Συντελεστές
Sound design, Ηχοληψία: Στέφανος Ανδριτσόπουλος
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Από το μαζικό στο στοχευμένο, το direct mail του σήμερα δεν έχει καμία σχέση με εκείνο της δεκαετίας του 1980. Τότε, ήταν μια διαδικασία χωρίς ακρίβεια, χωρίς προσωποποίηση και χωρίς πραγματικό έλεγχο. Σήμερα, με τη δύναμη των δεδομένων και της ανάλυσης, μετατρέπεται σε ένα απόλυτα στοχευμένο εργαλείο επικοινωνίας.

Δεν μιλάμε πλέον για «junk mail», αλλά για μηνύματα που φτάνουν στο σωστό άτομο, τη σωστή στιγμή, με περιεχόμενο που έχει πραγματική αξία. Από προσωποποιημένες προσφορές μέχρι δημιουργικά formats που ξεχωρίζουν, το direct mail αποκτά ξανά θέση στο σύγχρονο marketing mix.

Παράλληλα, η σύνδεσή του με το digital —μέσα από QR codes, landing pages και εξατομικευμένες εμπειρίες— δημιουργεί ένα υβριδικό μοντέλο επικοινωνίας που συνδυάζει το φυσικό με το ψηφιακό.

Σε αυτό το podcast αναλύουμε γιατί το direct mail επιστρέφει, πώς έχει εξελιχθεί, και πώς μπορεί να αξιοποιηθεί στρατηγικά χωρίς υπερβολές — ως μέρος ενός ισορροπημένου και αποτελεσματικού πλάνου marketing.

Γιατί τελικά, δεν είναι θέμα καναλιού. Είναι θέμα timing, στόχευσης και εμπειρίας.

Με την υποστήριξη των Σίμου και Ζέτας Παληού

Συντελεστές
Sound design, Ηχοληψία: Θάνος Ψυλλίδης
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Στείλτε μας μέιλ με τη δική σας ερώτηση, στο dipthotpod@gmail.com. Μη διστάσετε! Τις απαντάμε όλες.

Όμως το Πάσχα δεν είναι μόνο μια θρησκευτική τελετή, θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι μια βαθιά ανθρώπινη ιστορία, που μιλάει για δοκιμασία, για πόνο, για ελπίδα και τελικά για αναγέννηση. Κι αν το καλοσκεφτούμε, όλοι περνάμε «Μεγάλες Εβδομάδες» στη ζωή μας. Περιόδους που δοκιμαζόμαστε, κουραζόμαστε, απογοητευόμαστε. Το βασικό μήνυμα όμως του Πάσχα είναι ότι μετά από κάθε δυσκολία μπορεί να έρθει μια νέα αρχή.

Και πέρα από αυτό το μήνυμα, αξίζει να εμβαθύνετε και στα άλλα σημαντικά μηνύματα που φέρνει μαζί του το Πάσχα και να τα υιοθετήσετε

• Δώστε χώρο στη σιωπή και στον αναστοχασμό: Η Μεγάλη Εβδομάδα έχει κάτι πολύ ιδιαίτερο: μας καλεί να χαμηλώσουμε τους ξέφρενους ρυθμούς που ακολουθούμε τον υπόλοιπο καιρό : Οι ψαλμοί, τα κεριά, η κατανυκτική ατμόσφαιρα μας θυμίζουν πόσο σημαντικό είναι, έστω για λίγο, να κάνουμε μια παύση από το τρέξιμο. Να μείνουμε λίγο σιωπηλοί και ήσυχοι και να σκεφτούμε πού είμαστε στη ζωή μας και πού θέλουμε να πάμε.
• Αφήστε πίσω ό,τι σας βαραίνει: Το Πάσχα είναι συμβολικά μια γιορτή απελευθέρωσης. Αυτό το μήνυμα σας θυμίζει πως ίσως είναι η στιγμή να αφήσετε πίσω παλιές πικρίες, θυμούς ή απογοητεύσεις. Όχι γιατί ήταν ασήμαντα, αλλά γιατί η ζωή γίνεται πιο ελαφριά όταν δεν κουβαλάτε συνεχώς τα βαρίδια του παρελθόντος.
• Επενδύστε στις σχέσεις σας: Μην αντιμετωπίσετε το πασχαλινό τραπέζι απλά σαν ένα έθιμο, ή μια οικογενειακή υποχρέωση. Δείτε το σαν μια υπενθύμιση ότι όλοι εμείς οι άνθρωποι χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον. Πέρα από τις ετοιμασίες, κάντε αν χρειαστεί ένα τηλεφώνημα σε έναν αγαπημένο άνθρωπο που έχετε να δείτε καιρό, πείτε μια συγγνώμη εκεί που χρειάζεται, δώστε μια αγκαλιά – καμιά φορά αυτά έχουν μεγαλύτερη αξία από τα πλούσια τραπέζια, τους τύπους και τα έθιμα.
• Πιστέψτε στη δύναμη της νέας αρχής: Στο Πάσχα, η Ανάσταση είναι το απόλυτο σύμβολο ελπίδας. Μας θυμίζει ότι ακόμη κι όταν κάτι φαίνεται να έχει τελειώσει, μπορεί να είναι η αρχή για κάτι καινούργιο, κι αυτό σκεφτείτε το σε οποιονδήποτε τομέα της ζωής σας: στη δουλειά, σε κάποια σχέση, σε κάτι καινούργιο που θέλετε καιρό να ξεκινήσετε, στην προσωπική σας πορεία. Και ίσως τελικά αυτό να είναι το πιο όμορφο μήνυμα του Πάσχα: ότι η ίδια η ζωή έχει μέσα της μια βαθιά δύναμη αναγέννησης.

Κλείνοντας, να ευχηθώ σε όλους Καλή Ανάσταση, Καλό Πάσχα και να θυμίσω πως είτε εκφράζετε την πίστη σας πηγαίνοντας συστηματικά στην εκκλησία είτε συμμετέχετε μόνο στις μεγάλες παραδοσιακές στιγμές, όλοι μπορείτε να πάρετε κάτι πολύτιμο μέσα από αυτές τις Πασχαλινές μέρες. 

Απορίες; Σχόλια; Ιδέες; Επικοινωνήστε μαζί μας στο map.athensvoice@gmail.com

Συντελεστές
Sound design, Ηχοληψία: Στέφανος Ανδριτσόπουλος
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Τζίνα Καλογήρου - βιογραφικό

Η Δρ. Γεωργία (Τζίνα) Καλογήρου είναι Καθηγήτρια Νεοελληνικής Λογοτεχνίας και της Διδακτικής της στη Σχολή Επιστημών της Αγωγής/Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και Διευθύντρια δύο Προγραμμάτων Μεταπτυχιακών Σπουδών: Ρητορική, Επικοινωνία και Δημιουργική Γραφή στην Εκπαίδευση» (Διιδρυματικό, ΕΚΠΑ/ΠΔΜ) και Κοινωνικές Επιστήμες και Ανθρωπιστικές Σπουδές στην Εκπαίδευση» (ΠΤΔΕ/ΕΚΠΑ). Είναι Διευθύντρια του Εργαστηρίου Εφαρμοσμένης Γλωσσολογίας και Μελέτης της Λογοτεχνίας και της Ρητορικής (ΠΤΔΕ/ΕΚΠΑ). Είναι Συντονίστρια της σειράς εκδηλώσεων «Το ΕΚΠΑ στην Πόλη. Ποίηση, το αρνητικό της σιωπής» (διοργάνωση: ΕΚΠΑ και Δήμος Αθηναίων). Είναι συγγραφέας, επιμελήτρια ή συνεπιμελήτρια ακαδημαϊκών βιβλίων (στα ελληνικά και στα αγγλικά) και πολυάριθμων κεφαλαίων/άρθρων (στα ελληνικά, αγγλικά, γαλλικά και ιταλικά) σε συλλογικούς τόμους, διεθνή και εθνικά επιστημονικά περιοδικά με κριτές και πρακτικά συνεδρίων. Είναι μέλος της συντονιστικής επιτροπής του διεθνούς συνεδρίου The Child and the Book και συνεκδότρια-αρχισυντάκτρια του διεθνούς ακαδημαϊκού περιοδικού Journal of Literary Education. Είναι επίσης επίσημη συνεργάτιδα του παγκόσμιου ερευνητικού προγράμματος TALIS και του Διεθνούς Δικτύου Memità: Memory, Identity, Integration to Identify Analysis Models in Media Communication και μέλος των Επιστημονικών Επιτροπών των εκδοτικών σειρών Laboratorio Children’s Books (Anicia Edizioni–Ρώμη), Niata (Πανεπιστήμιο του Παλέρμο) και της διεθνούς επιστημονικής επιτροπής Tρισκελής. Collana mediterranea di storia, letteratura e varia umanistica. Είναι επίσης η επιστημονικά υπεύθυνη (supervisor-in-chief) του νέου Εθνικού Προγράμματος Σπουδών Λογοτεχνίας για το Γυμνάσιο (Υπουργείο Παιδείας) και Πρόεδρος της Επιτροπής για τα Κρατικά Βραβεία Παιδικού Βιβλίου (Υπουργείο Πολιτισμού).

Σε αυτό το πρώτο μέρος, ανοίγουμε το θέμα χωρίς απλοποιήσεις: τι είναι πραγματικά ο γυναικείος οργασμός, πώς συμβαίνει και γιατί για πολλές γυναίκες δεν είναι αυτονόητος.

Μιλάμε για:

• τη σχέση του οργασμού με την ασφάλεια και την παρουσία στο σώμα
• τον μύθο της «κανονικής» κορύφωσης και τον ρόλο της κλειτορίδας
• το χάσμα οργασμού στις ετεροφυλοφιλικές σχέσεις
• την προσποίηση: γιατί συμβαίνει και τι λέει βαθύτερα για τη θέση της γυναίκας μέσα στη σεξουαλική σκηνή
• την κουλτούρα των 90s και τα περιοδικά που διαμόρφωσαν μια σεξουαλικότητα πιο «ελεύθερη» αλλά συχνά επιτελεστική

Αυτό το επεισόδιο δεν αφορά μόνο το σεξ. Αφορά τον τρόπο που μια γυναίκα μαθαίνει να υπάρχει μέσα στο σώμα της — ή να απομακρύνεται από αυτό.

Στο δεύτερο μέρος, θα κατέβουμε πιο βαθιά: στην οικογένεια, στις γενιές, στα γονεϊκά βλέμματα και στις σιωπές που διαμορφώνουν τη γυναικεία επιθυμία.

Και θα μιλήσουμε ανοιχτά για κάτι που σπάνια λέγεται: τον γυναικείο αυνανισμό — ως πράξη αυτογνωσίας, αυτονομίας και επανασύνδεσης με το σώμα.

Στο β’ μέρος γίνεται πολύ πιο εξομολογητική: μας μιλάει για ένα κόμικ που σχεδιάζει και με το οποίο προσπαθεί να ξεπεράσει την εγγενή της ντροπαλότητα και να μιλήσει για πράγματα που νιώθει πως δεν μπορεί να πει στις ταινίες της ή στους δικούς της ανθρώπους: τη σεξουαλικότητα, το πένθος, τα ψέματα που μπορεί να λέμε όταν ντρεπόμαστε να πούμε την αλήθεια.

Σε ένα βίντκαστ σχεδόν ψυχαναλυτικό, εξερευνούμε τον τρόπο με τον οποίο η Στεφανή αναζητά συνεχώς τη θηλυκότητα, αποζητεί την τρυφερή αρρενωπότητα και παίζει με το ανδρικό και γυναικείο βλέμμα στα έργα της.

Το στοίχημα από εδώ και πέρα είναι να μην κρύβομαι, λέει. Μια βαθιά εξομολογητική και γενναία συζήτηση σε έναν κόσμο που γλιστράει ολοένα προς τον ηθικό συντηρητισμό.

Στείλτε μας μέιλ με τη δική σας ερώτηση, στο dipthotpod@gmail.com. Μη διστάσετε! Τις απαντάμε όλες.

#1. Κατανόηση και ευθυγράμμιση με τον κοινό σκοπό: η πρώτη προϋπόθεση είναι να αντιλαμβάνεστε απόλυτα τον σκοπό, την αποστολή της ομάδας με τον ίδιο τρόπο, και ο σκοπός αυτός να σας εμπνέει, και να ταυτίζεται με τις δικές σας αξίες.Όλοι οι άνθρωποι παρακινούνται όταν αισθάνονται ότι συμμετέχουν σε κάτι που τους ενθουσιάζει, τους εξελίσσει, τους ενδυναμώνει και τους ανταμείβει. 

#2. Πλήρης αντίληψη του ρόλου και των υποχρεώσεών σας:  σε μια ομάδα, ο κάθε παίκτης έχει συγκεκριμένη εξειδίκευση και αντίστοιχες υποχρεώσεις.  Όπως σε μια ομάδα ποδοσφαίρου υπάρχουν διαφορετικές θέσεις για κάθε παίκτη, έτσι και σε μια επιχείρηση, ο κάθε συνεργάτης έχει την δική του θέση και ρόλο με τα ανάλογα καθήκοντα.  Και είναι σημαντικό να γνωρίζετε όχι μόνο τον δικό σας ρόλο και υποχρεώσεις, αλλά και εκείνες των άλλων, και να μπαίνετε στην θέση τους, μόνο αν σας ζητηθεί ή αν χρειαστεί. 

#3. Αμοιβαιότητα και σεβασμός : σαν καλός ομαδικός παίκτης, χρειάζεται να αναπτύξετε ενσυναίσθηση, να κατανοείτε τις ανάγκες των άλλων και της ομάδας, να κρατάτε σε ψηλή προτεραιότητα τον ομαδικό σκοπό, ακόμα κι αν χρειαστεί να βάλετε πίσω μια δική σας ανάγκη.  Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα βάλετε δίκαια όρια, ή θα αναλαμβάνετε πάντα να κάνετε την δουλειά των άλλων.  Θα δώσετε βοήθεια όταν χρειαστεί, αλλά θα ζητάτε και βοήθεια όταν εσείς την έχετε ανάγκη.

#4. Δέσμευση και υπευθυνότητα : έχει κορυφαία σημασία να διεκπεραιώνετε ότι αναλαμβάνετε, όπως το υποσχεθήκατε και στην ώρα του, ώστε να χτίσετε αξιοπιστία.  Αν κάτι δεν σας βγαίνει, ενημερώνετε έγκαιρα και ζητάτε λίγο παραπάνω χρόνο ή βοήθεια.  Οι συμπαίκτες σας χρειάζεται να μπορούν να στηριχθούν πάνω σας, και να αναλαμβάνετε απόλυτα την ευθύνη και για τις επιτυχίες και για τις αποτυχίες.  Κι’ όταν σας τιμούν με μια βράβευση, ή μπροστά σε μια μεγάλη νίκη, πάντα να αναγνωρίζετε την ομάδα σας!

#5. Θετικότητα και ευελιξία : αυτό θα το πετύχετε όταν συνειδητά επιλέγετε να εστιάζετε στα καλά της ομάδας και των άλλων παικτών.  Από αυτά θα παίρνετε την έμπνευση και την δύναμη ώστε να ενισχύετε τα σημεία προς βελτίωση.  Και όταν προκύπτει ένα πρόβλημα, είναι σημαντικό να κρατάτε την ψυχραιμία σας, να μην σπαταλάτε χρόνο και ενέργεια να ψάχνετε τα αίτια και τον φταίχτη, και να μεταδίδετε στην ομάδα την οπτική της αναζήτησης λύσεων και τρόπων αντιμετώπισης.

Τζίνα Καλογήρου - βιογραφικό

Η Δρ. Γεωργία (Τζίνα) Καλογήρου είναι Καθηγήτρια Νεοελληνικής Λογοτεχνίας και της Διδακτικής της στη Σχολή Επιστημών της Αγωγής/Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και Διευθύντρια δύο Προγραμμάτων Μεταπτυχιακών Σπουδών: Ρητορική, Επικοινωνία και Δημιουργική Γραφή στην Εκπαίδευση» (Διιδρυματικό, ΕΚΠΑ/ΠΔΜ) και Κοινωνικές Επιστήμες και Ανθρωπιστικές Σπουδές στην Εκπαίδευση» (ΠΤΔΕ/ΕΚΠΑ). Είναι Διευθύντρια του Εργαστηρίου Εφαρμοσμένης Γλωσσολογίας και Μελέτης της Λογοτεχνίας και της Ρητορικής (ΠΤΔΕ/ΕΚΠΑ). Είναι Συντονίστρια της σειράς εκδηλώσεων «Το ΕΚΠΑ στην Πόλη. Ποίηση, το αρνητικό της σιωπής» (διοργάνωση: ΕΚΠΑ και Δήμος Αθηναίων). Είναι συγγραφέας, επιμελήτρια ή συνεπιμελήτρια ακαδημαϊκών βιβλίων (στα ελληνικά και στα αγγλικά) και πολυάριθμων κεφαλαίων/άρθρων (στα ελληνικά, αγγλικά, γαλλικά και ιταλικά) σε συλλογικούς τόμους, διεθνή και εθνικά επιστημονικά περιοδικά με κριτές και πρακτικά συνεδρίων. Είναι μέλος της συντονιστικής επιτροπής του διεθνούς συνεδρίου The Child and the Book και συνεκδότρια-αρχισυντάκτρια του διεθνούς ακαδημαϊκού περιοδικού Journal of Literary Education. Είναι επίσης επίσημη συνεργάτιδα του παγκόσμιου ερευνητικού προγράμματος TALIS και του Διεθνούς Δικτύου Memità: Memory, Identity, Integration to Identify Analysis Models in Media Communication και μέλος των Επιστημονικών Επιτροπών των εκδοτικών σειρών Laboratorio Children’s Books (Anicia Edizioni–Ρώμη), Niata (Πανεπιστήμιο του Παλέρμο) και της διεθνούς επιστημονικής επιτροπής Tρισκελής. Collana mediterranea di storia, letteratura e varia umanistica. Είναι επίσης η επιστημονικά υπεύθυνη (supervisor-in-chief) του νέου Εθνικού Προγράμματος Σπουδών Λογοτεχνίας για το Γυμνάσιο (Υπουργείο Παιδείας) και Πρόεδρος της Επιτροπής για τα Κρατικά Βραβεία Παιδικού Βιβλίου (Υπουργείο Πολιτισμού).

Στο 199ο επεισόδιο του Business & Marketing Tips της Athens Voice με τίτλο «Mind the gap», μιλάμε για ένα από τα πιο επικίνδυνα, και ταυτόχρονα πιο υποτιμημένα, φαινόμενα στο επιχειρείν: το κενό μεταξύ στρατηγικής και υλοποίησης.

Γιατί, ενώ όλοι «έχουν στρατηγική», τόσο λίγοι καταφέρνουν να την εφαρμόσουν;

Με αφορμή μια γνώριμη φράση από αποβάθρες — από τον ηλεκτρικό της Αθήνας μέχρι το Tube του Λονδίνου — χρησιμοποιούμε το «Mind the gap» ως μεταφορά για ένα κενό που δεν είναι πάντα ορατό, αλλά μπορεί να αποδειχθεί καταστροφικό.

Σε αυτό το podcast, αναλύουμε γιατί δημιουργείται αυτό το gap: από τις ουτοπικές στρατηγικές που ζουν μόνο σε PowerPoint, μέχρι τις ασαφείς κατευθύνσεις που αφήνουν την υλοποίηση στην… ερμηνεία. Μιλάμε για τα δύσκολα trade-offs που αποφεύγονται, για τις αντιφάσεις που οδηγούν σε μηδενικό αποτέλεσμα, αλλά και για τη σκληρή αλήθεια ότι οι άνθρωποι εκτελούν αυτό για το οποίο ανταμείβονται — όχι αυτό που γράφει το πλάνο.

Παράλληλα, εστιάζουμε σε ένα κρίσιμο, αλλά συχνά ξεχασμένο στοιχείο: το ownership. Γιατί όταν «όλοι» είναι υπεύθυνοι, τελικά δεν είναι κανείς — και η στρατηγική μένει στο συρτάρι.

Πατάμε play. Και κοιτάμε προσεκτικά… το κενό. 

Στείλτε μας μέιλ με τη δική σας ερώτηση, στο dipthotpod@gmail.com. Μη διστάσετε! Τις απαντάμε όλες.

#1. Αναγνωρίζοντας τα συλλογικά μας προτερήματα : Η ιστορία μας δείχνει ξεκάθαρα ότι, σαν λαός, έχουμε τεράστια αποθέματα ανθεκτικότητας. Σε κρίσιμες στιγμές, όταν υπήρχε κοινός σκοπός, καταφέραμε το αδύνατο. Δημιουργικότητα, προσαρμοστικότητα, αλληλεγγύη. Όταν τα αναγνωρίζουμε, μπορούμε να τα καλλιεργούμε και στο σήμερα – στην εργασία, στην οικογένεια, στην κοινωνική μας ζωή, δηλαδή να γινόμαστε ένα όχι μόνο σε περιόδους κρίσης, αλλά και στην κανονικότητα της καθημερινής ζωής. 

#2. Μαθαίνοντας από τα λάθη χωρίς αυτομαστίγωμα : Η διχόνοια υπήρξε επαναλαμβανόμενο μοτίβο στην ιστορία μας. Μόλις έφευγε ο κοινός εχθρός, χωριζόμασταν στα δύο, κι’ αυτό χρειάζεται να το συνειδητοποιήσουμε, όχι μόνο για να αυτοκατηγορηθούμε αλλά για να διδαχθούμε μέσα από αυτό. Όταν κατανοήσουμε πώς και γιατί διχαστήκαμε στο παρελθόν, μπορούμε να γίνουμε πιο συνειδητοί στο παρόν. Να αντέχουμε τη διαφορετική άποψη, και να μην ταυτίζουμε τη διαφωνία με πόλεμο!

#3. Ενδυναμώνοντας την αίσθηση συλλογικής ευθύνης: Η ιστορία μάς υπενθυμίζει ότι οι κοινωνίες δεν αλλάζουν μόνο από ήρωες, αλλά από καθημερινούς ανθρώπους που αναλαμβάνουν ευθύνη. Για να έρθει η αλλαγή και η βελτίωση στη ζωή μας, δεν μπορούμε να περιμένουμε να την κάνουν κάποιοι άλλοι για μας, αλλά εμείς οι ίδιοι.  Και ξεκινάει από το πώς μιλάμε, πώς συνεργαζόμαστε, πώς φερόμαστε στον δημόσιο χώρο. Η πρόοδος ξεκινά από μικρές, επαναλαμβανόμενες πράξεις που γίνονται με συνειδητή επιλογή και γνώμονα όχι μόνο το άτομό μας, αλλά και το σύνολο, τον συνάνθρωπο δίπλα μας! 

#4. Χτίζοντας το μέλλον με αυτογνωσία, χωρίς φόβο : όταν γνωρίσουμε καλά την ιστορία μας, δεν θα φοβόμαστε τόσο το μέλλον. Γιατί έχουμε μέτρο σύγκρισης, ξέρουμε ότι έχουμε αντέξει, έχουμε πέσει και με κουράγιο έχουμε ξανασηκωθεί. Αυτή η γνώση μας κάνει περήφανους, πιο δυνατούς, και πιο ώριμους, γιατί μας βοηθάει να σχεδιάζουμε το αύριο με αυτοπεποίθηση, αλλά και με δέος και ταπεινότητα.  Η ιστορία, λοιπόν, δεν είναι κάτι που απλώς τιμούμε μια φορά τον χρόνο. Είναι κάτι που κουβαλάμε μέσα μας κάθε μέρα.

O Αλτουνιάν έχει γεννηθεί στο Ερεβάν της Αρμενίας και μεγάλωσε στην Αθήνα. Το όνομά του στα αρμένικα σημαίνει «πύρινα μάτια».

Τα τραγούδια του έχουν στοιχεία από την blues και τη soul μουσική και στίχους που αντλούν υλικό από τις προσωπικές του ιστορίες.

Ξεκίνησε τη μουσική του πορεία το 2013 με τους Hrach Altunyan Band και το 2014 κυκλοφόρησε τον πρώτο του δίσκο, «Long Way Home». Το 2019 παρουσίασε τη δεύτερη δισκογραφική του δουλειά, η οποία περιλάμβανε, μεταξύ άλλων, τα singles «I’ve Got the Blues», «Love Game», «Guide Me» και «Anna’s Song».

Το 2022 ακολούθησε το EP «3», συνεχίζοντας τη μουσική του πορεία, ενώ το 2024 συνεργάστηκε με τον παραγωγό Νίκο «Thanasimos» Χατζηευστρατίου για τα singles «If I Was a God» και «Deeper».

Το 2026 παρουσιάζει τρία νέα singles («Raise Me Up», «Dance Away», «The Devil Inside»), σε συνεργασία με τον παραγωγό Νίκο Κωδωνά, συνδυάζοντας τη χαρακτηριστική blues φωνή του με έναν πιο σύγχρονο και κινηματογραφικό ήχο.

Οι στίχοι του, λιτοί και άμεσοι, αφηγούνται βιωματικές ή και φανταστικές ιστορίες. Έτσι, μέσα από κάθε τραγούδι προσπαθεί να δημιουργήσει έναν διαφορετικό κόσμο, έναν κόσμο που θα μπορούσε κανείς να συναντήσει στο soundtrack μιας ταινίας.

Συντελεστές Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη Αφήγηση, Sound design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

Συντελεστές: Sound design, Ηχοληψία: Στέφανος Ανδριτσόπουλος
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Η δημιουργικότητα δεν είναι προνόμιο των «καλλιτεχνών», αλλά βασικό εργαλείο για κάθε επιχειρηματία

Στο 198o επεισόδιο του PodcastBusiness & Marketing Tips της Athens Voice με τίτλο «Όταν η δημιουργικότητα συναντά το επιχειρείν» μιλάμε για κάτι που συχνά θεωρείται δεδομένο, αλλά σπάνια αναλύεται: τη δημιουργικότητα του ίδιου του επιχειρηματία.

Είστε αποτελεσματικός. Είστε στρατηγικός. Ξέρετε να διαπραγματεύεστε, να διαβάζετε την αγορά, να εντοπίζετε ευκαιρίες πριν εμφανιστούν. Το ερώτημα όμως είναι άλλο: είστε δημιουργικός;

Σε αυτό το podcast, φωτίζουμε τα σημάδια που δείχνουν ότι η δημιουργικότητα δεν είναι προνόμιο των «καλλιτεχνών», αλλά βασικό εργαλείο για κάθε επιχειρηματία. Μιλάμε για το ρίσκο ως προϋπόθεση δημιουργίας, για την ικανότητα να «συνδέετε τις τελείες» εκεί που οι άλλοι βλέπουν χάος, και για το πώς η ονειροπόληση —αυτό που κάποτε θεωρούσαμε χάσιμο χρόνου— μπορεί να γίνει πηγή καινοτομίας.

Αναφερόμαστε στη δύναμη της μοναχικότητας ως χώρου σκέψης, στην αξία των νέων εμπειριών ως καύσιμο δημιουργίας, αλλά και στη σημασία των μεγάλων ερωτήσεων που ξεφεύγουν από τα KPI της καθημερινότητας. Παράλληλα, εξετάζουμε πώς το περιβάλλον, η αισθητική και η παρατήρηση των ανθρώπων λειτουργούν ως αθόρυβοι αλλά καθοριστικοί παράγοντες δημιουργικής σκέψης.

Γιατί τελικά, η δημιουργικότητα δεν είναι ταλέντο. Είναι τρόπος να βλέπεις, να συνδέεις και να τολμάς.

Πατάμε play. Και βλέπουμε το επιχειρείν… λίγο πιο δημιουργικά. 

Μιλάμε για:

• το πώς μεγαλώσαμε μαθαίνοντας να τον φοβόμαστε ή να τον κρύβουμε
• το διπλό μέτρο με το οποίο κρίνεται ο ίδιος θυμός σε άντρες και γυναίκες
• τι συμβαίνει όταν ο θυμός καταπίνεται και γίνεται ενοχή, σιωπή ή εξάντληση
• και… πολλές γυναίκες δεν είναι «πολύ ευαίσθητες», αλλά χρόνια θυμωμένες χωρίς να τους επιτράπηκε ποτέ να το πουν

Ίσως τελικά ο θυμός δεν είναι το πρόβλημα. Ίσως είναι το πρώτο ειλικρινές σημάδι ότι κάτι μέσα μας ζητά να προστατευτεί.

Στείλτε μας μέιλ με τη δική σας ερώτηση, στο dipthotpod@gmail.com. Μη διστάσετε! Τις απαντάμε όλες.

Η σοκολάτα συμβολίζει αγάπη, ζεστασιά: Όταν αναζητάτε επειγόντως σοκολάτα, σημαίνει ότι ψάχνετε επιβεβαίωση, αγκαλιά, ανακούφιση από πόνο ή μοναξιά.  Όταν νιώσετε την έντονη ανάγκη ειδικά για σοκολάτα, πέρα από το να την φάτε, αναρωτηθείτε ποιο κενό αγάπης μπορεί να κουβαλάτε από παιδί, και πώς αυτή την έλλειψη μπορείτε να την καλύψετε σαν ενήλικας σήμερα, ξεπερνώντας το παιδικό τραύμα.

Τα αλμυρά σνακς, τα τσιπς, υποδηλώνουν καταπιεσμένο θυμό που δεν εκφράζεται: Όταν ψάχνετε κάτι αλμυρό, επειδή το αλάτι ανεβάζει την ένταση, πιθανά προσπαθείτε να ξεσπάσετε θυμούς που δεν έχετε απελευθερώσει, προκειμένου να αποφύγετε κάποια σύγκρουση. Όμως, μπορείτε να απελευθερώσετε αυτούς τους θυμούς μέσα από σωματική άσκηση, έντονη κίνηση, μπουνιές σε σάκο του μποξ, και άλλες παρόμοιες ασκήσεις.

Ψωμί, πίτες, παξιμάδια, σημαίνουν ανάγκη για σιγουριά, στήριξη, σταθερότητα: Το ψωμί, ως βάση της διατροφής συμβολίζει την ασφάλεια, την αίσθηση ότι πατάω κάπου γερά, ότι ανήκω.  Αν πιάσετε τον εαυτό σας να αναζητά απεγνωσμένα ψωμιά, κουλούρια, τσουρέκια και τα συναφή, αναζητείστε την αιτία που νιώθετε ανασφάλεια, την απάντηση την έχετε μέσα σας, οπότε έχετε κάνει το μισό δρόμο για να την αντιμετωπίσετε υγιώς.

Το Fast Food συμβολίζει την ανάγκη για γρήγορη ανακούφιση: Κάθε φορά που τρώτε κάτι γρήγορο και στο πόδι, πιθανά νιώθετε άγχος χρόνου, εσωτερική ανυπομονησία, ή προσπαθείτε να σβήσετε μέσα από το φαγητό ένα δυσάρεστο συναίσθημα.  Όταν σας μπει η ιδέα ότι χρειάζεστε μια τέτοια τροφή, το πιο πιθανό είναι πως προσπαθείτε να καταπνίξετε έναν ψυχικό πόνο που δεν αντέχετε να βιώσετε και να διαχειριστείτε.

Τα ζυμαρικά συνδέονται με την ανάγκη για αίσθηση οικογένειας:  Τα μακαρόνια συμβολίζουν το οικογενειακό τραπέζι, όπου τρώνε όλοι μαζί. Η έντονη ανάγκη για ζυμαρικά, σημαίνει ότι αναζητάτε οικογενειακή θαλπωρή γιατί νιώθετε μόνοι, κουρασμένοι, άδειοι από ενέργεια.  Ουσιαστικά, πρόκειται για συναισθηματική πείνα, όπου μόνο μέσα από εσωτερικό διάλογο θα ανακαλύψτε αυτό που πραγματικά σας λείπει.

Το παγωτό συμβολίζει χαρά, παιδική ανεμελιά και ξενοιασιά: Όταν το μυαλό σας κολλήσει ότι θέλετε απεγνωσμένα παγωτό, πιθανά βιώνετε θλίψη ή πένθος από κάτι βαρύ. Έτσι, θέλετε να ξεφύγετε στα ξένοιαστα παιδικά χρόνια, και στην ασφάλεια που νιώθει ένα παιδί κοντά στους γονείς του.  Αναρωτηθείτε ποιο πόνο προσπαθείτε να ανακουφίσετε μέσα από το παγωτό, αναγνωρίστε τον, γιατί αυτό θα σας βοηθήσει να τον ξεπεράσετε.

Με την υποστήριξη των Σίμου και Ζέτας Παληού

Συντελεστές
Sound design, Ηχοληψία: Στέφανος Ανδριτσόπουλος
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Συντελεστές: Sound design, Ηχοληψία: Στέφανος Ανδριτσόπουλος
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Συντελεστές: Sound design, Ηχοληψία, Μοντάζ: Θάνος Ψυλλίδης, Όλγα Καραγιάννη
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Συντελεστές: Sound design, Ηχοληψία, Μοντάζ: Θάνος Ψυλλίδης, Όλγα Καραγιάννη. Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Πώς η ιστορία, οι κοινωνικές αντιλήψεις και τα στερεότυπα γύρω από το φύλο επηρέασαν τον τρόπο που κατανοούμε τον βιασμό; Γιατί πολλές μορφές σεξουαλικής βίας παραμένουν αόρατες; Και τι σημαίνει να μιλάμε γι’ αυτό με περισσότερη ακρίβεια και λιγότερη σιωπή;

Μέσα από μια ψυχολογική και κοινωνική ματιά, το επεισόδιο φωτίζει τις αλήθειες που συχνά μένουν έξω από την κυρίαρχη αφήγηση: τη δύναμη των στερεοτύπων, την αορατότητα πολλών θυμάτων και την ανάγκη να αλλάξει ο τρόπος που ακούμε και μιλάμε για τη σεξουαλική βία. Γιατί υπάρχουν εμπειρίες που δεν χωρούν στη σιωπή. Και κάθε φορά που ανοίγει χώρος για τον λόγο, ανοίγει και χώρος για την αλήθεια.

