O Αλτουνιάν έχει γεννηθεί στο Ερεβάν της Αρμενίας και μεγάλωσε στην Αθήνα. Το όνομά του στα αρμένικα σημαίνει «πύρινα μάτια».

Τα τραγούδια του έχουν στοιχεία από την blues και τη soul μουσική και στίχους που αντλούν υλικό από τις προσωπικές του ιστορίες.

Ξεκίνησε τη μουσική του πορεία το 2013 με τους Hrach Altunyan Band και το 2014 κυκλοφόρησε τον πρώτο του δίσκο, «Long Way Home». Το 2019 παρουσίασε τη δεύτερη δισκογραφική του δουλειά, η οποία περιλάμβανε, μεταξύ άλλων, τα singles «I’ve Got the Blues», «Love Game», «Guide Me» και «Anna’s Song».

Το 2022 ακολούθησε το EP «3», συνεχίζοντας τη μουσική του πορεία, ενώ το 2024 συνεργάστηκε με τον παραγωγό Νίκο «Thanasimos» Χατζηευστρατίου για τα singles «If I Was a God» και «Deeper».

Το 2026 παρουσιάζει τρία νέα singles («Raise Me Up», «Dance Away», «The Devil Inside»), σε συνεργασία με τον παραγωγό Νίκο Κωδωνά, συνδυάζοντας τη χαρακτηριστική blues φωνή του με έναν πιο σύγχρονο και κινηματογραφικό ήχο.

Οι στίχοι του, λιτοί και άμεσοι, αφηγούνται βιωματικές ή και φανταστικές ιστορίες. Έτσι, μέσα από κάθε τραγούδι προσπαθεί να δημιουργήσει έναν διαφορετικό κόσμο, έναν κόσμο που θα μπορούσε κανείς να συναντήσει στο soundtrack μιας ταινίας.

Για όσους ενδιαφέρονται, διοργανώνεται Ημερίδα: ΑΙ & Comics, το Σάββατο 24/1 στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων στο Αμφιθέατρο «Μιλτιάδης Έβερτ». Μια Ημερίδα για το μέλλον των comics μετά την επέλαση της Τεχνητής Νοημοσύνης, στο πλαίσιο της γιορτής τέχνης & τεχνολογίας Ημέρες ART/TECH by COSMOTE TELEKOM.

Το Σάββατο 24 Ιανουαρίου (12:00–14:00), το Αμφιθέατρο «Μιλτιάδης Έβερτ» της Τεχνόπολης Δήμου Αθηναίων γίνεται το επίκεντρο ενός από τους πιο επίκαιρους διαλόγους της σύγχρονης καλλιτεχνικής παραγωγής. Καταξιωμένοι δημιουργοί, εκδότες, νομικοί και ακαδημαϊκοί συναντιούνται για να διερευνήσουν αν η Τεχνητή Νοημοσύνη αποτελεί έναν πολύτιμο «συνεργάτη», έναν απειλητικό ανταγωνιστή για την Ένατη Τέχνη ή αν πρόκειται για ένα πολυπαραγοντικό θέμα. Μέσα από δύο θεματικά πάνελ και την παρέμβαση ειδικών από το εξωτερικό, η εκδήλωση θα αναλύσει τη νέα πραγματικότητα, τις προκλήσεις των πνευματικών δικαιωμάτων και το φλέγον ζήτημα της επαγγελματικής βιωσιμότητας των δημιουργών σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία.

Ο Α.Παπαδανιήλ, γεννημένος στην Αθήνα το 1978, είναι από εκείνες τις πολυσχιδείς φυσιογνωμίες που δύσκολα χωρούν σε μία ταμπέλα: animator, σκηνοθέτης, σκιτσογράφος, τραγουδιστής, συγγραφέας, δημιουργός της σειράς «Ένα γράμμα, μια ιστορία» και συνιδρυτής του δημιουργικού γραφείου Syllipsis. Έργα του έχουν ταξιδέψει σε φεστιβάλ, σε σχολικές αίθουσες, σε περιοδικά, σε τηλεοπτικές παραγωγές, παρουσιάζοντας αυτόν τον ιδιαίτερο τρόπο που έχει να ενώνει εικόνα, αφήγηση και μουσική σε κάτι ενιαίο και ζωντανό.

