή μια ενδιαφέρουσα ανθρωπολογική προσέγγιση, βλέπουμε γιατί ο σύγχρονος άνθρωπος νιώθει σαν να «παλεύει με ένα λιοντάρι» κάθε μέρα — και γιατί, στην επιχειρηματικότητα, συχνά μοιάζει με αγέλη: 24/7 πίεση, συνεχώς μεταβαλλόμενα μέτωπα, ευθύνη που αφορά κι άλλους ανθρώπους, και στόχοι που δεν έχουν πραγματική «οροφή».

Σε αυτό το επεισόδιο ξεκαθαρίζουμε τι δεν λειτουργεί ως εκτόνωση, τι σημαίνει «στρατηγική» απέναντι στο στρες και γιατί η πλήρης αποφυγή του είναι ουτοπία — ενώ η διαχείρισή του είναι μέρος του παιχνιδιού.

Πατάμε play. Και το βλέπουμε όπως είναι: όχι σαν αδυναμία, αλλά σαν πραγματικότητα του επιχειρείν.

Σε έναν κόσμο που βράζει, ο Τζον Ρολς γράφει το πιο ήσυχο και ίσως το πιο δίκαιο βιβλίο πολιτικής φιλοσοφίας του 20ού αιώνα. Η ιδέα του είναι απλή και επαναστατική: αν δεν ξέραμε πού θα γεννηθούμε, σε ποια τάξη, με ποια υγεία, με ποιο όνομα, πώς θα οργανώναμε μια δίκαιη κοινωνία;

Η απάντηση του Ρολς είναι η «αρχή της διαφοράς»: οι ανισότητες επιτρέπονται μόνο όταν ωφελούν τους πιο αδύναμους. Όχι από φιλανθρωπία, αλλά από δικαιοσύνη.

Στο ενδέκατο επεισόδιο των Βιβλίων της Ελευθερίας εξερευνούμε μια ιδέα που μοιάζει ουτοπική, αλλά στην πραγματικότητα είναι τρομακτικά πρακτική: ότι η δικαιοσύνη δεν είναι υπόθεση συναισθήματος, είναι αρχιτεκτονική.

Συντελεστές
Αφήγηση: Επιστήμη Μπινάζη
Sound design: Δάφνη Γερογιάννη

Συντελεστές
Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη
Αφήγηση, Sound design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

1. Φροντίστε να είστε κατάλληλα προετοιμασμένοι για να αδράξετε την καλή ευκαιρία: Αναρωτηθείτε τι είναι αυτό που θέλετε να πετύχετε, και τι επιλογές ή συμπεριφορές υιοθετείτε. Ταιριάζουν αυτά τα δύο; Μήπως αναλώνεστε σε πράγματα που σας απομακρύνουν από αυτά που λέτε ότι θέλετε να πετύχετε; Μήπως απασχολείστε με μη σημαντικά για σας πράγματα που σας εμποδίζουν ακόμα και να παρατηρήσετε τις ευκαιρίες που περνάνε από μπροστά σας;
2. Για κάθε τι που θέλετε να πετύχετε, επιμείνετε μέχρι να το καταφέρετε. Μάθετε να προσαρμόζεστε, ακόμα κι όταν κάτι δεν σας δουλέψει, συνεχίστε, μάθετε από την αποτυχία, συνεχίστε να προσπαθείτε και να κάνετε τα πράγματα διαφορετικά, αποφεύγοντας να επαναλαμβάνετε τα ίδια λάθη.
3. Χτίστε σχέσεις με τους κατάλληλους ανθρώπους: Η υγιής δικτύωση, ένας ευρύς κοινωνικός ή επαγγελματικός κύκλος με ανθρώπους που μοιράζεστε παρόμοια νοοτροπία και αξίες, ανθρώπους που έχουν επιτύχει αυτό που θέλετε να πετύχετε και εσείς, ανθρώπους με τους οποίους περνάτε καλά και ταυτόχρονα νιώθετε ότι εξελίσσεστε, είναι μια παράμετρος που αυξάνει τις πιθανότητες των ευκαιριών που αναζητάτε.
4. Μόνο η πράξη θα σας φέρει αποτελέσματα: Η τύχη θέλει ενεργοποίηση, γιατί χωρίς δράση, είναι σαν να έχεις μια ηλεκτρική συσκευή και να θέλεις να την λειτουργήσεις σ’ ένα δωμάτιο που δεν έχει ρεύμα. Και το πιο αστείο παράδειγμα, είναι κάποιος που θέλει πολύ να κερδίσει το τζόκερ, αλλά δεν πάει ποτέ σ’ ένα πρακτορείο να παίξει έστω κι ένα δελτίο των 10 ευρώ.
5. Αυτό που πιστεύετε, αυτό και θα προκαλέσετε στην ζωή σας. Σκεφτείτε κάτι που θέλετε να φέρετε στην ζωή σας, αλλά δεν το έχετε: θα διαπιστώσετε πως από πίσω μια αρνητική σας πεποίθηση κρατάει κλειστή την πόρτα σ’ αυτό που επιθυμείτε. Ας πούμε πως θέλετε μια καλύτερη δουλειά, αλλά πιστεύετε πως δεν υπάρχουν καλές δουλειές εκεί έξω: αυτή η πεποίθηση σας οδηγεί να μην προσπαθείτε, ούτε να έχετε τα μάτια σας ανοιχτά για κάτι καινούργιο, οπότε μένετε εγκλωβισμένοι στα ίδια και νιώθετε πως είστε άτυχοι.

Η αλήθεια είναι πως τίποτα στο σύμπαν δεν συμβαίνει τυχαία, πίσω από κάθε επιτυχία υπάρχει σκληρή προσπάθεια με επιμονή και πίστη, και στην πραγματικότητα, την τύχη σας την φτιάχνετε εσείς, μέσα από την σκέψη, τις επιλογές και την δράση σας.

Γιατί το «κλασικό» ποσοστό επιτυχίας μένει κολλημένο στο 1%; Και τι αλλάζουμε για να μη χάνουμε χρόνο σε λάθος λίστες, λάθος timing και λάθος σενάρια;

Σε λίγα λεπτά, ξεδιπλώνουμε 5 κινήσεις που ανεβάζουν την αποτελεσματικότητα των cold calls: σωστή στόχευση λιστών, σωστό timing, ακρόαση αντί για μονόλογο, διαχείριση ενστάσεων και κλείσιμο με ξεκάθαρο επόμενο βήμα.

Πατάμε play και βλέπουμε πόσο γρήγορα μπορεί να αλλάξει το αποτέλεσμα — όταν αλλάξει το σύστημα!