Συντελεστές: Sound design, Ηχοληψία, Μοντάζ: Θάνος Ψυλλίδης, Όλγα Καραγιάννη
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Συντελεστές: Sound design, Ηχοληψία, Μοντάζ: Θάνος Ψυλλίδης, Όλγα Καραγιάννη
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Συντελεστές: Sound design, Ηχοληψία, Μοντάζ: Θάνος Ψυλλίδης, Όλγα Καραγιάννη
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Στείλτε μας μέιλ με τη δική σας ερώτηση, στο dipthotpod@gmail.com. Μη διστάσετε! Τις απαντάμε όλες.

Τη συναντήσαμε για δύο, χορταστικά επεισόδια vidcast, μέρος του podcast«Μακριά από το Πλήθος». Στο α’ μέρος μάς μιλά για την ‘Καρδιά του Ταύρου’ το ντοκιμαντέρ της για τον φίλο της Δημήτρη Παπαϊωάννου και το πώς κατάφερε να εξισορροπήσει τι δική της, σχεδόν ντροπαλή φωνή, με τη στεντόρεια χολιγουντιανή υπερπαραγωγή του διάσημου θεατρικού σκηνοθέτη, για την «Ακρόπολη» και το «[Αι] Αθήναι» και για τα πολύτιμα υλικά που χρειάζεται κανείς για να κάνει σινεμά παρατήρησης, είτε φιλμάρεις έναν εμμονικό δημιουργό στη φωλιά του (Ε.Χ. Γονατάς, Δημ. Παπαϊωάννου), είτε τους καθημερινούς, ανώνυμους πρωταγωνιστές μιας πόλης.

«Στο σινεμά παρατήρησης» λέει, «παίζεις ένα παιχνίδι μαζί με  τους άλλους» μετουσιώνοντας τον απλό χαλκό σε κάτι πολύτιμο, χρυσό. Αδυνατεί να καταλάβει γιατί οι νέοι κινηματογραφιστές θέλουν να εξαρτώνται τόσο πολύ από τα pitch που κάνουν στους παραγωγούς και από τις αόρατες αλυσίδες που αυτά τούς φορούν, ενώ θα έπρεπε να μπαίνουν στη δημιουργία με το σώμα, παρά με το μυαλό «σα να περιμέν[ουν] μια εν δυνάμει αποκάλυψη.»

Πώς λέμε «ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός»; Η αλχημίστρια του ελληνικού ντοκιμαντέρ κάνει το ανάποδο: ό,τι δε λάμπει, το μετατρέπει σε χρυσό.

Συντελεστές: Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη. Αφήγηση, Sound design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

Γι’ αυτό σήμερα θα μοιραστώ τρία κορυφαία μυστικά προς όλες τις γυναίκες:

Ακούστε από νεαρή ηλικία την εσωτερική σας φωνή και βρείτε το δικό σας «θέλω», το δικό σας «γιατί». Σίγουρα οι επιρροές από την οικογένεια, το σχολείο, τα κοινωνικά δίκτυα είναι πολύ πιο δυνατές στην νεαρή ηλικία, και συχνά μπορεί να παρασυρθείτε σε επιλογές που δεν είναι τελικά δικές σας, είτε αυτό αφορά τις σπουδές, είτε το επάγγελμα, είτε το αν θα στοχεύσετε στην δημιουργία οικογένειας. Φροντίστε ότι αποφασίσετε να είναι πραγματικά δική σας επιλογή, δικό σας όνειρο και όραμα για την ζωή σας, και για να το κάνετε αυτό, μείνετε λίγο μόνες και οραματιστείτε το πώς θα θέλατε να ζείτε μετά από δέκα χρόνια. Φτιάξτε την εικόνα: Πώς θα θέλατε να είναι η ζωή σας, η καθημερινότητά σας, η απασχόλησή σας; Σιγουρευτείτε πως αυτό που επιθυμείτε δεν επηρεάζεται ούτε από «κεκτημένη ταχύτητα» γιατί «έτσι κάνουν όλοι», ούτε από πρότυπα που σας έχουν επιβάλει από την οικογένεια ή τον κοινωνικό περίγυρο. Στη συνέχεια αξιολογείστε όλες τις σημερινές σας επιλογές, και ξεχωρίστε αυτές που θα σας πάνε στο όραμά σας από εκείνες που δεν σας πάνε εκεί.  

Ενδυναμώστε και αξιοποιείστε τα ατομικά σας ταλέντα, τα προσόντα και τα χαρακτηριστικά της γυναικείας φύσης: για να προχωρήσετε στη ζωή και στην σημερινή κοινωνία, αποφύγετε να πέσετε στην «παγίδα» του ότι είστε γυναίκα, άρα «από χέρι» υπολείπεστε των ανδρών στον επαγγελματικό στίβο, στην οικογένεια ή στην κοινωνία. Το ότι μπορεί η μητέρα ή η γιαγιά σας να είχε περάσει δύσκολα, όταν οι ρόλοι των δύο φύλων στην κοινωνία ήταν πολύ διαφορετικοί απ’ ότι σήμερα, δεν σημαίνει ότι θα συμβεί και σε σας το ίδιο, αν δεν το επιτρέψετε. Φροντίστε να είστε πολύ καλές στη δουλειά σας, να γίνεστε κάθε μέρα όλο και καλύτερες, και εστιάστε στο να δίνετε αξία για να πάρετε αξία.

Αποφύγετε την σύγκριση και τον ανταγωνισμό με τους άντρες. Όπως δείχνει και η επιστήμη της βιολογίας, ο ανδρικός και ο γυναικείος εγκέφαλος διαφέρουν, με αποτέλεσμα τα δύο φύλα να έχουν διαφορετικές ικανότητες, δεξιότητες και ενέργεια: Επομένως, η οποιαδήποτε σύγκριση είναι ουτοπική, και το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να συνεργαστείτε αρμονικά με τους άνδρες, γιατί συνολικά σαν ομάδα, είτε στην οικογένεια, είτε στην εργασία, είτε στην κοινωνία, θα αξιοποιήσετε τα συμπληρωματικά προσόντα και των δύο φύλων για το καλό όλων.

Συντελεστές: Sound design, Ηχοληψία: Στέφανος Ανδριτσόπουλος.

Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Αν έχετε ποτέ ακούσει τις έννοιες «trad wife», «βιβλική αρρενωπότητα», sigma male, κι αν υποψιάζεστε ότι υπάρχει ένα νήμα που συνδέει τον TechBro Pieter Thiel, με τον Steve Bannon, τον Charlie Kirk, τον Jordan Peterson και το σύγχρονο ρεπουμπλικανικό κόμμα υπό τον Ντόναλντ Τραμπ με την identitarian δεξιά της Ευρώπης, αυτό το επεισόδιο του «Μακριά από το Πλήθος» είναι για εσάς.

Μαζί μας, ο δημοσιογράφος διεθνών και θρησκευτικών θεμάτων του Βήματος, Διονύσης Σκλήρης.

Απορίες; Σχόλια; Ιδέες; Επικοινωνήστε μαζί μας στο map.athensvoice@gmail.com

«Βγαίνοντας» από τέσσερις μήνες συνεδριάσεων της Εξεταστικής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, η Μαρία Συρεγγέλα επισημαίνει ότι πράγματι οι νέοι έδειξαν περισσότερο ενδιαφέρον για τις καταθέσεις, ωστόσο, viral έγιναν συγκεκριμένες περιπτώσεις. Όπως επισημαίνει, «καλέσαμε πάνω από 75 μάρτυρες» με στόχο «να δούμε τι έχει γίνει με αυτόν τον οργανισμό διαχρονικά». Για το γεγονός ότι συγκεκριμένες στιγμές έγιναν viral, σχολιάζει: «Γίναμε viral για συγκεκριμένες περιπτώσεις ανθρώπων… Έμοιαζε περισσότερο κάποιοι να επιδιώξουν να κάνουν ένα βιντεάκι στο TikTok».

Σχετικά με το αν η υπόθεση ζημίωσε τη Νέα Δημοκρατία, απαντά: «Δεν ζημίωσε. Το πλεονέκτημά μας είναι ότι προσπαθούμε να βρούμε λύση. Και λύση που να είναι και σωστή και βιώσιμη». Για τον αγροτικό κόσμο σημειώνει: «Οι αγρότες και οι αγρότισσες πληρώθηκαν με μία μικρή καθυστέρηση ενός μηνός αλλά πληρώθηκαν».

Οι εργασίες της Επιτροπής την οδήγησαν σε αντιπαράθεση με την πρόεδρο της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωή Κωνσταντοπούλου. «Με προβλημάτισε πάρα πολύ αν έπρεπε να το κάνω ή όχι… αλλά δέχτηκα μεγάλη προσβολή προσωπικότητας και συκοφαντική δυσφήμιση», αναφέρει για την αγωγή που κατέθεσε κατά της κ. Κωνσταντοπούλου. Υποστηρίζει δε ότι την πρόεδρο της Πλεύσης Ελευθερίας «την ενδιαφέρει μόνο μία ψήφος παραπάνω» και χαρακτηρίζει «απαράδεκτο» να αποδίδονται βαρείς χαρακτηρισμοί χωρίς αποδείξεις.

Για την ίδρυση κόμματος από τη Μαρία Καρυστιανού, η κ. Συρεγγέλα σημειώνει δεν πιστεύει στα μονοπρόσωπα κόμματα. Σχολιάζοντας τις πρόσφατες δηλώσεις της για τις εκτρώσεις, σημειώνει: «θέλω να δω τις θέσεις της και σε άλλους τομείς» και επιμένει ότι «άλλο τα λόγια και άλλο όταν είσαι σε μια θέση ευθύνης και προσπαθείς να κάνεις πράγματα».

Στη συζήτηση για τη Συνταγματική Αναθεώρηση θυμίζει ότι «το Σύνταγμα του 1975 ήταν το πιο δημοκρατικό συνταγματικό κείμενο για την εποχή του», αλλά προσθέτει ότι «υπάρχουν και εκεί θέματα που μπορούμε να βελτιώσουμε», όπως το άρθρο 16.

Συντελεστές: Sound design, Ηχοληψία: Στέφανος Ανδριτσόπουλος.
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Με την υποστήριξη των Σίμου και Ζέτας Παληού

Συντελεστές: Sound design, Ηχοληψία: Στέφανος Ανδριτσόπουλος.

Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Στείλτε μας μέιλ με τη δική σας ερώτηση, στο dipthotpod@gmail.com. Μη διστάσετε! Τις απαντάμε όλες.

Με την υποστήριξη της ΔΕΗ

Συντελεστές Sound design, Ηχοληψία: Στέφανος Ανδριτσόπουλος Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Με την υποστήριξη της ΔΕΗ

Συντελεστές
Sound design, Ηχοληψία: Στέφανος Ανδριτσόπουλος
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

1. Μην τρέχετε να δώσετε βοήθεια αν δεν σας την ζητήσουν:  ακόμα και σε ανθρώπους δικούς σας, όπως ο σύντροφος ή τα παιδιά σας,  αφήστε τους να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα και τις δυσκολίες τους μόνοι τους. Έτσι τους βοηθάτε να εξελίσσονται οι ίδιοι, να κάνουν τα λάθη τους και να μάθουν από αυτά.  Και μην αρνηθείτε την βοήθειά σας, αφού διαπιστώσετε ότι έχουν εξαντλήσει τις δικές τους προσπάθειες.  Ειδικά σε μια προσωπική σχέση, είναι ωραίο να προσφέρετε στον άνθρωπό σας, να του παραστέκεστε, αλλά όχι στην υπερβολή, και κυρίως, είναι σημαντικό να εκφράζετε την δοτικότητά σας επειδή το νιώθετε, και όχι επειδή αισθάνεστε υποχρεωμένοι ή λιγότεροι. 
2. Φτιάξτε και ακολουθήστε το δικό σας πρόγραμμα: η δεύτερη στρατηγική που σας προτείνω για να μην σας θεωρούν δεδομένους είναι να σχεδιάσετε και να τηρείτε το δικό σας πρόγραμμα, με βάση τις δικές σας προτεραιότητες.  Οι άνθρωποι που τρέχουν πάντα να βοηθήσουν τους άλλους, συνήθως βάζουν στην άκρη τις δικές τους προτεραιότητες.  Αναβάλλουν τις δικές τους επιθυμίες, προκειμένου να εξυπηρετήσουν και να προσφέρουν στους άλλους.  Ακόμα και σε μικρά πράγματα, όπως ένα θέατρο που θα θέλατε να πάτε, ή μια ταβέρνα που προτιμάτε.  Ξεκινήστε να οργανώνετε τις δικές σας δραστηριότητες, ασχολίες, και τρόπους διασκέδασης που έως τώρα είχατε σε χαμηλή προτεραιότητα.  Έτσι, θα δείξετε σ’ εκείνους που σας θεωρούν δεδομένους πως δεν είστε πια, και πως έχετε τα δικά σας ζητούμενα που προηγούνται.
3. Προσδιορίστε και εκφράστε τα όριά σας:  ποια θέλω σας είναι αδιαπραγμάτευτα;  Ποιες αξίες σας είναι απαραίτητες για να νιώθετε πλήρεις και ευτυχείς;  Εξηγήστε τα με ευγένεια και σαφήνεια, και τιμήστε τα πρώτα εσείς, ώστε και να νιώθετε αυτοσεβασμό, αλλά και για να εμπνεύσετε τον σεβασμό των άλλων.   Κι αν μέχρι τώρα είχατε κρατήσει μια υποχωρητική στάση και κάνατε όλα τους τα χατίρια, μην φοβάστε:  ξεκινήστε να βάζετε τα όριά σας, να προστατεύετε τα δικά σας θέλω, κι ας αντιμετωπίσετε αρχικά κάποια αντίδραση σ’ αυτή την αλλαγή σας.Οι άνθρωποι που σας αγαπούν γι’ αυτό που είστε θα παραμείνουν κοντά σας.  Οι άλλοι, αν απομακρυνθούν επειδή δεν τους κάνετε πια ότι κι αν σας ζητήσουν, καλύτερα να φύγουν από κοντά σας, γιατί ποτέ δεν σας αντιμετώπισαν ισότιμα και με τον σεβασμό που σας αξίζει. 

Συντελεστές: Sound design, Ηχοληψία: Στέφανος Ανδριτσόπουλος
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Με την υποστήριξη της ΔΕΗ

Με την υποστήριξη της ΔΕΗ

Με αφορμή ένα πραγματικό περιστατικό από παρουσίαση διαφημιστικού σποτ και τη φράση «Θέλω λίγο περισσότερο branding», αναλύουμε όρους όπως «360° στρατηγική», «viral video», «πελατοκεντρική προσέγγιση», «engagement» και «rebranding».

Πότε αποτελούν στρατηγικά εργαλεία και πότε μετατρέπονται σε επικίνδυνα buzzwords που αποπροσανατολίζουν από το βασικό ζητούμενο: τα πραγματικά αποτελέσματα.

Less buzzwords. More results.

Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για τη γοργόνα ως σύμβολο ρευστότητας και ορίου, για τη μητρότητα ως κοινωνική και υπαρξιακή μετάβαση, και για το δικαίωμα μιας γυναίκας να ορίζεται από το Είναι της — όχι μόνο από τον ρόλο της.

Τροφή για σκέψη: για τη δημιουργία, τη μεταμόρφωση και την ελευθερία να είσαι ολόκληρη πριν από κάθε «πότε».

Στείλτε μας μέιλ με τη δική σας ερώτηση, στο dipthotpod@gmail.com. Μη διστάσετε! Τις απαντάμε όλες.

Συντελεστές: Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη. Αφήγηση, Sound design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

Διαχωρίστε τα γεγονότα από τις ερμηνείες. Το πιο πολύτιμο βήμα είναι να απομονώσετε αυτό που συνέβη από τα πιθανά σενάρια εξήγησης που φτιάχνετε στο μυαλό σας.  Για παράδειγμα, αν κάποιος δεν απάντησε στο μήνυμά σας, αποφύγετε να σκεφτείτε αμέσως πως σας αγνοεί, σας απορρίπτει ή σας «φτύνει».  Και μόλις μιλήσετε με το άλλο άτομο, το πιο πιθανό είναι ότι μπορεί να είχε ξεχάσει κάπου αλλού το τηλέφωνό του και δεν είχε δει το μήνυμά σας, ή να εργαζόταν, να ήταν με κόσμο, ή ακόμα και να κοιμόταν!

Συνειδητοποιείστε ότι οι άλλοι ζουν στον δικό τους κόσμο.  Το ότι κάποιος μπορεί να σας φαίνεται απόμακρος δεν σημαίνει ότι έχει κάτι εναντίον σας, και θα δώσω μερικά παραδείγματα: Ένας συνάδελφος που μιλάει απότομα μπορεί να είναι στρεσαρισμένος από πίεση δουλειάς.  Μια φίλη που δεν απαντά στο μήνυμα μπορεί να έχει προσωπικά προβλήματα.  Ο σύντροφος που ξεχνά να πει κάτι σημαντικό μπορεί να είναι αφηρημένος, όχι αδιάφορος.  Όταν καταλάβετε ότι οι άλλοι έχουν δικά τους ζητούμενα, συναισθήματα και καταστάσεις που δεν σχετίζονται με σας, τόσο πιο ανάλαφροι θα νιώθετε.

Χρησιμοποιήστε την «παύση 3 δευτερολέπτων». Όταν νιώθετε πληγωμένοι ή από κάποια συμπεριφορά του άλλου, μετρήστε ως το 3 πριν απαντήσετε. Η μικρή παύση αφήνει χώρο ανάμεσα στο ερέθισμα και την αντίδρασή σας.  Σας βοηθά να μην μεγαλώσετε το σενάριο που έχετε φτιάξει, και να ενεργήσετε με διαύγεια και ενσυναίσθηση.

Ρωτήστε στα ίσια αντί να υποθέτετε. Η επικοινωνία μπορεί να ξεκαθαρίσει τα πράγματα και να λύσει τις παρεξηγήσεις . Π.χ., αντί να σκέφτεστε «με αγνοεί», πείτε: «Είδα ότι δεν απάντησες στο μήνυμα — όλα καλά;». Και τις περισσότερες φορές θα διαπιστώσετε ότι οι άλλοι είχαν κάποιο δικό τους λόγο, και κανένα σκοπό να πληγώσουν εσάς!

Ενισχύστε την εσωτερική σας αυτοεκτίμηση. Το να μην παίρνετε τα πάντα προσωπικά απαιτεί μια δυνατή δική σας εσωτερική βάση αυτοεκτίμησης. Όταν νιώθετε σίγουροι τον εαυτό σας, οι εξωτερικές συμπεριφορές επηρεάζουν λιγότερο την ψυχολογία σας. Κι αυτό γιατί αναγνωρίζετε την ύπαρξη των άλλων, την διαφορετικότητά τους και την δέχεστε! 

Συνειδητοποιείστε ότι ο κάθε άνθρωπος βγάζει προς τα έξω αυτό που έχει μέσα του. Αν παίρνετε τα σχόλια και τις συμπεριφορές των άλλων προσωπικά, κατανοείστε πως οι άνθρωποι λειτουργούν με βάση τα δικά τους προβλήματα, πεποιθήσεις, φόβους. Δηλαδή, η συμπεριφορά τους είναι «αποτύπωμα του δικού τους κόσμου». Έτσι, προστατεύετε την ψυχική σας υγεία και δημιουργείτε χώρο για πιο ειλικρινείς, χαλαρές, ουσιαστικές σχέσεις, ενώ η εσωτερική σας ανθεκτικότητά δυναμώνει, χωρίς περιττές συναισθηματικές εντάσεις.

Συντελεστές: Sound design, Ηχοληψία: Στέφανος Ανδριτσόπουλος

Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Πολλές εταιρείες κινητοποιούνται άμεσα όταν εμφανιστεί ένα μονάστερο στο Trustpilot. Συσκέψεις, απολογίες, αποζημιώσεις, ειδική μεταχείριση. Όμως τι συμβαίνει όταν το «παράπονο» προέρχεται από μέσα; Όταν ένας εργαζόμενος νιώθει ότι δεν ακούγεται, δεν εκτιμάται ή δεν έχει νόημα ο ρόλος του;

Στο podcast αυτό συζητάμε γιατί ο μισθός από μόνος του δεν αρκεί. Αναλύουμε τον ρόλο της εσωτερικής κουλτούρας, τη σύνδεση μεταξύ ικανοποίησης εργαζομένων και εμπειρίας πελάτη, αλλά και τον σύγχρονο κίνδυνο που προκύπτει από πλατφόρμες όπως το Glassdoor και το LinkedIn, όπου η εικόνα μιας εταιρείας διαμορφώνεται πλέον δημόσια — και συχνά ανεξέλεγκτα.

Μιλάμε για τα one-to-one meetings που δεν πρέπει να αναβάλλονται, για τις αξίες που δεν μπορούν να εφαρμόζονται αλά καρτ, και για την ανάγκη να αναδεικνύεται το νόημα κάθε ρόλου μέσα σε μια επιχείρηση. Γιατί ο λογιστής δεν είναι «ο τύπος με τα excel» και ο οδηγός δεν είναι «αυτός με το βανάκι». Είναι το brand σας σε δράση.

Ένα podcast για όσους θέλουν να χτίσουν φήμη με διάρκεια — όχι μόνο προς τα έξω, αλλά πρώτα και κύρια προς τα μέσα.

Η Μπέττυ και ο Μάνος προσγειώθηκαν στο στούντιο της Athens Voice και έδωσαν τις δικές τους αφιλτράριστες απαντήσεις, αποδεικνύοντας ότι το Ελληνικό Πανεπιστήμιο δεν είναι απρόσωπο, πως οι καθηγητές παραδέχονται τους GenZ, και πως αν αφήναμε κάτι στην τύχη μας θα γινόμασταν όλοι γιατροί και δικηγόροι όπως προοριζόταν ο Μάνος. 

Το ταλέντο και οι δυνατότητες της νέας γενιάς είναι αστείρευτα, το ελληνικό επιχειρηματικό πεδίο μετασχηματίζεται, και εταιρείες με πολυπολιτισμικό περιβάλλον και υψηλή ανάπτυξη, όπως η Dialectica, είναι έτοιμες να δώσουν στο ελληνικό ταλέντο την ευκαιρία ώστε να θέσει τις βάσεις για μια καριέρα βασισμένη σε διεθνή πρότυπα.

Το συγκεκριμένο podcast γίνεται με την υποστήριξη της Dialectica, μιας εταιρείας που δραστηριοποιείται σε 3 ηπείρους, με πάνω από 1.400 εργαζόμενους, οι οποίοι εκπροσωπούν περισσότερες από 50 διαφορετικές εθνικότητες και ο μέσος όρος ηλικίας δεν ξεπερνά τα 27 έτη.

Στείλτε μας μέιλ με τη δική σας ερώτηση, στο dipthotpod@gmail.com. Μη διστάσετε! Τις απαντάμε όλες.

Τι κρύβεται πίσω από αυτή τη δραματική στροφή προς την υπερεκπαίδευση; Σε ποιο βαθμό έχει επηρεάσει η εκπαίδευση την οικονομική επιτυχία της Κίνας; Υπάρχει κάποια σκοτεινή πλευρά σε αυτή την ιστορία; Είναι η εκπαίδευση πραγματικά καθολική; Τι συμβαίνει με τις μειονότητες; Και πώς σχετίζεται η εκπαίδευση με τις πολιτικές του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος;

Για να απαντήσουμε σε αυτά τα ερωτήματα, συνομιλήσαμε με τον καθηγητή Edward Vickers, κάτοχο της Έδρας της UNESCO στην Εκπαίδευση για την Ειρήνη, την Κοινωνική Δικαιοσύνη και την Παγκόσμια Ιθαγένεια στο Πανεπιστήμιο Kyushu της Ιαπωνίας.

Αυτή η συζήτηση αποτελεί μέρος της σειράς podcast του Κινεζικού Προγράμματος του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων σε συνεργασία με το "Ti Kosmos podcast". Παρουσιάστρια του podcast είναι η Μαριλίζα Αναστασοπούλου.

Αυτή η συζήτηση αποτελεί μέρος της σειράς podcast του Κινεζικού Προγράμματος του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων σε συνεργασία με το "Ti Kosmos podcast". Παρουσιάστρια του podcast είναι η Μαριλίζα Αναστασοπούλου.

Το Κινεζικό Πρόγραμμα του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων (Ι.ΔΙ.Σ.) προωθεί τη συστηματική μελέτη της σύγχρονης Κίνας στην Ελλάδα, επιδιώκοντας να προσφέρει σε βάθος κατανόηση της ιστορικής εξέλιξης, των αντιθέσεων, των πολιτικών οικονομικών και κοινωνικών διεργασιών, καθώς και του παγκόσμιου ρόλου της σύγχρονης Κίνας.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το Πρόγραμμα, δείτε στο: https://chinaprogram.gr

Ο Στέφανος Κασσελάκης, απαντώντας σε όσους μιλούν για αλλαγές «εν κινήσει», τόνισε: «Ναι, εν κινήσει αλλάζουμε, δεν κωλώνουμε, διότι εν κινήσει πρέπει να πετυχαίνουμε». Για τους χαρακτηρισμούς περί «φωτοβολίδας» σχολίασε σκωπτικά: «Δεν γίνεται να είσαι και φυτευτός – όπως έλεγαν-  και φωτοβολίδα – κάτι ενδιάμεσο δεν μπορείς να είσαι;». Και πρόσθεσε: «Το αν είμαι φωτοβολίδα ή όχι θα το κρίνει ο κόσμος στις εκλογές. Δεν κωλώνω για σε μία Τρίτη εκλογική αναμέτρηση». Θύμισε ότι έχει δοκιμαστεί εκλογικά δύο φορές, αναφερόμενος στις εσωκομματικές εκλογές του ΣΥΡΙΖΑ τον Σεπτέμβριο του 2023, όπου και εξελέγη, αλλά και «στο 15% των ευρωεκλογών», που –όπως είπε– δείχνει ότι υπάρχει «μια πολύ καλή μαγιά».

Στο επίκεντρο έβαλε την ακρίβεια και την ανισότητα: «Δεν είναι λογικό να ζητάς από τον Έλληνα πολίτη να ζει με χίλια ευρώ το μήνα, με τιμές Γερμανίας». Μίλησε για «εκμετάλλευση του εργαζόμενου» και αντιπαρέβαλε τα «ρεκόρ κερδοφορίας» μεγάλων επιχειρήσεων με πολίτες που «δεν μπορούν να βγάλουν το μήνα». Πρότεινε ένα «συμβόλαιο επάρκειας»: «δεν υποσχόμαστε πολυτέλειες, αλλά με παρεμβάσεις στα βασικά αγαθά θα μπορείς να έχεις επάρκεια στο σπίτι σου». Παρέπεμψε στην πλατφόρμα «stop-akrivia.gr», όπου οι πολίτες θα μπορούν να μελετήσουν τις κοστολογημένες προτάσεις του Κινήματος Δημοκρατίας.

Για τις δημοσκοπήσεις είπε ότι «σταθμίζουν βάσει του δίπολου Μητσοτάκη–Τσίπρα του 2023» και προέβλεψε ότι «θα σηκωθεί κόσμος από τον καναπέ» και ζήτησε από τους νέους να κινητοποιηθούν και να ασχοληθούν με τα κοινά.

Απέκλεισε σύμπλευση με «αποτυχημένες συνταγές» (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, κόμμα Τσίπρα) και έθεσε τρεις «κόκκινες γραμμές»: «κράτος δικαίου», «ανθρώπινα δικαιώματα» και «συμβόλαιο επάρκειας». Σε ό,τι αφορά τη Συνταγματική Αναθεώρηση ζήτησε «κατάργηση» του άρθρου 86, άρση ασυλιών, ανεξαρτησία Δικαιοσύνης, διαχωρισμό κράτους–εκκλησίας και αλλαγές στο εκλογικό σύστημα με επιστολική ψήφο και εκπροσώπηση πέρα από κομματικές λίστες.

Στην παιδεία υποστήριξε ότι «δεν έχουμε δωρεάν παιδεία», αν οι γονείς πληρώνουν φροντιστήρια ή οι φοιτητές δεν έχουν στέγη. Πρότεινε «5% του ΑΕΠ» για δημόσια εκπαίδευση και μετά συζήτηση για μη κρατικά, μη κερδοσκοπικά πανεπιστήμια.

Συντελεστές: Sound design, Ηχοληψία: Νίκος Δημόπουλος

Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Συντελεστές: Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη. Αφήγηση, Sound design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

Συντελεστές: Sound design, Ηχοληψία: Στέφανος Ανδριτσόπουλος. Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Είναι ο φυσικός μηχανισμός του φόβου που ενεργοποιείται σε κάθε τι άγνωστο, ή δύσκολο, και θα σας προτείνω πώς να λειτουργήσετε:

1. Ονομάστε τον φόβο, δώστε του συγκεκριμένη υπόσταση. Όταν ο φόβος είναι αόριστος και θολός, μοιάζει τεράστιος.Όταν τον χαρακτηρίσετε, γίνεται πιο διαχειρίσιμος.  Αναρωτηθείτε λοιπόν για κάτι συγκεκριμένο που βιώνετε εσωτερική σύγκρουση, τι ακριβώς φοβάστε και απαντήστε: Πχ. «Φοβάμαι την απόρριψη», «Φοβάμαι μη φανώ ανεπαρκής», «Φοβάμαι μήπως αποτύχω».  Με αυτόν τον τρόπο, η ένταση του φόβου θα μειωθεί γιατί ενεργοποιείται ο μετωπιαίος λοβός — το κομμάτι του εγκεφάλου που σκέφτεται λογικά.
2. Αναρωτηθείτε: «Τι είναι αυτό που πραγματικά κινδυνεύω να πάθω;» Συνήθως, ο κίνδυνος δεν αφορά την ασφάλεια, αλλά την αυτοεικόνα σας.  Για παράδειγμα, όταν θέλετε να μιλήσετε σε μια συνάντηση και διστάζετε, δεν κινδυνεύει κάτι ουσιαστικό.  Πιο πολύ σας φοβίζει η ιδέα του ότι «πρέπει να φανώ ικανός ή έξυπνος», παρά το να απορριφθείτε. Όταν το αναγνωρίσετε αυτό, θα απομυθοποιήσετε τον φόβο, και θα νιώσετε πολύ πιο άνετα.
3. Διαχωρίστε τον πραγματικό φόβο από τον φανταστικό. Ο πραγματικός φόβος είναι σημαντικός, γιατί σας προστατεύει από κάτι όντως επικίνδυνο, αντίθετα με τον φανταστικό φόβο που απλά σας παραλύει και σας ακινητοποιεί. Για παράδειγμα, αν θέλετε να κάνετε μια επένδυση και ανησυχείτε βάσιμα, τότε χρειάζεται να κάνετε την κατάλληλη έρευνα και προετοιμασία προτού προχωρήσετε.  Αν όμως ο φόβος σας εστιάζεται στο «τι θα πουν οι άλλοι», είναι σενάριο που φτιάχνετε μόνοι σας.  Αναρωτηθείτε «Υπάρχει πραγματική απόδειξη ότι μπορεί να συμβεί αυτό που φοβάμαι;»  Και συνήθως η απάντηση είναι «όχι».
4. Κάντε ένα μικρό, ασφαλές βήμα μπροστά.  Όταν ο φόβος παίρνει τα ηνία, σας παραλύει και ο μόνος τρόπος για να μειωθεί είναι με τη δράση, ακόμα κι ένα μικρό βήμα. Πχ. αν θέλετε να αλλάξετε δουλειά, το πρώτο βήμα δεν είναι η παραίτηση — είναι να ενημερώσετε το βιογραφικό σας.  Αμέσως ο φόβος θα μικρύνει, και θα νιώσετε πιο άνετα.
5. Χρησιμοποιήστε τεχνικές συγκέντρωσης με το σώμα.  Όταν σας πιάνει ο φόβος, έχετε συμπτώματα όπως σφίξιμο στο στομάχι, ταχυκαρδία, ιδρώτας. Όταν νιώσετε κάτι τέτοιο, σταματήστε και πάρτε τρεις μεγάλες, βαθιές, αργές, διαφραγματικές αναπνοές. Ο εγκέφαλος ενεργοποιεί το παρασυμπαθητικό σύστημα, αμέσως καλμάρετε και επιστρέφετε σε κατάσταση ελέγχου.  Είναι μια απλή, άμεση τεχνική που μειώνει την ένταση στο λεπτό. Και να θυμάστε ότι ο φόβος θα είναι πάντα παρών, αλλά εσείς μπορείτε να επιλέξετε να τον ακούτε χωρίς να τον αφήσετε να σας υποδουλώσει.

Με την υποστήριξη των Σίμου και Ζέτας Παληού

Συντελεστές: Sound design, Ηχοληψία: Στέφανος Ανδριτσόπουλος. Κάμερα: Θάνος Ψυλλίδης. Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Γιάννης Καμίνης - βιογραφικό

Ο Γιάννης Καμίνης γεννήθηκε στον Πειραιά. Σπούδασε Communication, Culture and Media στο Coventry University (1998) όπου παρακολούθησε τα πρώτα μαθήματα ψυχολογίας που τον ενέπνευσαν να μελετήσει περισσότερο το αντικείμενο. Ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές Marketing Communications στο University of Westminster του Λονδίνου (2001) όπως εμβάθυνε στην ψυχολογία των καταναλωτών και τη δημιουργία σημαινόντων. Από το 2004 εργάζεται ως διεθνής σύμβουλος επικοινωνίας για Ευρωπαϊκά θεσμικά διακρατικά έργα στο εξωτερικό και ως επικεφαλής διαφημιστικής εταιρείας στην Ελλάδα. Έχει διδακτική εμπειρία 14 ετών ως καθηγητής πτυχιακών και μεταπτυχιακών προγραμμάτων στο αντικείμενο της επικοινωνίας.