Στο podcast μιλάμε για το «Μαουτχάουζεν», τη θρυλική καντάτα του Μίκη Θεοδωράκη πάνω στην ποίηση του Ιάκωβου Καμπανέλλη, ένα από τα σημαντικότερα ελληνικά έργα μνήμης για το Ολοκαύτωμα, που γίνεται για πρώτη φορά κινηματογραφικό έργο. Ο Παπαδανιήλ όχι μόνο επανηχογράφησε τα τέσσερα τραγούδια —σε μια λιτή εκδοχή για φωνή και τσέλο, μαζί με τον Άρη Ζέρβα— αλλά έλαβε και την προσωπική έγκριση του ίδιου του Θεοδωράκη, ο οποίος άκουσε τις ηχογραφήσεις λίγο πριν φύγει από τη ζωή. Η ταινία εμπλουτίζεται με το ανέκδοτο κείμενο του Καμπανέλλη «Οδοιπορικό Μαουτχάουζεν – Μάιος 1988» και γυρίζεται στο ίδιο το στρατόπεδο, μετατρέποντας τον τόπο σε πρωταγωνιστή.

Παράλληλα, ο Παπαδανιήλ υπογράφει ένα ακόμη έργο-μνημόσυνο, εντελώς διαφορετικό αλλά εξίσου φορτισμένο: το μικρού μήκους φιλμ για το κλείσιμο του ιστορικού αθηναϊκού κινηματογράφου IDEAL. Το «ΙΝΤΕ8Λ» είναι ένας ποιητικός αποχαιρετισμός στους 102 χρόνους λειτουργίας της αίθουσας, με μουσική του Μίμη Πλέσσα και νέα ερμηνεία δύο τραγουδιών του («Έρχεσαι και φεύγεις» και «Έκλαψα χθες») από τον ίδιο τον Παπαδανιήλ και τον Άρη Ζέρβα — αυτή τη φορά, επίσης, με την άδεια και ευλογία του Πλέσσα, λίγο πριν φύγει κι εκείνος από τη ζωή.

Ο Αρίσταρχος Παπαδανιήλ εκπροσωπεί αυτό το σπάνιο είδος δημιουργού που κοιτάζει την ιστορία κατάματα, χωρίς να υποκύπτει σε εύκολους εντυπωσιασμούς· που αντιμετωπίζει τον χώρο, τη μνήμη και τη μουσική ως ισότιμους συνομιλητές· και που επιμένει να φτιάχνει έργα όπου η παράδοση και η καινοτομία δεν αλληλοαναιρούνται, αλλά συμπορεύονται. Τέχνη που στέκεται με αξιοπρέπεια απέναντι στο παρελθόν — και να το ξαναδίνει στο παρόν, ζωντανό.

Το 2010 δημιούργησε το Σωκράτης Σινόπουλος Quartet.Το πρώτο άλμπουμ του κουαρτέτου εκδόθηκε το 2015, με παραγωγό τον Manfred Eicher από την ECM records, με τίτλο “Eight Winds” και απέσπασε εξαιρετικές κριτικές διεθνώς. Το 2018 εκδόθηκε το άλμπουμ του “Under the Rose Tree – Tunes from the Greek musical traditions” από την εταιρεία Saphrane records, το οποίο επιλέχθηκε ανάμεσα στα καλύτερα CD για το 2018 από την ένωση κριτικών μουσικής της Γερμανίας. Το 2019 ακολούθησε το δεύτερο άλμπουμ του κουαρτέτου, το  “Metamodal”. Είναι καθηγητής του  Τμήματος Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.

Στις 27 Σεπτεμβρίου συμμετέχει στα «Ιερά Μονοπάτια – Από τα Μυστήρια της Ελευσίνας στη Βυζαντινή Ψαλμωδία και την Παράδοση των Μεβλεβί Δερβίσηδων», στον αρχαιολογικό χώρο Ελευσίνας.