Εργάζεται ως ψυχαναλυτής από το 2012 όπου ολοκλήρωσε το εκπαιδευτικό πρόγραμμα της Ψυχαναλυτικής Σχολής Λακανικού Προσανατολισμού, Φροϋδικής Εταιρείας Βορείου. Είναι ιδρυτικό μέλος της εταιρείας και συμμετέχει στο ψυχαναλυτικό forum. Έχει συμβάλει στη διοργάνωση διεθνών συνεδρίων όπως το Creative Arts Interconnection – Paideia – Therapy στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, καθώς και σε πληθώρα ημερίδων και σεμιναρίων που σχετίζονται με την ψυχική και σωματική υγεία. Είναι εισηγητής σεμιναρίων και βιωματικών εργαστηρίων αυτογνωσίας σε διεθνή συνέδρια. Παράλληλα, σπούδασε διαχρονικά από το 2003 το πρόγραμμα καθοδηγούμενου οραματισμού με μουσική The Helen Bonny Method of Guided Imagery with Music με τη συνιδρύτρια της μεθόδου Barbara Hesser (Level 1) και τη Leonina Kaestelle (Level 2 & 3).Το 2016 εκπαιδεύτηκε στην ενεργειακή θεραπεία Body Mirror Healing Technique του Martin Brofman με διαφορετικούς καθηγητές όπως την Anick Brofman και τον Philippe Hannetelle. Το 2018 επισκέφθηκε το Περού όπου μυήθηκε στη Σαμανική Ενεργειακή Θεραπεία με σαμάνους δασκάλους με επικεφαλής τον Jorge Louis Delgado.

Με το εικαστικό του έργο ως ζωγράφος, που χαίρει διεθνούς απήχησης για την πρωτοτυπία, το νόημα και την καλαισθησία που δίνει στην αφηρημένη τέχνη, εκθέτει στη Νέα Υόρκη-ΗΠΑ, στη Σεούλ-Ν. Κορέα, στη Βυρηττό-Λίβανο, στο Ριάντ-Σαουδική Αραβία, στο Κούσκο-Περού και στην Ευρώπη από το 2014. Τα έργα του έχουν χρησιμοποιηθεί ως την εικαστική βάση σε διεθνή συνέδρια, ως εξώφυλλα ακαδημαϊκών βιβλίων καθώς και για τη δημιουργία κοσμημάτων και αξεσουάρ μόδας. Συμμετέχει σε δημοπρασίες και στηρίζει φιλανθρωπικές δράσεις που βοηθούν κοινωφελείς σκοπούς για παιδιά.

Συντελεστές: Sound design, Ηχοληψία: Στέφανος Ανδριτσόπουλος

Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Αναλύουμε γιατί η απουσία στρατηγικής brand awareness μετατρέπει το τμήμα πωλήσεων σε «μοναχικό καβαλάρη», πώς η λάθος στόχευση μηνύματος απομακρύνει τον πελάτη, γιατί η αναγνωρισιμότητα χωρίς ξεκάθαρο “reason why” δεν φέρνει αποτέλεσμα, και πώς οι πολύπλοκες διαδικασίες αγοράς ακυρώνουν όλη την προηγούμενη προσπάθεια. Παράλληλα, εξετάζουμε τη σημασία της πιστότητας, της συνεχούς έρευνας και του social proof ως καταλύτες βιώσιμης ανάπτυξης.

Με παραδείγματα από διεθνή brands που απέφυγαν αυτές τις παγίδες και έχτισαν ισχυρές στρατηγικές, το επεισόδιο αυτό λειτουργεί ως ένας πρακτικός «έλεγχος υγείας» για κάθε επιχείρηση που θέλει να δρα στον πραγματικό επιχειρηματικό στίβο — όχι θεωρητικά, αλλά με ουσία και αποτέλεσμα.

Με την ιδανική ισορροπία τραγανότητας εξωτερικά και μαλακής, αέρινης υφής στο εσωτερικό τους.

Με κλασικές γεύσεις, αλλά και δημιουργικές επιλογές, που κάνουν κάθε επίσκεψη μια μικρή αποστολή γευσιγνωσίας.

Ο λόγος… Για τα Overoll, φυσικά!

Άλκης Ζέρβας, Γιάννης Κίκιρας και Σπύρος Παππάς, αυτοί οι υπέροχοι άνθρωποι, μας μιλούν για το Overoll, πως τους ήρθε η ιδέα να φτιάξουν ένα μαγαζί αφιερωμένο στα πιο νόστιμα κρουασάν την πόλης και όχι μόνο!

Ακούστε το σημερινό επεισόδιο The Tastemakers by Efood παρέα με delivery by efood!

Στείλτε μας μέιλ με τη δική σας ερώτηση, στο dipthotpod@gmail.com. Μη διστάσετε! Τις απαντάμε όλες.

Συντελεστές: Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη. Αφήγηση, Sound design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

Γι’ αυτό θα μοιραστώ πέντε στρατηγικές που σας βοηθούν να είστε αποτελεσματικοί και χαρούμενοι.

1. Μετρήστε συνειδητά τα μικρά επιτεύγματα. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος έχει την τάση για αρνητική προκατάληψη: εστιάζεται πιο εύκολα ό,τι δεν πήγε καλά. Για να εκπαιδεύσετε τον νου σας διαφορετικά, χρειάζεται εσείς να σημειώνετε συνειδητά τα καθημερινά, μικρά σας επιτεύγματα. Σας προτείνω να γράφετε κάθε βράδυ τις τρεις μικρές νίκες της ημέρας, ώστε να δημιουργείτε στον εγκέφαλό σας ένα αντίδοτο απέναντι στην έμφυτή του τάση να εστιάζεται στις ελλείψεις και να σας οδηγεί στην αυτοαμφισβήτηση.
2. Γιορτάστε κάθε βήμα προόδου, και όχι μόνο το τέλειο αποτέλεσμα. Aν έχετε τελειομανία, να ξέρετε ότι σας παραλύει, και χάνετε το σημαντικότερο: το ότι με κάθε σας βήμα, πάτε μπροστά. Για παράδειγμα, αν θέλετε να γυμνάζεστε αλλά δεν έχετε τον χρόνο για να αφιερώσετε μια ολόκληρη ώρα την ημέρα, δώστε αξία σε 20 λεπτά εκγύμνασης με σωστό τρόπο. Ο εγκέφαλος λειτουργεί θετικά μέσα από την επιβράβευση, γι’ αυτό μην παραλείπετε να γιορτάζετε κάθε μικρή σας επιτυχία, γιατί έτσι ενδυναμώνετε τη συνέχεια.
3. Σπάστε ένα μεγάλο στόχο σε μικρούς υποστόχους, ώστε να μπείτε στην ψυχολογία του εφικτού: Eπειδή οι μεγάλοι στόχοι τρομάζουν, σπάστε τον σε μικρά, ρεαλιστικά βήματα. Για περισσότερη σιγουριά, οργανώστε το πρόγραμμα της μέρας σας, αφιερώνοντας 5 λεπτά το βράδυ της προηγούμενης. Και να θυμάστε ότι οι μεγάλοι στόχοι, είναι σαν μια σειρά από μικρούς στόχους μαζί.
4. Ξεκινήστε με κάτι που σήμερα σας είναι εύκολο: όταν ο νους σας βλέπει άμεσα αποτελέσματα, αυξάνεται η διάθεσή σας να συνεχίσετε. Αν έχετε μια λίστα με πολλές και δύσκολες υποχρεώσεις, διεκπεραιώστε πρώτα τις πιο γρήγορες και άμεσες. Αμέσως θα νιώσετε ότι “πήρατε μπρος”, ενισχύοντας έτσι την ανθεκτικότητα και το κουράγιο σας.
5. Μιλήστε στον εαυτό σας υποστηρικτικά. Ο εσωτερικός διάλογος είναι καθοριστικός για την ψυχολογία και την αυτοεκτίμησή σας. Αν λέτε στον εαυτό σας «έπρεπε να έχω κάνει περισσότερα», ακυρώνετε την προσπάθειά σας. Αν λέτε «μπράβο, έκανες σήμερα αυτά που χρειαζόταν», φτιάχνει η διάθεσή σας και χτίζετε αυτοεκτίμηση και ανθεκτικότητα. Ό,τι κι αν στοχεύετε, να θυμάστε ότι όλες αυτές οι μικρές καθημερινές νίκες που συνήθως αγνοείτε, είναι η σιωπηλή απόδειξη ότι ήδη προχωράτε — ακόμη κι όταν δεν το βλέπετε!

Συντελεστές: Sound design, Ηχοληψία: Στέφανος Ανδριτσόπουλος

Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Αναλύουμε τι είναι το οσφρητικό μάρκετινγκ, γιατί αποτελεί ισχυρό πλεονέκτημα για τις επιχειρήσεις με φυσική παρουσία και πώς τα σωστά αρώματα μπορούν να επηρεάσουν τη μνήμη, το συναίσθημα και τελικά την απόφαση αγοράς. Μέσα από παραδείγματα διεθνών brands, εξετάζουμε πώς η όσφρηση μπορεί να μετατραπεί σε στρατηγικό εργαλείο διαφοροποίησης και ενίσχυσης του brand.

Με την υποστήριξη των Σίμου και Ζέτας Παληού

Συντελεστές: Sound design, Ηχοληψία: Στέφανος Ανδριτσόπουλος. Κάμερα: Θάνος Ψυλλίδης. Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Στείλτε μας μέιλ με τη δική σας ερώτηση, στο dipthotpod@gmail.com. Μη διστάσετε! Τις απαντάμε όλες.

Συντελεστές: Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη || Αφήγηση, Sound design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

Συντελεστές: Sound design, Ηχοληψία: Στέφανος Ανδριτσόπουλος.

Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio

Τον τελευταίο καιρό, η συζήτηση γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη και τον αντίκτυπό της στην κοινωνία και στην ανθρωπότητα γίνεται όλο και περισσότερο, και από το 2021 έως τώρα οι έρευνες στην Ελλάδα αλλά και στις άλλες χώρες, δείχνουν ότι ο κόσμος χωρίζεται σε τρεις ομάδες: εκείνους που είναι θετικοί και πιστεύουν ότι θα βελτιώσει την δουλειά τους και θα έχει θετικό αντίκτυπο στην κοινωνία, εκείνους που είναι εντελώς αρνητές και πολέμιοι, πιστεύοντας ότι τα ρομπότ θα μας αφανίσουν, και εκείνους που βρίσκονται στη μέση, σε μια στάση αναμονής, βλέποντας και τα οφέλη, αλλά και τους πιθανούς κινδύνους. 

Γι’ αυτό σήμερα θα αναλύσω τους 5 φόβους που δημιουργεί η τεχνητή νοημοσύνη και πώς να τους αντιμετωπίσετε.

1. Ο φόβος του αγνώστου: Από τη φύση του φοβάται αυτό που δεν ξέρει, κάτι που πηγάζει από την αμυγδαλή στο πίσω μέρος του ανθρώπινου εγκεφάλου. Το άγνωστο τείνει να θεωρείται επικίνδυνο, οδηγώντας τον άνθρωπο σε αρνητική έως και πολέμια στάση. Για να ξεπεράσετε αυτόν τον φόβο προς την ΤΝ, προσπαθήστε να ενημερωθείτε από έγκυρες πηγές υιοθετώντας μια στάση περιέργειας, που θα σας βοηθήσει να μειώσετε τον φόβο και να ξεκινήσετε να εξοικειώνεστε με κάτι που ούτως ή άλλως έχει ήδη μπει στην ζωή μας.
2. Ο φόβος ότι θα με αντικαταστήσει και θα χάσω την δουλειά μου: Πολλά επαγγέλματα θα επηρεαστούν, όμως αυτό δεν θα γίνει από την μια μέρα στην άλλη: σήμερα δημιουργούνται εργαλεία που κάνουν με ακρίβεια και ταχύτητα δουλειές ρουτίνας, ώστε ο άνθρωπος να δεξιότητες που δεν μπορεί να κάνει το ΑΙ.Όμως, όσοι από εσάς εκπαιδευτείτε σε εργαλεία ΑΙ, θα σας ανοίξουν ευκαιρίες, γιατί κάποια επαγγέλματα θα καταργηθούν, αλλά θα υπάρξουν πάρα πολλές νέες ειδικότητες που θα δημιουργηθούν. 
3. Οι αρνητικές μνήμες: Παλιότερα, υπήρξαν πολλοί άνθρωποι που έχασαν τη δουλειά τους λόγω των εξελίξεων της αγοράς, όπως για παράδειγμα οι μοδίστρες όταν βγήκε το πρετ α πορτε, ή οι επιπλοποιοί που έφτιαχναν έπιπλα στο χέρι όταν καθιερώθηκαν τα βιομηχανικά έπιπλα.  Γι’ αυτό, με ανοικτό μυαλό, βελτιώσετε τις γνώσεις σας καιβρείτε ευκαιρίες καινούργιας απασχόλησης που αξιοποιούν τα προσόντα και τις εμπειρίες σας.
4. Η πολιτισμική αναταραχή: Μιλώντας για την ΤΝ, μπορεί να φαντάζεστε ότι θα μιλάμε με τα ρομπότ και θα διαταραχθεί η ανθρώπινη επικοινωνία και το συναίσθημα.  Αυτή είναι μια εξτρεμιστική θέση στην οποία σας οδηγεί η άγνοια. Γι’ αυτό καλό θα είναι να ενημερωθείτε σχετικά με τις εφαρμογές της ΤΝ και παράλληλα να καλλιεργήσετε την δική σας συναισθηματική νοημοσύνη, αφήνοντας τα εργαλεία και τους ψηφιακούς βοηθούς να κάνουν δουλειές ρουτίνας που σίγουρα μπορεί να σας διευκολύνουν στην καθημερινότητα.
5. Το τεχνοφοβικό άγχος: Είναι αυτός ο φόβος του ότι η τεχνολογία εξελίσσεται με τέτοιους ρυθμούς που δεν προλαβαίνετε ούτε να ενημερωθείτε, ούτε να προσαρμοστείτε.  Για να ξεπεράσετε αυτόν τον φόβο, ζητήστε τη βοήθεια ενός ειδικού να σας καθοδηγήσει για το ποια εργαλεία ταιριάζουν στους δικούς σας στόχους. Εκπαιδευτείτε όπως μάθατε και τα σόσιαλ, θυμηθείτε πως η μάθηση διαλύει τον φόβο, η επιλογή που σας ταιριάζει είναι το κλειδί, και αποδεχτείτε πως κανένας, ούτε και εσείς, δεν θα τα ξέρετε ποτέ όλα!

Πόσο εύκολο είναι, τελικά, να βγεις από την πεπατημένη;

Η συζήτηση γύρω από την Τεχνητή Νοημοσύνη έχει εισβάλει σχεδόν σε κάθε επαγγελματικό περιβάλλον. Ιδιαίτερα σε κλάδους δημιουργικούς, όπως η παραγωγή εικόνας και ήχου, το AI αντιμετωπίστηκε αρχικά με έντονη επιφύλαξη. Οι ενστάσεις ήταν γνώριμες: έλλειψη αυθεντικότητας, τεχνητό αποτέλεσμα, φόβος αντικατάστασης του ανθρώπινου παράγοντα.

Ωστόσο, μέσα σε ελάχιστο χρόνο, πολλές από αυτές τις επιχειρήσεις βρέθηκαν μπροστά σε ένα ξεκάθαρο δίλημμα: προσαρμογή ή στασιμότητα. Και κάπως έτσι, η αρχική άρνηση μετατράπηκε σε στρατηγική στροφή. Το AI, από απειλή, έγινε εργαλείο. Από «κάτι που δεν θέλουμε», μετατράπηκε σε στοιχείο ταυτότητας και ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος.

Αυτή η διαδικασία, η επανεφεύρεση του εαυτού, είναι μία από τις πιο δύσκολες προκλήσεις στο επιχειρείν.

Γιάννης Καμίνης - βιογραφικό

Ο Γιάννης Καμίνης γεννήθηκε στον Πειραιά. Σπούδασε Communication, Culture and Media στο Coventry University (1998) όπου παρακολούθησε τα πρώτα μαθήματα ψυχολογίας που τον ενέπνευσαν να μελετήσει περισσότερο το αντικείμενο. Ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές Marketing Communications στο University of Westminster του Λονδίνου (2001) όπως εμβάθυνε στην ψυχολογία των καταναλωτών και τη δημιουργία σημαινόντων. Από το 2004 εργάζεται ως διεθνής σύμβουλος επικοινωνίας για Ευρωπαϊκά θεσμικά διακρατικά έργα στο εξωτερικό και ως επικεφαλής διαφημιστικής εταιρείας στην Ελλάδα. Έχει διδακτική εμπειρία 14 ετών ως καθηγητής πτυχιακών και μεταπτυχιακών προγραμμάτων στο αντικείμενο της επικοινωνίας.

Εργάζεται ως ψυχαναλυτής από το 2012 όπου ολοκλήρωσε το εκπαιδευτικό πρόγραμμα της Ψυχαναλυτικής Σχολής Λακανικού Προσανατολισμού, Φροϋδικής Εταιρείας Βορείου. Είναι ιδρυτικό μέλος της εταιρείας και συμμετέχει στο ψυχαναλυτικό forum. Έχει συμβάλει στη διοργάνωση διεθνών συνεδρίων όπως το Creative Arts Interconnection – Paideia – Therapy στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, καθώς και σε πληθώρα ημερίδων και σεμιναρίων που σχετίζονται με την ψυχική και σωματική υγεία. Είναι εισηγητής σεμιναρίων και βιωματικών εργαστηρίων αυτογνωσίας σε διεθνή συνέδρια. Παράλληλα, σπούδασε διαχρονικά από το 2003 το πρόγραμμα καθοδηγούμενου οραματισμού με μουσική The Helen Bonny Method of Guided Imagery with Music με τη συνιδρύτρια της μεθόδου Barbara Hesser (Level 1) και τη Leonina Kaestelle (Level 2 & 3).Το 2016 εκπαιδεύτηκε στην ενεργειακή θεραπεία Body Mirror Healing Technique του Martin Brofman με διαφορετικούς καθηγητές όπως την Anick Brofman και τον Philippe Hannetelle. Το 2018 επισκέφθηκε το Περού όπου μυήθηκε στη Σαμανική Ενεργειακή Θεραπεία με σαμάνους δασκάλους με επικεφαλής τον Jorge Louis Delgado.

Με το εικαστικό του έργο ως ζωγράφος, που χαίρει διεθνούς απήχησης για την πρωτοτυπία, το νόημα και την καλαισθησία που δίνει στην αφηρημένη τέχνη, εκθέτει στη Νέα Υόρκη-ΗΠΑ, στη Σεούλ-Ν. Κορέα, στη Βυρηττό-Λίβανο, στο Ριάντ-Σαουδική Αραβία, στο Κούσκο-Περού και στην Ευρώπη από το 2014. Τα έργα του έχουν χρησιμοποιηθεί ως την εικαστική βάση σε διεθνή συνέδρια, ως εξώφυλλα ακαδημαϊκών βιβλίων καθώς και για τη δημιουργία κοσμημάτων και αξεσουάρ μόδας. Συμμετέχει σε δημοπρασίες και στηρίζει φιλανθρωπικές δράσεις που βοηθούν κοινωφελείς σκοπούς για παιδιά.

Το επεισόδιο αυτό εξετάζει πώς τα έμφυλα στερεότυπα διαμορφώνονται και παγιώνονται μέσα από τη γλώσσα, τη διαφήμιση και τη μαζική κουλτούρα, πώς η γυναικεία εικόνα υποτιμάται και σεξουαλικοποιείται συστηματικά, και πώς η λεγόμενη «συμβολική βία» γίνεται αόρατη, φυσιολογική και εσωτερικευμένη.

Μέσα από παραδείγματα της καθημερινότητας και της πολιτισμικής παραγωγής, αναδεικνύεται ο τρόπος με τον οποίο ο σεξισμός συνεχίζει να αναπαράγεται χωρίς να γίνεται αντιληπτός — και γιατί η αναγνώρισή του αποτελεί αναγκαίο βήμα για την κατανόηση και την πρόληψη της βίας.

Η Ολυμπιονίκης και Παγκόσμια Πρωταθλήτρια Ελευθερία Πλευρίτου δεν προσγειώθηκε στην Dialectica, αλλά στην Εθνική Ομάδα Πόλο, αποφασισμένη μόλις από τα οκτώ της χρόνια για το τι ήθελε να κάνει στη ζωή της. Πάντα προσηλωμένη στον στόχο και με το βλέμμα στραμμένο στην κορυφή, η Ελευθερία έχει μάθει να πρωταγωνιστεί στο υψηλότερο επίπεδο αποτελώντας ένα υγιές σημείο αναφοράς για τη νέα γενιά. 

Πώς είναι ο αθλητισμός στην Ελλάδα αν τα αφήσεις όλα στην τύχη τους; 

Γιατί ενώ είναι Ολυμπιονίκης και Παγκόσμια πρωταθλήτρια δεν θεωρείται επάγγελμα η ιδιότητά της ως πολίστρια; 

Και τελικά, πότε θυμόμαστε τους αθλητές μας στην Ελλάδα; 

Η Dialectica, κορυφαία εταιρεία παγκοσμίως στον κλάδο επιχειρηματικής πληροφόρησης, δημιουργεί τις συνθήκες ώστε η Ελευθερία να κάνει τη δική της ενδοσκόπηση και να μοιραστεί την προσωπική της αφιλτράριστη ιστορία στην Αθηνά.

Για όσους ενδιαφέρονται, διοργανώνεται Ημερίδα: ΑΙ & Comics, το Σάββατο 24/1 στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων στο Αμφιθέατρο «Μιλτιάδης Έβερτ». Μια Ημερίδα για το μέλλον των comics μετά την επέλαση της Τεχνητής Νοημοσύνης, στο πλαίσιο της γιορτής τέχνης & τεχνολογίας Ημέρες ART/TECH by COSMOTE TELEKOM.

Το Σάββατο 24 Ιανουαρίου (12:00–14:00), το Αμφιθέατρο «Μιλτιάδης Έβερτ» της Τεχνόπολης Δήμου Αθηναίων γίνεται το επίκεντρο ενός από τους πιο επίκαιρους διαλόγους της σύγχρονης καλλιτεχνικής παραγωγής. Καταξιωμένοι δημιουργοί, εκδότες, νομικοί και ακαδημαϊκοί συναντιούνται για να διερευνήσουν αν η Τεχνητή Νοημοσύνη αποτελεί έναν πολύτιμο «συνεργάτη», έναν απειλητικό ανταγωνιστή για την Ένατη Τέχνη ή αν πρόκειται για ένα πολυπαραγοντικό θέμα. Μέσα από δύο θεματικά πάνελ και την παρέμβαση ειδικών από το εξωτερικό, η εκδήλωση θα αναλύσει τη νέα πραγματικότητα, τις προκλήσεις των πνευματικών δικαιωμάτων και το φλέγον ζήτημα της επαγγελματικής βιωσιμότητας των δημιουργών σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία.

Συντελεστές: Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη | Αφήγηση, Sound design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

1. Το άγχος της υπερπληροφόρησης: Καθημερινά είστε εκτεθειμένοι σε πολλές και διαφορετικές οθόνες και τα μηνύματα που λαμβάνετε έχουν αυξηθεί σε τέτοιο βαθμό που συχνά μπορεί να πείτε «ο εγκέφαλός μου καίγεται»! Ένας απλός τρόπος να αντιμετωπίσετε αυτό το άγχος είναι να κρατήσετε στο κινητό σας μόνο τις εφαρμογές που σας είναι πραγματικά χρήσιμες, και να απενεργοποιήσετε όλες ειδοποιήσεις.
2. Το άγχος της διαθεσιμότητας: Νιώθοντας ότι είστε συνδεδεμένοι μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα και τις εφαρμογές, σας δημιουργείται εσωτερικά μια ανάγκη να είστε συνεχώς σ’ επαφή ώστε να μπορείτε να ανταποκριθείτε ανά πάσα στιγμή και να μην χάσετε κάτι. Όμως αυτό, χωρίς να το καταλαβαίνετε, είναι ένα ακόμα άγχος, που μπορείτε να αποφύγετε. Επιλέξετε εσείς όποιες στιγμές μέσα στην ημέρα σας βολεύει να συνδεθείτε, χωρίς να πέφτετε στην παγίδα της συνεχούς διακοπής απ’ ότι κάνετε.
3. Το άγχος της σύγκρισης: Ειδικά μέσα στα σόσιαλ όπου όλοι προβάλλουν τον καλύτερό τους εαυτό, μπορεί να βλέπετε κάποιους που θαυμάζετε, ή κάποιους που γνωρίζετε προσωπικά να προωθούνται μόνο σε ωραιοποιημένες στιγμές και αυτό να σας κάνει να νιώθετε ότι εσείς είστε κάτι λιγότερο και μένετε πίσω απορρίπτοντας τον εαυτό σας. Γι’ αυτό επιλέξτε πολύ προσεκτικά ποιους θα ακολουθείτε στα σόσιαλ, και σίγουρα να θυμάστε πάντα ότι η εικόνα που προβάλουν είναι ωραία, αλλά στην πραγματικότητα έχουν κι αυτοί τις δύσκολες στιγμές και τα δικά τους φορτία σαν άνθρωποι.
4. Το τεχνοβοφικό άγχος: Συχνά μπορεί να νιώσετε ότι η τεχνολογία καλπάζει και εσείς δεν προλαβαίνετε να ανταποκριθείτε και να προσαρμοστείτε, και αγχώνεστε γιατί μένετε πίσω. Όντως, οι ρυθμοί εξέλιξης της τεχνολογίας είναι με ταχύτητες που το ανθρώπινο μυαλό δυσκολεύεται να συλλάβει. Γι’ αυτό, εστιάστε πολύ προσεκτικά μόνο στους τομείς σας ενδιαφέρουν και σας βοηθούν πραγματικά στην εξέλιξή σας. Και συνειδητοποιήστε πως δεν είναι όλα για όλους, και κανένας, ακόμα και οι πιο ειδικοί, δεν τα ξέρουν όλα!
5. Το άγχος της διαδικτυακής εξαπάτησης: Καθώς τρέχουν οι εξελίξεις, παράλληλα και πιο γρήγορα τρέχουν και οι hackers, εντείνοντας τους κινδύνους του ηλεκτρονικού εγκλήματος και της εκμετάλλευσης των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Πώς θα προστατευθείτε από αυτό; Ζητήστε από κάποιους ειδικούς και έμπειρους ανθρώπους να σας δείξουν τι να προσέχετε όταν σας έρχεται κάποιο εμαιηλ ή μήνυμα στις εφαρμογές σας ή όταν θέλετε να ψωνίσετε από κάποιο ηλεκτρονικό κατάστημα. Φροντίστε να μην ανοίγετε ποτέ τα λινκς που σας φαίνονται ύποπτα και μην δίνετε τα στοιχεία σας παντού.

Τι σημαίνει όμως «Οικονομία των Εμπειριών» και γιατί σήμερα είναι πιο επίκαιρη από ποτέ; Από το προφητικό βιβλίο των Joseph Pine II και James H. Gilmore (1999) μέχρι τη σημερινή πραγματικότητα των social media, του mobile internet και της διαρκούς “δημοσιοποίησης” της εμπειρίας, η αξία μετακινείται σταθερά από το προϊόν και την υπηρεσία προς κάτι πιο βαθύ: το συναίσθημα, τη συμμετοχή, τη μνήμη.

Σε αυτό το podcast μιλάμε για το πώς φτάσαμε εδώ, γιατί πλέον κάθε επαφή με ένα brand μπορεί να γίνει δημόσια (και να πολλαπλασιάσει την αξία της εμπειρίας), και γιατί η «πολύ καλή εξυπηρέτηση» δεν είναι διαφοροποίηση — είναι το minimum. Το πραγματικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα βρίσκεται στο “κάτι παραπάνω” που κάνει τον πελάτη να νιώσει έκπληξη, χαρά, ενθουσιασμό ή συγκίνηση

Και κάπου εδώ μπαίνει η πιστότητα: όχι ως αποτέλεσμα κουπονιών, πόντων και εκπτώσεων-πυροτεχνημάτων, αλλά ως αποτέλεσμα αυθεντικών στιγμών που δεν αντιγράφονται. Γιατί προϊόντα και υπηρεσίες αντιγράφονται. Μια εμπειρία που είναι ανθρώπινη, μοναδική και συναισθηματικά φορτισμένη, όχι.

Αν θέλετε να μάθετε πώς συνδέεται η Οικονομία των Εμπειριών με το customer loyalty, το lifetime value και το πώς τα σύγχρονα brands σχεδιάζουν πλέον «εμπειρίες» και όχι απλώς «προσφορές», αυτό το επεισόδιο είναι για εσάς.

Μέσα από την οπτική της κλινικής αναπτυξιακής ψυχολογίας, εξετάζουμε πώς η πατριαρχία δεν λειτουργεί μόνο ως κοινωνικό σύστημα, αλλά και ως εσωτερικευμένη ψυχική δομή που επηρεάζει τη ρύθμιση του άγχους, τις επιλογές στις σχέσεις και τη δυσκολία της αυτονομίας.

Συζητάμε τον ρόλο των πατέρων στη διαμόρφωση της εσωτερικής ασφάλειας των κοριτσιών, τη σύγχυση ανάμεσα στην αγάπη και την ανακούφιση, καθώς και το πέρασμα από την εξωτερική εξάρτηση στην εσωτερική σταθερότητα.

Ένα επεισόδιο για τη γυναικεία ωρίμανση, τις σχέσεις και την αλήθεια που συχνά αποσιωπάται: ότι η ασφάλεια δεν είναι πρόσωπο, αλλά ικανότητα.

Στον «Φιλελευθερισμό του φόβου» η Σκλαρ λέει κάτι που μοιάζει απλό, αλλά είναι βαθιά ανθρώπινο: ο πρώτος σκοπός της πολιτικής δεν είναι να μας κάνει ευτυχισμένους είναι να μας προστατεύσει από τον φόβο. Από τον φόβο της αυθαιρεσίας, του βασανισμού, της σκληρότητας, της εξουσίας που δεν λογοδοτεί.

Για τη Σκλαρ, φιλελεύθερος δεν είναι αυτός που έχει μεγάλες θεωρίες. Είναι αυτός που στέκεται πάντα με το μέρος των ευάλωτων. Είναι αυτός που κοιτάζει πρώτα ποιος κινδυνεύει  όχι ποιος έχει δίκιο.

Στο δωδέκατο επεισόδιο των Βιβλίων της Ελευθερίας, κλείνουμε τη σειρά εκεί όπου ίσως έπρεπε να είχαμε ξεκινήσει: με την απλή, σιωπηλή αλήθεια ότι η ελευθερία δεν είναι αφηρημένη ιδέα. Είναι η απουσία φόβου. Κι αυτό, τελικά, είναι το πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο.

Συντελεστές: Αφήγηση: Επιστήμη Μπινάζη | Sound design: Δάφνη Γερογιάννη

Συντελεστές: Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη | Αφήγηση, Sounddesign, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

Με αφορμή μια ενδιαφέρουσα ανθρωπολογική προσέγγιση, βλέπουμε γιατί ο σύγχρονος άνθρωπος νιώθει σαν να «παλεύει με ένα λιοντάρι» κάθε μέρα — και γιατί, στην επιχειρηματικότητα, συχνά μοιάζει με αγέλη: 24/7 πίεση, συνεχώς μεταβαλλόμενα μέτωπα, ευθύνη που αφορά κι άλλους ανθρώπους, και στόχοι που δεν έχουν πραγματική «οροφή».

Σε αυτό το επεισόδιο ξεκαθαρίζουμε τι δεν λειτουργεί ως εκτόνωση, τι σημαίνει «στρατηγική» απέναντι στο στρες και γιατί η πλήρης αποφυγή του είναι ουτοπία — ενώ η διαχείρισή του είναι μέρος του παιχνιδιού.

Πατάμε play. Και το βλέπουμε όπως είναι: όχι σαν αδυναμία, αλλά σαν πραγματικότητα του επιχειρείν.

Σε έναν κόσμο που βράζει, ο Τζον Ρολς γράφει το πιο ήσυχο και ίσως το πιο δίκαιο βιβλίο πολιτικής φιλοσοφίας του 20ού αιώνα. Η ιδέα του είναι απλή και επαναστατική: αν δεν ξέραμε πού θα γεννηθούμε, σε ποια τάξη, με ποια υγεία, με ποιο όνομα, πώς θα οργανώναμε μια δίκαιη κοινωνία;

Η απάντηση του Ρολς είναι η «αρχή της διαφοράς»: οι ανισότητες επιτρέπονται μόνο όταν ωφελούν τους πιο αδύναμους. Όχι από φιλανθρωπία, αλλά από δικαιοσύνη.

Στο ενδέκατο επεισόδιο των Βιβλίων της Ελευθερίας εξερευνούμε μια ιδέα που μοιάζει ουτοπική, αλλά στην πραγματικότητα είναι τρομακτικά πρακτική: ότι η δικαιοσύνη δεν είναι υπόθεση συναισθήματος, είναι αρχιτεκτονική.

Συντελεστές
Αφήγηση: Επιστήμη Μπινάζη
Sound design: Δάφνη Γερογιάννη

Συντελεστές
Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη
Αφήγηση, Sound design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

1. Φροντίστε να είστε κατάλληλα προετοιμασμένοι για να αδράξετε την καλή ευκαιρία: Αναρωτηθείτε τι είναι αυτό που θέλετε να πετύχετε, και τι επιλογές ή συμπεριφορές υιοθετείτε. Ταιριάζουν αυτά τα δύο; Μήπως αναλώνεστε σε πράγματα που σας απομακρύνουν από αυτά που λέτε ότι θέλετε να πετύχετε; Μήπως απασχολείστε με μη σημαντικά για σας πράγματα που σας εμποδίζουν ακόμα και να παρατηρήσετε τις ευκαιρίες που περνάνε από μπροστά σας;
2. Για κάθε τι που θέλετε να πετύχετε, επιμείνετε μέχρι να το καταφέρετε. Μάθετε να προσαρμόζεστε, ακόμα κι όταν κάτι δεν σας δουλέψει, συνεχίστε, μάθετε από την αποτυχία, συνεχίστε να προσπαθείτε και να κάνετε τα πράγματα διαφορετικά, αποφεύγοντας να επαναλαμβάνετε τα ίδια λάθη.
3. Χτίστε σχέσεις με τους κατάλληλους ανθρώπους: Η υγιής δικτύωση, ένας ευρύς κοινωνικός ή επαγγελματικός κύκλος με ανθρώπους που μοιράζεστε παρόμοια νοοτροπία και αξίες, ανθρώπους που έχουν επιτύχει αυτό που θέλετε να πετύχετε και εσείς, ανθρώπους με τους οποίους περνάτε καλά και ταυτόχρονα νιώθετε ότι εξελίσσεστε, είναι μια παράμετρος που αυξάνει τις πιθανότητες των ευκαιριών που αναζητάτε.
4. Μόνο η πράξη θα σας φέρει αποτελέσματα: Η τύχη θέλει ενεργοποίηση, γιατί χωρίς δράση, είναι σαν να έχεις μια ηλεκτρική συσκευή και να θέλεις να την λειτουργήσεις σ’ ένα δωμάτιο που δεν έχει ρεύμα. Και το πιο αστείο παράδειγμα, είναι κάποιος που θέλει πολύ να κερδίσει το τζόκερ, αλλά δεν πάει ποτέ σ’ ένα πρακτορείο να παίξει έστω κι ένα δελτίο των 10 ευρώ.
5. Αυτό που πιστεύετε, αυτό και θα προκαλέσετε στην ζωή σας. Σκεφτείτε κάτι που θέλετε να φέρετε στην ζωή σας, αλλά δεν το έχετε: θα διαπιστώσετε πως από πίσω μια αρνητική σας πεποίθηση κρατάει κλειστή την πόρτα σ’ αυτό που επιθυμείτε. Ας πούμε πως θέλετε μια καλύτερη δουλειά, αλλά πιστεύετε πως δεν υπάρχουν καλές δουλειές εκεί έξω: αυτή η πεποίθηση σας οδηγεί να μην προσπαθείτε, ούτε να έχετε τα μάτια σας ανοιχτά για κάτι καινούργιο, οπότε μένετε εγκλωβισμένοι στα ίδια και νιώθετε πως είστε άτυχοι.

Η αλήθεια είναι πως τίποτα στο σύμπαν δεν συμβαίνει τυχαία, πίσω από κάθε επιτυχία υπάρχει σκληρή προσπάθεια με επιμονή και πίστη, και στην πραγματικότητα, την τύχη σας την φτιάχνετε εσείς, μέσα από την σκέψη, τις επιλογές και την δράση σας.

Γιατί το «κλασικό» ποσοστό επιτυχίας μένει κολλημένο στο 1%; Και τι αλλάζουμε για να μη χάνουμε χρόνο σε λάθος λίστες, λάθος timing και λάθος σενάρια;

Σε λίγα λεπτά, ξεδιπλώνουμε 5 κινήσεις που ανεβάζουν την αποτελεσματικότητα των cold calls: σωστή στόχευση λιστών, σωστό timing, ακρόαση αντί για μονόλογο, διαχείριση ενστάσεων και κλείσιμο με ξεκάθαρο επόμενο βήμα.

Πατάμε play και βλέπουμε πόσο γρήγορα μπορεί να αλλάξει το αποτέλεσμα — όταν αλλάξει το σύστημα!

1. Συνειδητοποιείστε τον μηχανισμό της εσωτερικής αντίστασης: Αυτό που σας εμποδίζει δεν είναι ούτε τεμπελιά ούτε έλλειψη δύναμης: είναι προστατευτικός μηχανισμός του εγκεφάλου που έχει σκοπό να σας κρατά στο γνωστό, ακόμη κι αν αυτό δεν είναι καλό.
2. Εντοπίστε το «κρυμμένο όφελος» της παλιάς συμπεριφοράς: κάθε συνήθεια και κάθε συμπεριφορά σας εξυπηρετεί κάπου — έστω κι αν δεν σας ωφελεί. Για παράδειγμα, κάποιος που αποφεύγει τις συγκρούσεις, μπορεί να το κάνει για να προστατεύει την εικόνα του ως ήρεμου και να είναι αγαπητός. Ή κάποιος που δεν εξελίσσεται επαγγελματικά μπορεί να μένει σε μια δουλειά που δεν τον ικανοποιεί, αλλά του δίνει αίσθηση ασφάλειας.
3. Ξεκινήστε την αλλαγή μέσα από μικροσυνήθειες: Όταν βάλετε ένα μεγάλο στόχο που προϋποθέτει απότομη αλλαγή, ο εγκέφαλος αντιστέκεται, γιατί το αντιμετωπίζει ως μεγάλο και του είναι πιο εύκολο να αποδεχτεί κάτι μικρό. Αν πχ. θέλετε να ξεκινήσετε περπάτημα, μην πάτε στα 5 χιλιόμετρα την ημέρα. Ξεκινήστε με ένα, και το αυξάνετε αργότερα.
4. Υιοθετήστε την προσέγγιση «αν – τότε» για να αποφεύγετε τις κακοτοπιές: Αυτός ο μηχανισμός βοηθάει τον εγκέφαλο να συνδέει ένα ερέθισμα με μια αντίδραση. Για παράδειγμα πείτε «Αν νιώσω άγχος, τότε θα σταματήσω για 5 αναπνοές». Ή «αν θυμώσω τότε θα μετρήσω ως το 5 πριν αντιδράσω». Με αυτόν τον τρόπο δημιουργείτε στον εγκέφαλο ένα καινούργιο νευρωνικό μονοπάτι, που βοηθάει την αλλαγή να καθιερωθεί.
5. Επιβραβεύστε την πρόοδο, όσο μικρή κι αν είναι: Όταν παλεύετε για κάτι μεγάλο, μην περιμένετε να δώσετε το μπράβο στον εαυτό σας μόνο στο τέλος. Η επιβράβευση πρέπει να έρχεται σε όλη τη διάρκεια της προσπάθειας, γιατί ότι επιβραβεύεται επαναλαμβάνεται. Για παράδειγμα, αν προσπαθείτε να μειώσετε το άσκοπο scrolling στο κινητό σας, πείτε ένα μπράβο όταν καταφέρετε να το μειώσετε κατά 10 λεπτά. Έτσι ενισχύεται ο εγκέφαλος!
6. Βάλτε ένα φίλο να παρακολουθεί την πορεία σας: Διαλέξτε έναν άνθρωπο που εμπιστεύεστε ότι θα σας στηρίξει, και κάντε τον accountability partner, σαν coach. Θα αυξηθεί η δέσμευσή σας, θα μειωθεί η αντίσταση και θα σας υποκινήσει υποστηρικτικά.
7. Θυμηθείτε ότι η αλλαγή δεν είναι μια ευθεία γραμμή: Προχωρώντας προς την αλλαγή, θα υπάρξουν πισωγυρίσματα και ολισθήματα. Αυτό δεν σημαίνει ότι αποτύχατε, αντίθετα σημαίνει ότι ο εγκέφαλός σας μαθαίνει: όπως ένα παιδί που μαθαίνει ποδήλατο, και στην αρχή πέφτει και ξανασηκώνεται, έτσι κι εσείς χρειάζεστε χρόνο για να σταθεροποιήσετε τη νέα συμπεριφορά.

Η αντίσταση δεν είναι εχθρός. Είναι ο τρόπος του εγκεφάλου να σας πει «σε προστατεύω γιατί δεν ξέρω ακόμη αν αυτό το καινούριο που θέλεις είναι ασφαλές». Και η δική σας δουλειά είναι να του το μάθετε — με μικρά, επαναλαμβανόμενα βήματα μέχρι τον στόχο!

Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε καθαρά για τις αλήθειες που σπάνια λέγονται: γιατί οι γιορτές ενεργοποιούν το παλιό μέσα μας, πώς το νευρικό σύστημα ζητά προστασία, και πώς το εν δυνάμει ενήλικο κομμάτι μπορεί να βάλει ρυθμό —με όρια, διάρκεια, «γλώσσα» και έξοδο— χωρίς μάχη και χωρίς ενοχή.

Για τον Μπερλίν, δεν υπάρχει μία ελευθερία. Υπάρχουν δύο. Η πρώτη είναι η αρνητική ελευθερία: να μην σου λέει κανείς τι να κάνεις. Η δεύτερη είναι η θετική ελευθερία: να μπορείς να γίνεις αυτό που θέλεις. Και οι δύο ακούγονται όμορφες. Αλλά η δεύτερη, λέει ο Μπερλίν, είναι επικίνδυνη. Γιατί πολλές φορές, πίσω από το «ξέρω εγώ τι είναι καλό για σένα», ξεφυτρώνουν πατερναλισμοί, αυταρχισμοί, μικρές ή μεγάλες τυραννίες.

Στο δέκατο επεισόδιο των Βιβλίων της Ελευθερίας μιλάμε για το πιο απλό αλλά και πιο δύσκολο δίλημμα: θέλουμε ελευθερία από ή ελευθερία για; Κι έχει άραγε κόστος η απάντηση;

Συντελεστές
Αφήγηση: Επιστήμη Μπινάζη
Sound design: Δάφνη Γερογιάννη

• Πάρτε λίγο χρόνο πριν αντιδράσετε. Σε μια διαφωνία, όταν νιώθετε την ένταση να ανεβαίνει, πάρτε μια βαθιά ανάσα, μετρήστε μέχρι το 3 και ρωτήστε τον εαυτό σας: «Τι είναι πιο σημαντικό τώρα; Η αλήθεια μου ή η σχέση μας; Η ηρεμία μου ή να έχω δίκιο;»
• Δώστε χώρο και ακούστε πραγματικά τον άλλον. Η καλοσύνη ξεκινά με την προσοχή και την ενεργητική ακρόαση. Όταν ακούτε χωρίς να σχεδιάζετε την απάντηση ή την απόκρουση, μετατοπίζετε το κέντρο της επικοινωνίας από την προσωπική υπεράσπιση προς την κατανόηση και την σύνδεση. Για να το κάνετε αυτό πράξη, αφήστε τον άλλον να ολοκληρώσει τη σκέψη του, κι επαναλάβετε με δικά σας λόγια τι καταλάβατε χωρίς κριτική, ώστε να συνειδητοποιήσει τι είπε, κι αν θέλει, να το αλλάξει ή να το συμπληρώσει.
• Χρησιμοποιείστε εκφράσεις ενώνουν, όχι που διχάζουν. Αντί να πείτε: «Κάνεις λάθος, δεν έχεις δίκιο», πείτε: «Καταλαβαίνω τι λες, και θα σου πω τι σκέφτομαι εγώ, είναι κάτι λίγο διαφορετικό». Η αλλαγή μιας λέξης ή μιας πρότασης μπορεί να μεταμορφώσει ολόκληρη τη δυναμική της κουβέντας. Κι αν έχετε την καλοσύνη να σας οδηγεί, θα αποφύγετε εκφράσεις που προσβάλλουν ή ρίχνουν λάδι στη φωτιά.
• Αναγνωρίστε την αξία της ηρεμίας και της εσωτερικής γαλήνης. Ακόμα κι όταν έχετε δίκιο, το να το αποδείξετε, μπορεί να σας δώσει στιγμιαία ικανοποίηση, αλλά δεν σας χαρίζει ηρεμία και πληρότητα, και κυρίως, θα αφήσετε τον άλλον στενοχωρημένο. Γι’ αυτό σκεφτείτε: κάθε φορά που επιλέγετε καλοσύνη, γλιτώνετε ενέργεια από τον θυμό, τη δυσφορία και το στρες — και γεμίζετε την καρδιά σας με θετικά συναισθήματα.
• Δώστε χώρο στον εαυτό σας για αγάπη. Η καλοσύνη δεν αφορά μόνο τους άλλους, γιατί στην ουσία, κάθε πράξη καλοσύνης επιστρέφει σε εσάς. Η συμπόνια, η ευγένεια και η κατανόηση σας γεμίζουν πληρότητα, εσωτερική ηρεμία και σας βοηθούν να νιώσετε συνδεδεμένοι με τον κόσμο γύρω σας.

Η συνειδητή επιλογή της καλοσύνης δεν είναι αδυναμία, αντίθετα είναι δύναμη. Είναι η ικανότητα να βλέπετε πέρα από το εγώ, να εστιάζετε στις σχέσεις και στην αγάπη, και να ζείτε με αληθινή πληρότητα. Όταν επιλέγετε να είστε καλοσυνάτοι αντί να αποδεικνύετε πως έχετε δίκιο, δίνετε στον εαυτό σας και στους άλλους ένα πολύτιμο δώρο που διαρκεί: ειρήνη, σύνδεση και αγάπη.

Συντελεστές
Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη
Αφήγηση, Sound design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

Boomers, Generation X, Millennials και Zoomers συνυπάρχουν σήμερα στο ίδιο καταναλωτικό οικοσύστημα, αλλά σκέφτονται, επικοινωνούν και αποφασίζουν με εντελώς διαφορετικούς όρους. Και αν κάποιος σας υποσχεθεί ότι υπάρχει ένα μήνυμα που «δουλεύει για όλους», μάλλον σας κοροϊδεύει

Σε αυτό το podcast αναλύουμε:

• Γιατί το χάσμα των γενεών είναι σήμερα βαθύτερο από ποτέ
• Πώς σκέφτονται και τι εκτιμούν πραγματικά οι Boomers
• Τι περιμένουν οι Gen X από ένα brand και γιατί απορρίπτουν τις εύκολες υποσχέσεις
• Γιατί οι Millennials δεν αγοράζουν απλώς προϊόντα, αλλά νόημα
• Πώς μιλούν, αντιδρούν και συμμετέχουν οι Zoomers – και γιατί «μυρίζονται» το fake από χιλιόμετρα
• Πώς προσαρμόζεις το μήνυμα, χωρίς να αλλοιώνεις την ταυτότητα του brand σου

Μια στρατηγική, ρεαλιστική ματιά στο generational marketing, όχι με θεωρία, αλλά με πρακτικά παραδείγματα και καθαρή σκέψη.

Γιατί σήμερα δεν αρκεί να έχεις κάτι να πεις — πρέπει να ξέρεις σε ποιον μιλάς και πώς.

Το βιβλίο «Ο δρόμος προς τη δουλεία» είναι μια κραυγή ανησυχίας: τι συμβαίνει όταν το κράτος μπαίνει όλο και πιο βαθιά στην οικονομία, στη ζωή, στις επιλογές μας; Πότε η προστασία γίνεται έλεγχος; Και πότε ο έλεγχος γίνεται ανελευθερία;

Ο Χάγιεκ δεν μιλάει για την αγορά• μιλάει για τον άνθρωπο. Για το δικαίωμα να οργανώνει τη ζωή του χωρίς να τον κατευθύνει κάποιος κεντρικός «πατέρας». Για τον κίνδυνο μιας κοινωνίας όπου όλοι έχουν καλές προθέσεις  αλλά το αποτέλεσμα είναι ένας νέος δρόμος προς τη δουλεία.

Στο ένατο επεισόδιο των Βιβλίων της Ελευθερίας, ακούμε τον Χάγιεκ όχι σαν ιδεολόγο, αλλά σαν στοχαστή που είδε από πολύ νωρίς πού μπορεί να οδηγήσει ο υπερβολικός κρατικός πατερναλισμός.

Συντελεστές
Αφήγηση: Επιστήμη Μπινάζη
Sound design: Δάφνη Γερογιάννη

1. Να είστε παρόντες στο «εδώ και τώρα»: Η αληθινή σύνδεση ξεκινά όταν δείξετε γνήσιο ενδιαφέρον, και το εκφράσετε με όλους τους τρόπους: κοιτάξτε ευθεία στα μάτια, ακούστε προσεκτικά χωρίς να βιάζεστε, ούτε να σκέφτεστε τι θα απαντήσετε, μην διακόπτετε, και ρωτήστε περισσότερα. Η προσοχή και το αληθινό σας ενδιαφέρον είναι ο πιο σπάνιος και πολύτιμος τρόπος να δείξετε σεβασμό και να κερδίσετε την εμπιστοσύνη του άλλου.
2. Φροντίστε την γλώσσα του σώματος, το σώμα μιλάει πριν από σας: Η στάση σας, το χαμόγελό σας, η χειραψία σας και πόση σιγουριά εμπνέει, ο τρόπος που μπαίνετε σ’ έναν χώρο, όλα στέλνουν μηνύματα. Σταθείτε όρθιοι με αυτοπεποίθηση αλλά χωρίς έπαρση, κρατήστε ανοιχτή στάση σώματος και χαμογελάστε με φυσικότητα. Να ξέρετε πως οι άνθρωποι θυμούνται περισσότερο το πώς τους κάνατε να νιώσουν — όχι τι ακριβώς είπατε.
3. Να είστε ο εαυτός σας στην καλύτερη εκδοχή σας: Η αυθεντικότητα είναι μαγνητική. Δεν χρειάζεται να προσποιείστε ή να υπερπροσπαθείτε να δείξετε κάτι περισσότερο ή καλύτερο από αυτό που είστε· αρκεί να εκπέμπετε καθαρότητα και συνέπεια ανάμεσα σε αυτά που λέτε και σε αυτά που δείχνετε. Όταν είστε ο εαυτός σας, εκπέμπετε μια αίσθηση άνεσης, και οι άλλοι το εισπράττουν αμέσως και χαλαρώνουν, νιώθοντας άνετα κι εκείνοι.
4. Ανεβάστε την ενέργειά σας: Η ενέργεια με την οποία εμφανίζεστε λέει πολλά για το πώς βλέπετε τον εαυτό σας και τους άλλους. Αν μπαίνετε σε έναν χώρο με θετικότητα, ανοιχτότητα και καλή διάθεση, η ατμόσφαιρα γύρω σας αλλάζει. Για να το καταφέρετε, σκεφτείτε την πρόθεσή σας και φροντίστε να είναι θετική και δοτική. Όλο οι άνθρωποι έλκονται αμέσως από όσους εκπέμπουν ζεστασιά και σιγουριά.

Θυμηθείτε πως η πρώτη εντύπωση είναι σαν το πρώτο κεφάλαιο ενός βιβλίου: μπορεί να μη φανερώνει όλη την ιστορία, αλλά καθορίζει αν ο αναγνώστης θα θελήσει να συνεχίσει. Γιατί η εντύπωση που αφήνετε δεν είναι μόνο αυτό που βλέπουν οι άλλοι· είναι και το μήνυμα που στέλνετε προς τα έξω για το ποιοι είστε.

Ο Στέφανος Παραστατίδης υπογραμμίζει ότι μια σταθερή ειρηνευτική διαδικασία πρέπει να βασίζεται στις αρχές της δικαιοσύνης και όχι σε συσχετισμούς δύναμης. Γρήγορα συζήτηση πηγαίνει στην άνοδο της ακροδεξιάς στην Ευρώπη, με τον βουλευτή του ΠΑΣΟΚ να επισημαίνει ότι  ακροδεξιά κυβερνά ήδη σε πέντε χώρες, είναι πρώτη δύναμη στις δημοσκοπήσεις σε εννέα και δεύτερη σε άλλες τέσσερις. Κατά την άποψή του, ζούμε μια νέα σύγκρουση μεταξύ δημοκρατίας και αυταρχισμού, με σημαντικούς κινδύνους για τις κοινωνίες.

Σε ό,τι αφορά την Ενέργεια, ο βουλευτής αμφισβητεί τον ισχυρισμό της κυβέρνησης ότι η χώρα «πρωταγωνιστεί». Για τον ίδιο, πρωταγωνιστικός ρόλος θα ήταν η μετατροπή της Ελλάδας σε κόμβο καθαρής ενέργειας, αξιοποιώντας τις ΑΠΕ και τον φυσικό πλούτο της. Δεν θεωρεί ότι απλώς η Ελλάδα ως «ενδιάμεσος σταθμός» αγωγών μπορεί να αποτελεί στρατηγικό επίτευγμα.

Η συζήτηση μεταφέρεται στα δημόσια αγαθά: Υγεία και Παιδεία. Ο κ. Παραστατίδης υποστηρίζει ότι το Εθνικό Σύστημα Υγείας έχει χάσει τον χαρακτήρα του· η πρόσβαση είναι δύσκολη, οι ανισότητες κέντρου - περιφέρειας τεράστιες, και ο πολίτης πληρώνει υπερτριπλάσια ποσά για ιδιωτικές υπηρεσίες. Η ποιότητα ενός ΕΣΥ, τονίζει, είναι δείκτης δημοκρατίας.

Αναφορικά με την παιδεία και τον νόμο για τα μη κρατικά ΑΕΙ, ο βουλευτής κατηγορεί την κυβέρνηση ότι παρουσίασε τον νόμο ως εισαγωγή «μη κερδοσκοπικών» πανεπιστημίων, ενώ στην πράξη πρόκειται για παραρτήματα κολεγίων. Τονίζει ότι μεγάλα πανεπιστήμια –όπως η Σορβόννη, το Χάρβαρντ ή η Οξφόρδη– δεν επρόκειτο να έρθουν ποτέ με αυτό το μοντέλο και ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να υιοθετεί εκπαιδευτικά συστήματα τύπου Κύπρου, αλλά πιο προοδευτικά, ευρωπαϊκά πρότυπα. Για το ΠΑΣΟΚ, η παιδεία παραμένει δημόσιο αγαθό που οφείλει να προάγει την κοινωνική κινητικότητα.

Για τα εσωκομματικά του ΠΑΣΟΚ, αποδέχεται πως υπάρχει γκρίνια αλλά επισημαίνει ότι γκρίνια υπάρχει σε όλα τα κόμματα και ότι συχνά τα ΜΜΕ προβάλλουν μεροληπτικά τις εσωτερικές διαφωνίες του ΠΑΣΟΚ.

Για τον Γιώργο Παπαμιχαήλ, Manager στην ομάδα Client Service της Dialectica, αυτό που παίζει πολύ μεγάλο ρόλο είναι το ανθρώπινο στοιχείο, καθώς επίσης και η βαρύτητα που δίνει η εταιρεία στην εκπαίδευση των ανθρώπων της.

Κάποιες φορές σηκωνόμαστε από το κρεβάτι μας και ψάχνουμε το κίνητρο για να δώσουμε νόημα στη μέρα μας. Για τον Γιώργο αυτό το κίνητρο διατηρείται ζωντανό καθημερινά μέσα από το ομαδικό πνεύμα και το κλίμα συνεργασίας που βιώνει όλα αυτά τα χρόνια στην Dialectica, καθώς επίσης και από τις ευκαιρίες συνεχούς εκπαίδευσης που συμβάλλουν τόσο στην επαγγελματική, όσο και στην προσωπική του εξέλιξη.

Δύο νέα παιδιά, η Αδριανή Πίττα και ο Γιώργος Παπαμιχαήλ, μηδένισαν το κοντέρ και άλλαξαν τη ζωή τους σε μία μέρα, ξεκινώντας να εργάζονται στη Dialectica, την no1 εταιρία στον κλάδο της επιχειρηματικής πληροφόρησης. Ένα play αρκεί για να δεις ότι δεν πρέπει να αφήνεις τίποτα στην τύχη...

Το συγκεκριμένο podcast γίνεται με την υποστήριξη της Dialectica, μιας εταιρείας που δραστηριοποιείται σε 3 ηπείρους, με πάνω από 1.400 εργαζόμενους, οι οποίοι εκπροσωπούν περισσότερες από 50 διαφορετικές εθνικότητες και ο μέσος όρος ηλικίας δεν ξεπερνά τα 27 έτη.

Έτσι είναι και η Αγγελική Σοβόλου, Senior Manager στη Dialectica. Θεωρούσε πως δεν θα μπορέσει ποτέ να δουλέψει σε ένα γραφείο και ότι δεν θα έβαζε ποτέ σακάκι, ούσα πρωταθλήτρια στο άλμα εις μήκος. Και όμως τα δεδομένα άλλαξαν. Σπουδάζοντας, το Marketing και η Διοίκηση Επιχειρήσεων την κέρδισαν, και μετρώντας πλέον 6 χρόνια στην Dialectica έχει βρεθεί να ηγείται μιας ομάδας 25 ατόμων και να αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της στρατηγικής της εταιρείας.

Το συγκεκριμένο podcast γίνεται με την υποστήριξη της Dialectica, μιας εταιρείας που δραστηριοποιείται σε 3 ηπείρους, με πάνω από 1.400 εργαζόμενους, οι οποίοι εκπροσωπούν περισσότερες από 50 διαφορετικές εθνικότητες και ο μέσος όρος ηλικίας δεν ξεπερνά τα 27 έτη.

Είναι ο Μιχάλης Μαντζουράνης και στο σημερινό επεισόδιο The Taste Makers by efood μας μιλάει για την έμπνευσή του, για το πώς καταφέρνει να φέρει εις πέρας τόσες παραγγελίες καθημερινά, αλλά και μας αποκαλύπτει αποκλειστικά τα επόμενά του σχέδια, που κι αυτά αναμένεται να γίνουν talk of the town!

Απολαύστε τον, παρέα με το efood.

Σε αυτό το επεισόδιο των Αληθειών, η Σουζάνα Παπαφάγου ανοίγει μια βαθιά  συζήτηση για την ατελοφοβία, τον φόβο της ατέλειας και της ανεπάρκειας.

Μέσα από παραδείγματα θεραπευόμενων, ψυχαναλυτικές αναφορές και προσωπικό λόγο, αναδεικνύει πώς η ανάγκη για τελειότητα ριζώνει σε παιδικές εμπειρίες, σε γονεϊκά βλέμματα που δεν άντεξαν το λάθος, σε υπερεγώ που μαθαίνουν να τιμωρούν αντί να φροντίζουν.

Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στην επιθυμία για εξέλιξη και στην αδυσώπητη ανάγκη να τα κάνουμε όλα σωστά;

Τι συμβαίνει μέσα μας όταν το «αρκετά καλό» δεν είναι ποτέ αρκετό;

Πώς μπορούμε να μάθουμε να ζούμε με τις ρωγμές μας χωρίς να τις κρύβουμε;

Στο τέλος του επεισοδίου, μια άσκηση «μάσκα οξυγόνου» –«Η άδεια για ατέλεια»– μας προσκαλεί να σταθούμε απέναντι στον φόβο του λάθους με τρυφερότητα, να γράψουμε όσα δεν τολμήσαμε να ξεκινήσουμε και να πούμε δυνατά: «Δίνω στον εαυτό μου την άδεια να υπάρξει, ακόμη κι αν δεν είναι τέλειος».

Ένα επεισόδιο για την ελευθερία της ατέλειας, για την τρυφερότητα απέναντι στο ανθρώπινο, για τη βαθιά αλήθεια ότι δεν χρειάζεται να είμαστε άψογοι για να είμαστε αγαπητοί.

Γιατί να ψάχνετε τον επόμενο celebrity ambassador, όταν ο πιο ισχυρός πρεσβευτής της μάρκας σας μπορεί να είναι… ο ίδιος ο πελάτης σας;

Μαζί αναλύουμε:

• Πώς η ποιότητα και η εμπειρία γεννούν αυθόρμητες συστάσεις;
• Πώς να δημιουργήσετε εμπειρίες που αξίζει να μοιραστεί κάποιος;
• Ποιες πρακτικές ενεργοποιούν τους ευχαριστημένους πελάτες ώστε να σας διαδώσουν;
• Γιατί οι micro-influencers έχουν μεγαλύτερη αξία από όσο νομίζετε;
• Και πώς να μετατρέψετε ένα αρνητικό σχόλιο σε χρυσή ευκαιρία word of mouth.

Μια προσγειωμένη αλλά στρατηγική ματιά σε έναν ισχυρό μοχλό ανάπτυξης που δεν κοστίζει μια περιουσία — αλλά απαιτεί σχέδιο, φροντίδα και αυθεντικότητα.

Συντελεστές
Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη
Αφήγηση, Sound design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

Στις ανθρώπινες συμπεριφορές, επικοινωνία και σχέσεις, υπάρχουν τρεις έννοιες που συχνά συγχέονται: ο αυθορμητισμός, ο παρορμητισμός και η αυθεντικότητα. Είναι έννοιες που μπορεί να μοιάζουν, αλλά στην πράξη εκδηλώνονται με διαφορετικό τρόπο, σημαίνουν διαφορετικά πράγματα, και έχουν πολύ διαφορετικά αποτελέσματα στις σχέσεις σας. 

Ο αυθορμητισμός είναι η αμεσότητα, η φυσικότητα, χωρίς καμία επιτήδευση.  Είναι εκείνη η στιγμή που είμαστε εντελώς ο εαυτός μας, που γελάμε δυνατά σε μια παρέα, που χορεύουμε όταν ακούσουμε το αγαπημένο μας τραγούδι, που λέμε «σ’ αγαπώ» χωρίς να το έχουμε σκεφτεί δεύτερη φορά.  Δεν είναι βιασύνη: είναι η ίδια η ζωή που εκφράζεται χωρίς φίλτρα. Και βέβαια, ο αυθορμητισμός κάνει τις σχέσεις πιο ζωντανές και αληθινές, κι εμάς αληθινούς, χωρίς καμία ανάγκη να μπαίνουμε σε ρόλους για να δείξουμε κάτι άλλο από αυτό που είμαστε.

Για να εκδηλώσετε τον αυθορμητισμό σας:

• Εμπιστευτείτε την πηγαία, χαρούμενή σας πρόθεση. Αν θέλετε να πείτε μια καλή κουβέντα, πείτε τη εκείνη τη στιγμή, όπως τη νιώθετε.Μην κάνετε δεύτερη σκέψη. 
• Εκδηλώστε και εκφράστε τα συναισθήματά σας.  Αν έχετε την τάση να συγκρατείτε το γέλιο ή τη συγκίνησή σας, δοκιμάστε να τα αφήσετε να φανούν. Είναι υγιές, σας απελευθερώνει, σας κάνει πιο ανθρώπινους, γοητευτικούς και ενισχύει τις σχέσεις σας.

Ο Παρορμητισμόςείναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Είναι το να αντιδράτε έντονα χωρίς να σκεφτείτε τις συνέπειες, να κάνετε δηλώσεις, να παίρνετε αποφάσεις που αργότερα θα μετανιώσετε. Να πείτε μια βαριά κουβέντα πάνω στον θυμό σας ή να κάνετε μια μεγάλη αγορά χωρίς σκέψη. Ο παρορμητισμός  θεριεύει όταν τα έντονα συναισθήματα παίρνουν τον έλεγχο πριν τη λογική, και μπορείτε να τον διαχειριστείτε:

• Όταν νιώθετε τον θυμό σας να φουντώνει, πάρτε μια ανάσα, μετρήστε ως το δέκα και μετά αντιδράστε. Η μικρή παύση θα σας ηρεμήσει και θα εμποδίσει αρνητικές συνέπειες.
• Πάρτε χρόνο πριν απαντήσετε ή πριν πάρετε μια απόφαση.  Όταν σας πιέζουν να αποφασίσετε ή να απαντήσετε σε κάποιο θέμα και δεν είστε έτοιμοι, ζητήστε χρόνο. Θα σας βοηθήσει να κρατήσετε ψυχραιμία, και με διαύγεια να αντιδράσετε πολύ πιο σωστά. 

Αυθεντικότητα σημαίνει να ζούμε σε συμφωνία με τις αξίες και τα «πιστεύω» μας. Σημαίνει αυτό που σκέφτομαι, πιστεύω,λέω και κάνω να είναι σε ευθυγράμμιση.Ο αυθεντικός άνθρωπος θα πει «διαφωνώ» ή «δεν ταιριάζει σε μένα αυτό», ακόμη κι αν δεν είναι το πιο βολικό.  Η αυθεντικότητα προϋποθέτει αυτογνωσία και θάρρος, αλλά χτίζει ουσιαστικές σχέσεις εμπιστοσύνης, γιατί οι γύρω μαςξέρουν με ποιον έχουν να κάνουν.

Για να είστε και να παραμένετε αυθεντικοί: 

• Ρωτάτε συχνά τον εαυτό σας: «Αυτό που λέω, σκέφτομαι, κάνω τώρα, είναι δικό μου;»
• Τολμήστε να πείτε και «όχι» όταν κάτι δεν το θέλετε. Αυθεντικότητα δεν είναι να αρέσετε σε όλους, είναι να είστε συνεπείς με τον εαυτό σας, τα θέλω και τις αξίες σας.

Στο τέταρτο επεισόδιο των Βιβλίων της Ελευθερίας, περνάμε τον Ατλαντικό για να δούμε πώς η ελευθερία οργανώθηκε σε θεσμούς και γιατί, ακόμα και σήμερα, η Αμερική παραμένει το πιο επιτυχημένο πολιτικό πείραμα της νεωτερικότητας.

Συντελεστές
Αφήγηση: Επιστήμη Μπινάζη
Sound design: Δάφνη Γερογιάννη

Το 1819, ο Μπενζαμέν Κονστάν κάνει μια διάλεξη στο Παρίσι και αλλάζει για πάντα τον τρόπο που βλέπουμε την ελευθερία. Ξεχωρίζει την πολιτική ελευθερία των αρχαίων από την προσωπική ελευθερία των νεωτέρων. Και θέτει το πιο σύγχρονο δίλημμα: μπορεί ο πολίτης να είναι ελεύθερος, αν το άτομο δεν είναι;

Στο τρίτο επεισόδιο των Βιβλίων της Ελευθερίας, επιστρέφουμε σε μια Ευρώπη που βγαίνει από τις επαναστάσεις και μπαίνει σε έναν νέο αιώνα ατομικότητας για να δούμε πώς η ελευθερία πέρασε από την πλατεία… στο σαλόνι.

Συντελεστές
Αφήγηση: Επιστήμη Μπινάζη
Sound design: Δάφνη Γερογιάννη

Στο επεισόδιο αυτό, η Σουζάνα Παπαφάγου, Κλινική Αναπτυξιακή Ψυχολόγος και Ψυχοθεραπεύτρια, εξηγεί με απλό αλλά επιστημονικά ακριβή τρόπο τι συμβαίνει όταν βιώνουμε άγχος χωρίς φανερό λόγο και γιατί το σώμα ενεργοποιεί συναγερμό ακόμη κι όταν όλα είναι καλά.

Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στο στρες και το άγχος και γιατί το ένα τελειώνει, ενώ το άλλο παραμένει; Πώς δημιουργούνται οι κρίσεις άγχους και πώς διαφέρουν από τις κρίσεις πανικού; Γιατί ο εγκέφαλος δεν ξεχωρίζει τον πραγματικό από τον φανταστικό κίνδυνο; Και πώς μπορούμε να επανεκπαιδεύσουμε το νευρικό μας σύστημα ώστε να μάθει ξανά την αίσθηση της ασφάλειας;

Η Αλήθεια #6 σάς προσκαλεί να δείτε το άγχος όχι σαν εχθρό, αλλά σαν μήνυμα ένα κάλεσμα του σώματος να το ακούσετε, όχι να το πολεμήσετε.

«Το σώμα δεν φοβάται το παρόν· φοβάται όσα δεν έχουν ειπωθεί ακόμη».

Αναλύουμε τη λογική πίσω από τις μικροστιγμές, γιατί είναι τόσο κρίσιμες στο σύγχρονο customer journey, και τι πρέπει να κάνετε για να τις εκμεταλλευτείτε:

• Ποια είναι τα 4 βασικά είδη micromoments και πώς συνδέονται με τη συμπεριφορά του καταναλωτή;
• Γιατί το mobile-first design είναι πλέον μονόδρομος;
• Πώς επηρεάζουν το conversion rate η ταχύτητα φόρτωσης, το social proof και το σωστό περιεχόμενο την κατάλληλη στιγμή;

Ένα podcast γεμάτo ρεαλιστικά παραδείγματα, από το κρασί… μέχρι το χλοοκοπτικό — για να δείτε πώς οι μικρές στιγμές μπορούν να φέρουν μεγάλες ευκαιρίες στην επιχείρησή σας.

«Πόσο με κάνεις;»: Μια έκθεση για τις γυναίκες στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων

Δώδεκα γυναίκες άνω των 60 ετών, δώδεκα αυθεντικές ιστορίες δύναμης, τρυφερότητας, σχέσεων, ανθεκτικότητας και αγάπης για τη ζωή. Οι αφηγήτριες εκπλήσσουν, συγκινούν και προσκαλούν το ακροατήριο να ακούσει, να φανταστεί και να βρει το νήμα που συνδέει το παρελθόν και παρόν.

Τι έχουν να μοιραστούν μαζί μας 12 γυναίκες άνω των 60 ετών; Και τι σημαίνει άραγε το 60; Πέρα από κοινωνικά στερεότυπα, οι αφηγήτριες φωτίζουν τον πλούτο των ζωών τους και μοιράζονται ιστορίες ζωής και καθημερινότητας, οι οποίες δεν είναι ποτέ αυτό που περίμενες.

Συντελεστές
Σύλληψη: Δανάη Δραγωνέα / Δάφνη Ανέστη
Επιμέλεια έκθεσης: Όλγα Στεφάτου
Μιξάζ/σχεδιασμός ήχου: Νικόλας Καζάζης, Iάσονας Βογιατζής, Βασίλης Τσιγκρής
Φωτογραφίες/ Βίντεο: Δάφνη Ανέστη, Izzy Moriarty, Ξένια Τσιλοχρήστου, Αριάδνη Φυτοπούλου
Γραφιστικός σχεδιασμός: Αλεξάνδρα Καλουτά
Διοργάνωση εργαστηρίων: People Behind
Εμψυχώτριες εργαστηρίων: Δέσποινα Μιτσιάλη, Κατερίνα Κατάκη

Info
Εγκαίνια: Σάββατο 25 Οκτωβρίου στις 12.00
Διάρκεια έκθεσης: Σάββατο 25 & Κυριακή 26 Οκτωβρίου | 10.00-22.00
Είσοδος: Ελεύθερη
Το Σάββατο 25.10 θα πραγματοποιηθούν δύο βιωματικά workshops σε συνεργασία με την οργάνωση People Behind. Για τη συμμετοχή στα workshops απαιτείται κράτηση θέσης.
Πού: INNOVATHENS | Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων

Το επεισόδιο πραγματοποιείται με την υποστήριξη της Hiwell. Κλείσε σήμερα τη συνεδρία σου με έναν πιστοποιημένο ψυχοθεραπευτή μέσα από το Hiwell App. Χρησιμοποίησε τον κωδικό CRIMINALMINDS25 για 25€ έκπτωση (hiwell.app/criminalminds)

Συντελεστές
Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη
Αφήγηση, Sound design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

1. Αγαπήστε και υιοθετήστε καθημερινά την κίνηση : Η κίνηση είναι ζωή! Όταν κινείστε, δεν γυμνάζονται μόνο οι μύες, αλλά και ο εγκέφαλός σας, τονώνετε το κυκλοφορικό, αναπνέετε βαθύτερα και εκκρίνετε τις «ορμόνες της χαράς». επιλέξτε κάτι που σας αρέσει, ώστε να απολαμβάνετε την κίνηση και να την κάνετε με χαρά, και φροντίστε να κινείστε με κάθε ευκαιρία μέσα στη μέρα. Η ευλυγισία και η κινητικότητα δίνουν νεανικό τόνο!

2. Φροντίστε το δέρμα σας με απλότητα και συνέπεια: Η επιδερμίδα είναι ο καθρέφτης της υγείας: φροντίστε να την καθαρίζετε απαλά, ενυδατώστε την καθημερινά, προστατέψτε την από τον ήλιο. Επίσης, κοιμηθείτε καλά, γιατί ο ύπνος είναι η φυσική «αναπλήρωση της νεότητας». Και ασφαλώς θα χρησιμοποιήσετε και τα καλλυντικά σας, όμως μην περιμένετε να κάνουν θαύματα αν δεν αγαπήσετε εσείς το δέρμα σας από μέσα προς τα έξω.

3. Τρέφεστε με αγάπη για το σώμα και τη ζωή σας! Τα τρόφιμα που βάζετε στο πιάτο σας είναι το καύσιμο σας. Περιορίστε τα επεξεργασμένα τη ζάχαρη, ενισχύστε τα φρέσκα λαχανικά, τα φρούτα, τα καλά λιπαρά και την επαρκή ενυδάτωση. Η σωστή διατροφή κρατάει το μυαλό σε εγρήγορση, το σώμα ελαφρύ και την ψυχολογία σε θετικό πρόσημο!

4. Καλλιεργήστε σχέσεις που σας δίνουν χαρά και όχι ρυτίδες : Οι θετικές, ισότιμες σχέσεις αμοιβαίας αγάπης, εμπιστοσύνης και σεβασμού σας κρατούν νέους.  Κρατήστε στη ζωή σας ανθρώπους που σας εμπνέουν, σας ενθαρρύνουν να εξελίσσεστε, και δεν σας στραγγίζουν ενεργειακά. Το γέλιο μαζί με φίλους είναι καλύτερο από οποιοδήποτε botox!

5. Μείνετε αιώνιοι μαθητές: κάπου έχει γραφτεί πως όταν σταματήσει ο άνθρωπος να μαθαίνει, είναι σαν να σταματάει να ζει. Γι’ αυτό φροντίστε να μαθαίνετε συνεχώς κάτι καινούριο. Διαβάστε, γράψτε, ξεκινήστε μια τέχνη, ή μια ξένη γλώσσας, παίξτε παιχνίδια στρατηγικής. Ο εγκέφαλος χρειάζεται προκλήσεις για να διατηρείται νέος και ζωντανός. Κι’ όταν σκέφτεστε δημιουργικά, τόσο παραμένετε δραστήριοι, ενεργητικοί και βέβαια νέοι!

6. Δώστε νόημα στις μέρες σας και στη ζωή σας : Οι άνθρωποι που ζουν έχοντας ένα σκοπό, μικρό ή μεγάλο, δεν έχει σημασία, και ξυπνούν το πρωί με ένα κίνητρο, με έναν λόγο να προσφέρουν, ακτινοβολούν νεότητα. Δεν είναι το «πόσα» κάνετε, αλλά το «γιατί» τα κάνετε. Καλλιεργήστε πάθος για κάτι που σας συναρπάζει από το να στηρίξετε ένα δικό σας άνθρωπο, μέχρι το να απασχοληθείτε με ένα χόμπυ ή και με τον εθελοντισμό.

7. Κοιτάξτε τον καθρέφτη με καλοσύνη και αποδοχή: Κάθε ρυτίδα ή σημάδι του χρόνου αφηγείται μια ιστορία, μια εμπειρία που σας έχει φέρει μέχρι εδώ. Γι’ αυτό μην στέκεστε με αρνητικό βλέμμα στην εξωτερική αλλαγή – ούτε να προσπαθείτε στα πενήντα σας να έχετε την εμφάνιση που είχατε στα είκοσι γιατί αυτό είναι ουτοπικό και άδικο.  Εστιάστε με αγάπη στη δύναμη που προέρχεται από το μέσα σας, και βελτιώστε τον τρόπο που μιλάτε στον εαυτό σας για τον εαυτό σας. Ο άνθρωπος που αγαπά τον εαυτό του, λάμπει από νεότητα — γιατί δεν τον εξαντλεί με ενοχές και αυτοκριτική!

Αυτό το εσωτερικό αίσθημα έχει όνομα: Σύνδρομο του Απατεώνα (Impostor Syndrome). Ένα φαινόμενο που, πίσω από την αμφιβολία, κρύβει πρώιμες εμπειρίες, διαγενεακά μοτίβα και την ανάγκη για συνεχή απόδειξη αξίας.

Σε αυτό το επεισόδιο, η Σουζάνα Παπαφάγου εξηγεί:

• Πώς ξεκινά το Σύνδρομο του Απατεώνα από την παιδική ηλικία.
• Γιατί η επιτυχία συχνά βιώνεται ως «κλοπή».
• Και πώς μπορούμε, μέσα από αναγνώριση και αυτοσυμπόνια, να επανασυνδεθούμε με την πραγματική μας αξία.

Το επεισόδιο ολοκληρώνεται με μια σύντομη, καθοδηγούμενη βιωματική άσκηση, μια στιγμή επιστροφής στην αλήθεια:

«Δεν κλέβω τίποτα. Δημιουργώ.
Δεν ξεγελώ κανέναν. Προσφέρω.
Είμαι εδώ γιατί το αξίζω».

Αν δεν ανήκετε στη Generation Z — και γι’ αυτό ακριβώς δυσκολεύεστε να την αποκωδικοποιήσετε. Πρόκειται για τη γενιά που έμαθε να χειρίζεται το smartphone πριν πιάσει την κιμωλία, που δεν εντυπωσιάζεται από την τεχνολογία, γιατί απλώς τη θεωρεί δεδομένη, και που απορρίπτει οτιδήποτε δεν λειτουργεί άψογα, άμεσα και αυθεντικά.

Μαζί, αναλύουμε πώς μπορείτε να τους μιλήσετε σωστά:

• Γιατί δεν θα τους κερδίσετε με την τεχνολογία, αλλά με την αυθεντικότητα.
• Πώς συγκρίνονται brands πέρα από τα όρια των κλάδων τους.
• Και γιατί το να ακούς τη Generation Z αξίζει περισσότερο από το να της μιλάς.

Μια γενιά χαοτική, απαιτητική, αλλά και ειλικρινής, που αλλάζει τα πάντα γύρω μας — από το marketing μέχρι τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την επιτυχία.

Ήταν ένα στοίχημα: μπορούσε ένα κράτος να στηριχθεί όχι στη βία ή στο αίμα, αλλά στη λογική; Μπορούσε η εξουσία να χωριστεί, για να μην γίνει ποτέ απόλυτη;

Αυτό είναι το Federalist Papers: το πρώτο πολιτικό podcast της Ιστορίας, γραμμένο με φτερό και μελάνι.

Στο δεύτερο επεισόδιο των «Βιβλίων της Ελευθερίας» μιλάμε για το πιο συναρπαστικό πείραμα του 18ου αιώνα — το πείραμα της Αμερικής.

Πώς μια ιδέα έγινε Σύνταγμα, και πώς η ανάγκη για ελευθερία έγινε το πιο επίμονο όνειρο του ανθρώπου.

Συντελεστές
Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη
Αφήγηση, Sound design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

Αρχικά ας αναγνωρίσουμε ότι η αναβλητικότητα είναι μια εσωτερική «δύναμη» που ονομάζεται αντίσταση, κάθε φορά που χρειάζεται να κάνουμε κάτι που μας φαίνεται δύσκολο. Ουσιαστικά, είναι ο αντενεργός μας εαυτός, εκείνο το κομμάτι μας που θέλει να μας κρατήσει πίσω, στα γνώριμα και οικεία, και να αποφύγουμε εκείνο που μας δυσκολεύει. Πρόκειται για την φυσική ροπή του ανθρώπου να κυνηγά την άμεση ικανοποίηση, την αποφυγή του πόνου στο εδώ και τώρα, ενώ μειώνει την αξία της μελλοντικής ικανοποίησης.

Όμως, για κάθε τι καινούργιο που θέλουμε να πετύχουμε, όπως το να μάθουμε μια ξένη γλώσσα, ένα άθλημα, ένα μουσικό όργανο, να μπούμε σ’ ένα πρόγραμμα διατροφής και σωματικής εξάσκησης, ή να ολοκληρώσουμε μια εργασία για την δουλειά μας ή τις σπουδές μας, θα χρειαστεί να κοπιάσουμε, και αυτόν ακριβώς τον κόπο, προσπαθεί η εσωτερική μας αντίσταση να αποφύγει. Από την άλλη μεριά όμως, ξέρουμε ότι αυτή την διαδικασία που αναβάλουμε, πάλι μπροστά μας θα την βρούμε στο άμεσο μέλλον, ενώ αν καταπιαστούμε και την ολοκληρώσουμε, θα νιώσουμε μεγάλη ικανοποίηση! Ουσιαστικά δηλαδή, είναι σαν να έχουμε συνεχώς μια εσωτερική ζυγαριά που λέει ζ

Για να μπορέσουμε να ξεπεράσουμε την αναβλητικότητα, χρειάζεται να αναπτύξουμε δύο ικανότητες: η πρώτη είναι η ικανότητα της αυτοπαρατήρησης. Παρατηρούμε τον εαυτό μας και όταν δούμε ότι φτάνουμε σ’ αυτό το δίλημμα και η ζυγαριά γέρνει προς την μεριά της άμεσης ευχαρίστησης, χρειάζεται να υπενθυμίσουμε στον εαυτό μας την χαρά της πιο μακροπρόθεσμης ευχαρίστησης, και μπροστά σε μια σοκολάτα, να την αποφύγουμε και να σκεφτούμε το ωραίο, λεπτό σώμα που θα έχουμε μετά από λίγο καιρό! Η δεύτερη ικανότητα που χρειάζεται να καλλιεργήσουμε είναι εκείνη της αυτό-υπενθύμισης. Αφού παρατηρήσω τον εαυτό μου να είναι στο γνωστό δίλημμα, κάνω την εσωτερική ερώτηση στον εαυτό μου λέγοντας: «Τι θέλεις τελικά; Θέλεις να απελευθερώσεις τα περιττά κιλά και να έχεις ένα λεπτό γραμμωμένο σώμα, ή να καταβροχθίσεις τη σοκολάτα που βρέθηκε μπροστά σου;» Είναι σίγουρο, πως αν δώσουμε έστω και 5 δευτερόλεπτα στον εαυτό μας για να αποφύγει να μπει στον «αυτόματο πιλότο», θα μπορέσουμε να ξεπεράσουμε την ροπή της αναβλητικότητας.

Το wording — ή αλλιώς, η διατύπωση των μηνυμάτων μας — είναι κάτι που συνήθως παραμελούμε, αλλά επηρεάζει τα πάντα: από το πώς γράφουμε ένα email μέχρι το πώς μιλάμε στην ομάδα ή επικοινωνούμε με το κοινό μας. Πόση σημασία έχει ένα θαυμαστικό; Πώς αλλάζει η δυναμική μιας φράσης όταν αντικαταστήσουμε το “εγώ” με το “εμείς”; Και πόσο κρίσιμη είναι η απλότητα όταν μιλάμε στο κοινό μας;

Στο σημερινό επεισόδιο, θα δούμε γιατί το wording είναι στρατηγικό εργαλείο — και όχι απλώς θέμα ύφους.

Γιατί, τελικά, δεν είναι τι λες· είναι πώς το λες.

Εκείνη έμαθε να κρύβει τη λάμψη της, γιατί η μητέρα της φοβόταν πως «οι άλλοι είναι κακοί, δεν θα χαρούν με τη χαρά σου».

Εκείνος έμαθε να κρατά τη χαρά του χαμηλά, γιατί ο πατέρας του δεν άντεχε να τον βλέπει να πετυχαίνει εκεί που ο ίδιος δεν τα είχε καταφέρει.

Δύο ιστορίες, το ίδιο μοτίβο: Ο φθόνος που ταξιδεύει αθόρυβα από γενιά σε γενιά και γίνεται φόβος. Ο φόβος ότι αν φανείς, θα το πληρώσεις.

Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για το πώς αυτός ο φόβος μάς κάνει να μικραίνουμε για να είμαστε αποδεκτοί, πώς περιορίζει τη χαρά και τη ζωντάνια μας, και πώς αρχίζουμε να απελευθερωνόμαστε όταν καταλάβουμε πως το φως μας δεν πληγώνει κανέναν — απλώς φωτίζει

Η Αγγελική Μανουσάκη και ο Αλέξης Μαρκάζος ανοίγουν τη συζήτηση με ένα καυτό θέμα: «Princess treatment👑 ή Bare minimum🙃;»

Σε μια συζήτηση γεμάτη χιούμορ, προβληματισμό και… superheroes!

👉 Ποιοι δικαιούνται “princess treatment” και ποιοι μένουν στο “bare minimum”;

👉 Πώς οι ήρωες και οι αντι-ήρωες αντικατοπτρίζουν τις δικές μας σχέσεις και προσδοκίες;

«Δεύτερη πραγματεία περί κυβερνήσεως» του Τζον Λοκ (1690): Ο άνθρωπος που έβαλε τα θεμέλια του «κοινωνικού συμβολαίου»

Το έργο του Τζον Λοκ αποτελεί όχι μόνο τη βασική έκθεση της πολιτικής θεωρίας του Άγγλου φιλοσόφου, αλλά και ένα από τα κλασικά κείμενα της ευρωπαϊκής πολιτικής παράδοσης. Εδώ θεμελιώνεται η πολιτική ιδεολογία που έγινε γνωστή με το όνομα φιλελευθερισμός και η οποία εδώ και αιώνες επιδρά αποφασιστικά στη διαμόρφωση των δυτικών κοινωνιών. Ο Λοκ παρουσιάζει την πολιτική του θεωρία με τη μορφή μιας ανάλυσης της γένεσης της κοινωνίας, της υφής των πολιτευμάτων και της σχέσης των εξουσιών μεταξύ τους· η ανάλυση αυτή εντάσσεται, με τη σειρά της, στο ευρύτερο πλαίσιο μιας θεωρίας για το φυσικό δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η ελληνική έκδοση συνοδεύεται από εισαγωγή και σχόλια, καθώς και από βιβλιογραφικές αναφορές που θα βοηθήσουν τον αναγνώστη να εμβαθύνει στη μελέτη τόσο του έργου αυτού όσο και της φιλελεύθερης πολιτικής παράδοσης γενικότερα.

Συντελεστές
Αφήγηση: Επιστήμη Μπινάζη
Sound design: Δάφνη Γερογιάννη

Συντελεστές
Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη
Αφήγηση, Sound design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

Στο επεισόδιο αυτό εξηγούμε πώς εκδηλώνεται η στρατηγική αστάθεια μέσα από πραγματικά παραδείγματα της αγοράς, αλλά και ποιες είναι οι επιπτώσεις της στο brand και στην ομάδα σας. Παράλληλα, μοιράζομαι 5 πρακτικές συμβουλές για να διατηρήσετε σταθερότητα, συνέπεια και εμπιστοσύνη στην επιχειρηματική σας στρατηγική, αποφεύγοντας τις παγίδες των παρορμητικών αλλαγών.

Ο δράστης ήταν ο Τζότζι Ομπάρα, ένας Κορεατο-Ιάπωνας ο οποίος ήδη είχε μηνύσεις για δεκάδες επιθέσεις: ναρκωτικά, βιασμούς, καταγράφηκαν βίντεο με θύματα που είχαν χάσει τις αισθήσεις τους. Στο πρώτο δικαστήριο, το 2007, καταδικάστηκε σε ισόβια για σειρά βιασμών αλλά αθωώθηκε για τη δολοφονία και τον βιασμό της Μπλάκμαν λόγω έλλειψης απτών αποδεικτικών στοιχείων που να αποδεικνύουν ότι αυτός προκάλεσε τον θάνατό της.

Το 2008 όμως, στο Εφετείο του Τόκιο, κρίθηκε ένοχος για απαγωγή, διαμελισμό και απόρριψη του σώματος της Μπλάκμαν — όχι όμως για δολοφονία, καθώς δεν αποδείχτηκε νομικά το πώς πέθανε. Έλαβε ποινή ισόβιας κάθειρξης, και η απόφαση αυτή επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο της Ιαπωνίας.

Συντελεστές

Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη
Αφήγηση, Sound design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

• Μήπως επενδύετε σε ανθρώπους που ποτέ δεν επένδυσαν στη σχέση που εσείς πιστεύατε πως είχατε;
• Μήπως οι σχέσεις σας εξαρτώνται περισσότερο από τις ανάγκες σας που επιδιώκετε να καλύψετε τη δεδομένη στιγμή;
• Μήπως τρέχετε να δώσετε τα πάντα, περιμένοντας να κάνουν και οι άλλοι το ίδιο για σας;

Και ειδικά για κάποια κορίτσια: Μήπως αμέσως μετά το πρώτο ραντεβού μ’ ένα αγόρι που σας αρέσει,  έχετε φτάσει κιόλας στην εκκλησία;

Αν απαντάτε ναι σε τέτοια ερωτήματα,  χρειάζεται να συνειδητοποιήσετε πως οι προσδοκίες σας από τους άλλους είναι υπερβολικές κάποιες φορές, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά με σας.  Και κάποιοι τρόποι για να τις περιορίσετε είναι:

1. Κατανοείστε και αποδεχτείτε ότι ο κάθε άνθρωπος δεν ενεργεί όπως θα θέλατε, και δεν έχει τις ίδιες συναισθηματικές και ηθικές αξίες που μπορεί να έχετε εσείς.
2. Δεν μπορείτε να βασίζετε την ευτυχία σας πάνω σε άλλους ανθρώπους, γιατί αυτό πάντα θα σας πληγώνει.  Μόνο εσείς  μπορείτε να προσέξετε τον εαυτό σας, και κανένας άλλος δεν θα αντικαταστήσει την αγάπη που εσείς δεν του δίνετε.
3. Συμφιλιωθείτε με το ότι στη ζωή δεν θα παίρνετε πίσω πάντα ότι δίνετε.  Αν θέλετε να δώσετε, δώστε επειδή το νιώθετε, χωρίς να περιμένετε να πάρετε κάτι πίσω, αλλιώς μην δώσετε, ειδικά αν δεν σας το έχουν ζητήσει!
4. Αποφεύγετε να εξιδανικεύετε ανθρώπους ή καταστάσεις γιατί έτσι δημιουργείτε προσδοκίες τελειότητας, ειδικά στις ερωτικές σχέσεις, και αυτή η ψευδαίσθηση που διαλύεται με τον καιρό, οδηγεί σε μεγάλες απογοητεύσεις.
5. Εστιαστείτε προσεκτικά στους ανθρώπους που σχετίζεστε, στα λόγια, και κυρίως στην συμπεριφορά τους,  χωρίς να δημιουργείτε νοερά σενάρια και παρερμηνείες.

Ποιες ήταν οι κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές συνθήκες που προηγήθηκαν και οδήγησαν στο ξέσπασμα των διαδηλώσεων; Τι οδήγησε σε αυτή την αντιπαράθεση μεταξύ του Κομμουνιστικού Κόμματος και των διαδηλωτών;

Τι ακριβώς διαδραματίστηκε στην πλατεία Τιενανμέν πριν από 36 χρόνια; Μπορούμε να μιλήσουμε για την ύπαρξη ενός οργανωμένου κινήματος υπέρ του εκδημοκρατισμού της Κόινας;

Για ποιους λόγους το Κομμουνιστικό Κόμμα αντέδρασε με τόσο σκληρό τρόπο; Θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί μια τόσο αιματηρή καταστολή;

Με ποιους τρόπους τα γεγονότα της πλατείας Τιενανμέν το 1989 διαμόρφωσαν την πορεία του Κομμουνιστικού Κόμματος και της Κίνας; Ποια είναι η σημασία τους σήμερα;

Η Μαριλίζα Αναστασοπούλου συζητά με τον Άντριου Τζ. Νάθαν, καθηγητή Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια και συγγραφέα του πιο σημαντικού βιβλίου για το ζήτημα: «Τα Έγγραφα της Τιενανμέν: Η Απόφαση της Κινεζικής Ηγεσίας να Χρησιμοποιήσει Βία Εναντίον του Ίδιου Λαού της - Με τα Δικά τους Λόγια» («The Tiananmen Papers: The Chinese Leadership's Decision to Use Force Against Their Own People - In Their Own Words»).

Αυτή η συζήτηση αποτελεί μέρος της σειράς podcast του Κινεζικού Προγράμματος του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων σε συνεργασία με το "Ti Kosmos podcast". Παρουσιάστρια του podcast είναι η Μαριλίζα Αναστασοπούλου.

Το Κινεζικό Πρόγραμμα του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων (Ι.ΔΙ.Σ.) προωθεί τη συστηματική μελέτη της σύγχρονης Κίνας στην Ελλάδα, επιδιώκοντας να προσφέρει σε βάθος κατανόηση της ιστορικής εξέλιξης, των αντιθέσεων, των πολιτικών οικονομικών και κοινωνικών διεργασιών, καθώς και του παγκόσμιου ρόλου της σύγχρονης Κίνας.

Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για τη μάσκα του «όλα καλά», τον ψευδή εαυτό που μας κρατά σιωπηλούς και τον φόβο να πούμε «είμαι καλά».

Με ιστορίες και ασκήσεις για να τολμήσουμε μικρές αλήθειες στην καθημερινότητά μας.

Από σελίδες «Meet the Team» που παρουσιάζουν στελέχη… περασμένων δεκαετιών, μέχρι sites που φορτώνουν σαν να έχουν μείνει στο 2002, ξεχασμένες landing pages και αυτοματοποιημένα emails με απαρχαιωμένες πληροφορίες — όλα αυτά υπονομεύουν την αξιοπιστία ενός brand.

Το online branding δεν είναι κάτι που φτιάχνεις μία φορά και τελείωσες. Είναι μια συνεχής διαδικασία ανανέωσης, για να παραμένει ζωντανό, σχετικό και επαγγελματικό. Στο επεισόδιο αυτό αναλύουμε τα πιο συνηθισμένα λάθη και δίνουμε τα βασικά βήματα ώστε η επιχείρησή σας να μην πιαστεί ποτέ «αδιάβαστη».

Το 2010 δημιούργησε το Σωκράτης Σινόπουλος Quartet.Το πρώτο άλμπουμ του κουαρτέτου εκδόθηκε το 2015, με παραγωγό τον Manfred Eicher από την ECM records, με τίτλο “Eight Winds” και απέσπασε εξαιρετικές κριτικές διεθνώς. Το 2018 εκδόθηκε το άλμπουμ του “Under the Rose Tree – Tunes from the Greek musical traditions” από την εταιρεία Saphrane records, το οποίο επιλέχθηκε ανάμεσα στα καλύτερα CD για το 2018 από την ένωση κριτικών μουσικής της Γερμανίας. Το 2019 ακολούθησε το δεύτερο άλμπουμ του κουαρτέτου, το  “Metamodal”. Είναι καθηγητής του  Τμήματος Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.

Στις 27 Σεπτεμβρίου συμμετέχει στα «Ιερά Μονοπάτια – Από τα Μυστήρια της Ελευσίνας στη Βυζαντινή Ψαλμωδία και την Παράδοση των Μεβλεβί Δερβίσηδων», στον αρχαιολογικό χώρο Ελευσίνας.

Το επεισόδιο πραγματοποιείται με την υποστήριξη της Hiwell. Συνδέσου σήμερα με έναν πιστοποιημένο ψυχοθεραπευτή μέσω της πλατφόρμας Hiwell. Χρησιμοποίησε τον κωδικό criminalminds25 για -25€ στην πρώτη σου συνεδρία. (hiwell.app/criminalminds)

Συντελεστές
Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη
Αφήγηση, Sound design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

Εδώ θα βρεις ιστορίες, σκέψεις και εργαλεία που μας βοηθούν να καταλάβουμε βαθύτερα τον εαυτό μας, τις σχέσεις μας, αλλά και τα σιωπηλά μοτίβα που κληρονομούμε από την οικογένεια και την κοινωνία.

Με γλώσσα απλή, χωρίς ψυχολογικό «βαρίδι», αλλά με ουσία και ευαισθησία, οι «Αλήθειες» είναι ένας χώρος που συνδέει την επιστημονική γνώση με την καθημερινή εμπειρία.

Αν ψάχνεις κουβέντες που ανοίγουν δρόμους, που κάνουν το αόρατο ορατό, και που σε φέρνουν πιο κοντά στον εαυτό σου και στους ανθρώπους γύρω σου, τότε είσαι στο σωστό μέρος.

Επεισόδιο 1: Η αλήθεια είναι γυμνή

«Η αλήθεια είναι άβολη∙ κι όταν μένει γυμνή, συχνά προτιμάμε το ψέμα καλοντυμένο, ακόμη κι αν τα ρούχα δεν του ταιριάζουν. Στο πρώτο επεισόδιο μιλάμε για τον μύθο της Αλήθειας και του Ψεύδους, για τις μάσκες που φοράμε λέγοντας “όλα καλά” και για το παιδί μέσα μας που κάποια στιγμή τολμά να πει: ο βασιλιάς είναι γυμνός».

 Το CX δεν είναι μόδα, είναι η βάση του σύγχρονου επιχειρείν.

Όταν η γυναίκα τού ζήτησε να χωρίσουν, ο δράστης δεν μπορούσε να το χωνέψει τον χωρισμό και είχε μαραζώσει. Η κατάσταση χειροτέρεψε όταν οι συγχωριανοί του άρχισαν να τον πειράζουν στο καφενείο λέγοντας «σου έκλεψαν τη φίλη», «σου την πήρε μέσα από τα χέρια σου», «σε παράτησε για έναν μεγαλύτερο» υπονοώντας τον 61χρονο Λάμπρο με τον οποίο η γυναίκα είχε πλέον συνδεθεί.

Έτσι, στις 2 Απριλίου 2016 ο 50χρονος, κρατώντας ένα κυνηγετικό όπλο, μπήκε στο θερμοκήπιο του Μαλαχιά και τον είδε με την 36χρονη. Άρχισε κλαίγοντας να παρακαλεί τη γυναίκα να γυρίσει κοντά του, αλλά εκείνη δεν ήταν διατεθειμένη να αναθερμάνει τη σχέση τους. Τότε πυροβόλησε τη γυναίκα στο χέρι, και όταν ο Μαλαχιάς παρενέβη, τον πυροβόλησε δύο φορές (στην κοιλιά και στο χέρι). Αφού έπεσε αιμόφυρτος, τον χτύπησε βάναυσα στο κεφάλι με το κοντάκι του. Ο Μαλαχιάς μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Βόλου όπου υπέκυψε στα τραύματά του. Ο δράστης συνελήφθη, κατηγορήθηκε για ανθρωποκτονία από πρόθεση και άλλα ποινικά αδικήματα, δικάστηκε —σε πρώτο και δεύτερο βαθμό— και καταδικάστηκε σε πολυετή κάθειρξη.

Συντελεστές
Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη
Αφήγηση, Sound design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

Αυτό που μας εμποδίζει από να «είμαστε ο εαυτός μας» συνήθως εστιάζεται σε δύο πεποιθήσεις: α) ότι αυτό που είμαστε δεν είναι αρκετά καλό οπότε χρειάζεται να το «βελτιώσουμε» για να δείξουμε κάτι καλύτερο «προς τα έξω» και β) ότι αυτό που θέλουν οι) άλλοι για να μας αγαπούν είναι κάτι άλλο από αυτό που είμαστε, οπότε πρέπει και πάλι να «τροποποιηθούμε», για να πάρουμε την αγάπη τους. Όμως, και οι δύο αυτές πεποιθήσεις είναι δικά μας «κατασκευάσματα» και τις περισσότερες φορές, οι άλλοι δεν μας τα έχουν καν ζητήσει! Και το κυριότερο; Στην πορεία καταλαβαίνουν ότι μπαίνουμε σε ρόλο και τελικά απομακρύνονται! Αν λοιπόν θέλετε να αποκτήσετε και εσείς το Νο.1 «μυστικό της γοητείας» ξεκινήστε να γίνεστε όλο και πιο αυθεντικοί/ές, με δύο κινήσεις που θα σας προτείνω:

1. Βρείτε από ποιον άνθρωπο και με ποιους τρόπους προσπαθούσατε να πάρετε το «σ’ αγαπώ» και το «μπράβο» όταν ήσασταν παιδάκι; Δώστε την απάντηση και θα διαπιστώσετε ότι και στην μετέπειτα ενήλικη ζωή σας, ακόμα και στο σήμερα, χάνετε την αυθεντικότητά σας όταν προσπαθείτε με αντίστοιχους τρόπους να πάρετε από τους άλλους την αγάπη ή/και την επιβεβαίωση. Και βέβαια, επειδή αυτό είναι μάταιο, αλλάξτε το!
2. Συμφιλιωθείτε με αυτό που είστε, με την αξία σας, με αγάπη και σεβασμό και αποκτήστε μια καλή γνώμη για τον εαυτό σας. Ο κάθε άνθρωπος είναι μια μοναδικότητα, έτσι κι εσείς, και αυτό που θα συγχωρούσατε στους άλλους ανθρώπους, αξίζει να το συγχωρήσετε στον εαυτό σας και να τον αποδεχτείτε, όπως είναι. Πείτε του μια καλή κουβέντα για τα καλά που έχει, και «μαγικά», θα αρχίστε να εκπέμπετε ακαταμάχητη γοητεία και να απολαμβάνετε σε αφθονία την αγάπη και τον θαυμασμό των γύρω σας.

Στο σημερινό επεισόδιο Taste Makers by efood, μας μιλάει για την έμπνευσή του να ανοίξει παρέα με τους συνεργάτες του το «διαστημικό» μπεργκεράδικο Hanky Panky στα Πετράλωνα και στο Φάληρο.

Συντελεστές
Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη
Αφήγηση, Sound design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

• Κριτική σημαίνει κρίνω, δικάζω και βγάζω ένα αποτέλεσμα που απλά εκφράζει την άποψη και την οπτική κάποιου, χωρίς να δίνει κάτι χρήσιμο.
• Αξιολόγηση σημαίνει δίνω κάποια αξία, πχ. βάζω ένα βαθμό και τοποθετώ κάποιον ή κάτι σε μια θέση. Ούτε και σε αυτή την περίπτωση παίρνω κάτι ουσιαστικό.
• Για μένα, η έννοια που αξίζει είναι εκείνη της ανατροφοδότησης: από την λέξη και μόνο, καταλαβαίνετε ότι πρόκειται για κάτι χρήσιμο, γιατί δίνει πίσω τροφή για εξέλιξη. Η ανατροφοδότηση λοιπόν είναι κάτι που αξίζει να ασχοληθούμε.

Έχοντας ξεχωρίσει αυτές τις έννοιες, θα δώσω πολύ σύντομα κάποια tips που σας βοηθούν να διαχειρίζεστε την κριτική των άλλων όταν τη δέχεστε.

1. Τη ζητήσατε ή όχι; Είναι πολύ διαφορετικό να έχετε ζητήσει εσείς την γνώμη κάποιου άλλου από το να έρχεται με δική του/της πρωτοβουλία, χωρίς να την έχετε ζητήσει.
2. Ποιος είναι αυτός που την δίνει; Αναρωτηθείτε: είναι ένας άνθρωπος που σέβεστε και εμπιστεύεστε; Έχει αποδεδειγμένη εμπειρία πάνω στο θέμα για το οποίο σας δίνει την άποψή του;
3. Είναι αρνητική; Ακούστε την, ζυγίστε και «φιλτράρετε». Πολλές φορές η αρνητική γνώμη — ειδικά αν μας «τσιγκλίζει» είναι χρήσιμη γιατί επιβεβαιώνει κάποια δική μας, αντίστοιχη, εσωτερική άποψη.
4. Είναι θετική; Αναρωτηθείτε κατά πόσο σας ακούγεται ειλικρινής, υποστηρικτική, ενθαρρυντική και χρήσιμη
5. Διαχωρίστε τη από τον εαυτό σας. Η γνώμη ενός άλλου είναι αυτό ακριβώς: η γνώμη του άλλου, μέσα από τα δικά του φίλτρα, οπτική και βιώματα, και δεν έχετε κανένα λόγο να την πάρετε προσωπικά!
6. Μετατρέψτε τη σε πολύτιμο μάθημα. Το πιο σημαντικό που μπορείτε να κάνετε με την γνώμη των άλλων, είναι, αφού την «περάσετε» από τις πιο πάνω ερωτήσεις, να την μετατρέψετε σε πολύτιμο για σας μάθημα, αξιοποιώντας αυτό που έχει να σας δώσει. Και τότε, θα έχετε μεταμορφώσει την «στείρα κριτική» σε «πολύτιμη ανατροφοδότηση», κερδίζοντας εσείς μέσα από αυτή τη διαδικασία.

Όσο ανεβαίνουν οι followers, αντίστοιχα ανεβαίνουν και οι haters. Ποια είναι τα χαρακτηριστικά αυτών που γράφουν τα αρνητικά και τοξικά σχόλια; Μπορεί ένα tweet να καταστρέψει μια ζωή και μια καριέρα; Τα γραπτά μένουν. Ωστόσο πόση ανοχή και άμυνες έχουμε απέναντι στο τοξικό πρόσωπο των social; Πόσο «βία» μπορεί να κρύβει ο αρνητισμός και το «θάψιμο» στο διαδίκτυο και πού φτάνει η ελευθερία αυτών που μας αντιπαθούν ή μας ανταγωνίζονται; Η ύβρις στα social media είναι υπό προϋποθέσεις ποινικό αδίκημα, αλλά τι γίνεται με τους ανώνυμους λογαριασμούς;  

Πόσο απαραίτητη είναι τελικά η παρουσία στα social; Καθώς μεγαλώνουμε νιώθουμε όλο και πιο άνετα με την έκθεση των προσωπικών μας στιγμών, ή απολαμβάνουμε όλο και περισσότερο την ιδιωτικότητα;

1. Χρόνια Αναβλητικότητα: μια κατάσταση, που δεν προέρχεται από τεμπελιά στον χαρακτήρα, αλλά από δυσκολία στην εκκίνηση, ακόμη και για πράγματα που θέλει πολύ κανείς να κάνει. Συχνά μια τέτοια στάση μπορεί να παρερμηνευτεί ως έλλειψη κινήτρου ή ευθύνης, όμως πίσω της υπάρχει πιθανά υπερφόρτωση του μυαλού ή φόβος αποτυχίας.
2. Υπερευαισθησία στην Απόρριψη: με την παραμικρή αφορμή ακόμα και της πιο ήπιας αντίθετης άποψης, ούτε καν κριτικής, αυτό το κρυφό σύμπτωμα της ΔΕΠΥ εκδηλώνεται με έντονες συναισθηματικές αντιδράσεις, και μπορεί να επηρεάσει σχέσεις, αυτοεκτίμηση και επαγγελματικές συνεργασίες. Είναι βαθιά ψυχοφθόρο και παραγνωρισμένο σύμπτωμα.
3. Συνεχής Εσωτερική Ανησυχία / "Θόρυβος" στο Μυαλό: αυτό το κρυφό σύμπτωμα εκδηλώνεται με ένα ασταμάτητο τρεχαλητό του μυαλού σε σκέψεις, ιδέες, λίστες με καθήκοντα, φόβους, ανησυχίες, σενάρια και τεράστια δυσκολία στην χαλάρωση. Μια κατάσταση κυριολεκτικά εξουθενωτική, που μοιάζει με ασταμάτητο εσωτερικό χάος.
4. Αίσθηση Χαοτικής/Ασταθούς Ταυτότητας: Οι άνθρωποι με ΔΕΠΥ συχνά δυσκολεύονται να κατανοήσουν τον εαυτό τους και τα θέλω τους, πράγμα που τους εμποδίζει να ακολουθήσουν μια σταθερή πορεία. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα ένα έντονο αίσθημα ανεπάρκειας που μειώνει τη συνέπεια σε στόχους και καλλιέργεια καλών σχέσεων.
5. Υπερ-εστίαση σε μόνο ένα πράγμα: στην υπερπροσπάθεια, ένα ακόμα κρυφό σύμπτωμα της ΔΕΠΥ είναι η πιθανότητα τα άτομα να "κολλήσουν" με πάθος σε κάτι για ώρες, αγνοώντας ανάγκες και περιβάλλον. Αν και στην αρχή μοιάζει παραγωγικό, δεν είναι πάντα, γιατί μπορεί να οδηγήσει σε εξάντληση ή παραμέληση άλλων υποχρεώσεων.
6. Συνεχής Ενοχή & Αυτοκριτική: οι άνθρωποι με ΔΕΠΥ βιώνουν συχνά το αίσθημα ότι «δεν είναι αρκετοί», ότι «κάτι δεν κάνουν καλά» — ακόμα κι όταν τα καταφέρνουν. Και ένα τέτοιο μοτίβο με τάση εσωτερίκευσης χρόνιων αποτυχιών και αρνητικής ανατροφοδότησης οδηγεί σε ψυχική φθορά.

Αν αυτά τα συμπτώματα εμμένουν στον χρόνο, εντείνονται με την ηλικία, επηρεάζουν τη λειτουργικότητα και εκδηλώνονται σε όλα τα περιβάλλοντα, τότε θα χρειαστεί να απευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό, ώστε να υιοθετήσετε την κατάλληλη συμπεριφορά απέναντι στο άτομο που υποφέρει. Είναι σημαντικό να εκπαιδευτείτε και εσείς, ώστε να συνεργαστείτε στην αντιμετώπιση και την θεραπεία του, αποφεύγοντας χαρακτηρισμούς απόρριψης, επιβραβεύοντας την προσπάθεια, και παραμένοντας δίπλα στο άτομο και όχι απέναντί του. Θυμηθείτε πως η ΔΕΠΥ είναι μια διαταραχή που μπορεί να θεραπευτεί.

Οι σημερινοί 65ρηδες και 70ρηδες βρίσκονται στη δύση του εργασιακού τους βίου. Πώς ζουν το θέμα της συνταξιοδότησης και της οικονομικής ανασφάλειας; Ποιες διαφορές συναντάμε στην ασφάλιση και την ιατρική περίθαλψη, σε σχέση με παλιότερες δεκαετίες; Οι βεβαιότητες του παρελθόντος που έχουν διαψευστεί, οι οικονομίες που έμειναν ή δεν έμειναν στην άκρη, σε μια περίοδο που η εργασία και οι αμοιβές ήταν σε πολύ διαφορετικά επίπεδα από τα σημερινά.  

«Πώς θα γεράσουμε;». Είναι το ερώτημα που σκέφτονται όλο και περισσότερο οι μεγαλύτεροι σε ηλικία. Ποια είναι η σημασία της αξιοπρεπούς σύνταξης και της ασφάλισης; Πόσο φρόντισαν τελικά τον εαυτό τους οι γεννημένοι από το 1950 έως το 1970; Είναι η συγκατοίκηση ιδανική λύση και κατά πόσο μπορούν όλοι να συγκατοικήσουν με κάποιον άλλο ή άλλους; Πόσο δυνατός τελικά είναι ο κοινωνικός ιστός στην Ελλάδα;

Αλλά στο τέλος πόσο διαφορετικός είναι ο σημερινός 65άρης από αυτόν του παρελθόντος; Έχει προσαρμοστεί πλήρως σε έναν αναδιαμορφωμένο δυτικό κόσμο; Η Μανίνα Ζουμπουλάκη και η Ελένη Ψυχούλη ψάχνουν να βρουν τις απαντήσεις.  

#1. Το Κόκκινο συμβολίζει Δύναμη,  Πάθος, Ένταση.  Η ενέργειά του είναι έντονη, ζωντανή, φλογερή, κινητοποιεί, "ξυπνά", δίνει θάρρος, ζωντάνια και δυναμισμό.  Το κόκκινο είναι το χρώμα του πρώτου ενεργειακού κέντρου, του chakra της ρίζας, και συνδέεται με την ασφάλεια, την σιγουριά.  Φορέστε κόκκινο όταν θέλετε να νιώσετε δυνατοί, και προσθέσετε κάτι κόκκινο στο χώρο σας όταν νιώθετε αδύναμοι, άκεφοι ή απομονωμένοι. 

#2. Το Πορτοκαλί συμβολίζει  δημιουργικότητα, απόλαυση, στενές σχέσεις.  Η ενέργειά του είναι ζεστή, κοινωνική, χαρούμενη, παιχνιδιάρικη, και φέρνει συναίσθημα ανεμελιάς. Είναι το χρώμα του δεύτερου τσάκρα, που αφορά στις σχέσεις και την αίσθηση. Βάλτε πορτοκαλί για να αναζωογονηθείτε δημιουργικά, να ξεμπλοκάρετε αδράνεια, εσωστρέφεια  να εκφράσετε ζεστά συναισθήματα σύνδεσης για να φτιάξτε ατμόσφαιρα χαράς και κεφιού.

#3. Το κίτρινο σχετίζεται με την αυτοπεποίθηση και την δράση.  Είναι το χρώμα του τρίτου chakra, το ηλιακό πλέγμα που αφορά την προσωπική δύναμη και αξία. Η ενέργειά του είναι αποφασιστική, φιλόδοξη και οδηγεί σε διαύγεια του νου.  Είναι το ιδανικό χρώμα όταν μελετάτε για να δώσετε εξετάσεις, και όταν χρειάζεστε πνευματική συγκέντρωση.  Γι’ αυτό φορέστε κάτι κίτρινο όταν νιώθετε αναποφάσιστοι, αποπροσανατολισμένοι, ή αναβλητικοί.

#4. Το πράσινο συμβολίζει την ισορροπία, την φροντίδα, και την φύση.  Η ενέργειά του είναι θεραπευτική, αναζωογονητική, και τα συναισθήματα που δημιουργεί είναι γαλήνη, κατανόηση, ενσυναίσθηση.  Το πράσινο είναι το chakra της καρδιάς, και αφορά την αγάπη, την σύνδεση, την αποδοχή.  Φορέστε πράσινο και βγείτε στη φύση όταν χρειάζεστε συναισθηματική ισορροπία, & βάλτε πράσινες πινελιές στον χώρο για ηρεμία και αναπνοή.

#5. Το μπλε είναι το χρώμα της ηρεμίας, της γαλήνης, της επικοινωνίας.  Η ενέργειά του είναι δροσερή, καθαρή, φωτεινή, και ενθαρρύνει την επικοινωνία.  Μπλε είναι το τσάκρα του λαιμού, και σχετίζεται με την έκφραση, την αυθεντικότητα, την αλήθεια.  Φορέστε μπλε όταν κάνετε σημαντικές συζητήσεις, & βάλτε μπλε στα υπνοδωμάτια για ηρεμία στον χώρο.

#6. Το λευκό συμβολίζει καθαρότητα, αγνότητα, απλότητα.  Συναισθηματικά φέρνει φως, αισιοδοξία και ανανέωση. Συνδέεται με το ανώτερο ενεργειακό κέντρο, που αφορά τη σύνδεση με κάτι μεγαλύτερο: αξίες, σκοπό, πίστη.  Αν νιώθετε μπλεγμένοι ή επιβαρυμένοι μια ανάσα σε λευκό minimal και φωτεινό χώρο,  μπορεί να σας καθαρίσει και να σας επαναφέρει.  Και φορέστε λευκά όταν θέλετε να αισθανθείτε ανάλαφροι και αισιόδοξοι.

#7. Το μαύρο συμβολίζει το άγνωστο, το κρυφό, το ανεξερεύνητο.   Η ενέργεια του είναι συγκεντρωμένη, δυναμική, στιβαρή.Δημιουργεί συναισθήματα ασφάλειας, ελέγχου, σοβαρότητας, αυτοπειθαρχίας, και δίνει μια εικόνα επισημότητας, κομψότητας και κύρους.  Φορέστε μαύρο όταν πάτε σε μια σημαντική επαγγελματική ή κοινωνική συνάντηση, κι όταν θέλετε να είστε εντυπωσιακοί και ξεχωριστοί χωρίς υπερβολή. 

Οι πολύ μικρές λεπτομέρειες που μας βγάζουν εκτός βολής. Τι γίνεται με το κάμπινγκ και πόσο πραγματικά δύσκολο γίνεται καθώς μεγαλώνουμε; Από την άλλη, πόσο διατεθειμένοι είμαστε να αλλάξουμε έστω και λίγο τις συνήθειες μας στον καφέ και στο φαγητό στα ταξίδια μας, μακρινά ή κοντινά; Υπάρχουν οι άνθρωποι που προσαρμόζονται, υπάρχουν και αυτοί που θα δυσκολευτούν ακόμα και με μια δανεική πετσέτα...

Είναι θέμα ηλικίας;

Και τέλος η πιο ενδιαφέρουσα κατηγορία, όλοι αυτοί που είχαν τις συνήθειες των 40+ από τότε που ήταν ακόμα νέοι...

Για να συνειδητοποιήσετε την ποιότητα του δικού σας εσωτερικού διαλόγου, το πρώτο βήμα είναι η αυτοπαρατήρηση: μπροστά σ’ ένα γεγονός που έρχεται, μια απόφαση που θα πάρετε, τι λέτε μέσα σας; Αφουγκραστείτε την εσωτερική σας φωνή: Είναι ενθαρρυντική ή αποθαρρυντική; Πιστεύετε ότι θα τα πάτε καλά ή ότι θα αποτύχετε; Λέτε «είμαι δυνατός και θα τα καταφέρω;» ή «Όσο και να προσπαθήσω, ποτέ δεν είμαι αρκετός;»

Συνειδητοποιείστε πως ο βαθμός αυτοπεποίθησήςσας προσδιορίζεται από αυτά που λέτε στον εαυτό σας για τον εαυτό σας, από το πόσο πολύ ή όχι πιστεύετε στις ικανότητές σας. Γι’ αυτό αλλάξτε τον εσωτερικό σας διάλογο, με δύο προϋποθέσεις: α) Αυτό που θα πείτε στον εαυτό σας να το πιστεύετε στο εδώ και τώρα, και β) Όταν το λέτε, να σας κάνει να νιώθετε χαρά και ανακούφιση. Και θα μοιραστώ τρία χαρακτηριστικά παραδείγματα :

1. «Δεν είμαι αρκετά καλή/καλός.»Είναι η πιο συχνή αρνητική πεποίθηση και κρύβεται πίσω από πάρα πολλούς περιορισμούς, φόβους, αναβλητικότητα και δικαιολογίες για όλα αυτά που θα θέλατε αλλά δεν τολμάτε. Ένας τρόπος να την αναδιαμορφώσετε είναι να πείτε «Κάθε μέρα μπορώ να γίνομαι καλύτερος, να βελτιώνομαι και να κάνω ένα βήμα παραπέρα.» Μια τέτοια δήλωση βασίζεται στη σημερινή πραγματικότητα, αναγνωρίζει την προσπάθεια και δίνει χώρο για αυτοαποδοχή και εξέλιξη χωρίς πίεση.
2. «Πάντα παίρνω λάθος αποφάσεις και τα έχω κάνει χάλια στη ζωή μου». Και αυτή την πεποίθηση την συναντάμε συχνά, καθώς οι άνθρωποι κρίνουν αποφάσεις του παρελθόντος με τα δεδομένα του σήμερα. Αντί για μια τέτοια φράση, μπορείτε να πείτε : «Σε κάθε φάση της ζωής μου, έχω κάνει το καλύτερό μου, και μπορώ κάθε φορά να μαθαίνω από τα λάθη μου». Αυτή η δήλωση σας απελευθερώνει από τις άδικες ενοχές για το παρελθόν και σας δίνει δύναμη στο σήμερα να βελτιώνεστε αξιοποιώντας τις εμπειρίες σας.
3. «Οι άλλοι δεν με αγαπούν, δεν με καταλαβαίνουν, δεν με δέχονται όπως είμαι». Η ανάγκη για αγάπη και για αποδοχή είναι τεράστια σε όλους τους ανθρώπους και η αίσθηση έλλειψής της δημιουργείται μέχρι τα πέντε χρόνια λόγω της φυσιολογίας του εγκεφάλου, παρ’ ότι οι περισσότεροι γονείς λατρεύουν τα παιδιά τους και κάνουν το καλύτερό τους. Μια τέτοια πεποίθηση μπορεί να αντικατασταθεί λέγοντας «Μπορεί κάποιοι άνθρωποι να μην με καταλαβαίνουν, υπάρχουν όμως κι εκείνοι που μ’ αγαπούν κι εγώ κάθε μέρα μαθαίνω να με αγαπώ και να με αποδέχομαι όλο και περισσότερο».

Θυμηθείτε πως όλοι είμαστε σε συνεχή εξέλιξη, περνώντας μέσα από τις εμπειρίες της ζωής.

Στο νέο επεισόδιο του εβδομαδιαίου podcast τους, Μανίνα Ζουμπουλάκη και Ελένη Ψυχούλη μιλούν για τις πτυχές του διάσημου ερωτήματος «Πώς θα βγω στην παραλία;». Οι αλλαγές στο σώμα μας καθώς μεγαλώνουμε, το χρώμα που θέλει αρκετή έκθεση στον ήλιο ώστε να αποκτηθεί, οι προσπάθειες για δίαιτα και οι επιπτώσεις τους. Μήπως δυστυχώς η ιδανική στιγμή για την παραλία είναι το τέλος του καλοκαιριού το ίδιο; Πόση σημασία έχει τελικά η εμφάνισή μας όταν επιτέλους απολαμβάνουμε το καλοκαίρι μας και τη θάλασσα;

Ποια είναι αυτά που κοιτάνε οι γυναίκες και αντίστοιχα δε δίνουν σημασία οι άντρες; Και κατά προέκταση τι επιπτώσεις έχουν στις αγορές για την γκαρνταρόμπα μας; Η κομψότητα είναι κάτι που διατηρείται διαχρονικά ή χάνεται με τα χρόνια;

Τα ερωτήματα που μας κρατάνε σε εγρήγορση για την κατάλληλη διατροφή, τα κατάλληλα ρούχα, τη γυμναστική μας. Πώς φτιάχνουμε ξανά από την αρχή ένα καινούργιο look που μας ανανεώνει πλήρως.

#1. Μιλάει μόνο για τον εαυτό του, ακόμα και όταν νομίζετε ότι ενδιαφέρεται για σας

#2. Την ώρα που ξεκινάτε να πείτε κάτι, σας διακόπτει για να πει τη δική του ιστορία 

#3. Μπορεί να χαμογελάει, αλλά το χαμόγελό του είναι επιφανειακό, χωρίς ουσιαστική συναισθηματική συμμετοχή

#4. Σίγουρα σας γοητεύει, αλλά ταυτόχρονα σας κάνει να νιώθετε και λίγο άβολα χωρίς να μπορείτε να καταλάβετε ακριβώς το γιατί.

#5. Έχει έναν αέρα και δείχνει μια υπερβολική σιγουριά που αγγίζει την αλαζονεία.

#6. Στην παρέα, ή στα λεγόμενα των άλλων συχνά κάνει έμμεσες ή και άμεσες υποτιμητικές ή καυστικές παρατηρήσεις, με τάση ειρωνείας, επικριτικότητας ή απόρριψης.

#7. Δεν δείχνει πραγματικό ενδιαφέρον για τους άλλους, και το μόνο που τον νοιάζει είναι το πώς τον αντιμετωπίζουν και του ανταποκρίνονται.

Αν στο πρώτο ραντεβού, τη συνέντευξη, ή την πρώτη συνάντηση ακόμα και μέσα σε μια παρέα μ’ έναν τέτοιο άνθρωπο νιώσετε μικρότερος, λιγότερος ή μπερδεμένος, προσέξτε, πιθανά είναι νάρκισσος, κι αν είστε αναγκασμένος να σχετιστείτε, σας προτείνω: 

#1. Βάλτε από την αρχή σαφή όρια και τηρήστε τα πρώτοι εσείς! Είτε η σχέση είναι επαγγελματική είτε προσωπική, μην διστάσετε να πείτε «όχι» όταν το επιθυμείτε και  προστατέψετε τον χρόνο και την ενέργειά σας, γιατί ένας κλασσικός νάρκισσος θα προσπαθήσει να τα παραβιάσει προκειμένου να πετύχει τους δικούς του σκοπούς.

#2. Μην περιμένετε να αλλάξει ή να βελτιωθεί. Οι νάρκισσοι σπάνια αλλάζουν, ακριβώς επειδή θεωρούν τον εαυτό τους τέλειο, δεν ευθύνονται ποτέ για τις αποτυχίες, αυτοτοποθετούνται σε ψηλότερη σημαντικότητα από τους άλλους, οπότε δεν νιώθουν ότι χρειάζεται να βελτιώσουν κάτι εκείνοι.Το μόνο που εσείς μπορείτε να κάνετε είναι να αλλάξετε τη δική σας στάση απέναντί τους.

#3. Αποφύγετε τη συναισθηματική εμπλοκή. Μην προσπαθείτε να τους πείσετε ότι έχετε δίκιο ή να τους κάνετε να δουν την δική σας οπτική.  Καλύτερα να κρατήσετε αποστάσεις – κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Για τη δολοφονία της εφοριακού της Α’ ΔΟΥ Πειραιά είχε συλληφθεί 20 μέρες μετά ένας 58χρονος Ελληνοαρμένιος, ο οποίος ενώ αρχικά ομολόγησε το έγκλημα, τρεις μήνες μετά κατέθεσε συμπληρωματικά υπομνήματα στον Ανακριτή και έκανε λόγο για «συμβόλαιο θανάτου». Η συνέχεια δόθηκε στις δικαστικές αίθουσες του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου...

Συντελεστές:

Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη

Αφήγηση, Sound Design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

Ουσιαστικά, ενώ συνήθως τα αίτια αναζητούνται σε φυσικούς ή εξωτερικούς λόγους, πχ ένα κακό φαγητό, ένας κρύος καιρός ή κάτι παρόμοιο, τα συστηματικά σωματικά συμπτώματα είναι ένα κάλεσμα για αλλαγές που βάζουν σε προτεραιότητα τον εαυτό μας και όχι τους άλλους.  Και πάντα, πίσω από ένα σωματικό σύμπτωμα υπάρχει μια αρνητική πεποίθηση, μια τραυματική εμπειρία, ή συναισθήματα που δεν εκφράστηκαν.  Γι’ αυτό σήμερα, θα αναφέρω μερικά πολύ συνηθισμένα σωματικά φαινόμενα σε συνδυασμό με τις αντίστοιχες ψυχικές αιτίες που κρύβονται πίσω τους.

Διαταραχές ύπνου: αν δυσκολεύεστε να κοιμηθείτε, ξυπνάτε μέσα στη νύχτα, ή το πρωί νιώθετε ήδη κουρασμένοι, σημαίνει ότι το νευρικό σας σύστημα είναι σε κατάσταση συναγερμού.  Αντί να καταφύγετε μόνο σε ηρεμιστικά ή υπνωτικά, ασχοληθείτε με αυτά που σας δημιουργούν άγχος και στρες, βρείτε την ανησυχία και τους φόβους που κρύβονται πίσω από αυτά, διαχειριστείτε τα και ο ύπνος σας θα βελτιωθεί άμεσα.

Δυσλειτουργίες στο έντερο: η δυσκοιλιότητα δείχνει ότι δυσκολεύεστε να απελευθερώσετε το παρελθόν σας ή να απαλλαγείτε από περιττά πράγματα ή ανθρώπους στη ζωή σας.  Τα φουσκώματα ή η κολίτιδα είναι σημάδια ότι έχετε κρατήσει μέσα σας καταπιεσμένα συναισθήματα που δεν εκφράστηκαν.  

Γυναικολογικά ή ανωμαλίες στον κύκλο σας: συνδέονται με ορμονική ανισσοροπία, αλλά και με αποθηκευμένα συναισθηματικά τραύματα, καταπίεση της θηλυκής ενέργειας ή και ενοχές που σχετίζονται με την σεξουαλικότητα και την θηλυκή σας υπόσταση.

Συχνοί πονοκέφαλοι ή ημικρανίες: συχνά σημαίνουν ανέκφραστες και ακάλυπτες ανάγκες σας, ότι εργάζεστε υπερβολικά χωρίς ξεκούραση, ή/και έντονη προσπάθεια για να ευχαριστήσετε τους άλλους παραμερίζοντας τον εαυτό σας.

Πόνοι στη μέση: ένα πολύ συχνό σύμπτωμα καθώς αυτή η περιοχή του σώματος  συνδέεται με την στήριξη, την σταθερότητα και την οικονομική ασφάλεια.  Αναρωτηθείτε: αισθάνεστε ασφαλής οικονομικά ή όχι; Νιώθετε ότι δεν έχετε στήριξη από πουθενά;

Δερματικές παθήσεις, εκζέματα, κοκκινίλες, κλπ. είναι κατά κύριο λόγο ψυχοσωματικά φαινόμενα, και συνήθως είναι ένας τρόπος να εκφραστεί ο οργανισμός όταν παραβιάζονται τα όριά του.  Αν έχετε συχνά δερματικούς ερεθισμούς σημαίνει ότι χρειάζεται να οριοθετήσετε τι αντέχετε, τι ανέχεστε και πώς θα πείτε «όχι» σε όλα όσα σας καταπιέζουν, σας στριμώχνουν και σας αναγκάζουν να υποκύπτετε στις ανάγκες των άλλων, παραμερίζοντας και αγνοώντας τις δικές σας.

Θέλουμε την ησυχία μας όταν τρώμε ή νιώθουμε πιο άνετα όταν βρισκόμαστε με κόσμο; Πώς αλλάζει η στάση μας απέναντι στο delivery; Ποια είναι τα τρόφιμα που αν λείπουν από το σπίτι μας μπορεί ακόμα και να πανικοβληθούμε;  

Τελικά παραμένει το φαγητό μια «περιπέτεια» και μια εξερεύνηση ή θέλουμε να είναι όσο πιο προβλέψιμο γίνεται; Και πώς επηρεάζεται η καθημερινότητά μας από τις συνήθειες που αλλάζουν;

Στις 23 Απριλίου 2018, η Αϊλίν Σάιντεν ταξίδευε από το Τέξας στη Νότια Φλόριντα μαζί με τον Άμπελ και την Αράχο. Σταμάτησαν για να διανυκτερεύσουν στο μοτέλ Sportsman's Lodge. Εκεί ήταν που η Σάιντεν ξυλοκοπήθηκε άγρια, βασανίστηκε και πέθανε. Το πτώμα είχε μώλωπες, σκισίματα και πληγές από άγρια χτυπήματα σε ολόκληρο το σώμα, από την κορυφή μέχρι τα νύχια - ο δικαστής αποκάλεσε τον θάνατό της «βασανιστήριο» στη διάρκεια της μετέπειτα καταδίκης των ενόχων.

Συντελεστές
Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη
Αφήγηση, Sound design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

Ποια ήταν αυτή η αγράμματη γυναίκα, που την πάντρεψαν στα 15 της με τον καπετάνιο Γεώργιο Σιγάλα που είχε τα διπλά της χρόνια; Πώς κατάφερε να φέρνει βόλτα ολόκληρο το σπιτικό μόνη της, να γεννήσει 14 παιδιά και να χάσει τα μισά από αυτά, να διαχειριστεί τα οικονομικά, να ξεχρεώσει το δάνειο του άντρα της και να αγοράζει το ένα καραβάκι μετά το άλλο; Πώς κατάφερε να χτίσει μια αυτοκρατορία στα ναυτιλιακά, να διοικεί τα καράβια και να αντιμετωπίζει τις φοβερές δυσκολίες; 

Ποια ήταν τελικά η Καδιώ Γ. Σιγάλα, η πρώτη ηγέτιδα του ελληνικού ναυτιλιακού επιχειρείν;

Αναρωτηθείτε: Πόσες φορές σας έχουν ρωτήσει «πώς είστε;» και απαντήσατε «καλά…» ενώ μέσα σας γινόταν καταιγίδα και μόνο καλά δεν ήσασταν; όμως, κάθε φορά που δεν εκφράζετε την αλήθεια σας, κάτι μέσα σας μικραίνει. Σφίγγεται. Και αυτό δεν επηρεάζει μόνο εσάς, αλλά και τις σχέσεις σας — προσωπικές, επαγγελματικές, οικογενειακές. Χρειάζεται να συνειδητοποιήσετε πως η ευαλωτότητα δεν σας κάνει λιγότερο ικανούς. Αντίθετα, σας κάνει πιο αυθεντικούς. Και η αυθεντικότητα είναι εκείνη που ενισχύει την σύνδεση και οδηγεί σε πολύ πιο ουσιαστικές σχέσεις. Μέσα από το μοίρασμα της αλήθειας σας, συνδέεστε πραγματικά, και στις δύσκολες στιγμές έχετε ουσιαστική βοήθεια.

Για να σας το κάνω πιο εύκολο και σαφές, θα μοιραστώ τρεις προτάσεις για το πώς μπορείτε να έρθετε πιο κοντά στον εαυτό σας και να κάνετε εκείνα τα βήματα που θα σας επιτρέπουν να γίνετε πιο αυθεντικοί και πιο ανθρώπινοι, αποκαλύπτοντας την ευαλωτότητά σας, χωρίς να χάνετε καθόλου τη δύναμή σας:

1. Αφήστε τον τέλειο εαυτό στην άκρη: Δεν χρειάζεται να έχετε πάντα την αίσθηση ότι «όλα είναι υπό έλεγχο». Δεν έχετε ανάγκη να περιμένετε να νιώσετε 100% έτοιμοι για να εκφράσετε μια ιδέα ή να προτείνετε κάτι. Θα υπάρχουν και πράγματα που δεν ελέγχετε ή που δεν ξέρετε, και μπορεί στην αρχή να νιώσετε και κάπως άβολα, αλλά η αλήθεια πάντα σας απελευθερώνει και σας αφήνει να εκφραστείτε αυθεντικά.
2. Ανοίξτε την καρδιά σας επιλεκτικά, εκεί που νιώθετε εμπιστοσύνη: Ευαλωτότητα δεν σημαίνει ότι θα αρχίσετε να εκτίθεστε παντού, ή να μοιράζεστε πράγματα με ανθρώπους που δεν είναι κατάλληλοι γι’ αυτό. Ευαλωτότητα σημαίνει να ανοιχτείτε επιλεκτικά, με πρόσωπα που σας έχουν δείξει ότι μπορούν να σας ακούσουν με κατανόηση και να χωρέσουν το πρόβλημά σας. Και παράλληλα, εκφραστείτε προσεκτικά, για παράδειγμα Αντί να πείτε «είμαι χάλια», πείτε: «είναι μια δύσκολη μέρα, και το παλεύω».
3. Συνειδητοποιείστε πως η ευαλωτότητα χτίζει εμπιστοσύνη: Οι ουσιαστικές σχέσεις δεν στηρίζονται στην τελειότητα, αλλά στην ειλικρίνεια. Δύο άνθρωποι που τολμούν να φανερωθούν όπως είναι — με τις δυσκολίες, τις πληγές, τα λάθη, τις αδυναμίες τους — έρχονται κοντά και χτίζουν δεσμούς και βαθιές, αληθινές σχέσεις που αντέχουν στο χρόνο.

Μαζί θα εξερευνήσουμε πώς μπορείς να εμπνευστείς την ιδέα που θα κάνει τη διαφορά. Θα μοιραστούμε 5 πρακτικές προσεγγίσεις – από το πώς να αντλήσεις έμπνευση από προσωπικά προβλήματα, πώς να βελτιώσεις υπάρχοντα concepts, πώς να ανοίξεις τον κύκλο των επαφών σου, πώς να χρησιμοποιήσεις έρευνες και focus groups, μέχρι το πώς να αξιολογείς με κριτικό τρόπο τις ιδέες σου.

Η Δέσποινα Φωτάρα σύντομα εκμυστηρεύτηκε στον Γιάννη Κατσούλη ότι ο γάμος της ήταν ένα βασανιστήριο. Ο σύζυγός της τη βίαζε και τη χτυπούσε κι εκείνη για να γλιτώσει σκεφτόταν ακόμη και την αυτοκτονία. Ο Γιάννης πρότεινε στη Δέσποινα να αφήσει τον άντρα της και να φύγουν μαζί, αλλά εκείνη το απέκλεισε. Προοδευτικά τον έπεισε ότι έπρεπε να σκοτώσει τον άντρα της και του έδωσε προθεσμία, διαφορετικά θα τον έδιωχνε, αλλά ο Γιάννης δίσταζε. Τελικά, το απόγευμα της 9ης Οκτωβρίου 2000 ο Γιάννης Κατσούλης έφτασε στο κτήμα του Τσίγκριλα, σήκωσε το όπλο και έριξε μια βολή στην πλάτη του αστυνομικού. Αυτός γύρισε να δει από πού του ήρθε, είδε τον δράστη με προτεταμένη την καραμπίνα, άπλωσε το χέρι να προφυλαχθεί, αλλά έπεσε κάτω. Ο Κατσούλης τον πυροβόλησε δεύτερη φορά, σχεδόν εξ επαφής. Αφού διαπίστωσε ότι ο αστυνομικός ήταν νεκρός, εξαφανίστηκε από τον τόπο του εγκλήματος.

Συντελεστές
Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη
Αφήγηση, Sound Design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

Πρώτοι καλεσμένοι ο Νικόλας Ράπτης και ο Ηλίας Μπόγδανος μας μιλούν για το λαχταριστό The Burger Dudes. Κάνε την παραγγελία σου από το efood και απόλαυσέ τους.

Η αγορά –και τα social media– μας βομβαρδίζουν καθημερινά με εικόνες «επιτυχημένων»: πολυτελή γραφεία, υπαλληλικό προσωπικό, τίτλους, βραβεία και ακριβά αυτοκίνητα. Αν λοιπόν νιώθετε πως υστερείτε σε αυτά, ίσως νιώθετε και λιγότερο επιτυχημένοι. Κι όμως, υπάρχουν και αθέατα, άυλα στοιχεία της επιτυχίας που δεν αποτυπώνονται σε ισολογισμούς – αλλά αποτυπώνονται στη ζωή. Στο επεισόδιο αυτό, σας θέτω 5 ερωτήσεις-κριτήρια. Αν απαντήσετε «ναι» στις περισσότερες, τότε πιθανότατα είστε πιο επιτυχημένοι από όσο νομίζετε.

Γιατί η επιτυχία δεν είναι μόνο αυτό που φαίνεται – είναι και αυτό που κρατάει.

Ο Μπρούνο - Ηλίας Φανούρης ήταν ένα από τα πιο γνωστά καμάκια της Ρόδου, μια από τις πιο καλτ φυσιογνωμίες των δεκαετιών του '70 και του '80, από τους πρωτοπόρους του όρου greek καμάκι και δικαίως ο βασιλιάς τους. Από μικρός εργαζόταν ως πλασιέ χρυσαφικών και ρούχων και ως κράχτης στις μεγάλες ντίσκο της εποχής. Για ένα διάστημα έζησε στη Φιλανδία αλλά επέστρεψε στο νησί του και έργάστηκε ως πωλητής, κράχτης και ζιγκολό -μεγαλώνοντας, κυνηγούσε τις μεγαλύτερες τουρίστριες που του έδιναν ένα χαρτζιλίκι. 

Τα ξημερώματα της Παρασκευής 13 Ιουνίου 2014 η Πυροσβεστική της Ρόδου ειδοποιήθηκε από τους γείτονες ότι ξέσπασε πυρκαγιά σε σπίτι, στην οδό Πεισάνδρου 10 στην Παλιά Πόλη της Ρόδου. Παρά την άμεση κινητοποίηση της Πυροσβεστικής και τις προσπάθειες των κλιμακίου που επιχείρησε, η εξάπλωση της ήταν αστραπιαία και η μονοκατοικία καταστράφηκε ολοσχερώς σε χρόνο μηδέν. Όταν ξεκίνησαν την αυτοψία, ανάμεσα στα αποκαΐδια εντόπισαν μια ανθρώπινη καρβουνιασμένη σορό. Ήταν το άψυχο σώμα του ιδιοκτήτη Ηλία Φανούρη, του Μπρούνο.

Συντελεστές
Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη
Αφήγηση, Sound Design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

Ο Θοδωρής Τσεκούρας είναι κάτι παραπάνω από ένας ακόμη πετυχημένος διαφημιστής: είναι εκείνος που κατάφερε να μετατρέψει μια φράση σαν το «Τυχαίο; Δεν νομίζω» σε παροιμία των 00s και έναν αριθμό τηλεφωνικής εξυπηρέτησης σε λαϊκή ατάκα. Με σπουδές στις Πολιτικές Επιστήμες και εξειδίκευση στην Ανάλυση Ιδεολογίας και Πολιτικού Λόγου, υπηρετεί τη διαφήμιση από τη θέση του Group Creative Director στην Ogilvy Greece και έχει υπογράψει μερικές από τις πιο αναγνωρίσιμες καμπάνιες των τελευταίων χρόνων — από την «HOL video club» μέχρι το «Κάθε φορά που κάποιος κυκλοφορεί μια λάθος φήμη για το Nescafe, ένα σκιουράκι πεθαίνει». Παράλληλα, γράφει παιδικά βιβλία γεμάτα φαντασία, δίνει ρεσιτάλ λεκτικών παιχνιδιών στα social media και αποδεικνύει ότι πίσω από κάθε «κροκέτα + προφίλ» = κροφίλ υπάρχει μια ιδέα που αξίζει να ακουστεί.

#1. Έχει αυτογνωσία και ειλικρίνεια: Ένα ψυχικά υγιές άτομο έχει επίγνωση των δυνατών και αδύναμων σημείων του και δεν φοβάται να τα παραδεχτεί ή και να τσαλακωθεί.  Δεν προσπαθεί να δείξει κάτι που δεν είναι και είναι ειλικρινές στις αλληλεπιδράσεις του, χωρίς μάσκες, υπερβολές, ή ρόλους που υποκρίνεται.

#2. Δείχνει σεβασμό προς τους άλλους:  ένας άνθρωπος με καλή ψυχική υγεία δεν  προσπαθεί να επιβληθεί μιλώντας συνεχώς για τον εαυτό του ή προσπαθώντας ήνα μειώσει τους άλλους.   Ακούει ενεργά, αφήνει χώρο στη συζήτηση και δεν διακόπτει. Ο σεβασμός του φαίνεται τόσο στον τρόπο που μιλάει όσο και στη συμπεριφορά του.

#3. Έχει σταθερή συμπεριφορά:   Οι ψυχικά υγιείς άνθρωποι δεν αλλάζουν συνεχώς διάθεση χωρίς λόγο. Είναι σταθεροί, ήρεμοι και δεν εκδηλώνουν απότομα ξεσπάσματα, επιθετικότητα, ή ανακόλουθη συμπεριφορά.  Είναι συνεπείς σ’ αυτό που υπόσχονται, επικοινωνούν εύλογα και συστηματικά, και έτσι ξεκινούν να σας εμπνέουν εμπιστοσύνη.

#4. Ικανότητα να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους :  οι ψυχικά ισορροπημένοι άνθρωποι αναγνωρίζουν τα συναισθήματά τους και τα διαχειρίζονται αποτελεσματικά.  Δεν τα καταπιέζουν, δεν μαζεύουν θυμούς που μετά ξεσπάνε με εκρήξεις.Αντίθετα, μιλούν ευθέως και με σαφήνεια για ότι τους απασχολεί, χωρίς να φορτώνουν ευθύνες σε άλλους.

#5. Έχουν καλές σχέσεις με τους γύρω τους : όταν αναφέρονται σε φίλους, οικογένεια, παλιούς συναδέλφους, ή πρώην, μιλούν με σεβασμό και καλοσύνη. Δεν κουτσομπολεύουν ούτε απαξιώνουν κι αυτό δείχνει ωριμότητα και θετική στάση απέναντι στις σχέσεις.  Κι όταν μιλήσετε με άλλους ανθρώπους που τους γνωρίζουν, όλοι θα σας πουν κάτι καλό!

#6. Έχει αίσθηση χιούμορ και θετική ματιά : ένα άτομο με ψυχική ισορροπία συνήθως μπορεί να δει τη θετική πλευρά των πραγμάτων, ακόμη και μέσα σε δύσκολες καταστάσεις. Παράλληλα, διατηρεί χιούμορ απέναντι στα πράγματα και δεν παίρνει τα πάντα προσωπικά

#7. Βάζει τα όριά του με αυτοσεβασμό και αυτοφροντίδα : ο άνθρωπος με καλή ψυχική υγεία ξέρει να λέει «όχι» όταν χρειάζεται, προστατεύεται και δεν θυσιάζει τον εαυτό του για να ευχαριστήσει τους άλλους. Έχει υγιή αυτοεκτίμηση, φροντίζει τον εαυτό του σε όλες τις διαστάσεις, νου-σώμα-ψυχή, και ασχολείται με την προσωπική ανάπτυξη, αντιμετωπίζοντας την ζωή σαν ένα συνεχές εξελικτικό ταξίδι.  Κι ακόμα, είναι ο ίδιος ηγέτης της ζωής του, αναλαμβάνοντας την ευθύνη και για όλα όσα έχει καταφέρει, αλλά και για τα λάθη του, μέσα από τα οποία φροντίζει να μαθαίνει και να γίνεται καλύτερος. 

Είμαι η Ξένια Κούρτογλου,  ειδικός στην Ψυχική Ανθεκτικότητα, και στην εκπομπή μου μαθαίνετε πώς να  αντιμετωπίζετε με επιτυχία τις συνεχείς αλλαγές της ζωής, προσωπικά και επαγγελματικά.

Μιλάμε για όλα όσα μας δυσκολεύουν και μας κρατούν όρθιους: τον χρόνο που δεν φτάνει, τις σχέσεις που δοκιμάζονται, την ανάγκη να ζούμε με νόημα — έστω και μέσα στο χάος.

Μια κουβέντα που, όπως και το βιβλίο, είναι πρακτική, ανθρώπινη, και λίγο πιο απαραίτητη απ’ όσο νομίζαμε.

Όταν ξεκινάμε μια επιχείρηση, είναι φυσικό να έχουμε μεγάλες φιλοδοξίες. Το όραμα είναι απαραίτητο. Όμως, χωρίς ρεαλιστική στόχευση, ακόμη και η καλύτερη ιδέα κινδυνεύει να χαθεί στην υπερβολή. Σε αυτό το επεισόδιο, αναλύουμε γιατί οι ρεαλιστικοί στόχοι είναι αυτοί που τελικά οδηγούν στην επιτυχία – και όχι οι εντυπωσιακοί αλλά ανέφικτοι.

Θα δούμε ποια είναι τα βασικά χαρακτηριστικά ενός ρεαλιστικού στόχου και πώς μπορείτε να τους θέσετε με βάση τα δεδομένα της επιχείρησής σας, τη δυναμική της ομάδας σας και τις συνθήκες της αγοράς. Αναλύουμε τη μεθοδολογία SMART, εξηγούμε πώς η σωστή στόχευση ενισχύει την παρακίνηση, προστατεύει πόρους, ενδυναμώνει την αξιοπιστία και αυξάνει την ευελιξία της επιχείρησης.

Θα ακούσετε επίσης τι συμβαίνει όταν οι στόχοι είναι υπερβολικοί: από την απογοήτευση των εργαζομένων μέχρι τις οικονομικές απώλειες και τη ζημιά στη φήμη σας.

Γιατί το όραμα χωρίς στρατηγική είναι απλώς μια ευσεβής φαντασίωση. Και οι ρεαλιστικοί στόχοι είναι το γερό θεμέλιο πάνω στο οποίο μπορείτε να την κάνετε πράξη.

Στο νέο επεισόδιο του podcast «Εσύ με τι ασχολείσαι» με την Επιστήμη Μπινάζη, καλεσμένος είναι ο Σπύρος Ζουμπούλης – σύμβουλος οινολόγος και συνιδρυτής της Zoumboulis & Associates, με εμπειρία από την Αργεντινή μέχρι τις Κυκλάδες και βαθιά αγάπη για το αμπέλι, το κρασί και τον τόπο.

Μιλήσαμε για το τι σημαίνει οινοποίηση – όχι απλώς ως τεχνική διαδικασία, αλλά ως φιλοσοφία. Για το αμπέλι ως ζωντανό οργανισμό που επηρεάζεται από το μικροκλίμα, τα έντομα, την παρουσία ανθρώπων και ζώων. Για το τι σημαίνει ένα υγιές οικοσύστημα σε ένα οινοποιείο. Και για το πώς δημιουργούνται κρασιά που μιλούν με ειλικρίνεια για τον τόπο τους.

Ο Σπύρος Ζουμπούλης μας υπενθυμίζει ότι ο σεβασμός στη γη δεν είναι πολυτέλεια αλλά αναγκαιότητα – και ότι κάθε μπουκάλι κρασί κουβαλά μέσα του μια ιστορία: ανθρώπων, εποχών, λαθών και σοφίας.

Πατήστε play και ταξιδέψτε μαζί μας από την πρώτη ρίζα μέχρι το τελευταίο ποτήρι.

Συντελεστές
Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη
Αφήγηση, Sound Design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

1. Μην κάνετε τα παιδιά να νιώθουν «στη μέση»: μπορεί να έχετε τις διαφορές σας και να δυσκολεύεστε να επικοινωνήσετε, όμως το να βάζετε τα παιδιά να μεταφέρουν μηνύματα είναι ολέθριο και τα επιβαρύνει υπερβολικά, καθώς είναι ήδη αναστατωμένα.
2. Μην χρησιμοποιείτε τα παιδιά σαν μοχλό πίεσης ή εκβιασμού: συχνά, και δυστυχώς αυτό το κάνουν περισσότερο οι γυναίκες, τα παιδιά χρησιμοποιούνται σαν μέσο πίεσης, για παράδειγμα «Αν θέλεις να δεις τα παιδιά σου, κάνε μου αυτό ή δώσε μου εκείνο» κλπ.
3. Μη μετατρέπετε τα παιδιά σε κατάσκοπους: σε αυτή τη φάση υπάρχουν γονείς— άντρες και γυναίκες—που επικοινωνούν με το παιδί τους τηλεφωνικά και του κάνουν σχεδόν ανάκριση με το που πηγαίνουν, με ποιους μιλάνε και με ποιους σχετίζεται ο άλλος γονιός. Προφανώς τους καίει η περιέργεια, αλλά είναι ολέθριο για ένα παιδί σε αυτή την δύσκολη φάση, να γίνεται «καρφί» ή «κατάσκοπος».
4. Μην μιλάτε ποτέ αρνητικά ή επικριτικά στο παιδί σας για τον άλλο γονέα: ό,τι και να σας έχει κάνει, ότι και να περνάτε, όσο κι αν είστε πληγωμένοι, θυμηθείτε πως το παιδί σας το έχετε κάνει μαζί, και πως κι ο άλλος γονιός είναι πατέρας ή μητέρα αυτού του παιδιού. Συνειδητοποιείστε πως ένα παιδί έχει μεγάλη ανάγκη να θαυμάζει, να σέβεται και να αγαπά και τους δύο του γονείς, γιατί είναι κάτι καθοριστικό για όλη του τη ζωή.
5. Μην βάλετε ποτέ το παιδί να διαλέξει ανάμεσα στους δύο γονείς : ένα παιδί που οι γονείς του χωρίζουν είναι ήδη δυστυχισμένο, καθώς κλυδωνίζονται όλες οι σταθερές που είχε ως τώρα στη ζωή του. Επίσης ένα παιδί έχει ανάγκη να συνδέεται και με τους δύο γονείς του, και να έχει την αγάπη και την επιβεβαίωσή τους, για την δική του υπαρξιακή σιγουριά.  Γι’ αυτό, όταν το βάζετε να διαλέξει μεταξύ των δυο γονέων έρχεται σε υπερβολικά δύσκολη θέση, γιατί νιώθει πως όποιον κι αν διαλέξει, θα χάσει τον άλλον.    

Και θα ολοκληρώσω με τρεις συμβουλές που θα σας βοηθήσουν στην φάση του χωρισμού:

1. Θέστε την ψυχική υγεία των παιδιών σας σε πρώτη προτεραιότητα: όποιες κι αν είναι οι διαφορές σας σαν ζευγάρι, βάλτε θυμούς και εγωισμούς στην άκρη και λύvετε τις διαφορές σας πολιτισμένα, χωρίς καυγάδες μπροστά στα παιδιά, γιατί η φάση αυτή θα περάσει, αλλά είναι καθοριστική για την ψυχολογία και την ζωή των παιδιών σας για πάντα. 
2. Εξηγήστε στα παιδιά πώς ο χωρισμός δεν είναι δική τους ευθύνη : μιλήστε τους ήρεμα εξηγώντας πως η απόφαση να μην ζείτε πια μαζί είναι δική σας και εκείνα δεν φταίνε σε τίποτα, αλλά θα είστε πάντα οι γονείς που θα τ’ αγαπούν και θα τα φροντίζουν.
3. Δημιουργείστε σταθερές συνήθειες επικοινωνίας και καθημερινότητας: σίγουρα κάποια πράγματα θα αλλάξουν, αλλά φροντίστε να εξασφαλίσετε σταθερότητα στα νέα δεδομένα, στις δραστηριότητες και στην επικοινωνία με τον άλλο γονέα, ώστε να μην νιώθουν αβεβαιότητα, εγκατάλειψη ή έλλειψη του γονέα ο οποίος απομακρύνεται.

Ο Δρ. Στάθης Γκόνος είναι Διευθυντής Ερευνών στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών και Docent στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Όρεμπρο της Σουηδίας. Πρόσφατα εκλέχτηκε Διευθυντής του Ινστιτούτου Χημικής Βιολογίας του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών. Είναι Πτυχιούχος Φαρμακευτικής του ΕΚΠΑ και Διδάκτωρ Βιοχημείας του Πανεπιστημίου της Γλασκώβης. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα εστιάζουν στα γενετικά και περιβαλλοντικά αιτία του Γήρατος και της Μακροβιότητας. Έχει δημοσιεύσει μεγάλο αριθμό σημαντικών επιστημονικών εργασιών και μονογραφιών βιβλίων με υψηλό δείκτη αναφοράς και είναι επίσης κάτοχος παγκόσμιων διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας τα οποία αφορούν αντιγηραντικά προϊόντα.

Δορυφορικά αρχεία οχημάτων, δεδομένα παρακολούθησης τηλεφώνου και βίντεο ασφαλείας από ένα κοντινό σπίτι έδειχναν το Jeep της Άρμστρονγκ να κυκλοφορεί γύρω από το διαμέρισμα και να παρκάρει σε ένα δρομάκι λίγο πριν σκοτωθεί η Γουίλσον. Βασικά στοιχεία DNA συνέδεσαν αργότερα την Άρμστρονγκ με τον τόπο του εγκλήματος. 

Οι ένορκοι έβγαλαν ετυμηγορία μετά από δύο ώρες διαβουλεύσεων. Έκριναν την κατηγορούμενη ένοχη για φόνο εκ προμελέτης. Την Παρασκευή 17 Νοεμβρίου, λίγο περισσότερο από ενάμισι χρόνο από τη δολοφονία της Γουίλσον, η Κέιτλιν Άρμστρονγκ καταδικάστηκε σε 90 χρόνια φυλάκισης.

Συντελεστές
Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη
Αφήγηση, Sound Design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

Την ενσυναίσθηση μπορείτε να την αναπτύξετε μέσα από 9 απλά βήματα

1. Αναγνωρίστε και αποδεχτείτε τη διαφορετικότητα του άλλου: Κάτι που συναντάμε πολύ συχνά είναι άνθρωποι που προσπαθούν να επιβάλουν την άποψή τους στους άλλους, Όμως, ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός, γι’ αυτό το πρώτο βήμα προς την ενσυναίσθηση είναι να τον αναγνωρίσετε, ακόμα κι αν δεν ταυτίζεστε ή δεν συμφωνείτε.
2. Μην παίρνετε προσωπικά τα λεγόμενα και τις συμπεριφορές των άλλων: Ακόμα κι αν βλέπετε μια συμπεριφορά που δεν σας αρέσει, δεν σημαίνει κατ’ ανάγκην ότι σας αφορά: σκεφτείτε πως ο άλλος μπορεί να έχει ένα δικό του θέμα, άσχετο από σας. Μια τέτοια θέση είναι δείγμα ωριμότητας, και σας ανοίγει τον δρόμο προς την ενσυναίσθηση.
3. Μαλακώστε και προσπαθήστε να μπείτε στην θέση του άλλου: Ακούστε προσεκτικά το αφήγημα του άλλου, ποιο το θέμα τον απασχολεί, πώς εκφράζει το συναίσθημά του, θα σας κάνει αμέσως πιο ανθρώπινους, ενώ ταυτόχρονα ανοίγει την μεταξύ σας σύνδεση.
4. Μην κρίνετε και μην απορρίπτετε τον άλλον: Το επόμενο βήμα είναι να κρατήσετε ουδετερότητα απέναντι στο πώς σκέπτεται και πως νιώθει: ακόμα κι αν για σας το θέμα του δεν είναι σημαντικό, για εκείνον είναι και αξίζει να το τιμήσετε και να το σεβαστείτε.
5. Μην υποτιμήσετε το πρόβλημα του άλλου: Κάποιες φορές, ειδικά όταν μιλάτε με εφήβους ή με νέους, τα θέματά τους μπορεί να σας φαίνονται μικρά ή και αστεία, όμως για εκείνους είναι μεγάλα, σημαντικά και μπορεί και να τους ταλανίζουν, γι’ αυτό ποτέ μην τα υποτιμήσετε με φράσεις του τύπου «έλα μωρέ, αυτό δεν είναι τίποτα…»
6. Μην προσπαθήσετε να λύσετε στα γρήγορα το πρόβλημα: Επειδή το θέμα που αναφέρει ο άλλος μπορεί να σας φαίνεται ασήμαντο, μην βιαστείτε να το λύσετε. Οι άνθρωποι, όταν μιλάνε για το πρόβλημά τους, έχουν ανάγκη απλά να ακουστούν.
7. Αποφύγετε τελείως να διηγηθείτε ένα δικό σας, ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα: Πολλοί άνθρωποι, στην προσπάθειά τους να παρηγορήσουν κάποιον, ξεκινάνε ένα δικό τους αφήγημα προβλήματος, και μάλιστα μεγαλύτερου. Αυτό όμως δεν προσφέρει απολύτως τίποτα, αντίθετα, τον κάνει να νιώσει ότι όχι μόνο δεν τον καταλαβαίνετε, αλλά πάλι βρίσκετε την ευκαιρία να πείτε τα δικά σας, αδιαφορώντας για εκείνον.
8. Δείξτε έμπρακτα την κατανόηση και την αποδοχή σας: Αφήστε χώρο να μιλήσει, να εκδηλώσει όλα αυτά που νιώθει, και εκδηλώστε την αναγνώρισή του, λέγοντας πχ. «καταλαβαίνω απόλυτα πώς νιώθεις, και πόσο δύσκολο φαίνεται όλο αυτό που περνάς»
9. Μείνετε δίπλα στον άλλον όσο χρειαστεί: Τις περισσότερες φορές, οι άνθρωποι που περνάνε μια δύσκολη φάση, αυτό που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη είναι να νιώσουν ότι είναι δίπλα τους κάποιος που τους καταλαβαίνει, τους ακούει, και δεν είναι μόνοι. Και αυτό φτάνει, αποτελώντας την πολύτιμη ουσία της πραγματικής ενσυναίσθησης.

Πολύ σύντομα όμως οι πρώτες εντυπώσεις από το φονικό ανατρέπονταν. Η εξιχνίαση της δολοφονίας αποδείχθηκε πολύ εύκολη υπόθεση για τις Αστυνομικές Αρχές της Ηλείας, οι οποίες την ίδια κιόλας ημέρα έφτασαν και στον δράστη και στην ηθική αυτουργό. Ο 41χρονος εραστής της 43χρονης παπαδιάς είχε στήσει καρτέρι θανάτου στον άτυχο ιερέα και η πρεσβυτέρα τον είχε οδηγήσει ουσιαστικά στον θάνατο, καθώς σταμάτησε το αυτοκίνητο στο προσυμφωνημένο σημείο του δρόμου, στο ύψος των Κρουνών, ισχυριζόμενη ότι θέλει να κατέβει για φυσική της ανάγκη.

Συντελεστές
Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη
Αφήγηση, Sound Design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

Το podcast από τη Μανίνα Ζουμπουλάκη και την Ελένη Ψυχούλη είναι εδώ κάθε εβδομάδα με θέματα που αφορούν τις γυναίκες ηλικίας 40+. Τι αλλάζει όσο μεγαλώνεις, στο σώμα, στο μυαλό, στην ψυχή, στις ερωτικές-συζυγικές σχέσεις, στις φιλίες, στις σχέσεις με τα παιδιά σου, στις δουλειές, τις δραστηριότητες, τα χόμπι, τον τρόπο που κοιμάσαι, τρως, διασκεδάζεις, ντύνεσαι, βάφεσαι, χτενίζεσαι, κοινωνικοποιείσαι...

Όλα αυτά και περισσότερα συζητιούνται με χιούμορ, αισιοδοξία και ανεβαστική διάθεση κάθε εβδομάδα στο Podcast 40+ από τις δύο δημοφιλείς συγγραφείς και δημοσιογράφους.

Συνειδητοποιείστε πως το να νιώθετε αμηχανία και ντροπή για κάποιες επιλογές του παρελθόντος σας είναι σημάδι εξέλιξης: Δηλαδή, αν σήμερα κοιτάτε πίσω και διαπιστώνετε ότι θα είχατε πάρει άλλες αποφάσεις, θα είχατε διαλέξει άλλους δρόμους και ανθρώπους, σημαίνει ότι εσείς έχετε αλλάξει από το τότε προς το τώρα προς το καλύτερο. Γιατί στο μεσοδιάστημα, οι εμπειρίες που ζήσατε εμπλούτισαν το σκεπτικό, τα κριτήρια και τα ζητούμενά σας, και βέβαια, μαζί με σας έχουν εξελιχθεί και οι αξίες και οι προτεραιότητές σας. 

Κάντε την αυτοκριτική σας χωρίς αυτολύπηση, ούτε αυτοαπόρριψη: Αντί να κατηγορήσετε τον εαυτό σας για τις παλιές σας επιλογές, κινήσεις και αποφάσεις, κατανοήστε τον. Αποδεχθείτε πως κάθε στιγμή στη ζωή σας, κάνατε το καλύτερο που μπορούσατε με τα δεδομένα που είχατε κάθε φορά, και σταματήστε να αυτοκαταδικάζεστε στο εδώ και τώρα. Συγχωρήστε και συμφιλιωθείτε με τον παλιότερο εαυτό σας και αυτή η στάση θα σας ανακουφίσει αμέσως και θα σας απελευθερώσει από την πικρία στο σήμερα.

Αναπλαισιώστε και αλλάξτε το «αφήγημα» για το παρελθόν σας: Κοιτώντας πίσω, μπορείτε να ξαναγράψετε την προσωπική μας αφήγηση για τα παλιά σας παθήματα με δύναμη, ενσυναίσθηση, ακόμα και χιούμορ. «Τόσα ήξερα, τόσα έκανα» πείτε όταν διηγείστε ένα πάθημα ή μια περιπέτειά σας που δεν βγήκε σε καλό, ή αλλάξτε τη σημασία που δίνετε σε μια εμπειρία δεν σας βοήθησε. Γιατί όταν εσείς ανακαλείτε το παρελθόν σας με αρνητικό ή απορριπτικό τρόπο, απλά μεγαλώνετε την αρνητικότητα και το βάρος.

Απαλλαχθείτε από τις ενοχές, αλλά κρατήστε το μάθημα: Κάθε εμπειρία του παρελθόντος, εκτός από θετική ή αρνητική έκβαση, εμπλουτίζει τις δυνατότητες και τις ικανότητές σας, ειδικά αν από κάθε τι, αποκομίζετε και κρατάτε το πολύτιμο μάθημα που φέρνει μαζί της: και τονίζω το «κάθε εμπειρία», γιατί το μάθημα έρχεται και από τις καλές και ειδικά από τις όχι τόσο καλές επιλογές και εμπειρίες. Και είναι απολύτως στο δικό σας χέρι να το κρατήσετε και να το αξιοποιήσετε.

Ο Δρ. Στάθης Γκόνος είναι Διευθυντής Ερευνών στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών και Docent στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Όρεμπρο της Σουηδίας. Πρόσφατα εκλέχτηκε Διευθυντής του Ινστιτούτου Χημικής Βιολογίας του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών. Είναι Πτυχιούχος Φαρμακευτικής του ΕΚΠΑ και Διδάκτωρ Βιοχημείας του Πανεπιστημίου της Γλασκώβης. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα εστιάζουν στα γενετικά και περιβαλλοντικά αιτία του Γήρατος και της Μακροβιότητας. Έχει δημοσιεύσει μεγάλο αριθμό σημαντικών επιστημονικών εργασιών και μονογραφιών βιβλίων με υψηλό δείκτη αναφοράς και είναι επίσης κάτοχος παγκόσμιων διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας τα οποία αφορούν αντιγηραντικά προϊόντα.

Ο πρόεδρος του ΠΣΕΟ, Άρης Ζωγράφος, μιλάει για την έλλειψη ενσυναίσθησης και την απουσία κουλτούρας συνύπαρξης στον δρόμο

«Μοιράσου τον δρόμο». Πότε είδατε ή ακούσατε αυτή την καμπάνια στην τηλεόραση, το ραδιόφωνο, στα social media; Με τόσα τροχαία ατυχήματα και νεκρούς στην άσφαλτο θα έπρεπε αυτή η φράση να μας έχει γίνει βίωμα. Κι όμως δεν υπάρχει πουθενά. 

«Δεν έχουμε κουλτούρα να μοιραζόμαστε τίποτα (…) Παρατηρείται έλλειψη σεβασμού από τους οδηγούς ΙΧ προς τα οχήματα μικροκινητικότητας(ποδήλατα, πατίνια ηλεκτρικά ποδήλατα) αλλά και έναντι των πεζών, ηλικιωμένων,  των αναπήρων. Κι αυτό οφείλεται σε τρεις λόγους: πολιτισμικούς, εκπαιδευτικούς και πολεοδομικούς» επισημαίνει ο πρόεδρος του Πανελλήνιου Συνδέσμου Εκπαιδευτών Οδήγησης (ΠΣΕΟ) ο κ. Άρης Ζωγράφος, ένας άνθρωπος που δεν «μασάει» τα λόγια του αλλά λέει αλήθειες όσο πικρές κι αν είναι. Ο κ. Ζωγράφος, καλεσμένος του Μάνου  Χαραλαμπάκη στο 31ο επεισόδιο της σειράς Podcast της Athens Voice «Μετακινήσου αλλιώς» μιλάει για την έλλειψη ενσυναίσθησης και την απουσία κουλτούρας συνύπαρξης στον δρόμο. 

Τονίζει ότι δεν «δεν έχουμε μάθει να συνυπάρχουμε» και «ούτε έχουμε μάθει να βλέπουμε τους αναβάτες ποδηλάτου ή πατινιών ως ισότιμους χρήστες του δρόμου». Στηλιτεύει μάλιστα την στάση των αρμόδιων υπουργείων αλλά και των μεγάλων δήμων της Ελλάδας που δεν έχουν αναλάβει δράσεις και καμπάνιες για την συνύπαρξη ΙΧ και οχημάτων μικροκινητικότητας. Αναλύει επίσης τις πρωτοβουλίες του Πανελλήνιου Συνδέσμου Εκπαιδευτών Οδήγησης με στόχο να ενισχυθεί η κουλτούρα ενσυναίσθησης και συνύπαρξης στους αυριανούς οδηγούς. 

Υπό την διοίκηση Τραμπ 2.0 έχουν ανακοινωθεί πολύ υψηλοί δασμοί προς την Κίνα. Ποια είναι η λογική πίσω από αυτούς; Μπορεί να επιτευχθεί μια καλή συμφωνία με την Κίνα;

Ποιοι τομείς είναι οι πιο κρίσιμοι όσον αφορά το εμπόριο ΗΠΑ-Κίνας; Είναι οι σπάνιες γαίες τόσο σημαντικές; Ποιος είναι ο κίνδυνος του ανεξέλεγκτου εμπορίου με την Κίνα;

Πώς επηρεάζονται οι τρίτες χώρες από την αντιπαλότητα ΗΠΑ-Κίνας; Ποιος είναι ο ρόλος της Ρωσίας σε αυτήν την εξίσωση;

Πόσο επικίνδυνο είναι για μια δυτική χώρα να δώσει πρόσβαση σε λιμάνια σε κινεζικές εταιρείες, όπως για παράδειγμα το λιμάνι του Πειραιά και η επένδυση της Cosco;

Και τέλος, πώς χρησιμοποιεί η Κίνα την οικονομική της μόχλευση για έλεγχο και πολιτική επιρροή, μέσω, για παράδειγμα, εκπαιδευτικών συνεργασιών;

Για να απαντήσουμε σε αυτά τα ερωτήματα, έχουμε προσκαλέσει τον Δρ. Matthew Kroening, αντιπρόεδρο και ανώτερο διευθυντή του Κέντρου Στρατηγικής και Ασφάλειας Scowcroft του Atlantic Council και καθηγητή διακυβέρνησης και εξωτερικής υπηρεσίας στο Πανεπιστήμιο Georgetown.

Αυτή η συζήτηση αποτελεί μέρος της σειράς podcast του Κινεζικού Προγράμματος του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων σε συνεργασία με το "Ti Kosmos podcast". Παρουσιάστρια του podcast είναι η Μαριλίζα Αναστασοπούλου.

Το Κινεζικό Πρόγραμμα του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων (Ι.ΔΙ.Σ.) προωθεί τη συστηματική μελέτη της σύγχρονης Κίνας στην Ελλάδα, επιδιώκοντας να προσφέρει σε βάθος κατανόηση της ιστορικής εξέλιξης, των αντιθέσεων, των πολιτικών οικονομικών και κοινωνικών διεργασιών, καθώς και του παγκόσμιου ρόλου της σύγχρονης Κίνας.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το Πρόγραμμα, δείτε εδώ.

Πριν «πατήσετε generate», πατήστε play.

Ωστόσο, στις 14 Μαΐου η Πυροσβεστική κλήθηκε να σβήσει τη φωτιά στην πολυτελή έπαυλη της οικογένειας. Όταν η φωτιά έσβησε, αστυνομικές πηγές ανέφεραν ότι οι πρώτοι που μπήκαν μέσα αντίκρυσαν μια άγρια, αιματηρή σκηνή εγκλήματος στον δεύτερο όροφο. Υπήρχαν τέσσερα πτώματα: τρία μέλη της οικογένειας Savopoulos και η οικονόμος τους. Ο Σάββας και η Έιμι Σαββόπουλος και η Βέρα Φιγκερόα βρέθηκαν σε καρέκλες, όπου τους είχαν δέσει με κολλητική ταινία, τους είχαν φιμώσει και περιλούσει με βενζίνη. Ο Φίλιππος Σαββόπουλος βρέθηκε στο κρεβάτι του και φαινόταν ότι είχε βασανιστεί. Tα θύματα έφεραν μαχαιριές και τραύματα από χτυπήματα με αμβλύ αντικείμενο.

Συντελεστές
Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη
Αφήγηση, Sound Design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

Το podcast από τη Μανίνα Ζουμπουλάκη και την Ελένη Ψυχούλη είναι εδώ κάθε εβδομάδα με θέματα που αφορούν τις γυναίκες ηλικίας 40+. Τι αλλάζει όσο μεγαλώνεις, στο σώμα, στο μυαλό, στην ψυχή, στις ερωτικές-συζυγικές σχέσεις, στις φιλίες, στις σχέσεις με τα παιδιά σου, στις δουλειές, τις δραστηριότητες, τα χόμπι, τον τρόπο που κοιμάσαι, τρως, διασκεδάζεις, ντύνεσαι, βάφεσαι, χτενίζεσαι, κοινωνικοποιείσαι...

Όλα αυτά και περισσότερα συζητιούνται με χιούμορ, αισιοδοξία και ανεβαστική διάθεση κάθε εβδομάδα στο Podcast 40+ από τις δύο δημοφιλείς συγγραφείς και δημοσιογράφους.

1. Όταν πείθουν τον εαυτό τους ότι έχουν δίκιο: Ένας ιδιαίτερα ύπουλος μηχανισμός που οδηγεί σε πράξεις κακίας είναι η ηθική δικαιολόγηση. Ο άνθρωπος που κάνει το κακό, σπάνια το παραδέχεται μέσα του, και κατασκευάζει ένα εσωτερικό αφήγημα για να πεισθεί ότι το κάνει για καλό σκοπό. Είτε για να προστατευθεί ο ίδιος, τα παιδιά του, ή τα συμφέροντά του. Και μπροστά σε αυτόν τον σκοπό, ο κακός άνθρωπος δεν δέχεται ότι αδικεί τον άλλον ή ότι προβαίνει σε πράξεις που τον βλάπτουν συνειδητά. Δηλαδή, κατά η κακία μεταμφιέζεται σε «ηθικό καθήκον», και ο δράστης όχι μόνο δεν νιώθει τύψεις, αλλά φτάνει να αυτοδικαιώνεται, και προσπαθεί να πείσει και τους άλλους γι’ αυτό!
2. Όταν ξέρουν ότι δεν θα τιμωρηθούν/ή δεν θα υπάρξουν επιπτώσεις: Η απουσία συνεπειών είναι ένα από τα πιο ισχυρά κίνητρα για αντικοινωνική ή κακόβουλη συμπεριφορά. Όταν κάποιος πιστεύει πως «δεν θα τον πιάσουν», «δεν θα του ζητηθούν ευθύνες», ή ότι έχει την εξουσία ή τους τρόπους να καλύψει τις πράξεις κακίας, αισθάνεται άνετος και νιώθει ελεύθερος να βλάψει τον άλλον χωρίς κόστος. Αυτό είναι το λεγόμενο φαινόμενο της ηθικής χαλάρωσης, όπως το ονομάζεται στην κοινωνική ψυχολογία, και δυστυχώς υπάρχει σαν φαινόμενο στις μέρες μας, κυρίως με πράξεις κλοπών, όπου οι δράστες δεν βρίσκονται ποτέ, ή κι αν βρεθούν, την άλλη μέρα είναι έξω. Έτσι, η ατιμωρησία ενισχύει την αίσθηση κυριαρχίας και «νομιμοποιεί» εσωτερικά ακόμα και τη σκληρότερη κακία, αδικία και αξιόποινη πράξη.
3. Όταν θεωρούν ότι ο άλλος το άξιζε: Το τρίτο, επίσης συχνό μοτίβο σκέψης πίσω από τις πράξεις κακίας είναι η αξιολόγηση του άλλου ως κατώτερου, λιγότερου, ή «άξιου τιμωρίας». Είτε επειδή πιστεύουν ότι ο άλλος είναι αδύναμος, είτε επειδή έχει κάνει κάποιο λάθος, είτε απλώς επειδή δεν τον συμπαθούν, οι δράστες κακών πράξεων αφαιρούν από τον άλλον την ανθρώπινη υπόστασή του. Τον βλέπουν σαν στόχο που πρέπει να τιμωρηθεί, να υποφέρει και να πληρώσει, κι αυτή η απανθρωποποίηση του άλλου είναι που τους επιτρέπει τη σκληρότητα χωρίς ενοχή.

Τελικά, ίσως η πιο ουσιαστική ερώτηση να μην είναι γιατί κάποιοι άνθρωποι κάνουν κακό, αλλά πώς μπορείτε εσείς να προστατευθείτε ή και να επιλέγετεε να μην το κάνετε — ακόμα κι όταν έχετε την ευκαιρία, το άλλοθι ή την πρόκληση μπροστά σας. Η καλοσύνη δεν είναι αδυναμία, είναι επιλογή. Και κάθε μέρα που δεν αφήνετε τον εαυτό σας να παρασυρθεί από τον θυμό, την αδικία ή τον εγωισμό σας, είναι μια μικρή νίκη. Όχι απέναντι στους άλλους, αλλά απέναντι στο σκοτεινό σας κομμάτι, αυτό που έχουμε όλοι μέσα μας.

Αν το brand σας μιλάει συνέχεια μόνο του, κάτι δεν πάει καλά.

Γιατί Pet Shop Boys; Και γιατί τώρα; Γιατί είναι από τους λίγους καλλιτέχνες που μίλησαν για το σώμα και την πόλη, για την επιθυμία και την απόσταση, χωρίς ποτέ να υψώσουν φωνή και να προκαλέσουν κακοφωνία. Γιατί συνέδεσαν το dancefloor με τη θεωρία. Και γιατί, μέσα σε μια εποχή αισθητικής κόπωσης, μας θυμίζουν πως η pop μπορεί να είναι ταυτόχρονα πολιτική, ειρωνική και βαθιά ανθρώπινη.

Από το «West End Girls» του 1985 έως το «I Don’t Wanna» του 2020, οι Pet Shop Boys παραμένουν μια από τις πιο σταθερές ιδιοσυγκρασίες της βρετανικής pop: «σιωπηλοί» και διακριτικοί, κομψοί σαν ήχος, ακαδημαϊκοί, queer χωρίς να το φωνάζουν, θεατρικοί χωρίς την υπερβολή. Ένα ντουέτο που μεταμόρφωσε το camp σε κοινωνικό σχόλιο, και το synth σε εργαλείο παρατήρησης.

Σε μια εποχή όπου η ποπ μετατρέπεται σε background noise, οι Pet Shop Boys συνεχίζουν να στέκονται απέναντι στον θόρυβο. Ως οι αληθινοί εκφραστές αυτού που κάποτε λεγόταν the politics of dance: η συνειδητοποίηση ότι ακόμη και η διασκέδαση έχει σημασία. Και πως, μερικές φορές, το πιο ριζοσπαστικό πράγμα που μπορείς να κάνεις είναι... να παραμένει ψύχραιμος.

Ηλίας Δ. Κούβελας - βιογραφικό

Ο Ηλίας Δ. Κούβελας είναι Ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών, όπου διετέλεσε Καθηγητής Φυσιολογίας και Διευθυντής του Εργαστηρίου Φυσιολογίας. Μετεκπαιδεύτηκε στο University College (Λονδίνο), ως υπότροφος του Συμβουλίου της Ευρώπης, και στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας. Έχει εργαστεί ως Ερευνητής στα Πανεπιστήμια Harvard, UCSF, Οξφόρδης και ΝΥU. Είναι μέλος της Dana Alliance for Brain Initiatives και διετέλεσε μέλος του Εθνικού Γνωμοδοτικού Συμβουλίου Έρευνας. Οι ερευνητικές του δραστηριότητες εστιάζονται στη μελέτη των εκφυλιστικών νόσων του εγκεφάλου, των νόσων Huntington και Parkinson και στις σχετιζόμενες διαταραχές του λόγου, καθώς και στις σχέσεις εγκεφάλου και συνείδησης.

Απευθύνομαι κατ’ αρχήν στους γονείς

Χαλαρώστε και ηρεμήστε ώστε να μην φορτώνετε τα παιδιά σας με έξτρα άγχος. Φροντίστε το περιβάλλον στο σπίτι να ευνοεί με την κατάλληλη ησυχία και ηρεμία τα παιδιά που διαβάζουν, σχεδιάστε και ετοιμάστε την καλή τους διατροφή, και εμψυχώστε με κατανόηση και συμπαράσταση. Και το κυριότερο: κάνετε τα παιδιά σας να νιώσουν άνετα, ελεύθερα και σίγουρα για την αγάπη και την επιβεβαίωσή σας για την προσπάθεια που καταβάλουν, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα!

Και πάμε τώρα στα παιδιά

Αναπνεύστε – κυριολεκτικά: Όταν σας κυριεύει το έντονο άγχος, το πρώτο σας όπλο είναι η αναπνοή. Μια απλή άσκηση είναι η αναπνοή 4-4-6, δηλαδή: κάνετε βαθιά εισπνοή σε 4 δευτερόλεπτα, κρατάτε μέσα τον αέρα για 4, και προχωράτε σε σταδιακή εκπνοή για 6 δευτερόλεπτα, ώσπου να νιώσετε ότι όλος ο αέρας έχει απελευθερωθεί. Είναι μια τεχνική που χρησιμοποιούν ακόμα και οι αθλητές υψηλού επιπέδου για να ηρεμήσουν πριν από τους αγώνες.

Αντικαταστήστε την αρνητική σκέψη με μια λειτουργική/ενδυναμωτική : Ένα από τα πιο συχνά πράγματα που ακούω από τα παιδιά αυτές τις μέρες είναι φράσεις του τύπου: «Δεν θα τα καταφέρω», «Ξέχασα ό,τι διάβασα» ή «Αν δεν μπω σε αυτή τη σχολή, χάθηκα». Αυτές οι σκέψεις είναι ψυχοφθόρες, και ανακριβείς, γιατί ποτέ δεν είναι 100% αλήθεια, αλλά όταν τις κάνετε, καταρρέει η ψυχολογία σας. Γι’ αυτό, αντί να πείτε «δεν θα τα καταφέρω», πείτε π.χ. «θα κάνω το καλύτερο που μπορώ σήμερα». Αυτή είναι μια ρεαλιστική, λειτουργική σκέψη, που πυροδοτεί ένα θετικό εσωτερικό διάλογο.

Μη συγκρίνεστε – ο καθένας, έτσι κι εσείς, είστε μοναδικοί: Η σύγκριση με φίλους, συμμαθητές ή αδέλφια είναι από τα μεγαλύτερα εμπόδια στην ψυχική σας ανθεκτικότητα που χρειάζεστε όσο τίποτε άλλο αυτή την στιγμή. Θυμηθείτε πως ο καθένας έχει τον δικό του ρυθμό, και τις δικές του ευκολίες και δυσκολίες. Οπότε, αντί να κοιτάτε τι κάνουν οι άλλοι, αναρωτηθείτε: «Τι χρειάζομαι εγώ για να αισθάνομαι καλά και να προχωρήσω αποτελεσματικά;». Αυτή η ερώτηση εστιάζει στον εαυτό σας, που είναι όλη η δύναμή σας.

Συνειδητοποιείστε ότι οι πανελλήνιες είναι ένα «κεφάλαιο» κι όχι «ολόκληρο το βιβλίο»: Σίγουρα οι εξετάσεις αυτές είναι σημαντικές, αλλά δεν καθορίζουν ούτε την συνολική σας αξία, ούτε όλες σας τις ικανότητες, Είναι μόνο μια φάση, που δεν σηματοδοτεί ούτε την αρχή ούτε το τέλος της πορείας σας. Μπορείτε να πετύχετε πάρα πολλά στη ζωή σας, ακόμη κι αν δεν περάσετε στη σχολή που θέλετε με την πρώτη. Εξάλλου, πολλοί επιτυχημένοι άνθρωποι σήμερα, κάποτε απέτυχαν στις Πανελλήνιες.

Με 5 ολοκαίνουρια τραγούδια, που αποτελούν ένα πραγματικό statement και όχι απλώς ένα μουσικό project, o rapper μιλάει για τη δική του αλήθεια.

Με τους παραγωγούς Dof Twogee, LFK, Needle, OTS, Quicksilver, Squeezy Anks & Takanuva, να προσθέτουν τη δική τους ηχητική πινελιά,  το «Ανατέλλω» αποτελεί τη συνέχεια μιας ιστορικής πλέον πορείας: από τη Θεσσαλονίκη και τα Βόρεια Αστέρια έως σήμερα, ο Ζήνων αποδεικνύει για ακόμη μια φορά ότι είναι επίκαιρος.

Ακούστε όσα συζήτησε ο Ζήνων με τον Δημήτρη Αθανασιάδη στην αφιερωματική εκπομπή «Inner Voice», στο στούντιο του ραδιοφωνικού σταθμού Voice 102.5, διαλέγοντας μαζί του αγαπημένα τραγούδια. 

Στη συζήτηση με τον Γιάννη Νένε, ο σκηνοθέτης και ηθοποιός δίνει απαντήσεις (χωρίς σπόιλερς) στο τι να περιμένουμε από τη δική του ματιά στην Ηλέκτρα και γιατί επέλεξε αυτήν του Σοφοκλέους και όχι εκείνες του Ευριπίδη ή του Αισχύλου για να σκηνοθετήσει.

Μιλάει για το νόημα του έργου με ενσυναίσθηση γιατί, σε έναν κόσμο που μαστίζεται από ολοκληρωτισμούς και κοινωνική αδικία, σε μια εποχή όπου η βία και η εκδίκηση παρουσιάζονται συχνά ως «αναγκαίο κακό», η Ηλέκτρα του Σοφοκλή αποκτά ανατριχιαστική επικαιρότητα. Η τραγωδία αυτή δεν είναι απλώς μια αφήγηση εκδίκησης· είναι ένας καθρέφτης των ανθρώπινων διλημμάτων, της διαχρονικής σύγκρουσης ανάμεσα στη δικαιοσύνη και την ηθική. Η παράστασή μας στοχεύει να αναδείξει αυτή την πολυπλοκότητα, καλώντας το κοινό να αναμετρηθεί με κρίσιμα ερωτήματα: Τι σημαίνει «αποκαθιστώ το δίκαιο»; Ποιο είναι το χρέος του καθήκοντος; Μπορεί κανείς να ζήσει με τις συνέπειες της βίας; Είναι η βία αναπόφευκτη λύση; Θα κλείσει η εκδίκηση τον κύκλο του αίματος; Είναι ποτέ δυνατή η λύτρωση; Και, τελικά, ποιος είναι ο ρόλος της αντίστασης όταν όλα φαίνονται χαμένα;

Με γνήσια αγάπη για το θέατρο, το έργο αλλά και τους ηθοποιούς -και τη σκληρή πραγματικότητα που ζουν μπροστά στην απειλητική Τεχνητή Νοημοσύνη- ο Δημήτρης Τάρλοου μιλάει και, για το τέλος, επιφυλάσσει μία συγκινητική ιστορία που μας οδηγεί στις επόμενες δραστηριότητές του μετά την Ηλέκτρα που θα πρωτοπαρουσιάσει στις 4 και 5 Ιουλίου στην Επίδαυρο.

Το απόγευμα ο πατέρας του Αλέξη είχε λάβει μια κλήση από τον γιο του, στην οποία πρόλαβε μόνο να του πει «πατέρα» και τίποτε άλλο. Πήγε να τους αναζητήσει στην περιοχή που ήξερε ότι θα κυνηγούσαν. Εκεί βρήκε το κυνηγόσκυλο και το αυτοκίνητό τους, αλλά στη συνέχεια άρχισε να ανακαλύπτει τα πτώματα των πέντε αντρών. Ήταν διασκορπισμένα μέσα σε ένα χωράφι.

Στην αρχική κατάθεσή του ο Διονύσης Φούκας ανέφερε ότι την ημέρα του εγκλήματος δεν βρισκόταν καν στο βοσκότοπο. Η συμπεριφορά του ωστόσο και ανακολουθίες στις οποίες υπέπεσε, τον κατέστησαν βασικό ύποπτο, με αποτέλεσμα να συλληφθούν τόσο αυτός, όσο και ο πατέρας του. Στην ανάκριση, δεν άντεξαν την πίεση των αστυνομικών και ομολόγησαν. Ο καθένας προσπαθούσε να πάρει την ευθύνη πάνω του για να γλιτώσει τον άλλο.

Συντελεστές
Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη
Αφήγηση, Sound Design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

1. Γίνεται άλλοθι που σκεπάζει μια τάση για αδράνεια ή φόβο προς την αλλαγή. Πιο συγκεκριμένα, όταν διστάζετε μπροστά σ’ ένα βήμα που θέλετε να κάνετε, μπορεί να μεταμφιέσετε την ανοχή ως υπομονή, για να καλύψετε την αναβλητικότητα. Είναι μια στάση που συνήθως αναπτύσσεται υποσυνείδητα σαν μηχανισμός άμυνας.
2. Σας καθησυχάζει υπερβολικά, αναβάλλοντας αποφάσεις που απαιτούν τόλμη. Για παράδειγμα, αν βρίσκεστε σε ένα εργασιακό περιβάλλον που δεν σας τιμά, και λέτε «ας κάνω υπομονή, δεν υπάρχουν αρκετές καλές δουλειές εκεί έξω, ας καθίσω εδώ». Αυτή η στάση σας εμποδίζει από το να τολμήσετε να κάνετε το βήμα, να ψάξετε για κάτι καλύτερο, και βέβαια, πάλι κάτω από την μάσκα της υπομονής υπάρχει ο φόβος.
3. Σας κρατάει φυλακισμένους σε τοξικές καταστάσεις. Όπως και με το παράδειγμα της δουλειάς, η υπομονή δεν είναι αρετή όταν αναπτύσσεται σαν ανοχή μέσα σε σχέσεις που είναι για σας υποτιμητικές και βλαπτικές, πιστεύοντας ότι κάνοντας υπομονή με τον καιρό τα πράγματα θα αλλάξουν, ή ότι ο άλλος θα καταλάβει ή θα σας εκτιμήσει.

Από την άλλη μεριά, η υγιής υπομονή δεν είναι απλά η ικανότητα να περιμένετε, αλλά μια βαθιά διαδικασία αυτοκυριαρχίας που σας κρατάει εστιασμένους, ακόμα και όταν τα αποτελέσματα δεν είναι άμεσα ορατά. Είναι το θεμέλιο για την πραγματική αυτοπεποίθηση και την υγιή αυτοεκτίμηση, καθώς η αρετή της υπομονής, όταν την αναπτύσσετε:

1. Σας βοηθά να διαχειρίζεστε τις δυσκολίες με ηρεμία, ψυχραιμία και τελικά επιτυχία
2. Καλλιεργεί την επιμονή και τη συνέπεια, που σας οδηγούν στους στόχους σας
3. Ενισχύει την αυτοπειθαρχία, την αυτοεκτίμηση και την πίστη στον εαυτό σας.
4. Σας βοηθά να κάνετε ένα βήμα πίσω μπροστά στις προκλήσεις ή τα απρόβλεπτα, ώσε να μην προβείτε σε γρήγορες -πιθανά λάθος- αποφάσεις και παρορμητικές αντιδράσεις
5. Δημιουργεί και ενισχύει πιο υγιείς σχέσεις με τους άλλους ανθρώπους, καθώς τους δίνετε χώρο και χρόνο να εκφραστούν και να εξελιχθούν
6. Σας διδάσκει να αποδέχεστε ότι δεν μπορείτε να ελέγξετε τα πάντα, ενώ ταυτόχρονα σας υποστηρίζει στην αναγνώριση ότι ελέγχετε πλήρως τον τρόπο που θα σκεφτείτε, θα ελέγξετε τα συναισθήματά σας, τις επιλογές, τις ενέργειες και τις αντιδράσεις σας.

The project was implemented with the valuable support of the Athens-Macedonian News Agency (APE-MPE) and Sofia Papadopoulou. We would also like to warmly thank Athens Voice and APE-MPE for their contribution.

Χρονικά της Θεσσαλονίκης: Η Ματιά των Φοιτητών
Η σειρά podcast Χρονικά της Θεσσαλονίκης: Η Ματιά των Φοιτητών αποτελεί μια πρωτοβουλία μοναδικής αξίας, που υλοποιείται στο πλαίσιο του ΠΜΣ Ψηφιακών Μέσων, Επικοινωνίας και Δημοσιογραφίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Οι φοιτητές αναλαμβάνουν ενεργό ρόλο, δημιουργώντας και παράγοντας οι ίδιοι περιεχόμενο, σε ένα εγχείρημα όπου η θεωρία συναντά την πράξη. Μέσα από τη δική τους οπτική, αφηγούνται ιστορίες, εξερευνούν ζητήματα και αποτυπώνουν τον παλμό της Θεσσαλονίκης, δημιουργώντας μια ζωντανή και πρωτότυπη σειρά που αναδεικνύει τη δημιουργικότητα, την κριτική σκέψη και το πάθος τους για τη δημοσιογραφία.

Το εγχείρημα υλοποιήθηκε με την πολύτιμη συμβολή του Αθηναϊκού-Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων (ΑΠΕ-ΜΠΕ) και της Σοφίας Παπαδοπούλου. Ευχαριστούμε θερμά την Athens Voice και το ΑΠΕ-ΜΠΕ για τη συνεισφορά τους.

Στο 30ο επεισόδιο του Podcast «Μετακινήσου αλλιώς» ο καλεσμένος του Μάνου Χαραλαμπάκη, ο αναλυτής μετοχών στη χρηματιστηριακή εταιρεία «Ν.Χρυσοχοΐδης», Λάμπης Μιχαλόπουλος εξηγεί ότι δεν είναι δύσκολο να μετακινηθούμε αλλιώς. Απλώς πρέπει να το πάρουμε απόφαση. Μία απεργία ήταν αυτή που ώθησε τον Λάμπη Μιχαλόπουλο να αλλάξει συνήθειες μετακίνησης. Μέσα μαζικής μεταφοράς δεν λειτουργούσαν, δεν ήθελε να υποφέρει με το ΙΧ του στο μποτιλιάρισμα και έτσι «πήρα το ποδηλατάκι μου και μέσα σε 30 λεπτά είχα πάει από τη Ν.Φιλαδέλφεια μέχρι τη Σοφοκλέους όπου δουλεύω» λέει χαρακτηριστικά. Εδώ και δύο χρόνια χρησιμοποιεί το ποδήλατο ή το Μετρό για να πάει στη δουλειά του. Αυτοκίνητο χρησιμοποιεί μόνο όταν έχει κάποια έξτρα δουλειά. Προτρέπει δε τους πολίτες που συνεχίζουν να είναι εξαρτημένοι από τους τέσσερις τροχούς να δοκιμάσουν μία μετακίνηση με ποδήλατο. Γρήγορα, σημειώνει, θα αντιληφθούν ότι σε ώρες αιχμής «με το ποδήλατο κινείσαι πιο γρήγορα απ’ όλους όσους μετακινούνται εκείνη την ώρα στον δρόμο». Θα συνειδητοποιήσουν επίσης πως «το ποδήλατο σού προσφέρει την ελευθερία που υπόσχονται όλες οι διαφημίσεις αυτοκινήτου. Δεν είναι τυχαίο εξάλλου ότι όλες αυτές οι διαφημίσεις αυτοκινήτου δεν είναι γυρισμένες σε δρόμο με κίνηση και μποτιλιάρισμα». Λοιπόν, τι λέτε; Θα μετακινηθείτε αλλιώς;

Η επιχειρηματική επιτυχία δεν εξαρτάται μόνο από ένα στοιχείο – είναι το αποτέλεσμα της σύμπραξης πολλών παραγόντων. Χρειάζεται ευστροφία, επιμονή, ένστικτο, ευφυΐα, συναισθηματική κατανόηση, γρήγορη αντίληψη και στρατηγική ματιά. Και ναι, καμιά φορά, ακόμα και η τύχη έχει τον ρόλο της.

Πέρα όμως από το προσωπικό ταλέντο και τις δεξιότητες, υπάρχουν ορισμένα «κρυφά χαρτιά» που συχνά καθορίζουν ποιος κάνει τη διαφορά στην αγορά.

Σε αυτό το podcast, μοιράζομαι μαζί σας τέσσερα τέτοια σημεία-κλειδιά που αξίζει να έχετε κατά νου στην επαγγελματική σας πορεία.

Τι ακριβώς σημαίνει «καλό παιδί»;

Αν αναφερόμαστε σε παιδιά που λένε πάντα ναι και πάνε με τα νερά των άλλων για να μην έχουν φασαρίες, τιμωρίες και να πάρουν το σ’ αγαπώ και το μπράβο των γονιών τους, τότε μιλάμε ένα σίγουρο δρόμο προς την χαμηλή αυτοεκτίμηση, και τις ψυχικές δυσλειτουργίες που οδηγούν σε υποτιμητικές σχέσεις, ακατάλληλες επιλογές, και αργότερα σοβαρά προβλήματα υγείας.

Το φαινόμενο του «καλού παιδιού» είναι ευθύνη των γονέων

Στις μέρες μας, συχνά οι γονείς, μέσα στην δική τους ανάγκη και αγωνία να μεγαλώσουν τα παιδιά τους σωστά, φροντίζουν τα σχολεία, τα πρακτικά θέματα, τα εξωσχολικά και τα υλικά αγαθά περισσότερο από την σε βάθος κατανόηση του παιδιού τους. Τρέχουν με μια πιεσμένη καθημερινότητα και υπεραπαίτηση το παιδί να «χωρέσει» σ’ ένα φορτωμένο πρόγραμμα που του αφήνει ελάχιστο χρόνο για επικοινωνία και παιχνίδι, με αποτέλεσμα συχνά να γίνονται έντονες συγκρούσεις που δημιουργούν στο παιδί φόβο. Και για να τις αποφύγει, αναγκάζεται να σκύβει το κεφάλι, να λέει «ναι» σε όλα καταπιέζοντας τις φυσιολογικές παιδικές του ανάγκες, και με αυτή την παρακαταθήκη εξελίσσεται σαν ενήλικας.

Τι ακριβώς σημαίνει «καλός άνθρωπος»;

Τι καταλαβαίνετε όταν ακούτε αυτόν τον χαρακτηρισμό; Αναφερόμαστε σ’ έναν άνθρωπο που υποχωρεί πάντα μπροστά στα θέλω των άλλων, είναι αυτός που λέει πάντα «ναι», ο “people pleaser” που θέλει πάντα να ευχαριστεί τους άλλους, παραμερίζοντας τον εαυτό του και τις δικές του ανάγκες.

Πώς μπορείτε αν είστε ένας άνθρωπος με έντονη τάση για «καλό παιδί» να αλλάξετε;

Το πρώτο που χρειάζεται είναι να το αναγνωρίσετε. Παρατηρήστε τον εαυτό σας πώς σκέφτεται και πώς λειτουργεί όταν οι άλλοι του ζητούν χάρες, ή ποια είναι η αίσθηση για τον εαυτό σας μέσα στις βασικές σας σχέσεις: νιώθετε ότι δίνετε περισσότερα απ’ ότι παίρνετε; Νιώθετε ότι οι άλλοι δεν σέβονται τις ανάγκες σας; Μήπως συχνά σας φορτώνουν με έξτρα καθήκοντα γιατί είστε βολικοί και δεκτικοί; Και μήπως όλα αυτά σας στριμώχνουν & σας αφήνουν με την αίσθηση του ριγμένου, του λιγότερου, του κατώτερου;

Ξεκινήστε να λέτε «όχι» και να βάζετε όρια.

Στην αρχή θα παραξενευτούν οι άλλοι γιατί τους έχετε μάθει αλλιώς και θα αντιδράσουν, αλλά στην πορεία θα δείτε ότι θα αρχίσουν να σας υπολογίζουν περισσότερο και να σας σέβονται επίσης περισσότερο! Κι αν κάποιοι απομακρυνθούν επειδή δεν τους βολεύετε πια, τότε να χαρείτε γιατί οι άνθρωποι αυτοί δεν ήταν για σας, και αφήνουν χώρο για εκείνους που σας ταιριάζουν και σας τιμούν.

Ισορροπείστε αποφεύγοντας τα άκρα

Δεν θα πάτε από ένα τελείως «καλό παιδί» στο άλλο άκρο, να γίνετε «bitch» και να λέτε πάντα όχι. Αναρωτηθείτε ποιος άνθρωπος θέλετε να είστε, αξιολογήστε τις καταστάσεις και κρίνετε πότε θα δεχτείτε να κάνετε μια χάρη ή μια έξτρα δουλειά, και πότε θα βάλετε το όριό σας. Ένας πολύ καλός δείκτης είναι οι δικές σας αξίες και οι δικές σας προτεραιότητες. Γιατί και η βοήθεια και η υποστήριξη που δίνετε στους ανθρώπους σας είναι κι αυτές αξίες και μέσα στη φύση σας. 

Ηλίας Δ. Κούβελας - βιογραφικό

Ο Ηλίας Δ. Κούβελας είναι Ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών, όπου διετέλεσε Καθηγητής Φυσιολογίας και Διευθυντής του Εργαστηρίου Φυσιολογίας. Μετεκπαιδεύτηκε στο University College (Λονδίνο), ως υπότροφος του Συμβουλίου της Ευρώπης, και στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας. Έχει εργαστεί ως Ερευνητής στα Πανεπιστήμια Harvard, UCSF, Οξφόρδης και ΝΥU. Είναι μέλος της Dana Alliance for Brain Initiatives και διετέλεσε μέλος του Εθνικού Γνωμοδοτικού Συμβουλίου Έρευνας. Οι ερευνητικές του δραστηριότητες εστιάζονται στη μελέτη των εκφυλιστικών νόσων του εγκεφάλου, των νόσων Huntington και Parkinson και στις σχετιζόμενες διαταραχές του λόγου, καθώς και στις σχέσεις εγκεφάλου και συνείδησης.

The project was implemented with the valuable support of the Athens-Macedonian News Agency (APE-MPE) and Sofia Papadopoulou. We would also like to warmly thank Athens Voice and APE-MPE for their contribution.

Χρονικά της Θεσσαλονίκης: Η Ματιά των Φοιτητών
Η σειρά podcast Χρονικά της Θεσσαλονίκης: Η Ματιά των Φοιτητών αποτελεί μια πρωτοβουλία μοναδικής αξίας, που υλοποιείται στο πλαίσιο του ΠΜΣ Ψηφιακών Μέσων, Επικοινωνίας και Δημοσιογραφίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Οι φοιτητές αναλαμβάνουν ενεργό ρόλο, δημιουργώντας και παράγοντας οι ίδιοι περιεχόμενο, σε ένα εγχείρημα όπου η θεωρία συναντά την πράξη. Μέσα από τη δική τους οπτική, αφηγούνται ιστορίες, εξερευνούν ζητήματα και αποτυπώνουν τον παλμό της Θεσσαλονίκης, δημιουργώντας μια ζωντανή και πρωτότυπη σειρά που αναδεικνύει τη δημιουργικότητα, την κριτική σκέψη και το πάθος τους για τη δημοσιογραφία.

Το εγχείρημα υλοποιήθηκε με την πολύτιμη συμβολή του Αθηναϊκού-Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων (ΑΠΕ-ΜΠΕ) και της Σοφίας Παπαδοπούλου. Ευχαριστούμε θερμά την Athens Voice και το ΑΠΕ-ΜΠΕ για τη συνεισφορά τους.

Στο πλαίσιο της δουλειάς μου, συχνά συναναστρέφομαι —και σε αρκετές περιπτώσεις συμβουλεύω— ανθρώπους που ξεκινούν τις δικές τους startup. Υπάρχουν δύο χαρακτηριστικά που τους διακρίνουν σχεδόν πάντα: ένας αφοπλιστικός ενθουσιασμός για το project τους και η ακλόνητη βεβαιότητα ότι έχουν ανακαλύψει το επόμενο μεγάλο πράγμα.

Οι περισσότεροι founders μπορούν να αναλύουν επί ώρες την ιδέα τους — αν τους αφήσεις, ο καφές θα γίνει δείπνο και το δείπνο ίσως καταλήξει σε μεταμεσονύκτια συζήτηση με… πατσά. Είναι σίγουροι ότι έχουν “κλειδώσει” την αγορά, ότι έχουν σκεφτεί όλες τις πιθανές γωνίες του προϊόντος ή της υπηρεσίας τους και νιώθουν απόλυτα προετοιμασμένοι.

Μόνο που συχνά ξεχνούν κάτι κρίσιμο: το branding. Η ταυτότητα της ιδέας τους. Η πρόβλεψη για το πώς θα «μιλήσει» το προϊόν στην αγορά. Το τι θα μείνει στον κόσμο, πέρα από τα specs.

Το branding δεν είναι κάτι που έρχεται στο τέλος. Είναι μια στρατηγική αρχή. Και γι’ αυτό, ακόμη κι αν χτίζετε το επόμενο big thing, ακούστε αυτό το podcast. Θα σας βοηθήσει να το κάνετε με μεγαλύτερη επίγνωση.