Ο Θοδωρής Τσεκούρας είναι κάτι παραπάνω από ένας ακόμη πετυχημένος διαφημιστής: είναι εκείνος που κατάφερε να μετατρέψει μια φράση σαν το «Τυχαίο; Δεν νομίζω» σε παροιμία των 00s και έναν αριθμό τηλεφωνικής εξυπηρέτησης σε λαϊκή ατάκα. Με σπουδές στις Πολιτικές Επιστήμες και εξειδίκευση στην Ανάλυση Ιδεολογίας και Πολιτικού Λόγου, υπηρετεί τη διαφήμιση από τη θέση του Group Creative Director στην Ogilvy Greece και έχει υπογράψει μερικές από τις πιο αναγνωρίσιμες καμπάνιες των τελευταίων χρόνων — από την «HOL video club» μέχρι το «Κάθε φορά που κάποιος κυκλοφορεί μια λάθος φήμη για το Nescafe, ένα σκιουράκι πεθαίνει». Παράλληλα, γράφει παιδικά βιβλία γεμάτα φαντασία, δίνει ρεσιτάλ λεκτικών παιχνιδιών στα social media και αποδεικνύει ότι πίσω από κάθε «κροκέτα + προφίλ» = κροφίλ υπάρχει μια ιδέα που αξίζει να ακουστεί.

Στη συζήτηση με τον Γιάννη Νένε, ο σκηνοθέτης και ηθοποιός δίνει απαντήσεις (χωρίς σπόιλερς) στο τι να περιμένουμε από τη δική του ματιά στην Ηλέκτρα και γιατί επέλεξε αυτήν του Σοφοκλέους και όχι εκείνες του Ευριπίδη ή του Αισχύλου για να σκηνοθετήσει.

Μιλάει για το νόημα του έργου με ενσυναίσθηση γιατί, σε έναν κόσμο που μαστίζεται από ολοκληρωτισμούς και κοινωνική αδικία, σε μια εποχή όπου η βία και η εκδίκηση παρουσιάζονται συχνά ως «αναγκαίο κακό», η Ηλέκτρα του Σοφοκλή αποκτά ανατριχιαστική επικαιρότητα. Η τραγωδία αυτή δεν είναι απλώς μια αφήγηση εκδίκησης· είναι ένας καθρέφτης των ανθρώπινων διλημμάτων, της διαχρονικής σύγκρουσης ανάμεσα στη δικαιοσύνη και την ηθική. Η παράστασή μας στοχεύει να αναδείξει αυτή την πολυπλοκότητα, καλώντας το κοινό να αναμετρηθεί με κρίσιμα ερωτήματα: Τι σημαίνει «αποκαθιστώ το δίκαιο»; Ποιο είναι το χρέος του καθήκοντος; Μπορεί κανείς να ζήσει με τις συνέπειες της βίας; Είναι η βία αναπόφευκτη λύση; Θα κλείσει η εκδίκηση τον κύκλο του αίματος; Είναι ποτέ δυνατή η λύτρωση; Και, τελικά, ποιος είναι ο ρόλος της αντίστασης όταν όλα φαίνονται χαμένα;

Με γνήσια αγάπη για το θέατρο, το έργο αλλά και τους ηθοποιούς -και τη σκληρή πραγματικότητα που ζουν μπροστά στην απειλητική Τεχνητή Νοημοσύνη- ο Δημήτρης Τάρλοου μιλάει και, για το τέλος, επιφυλάσσει μία συγκινητική ιστορία που μας οδηγεί στις επόμενες δραστηριότητές του μετά την Ηλέκτρα που θα πρωτοπαρουσιάσει στις 4 και 5 Ιουλίου στην Επίδαυρο.

Φτάνοντας στο σήμερα, η Λένα Πλάτωνος μιλάει για το άλμπουμ «9 στο φως», μία συνεργασία-έκπληξη με τον στιχουργό Νίκο Μωραΐτη, τραγούδια του οποίου μελοποίησε η ίδια και ερμηνεύει μία αναπάντεχη σειρά ελλήνων ερμηνευτών όπως οι: Κατερίνα Βέρδη, Δήμητρα Γαλάνη, Vassilikos, Αλέκα Κανελλίδου, Χάρις Αλεξίου,  Σαβίνα Γιαννάτου, Αλκίνοος Ιωαννίδης, Φοίβος Δεληβοριάς, Αθηνά Ρούτση ενώ σε κάποια κομμάτια συμμετέχει με τη φωνή της και η ίδια η Λένα Πλάτωνος. 

***

Το άλμπουμ «9 στο Φως» κυκλοφορεί από την PanikRecords στις 29 Απριλίου 2025. 
Την ίδια ημέρα θα γίνει η παρουσίασή του στο Ρομάντσο.
Το Σάββατο 3 Μαΐου, στο Gazartegroundstage, η Λένα Πλάτωνος θα εμφανιστεί με τη συνοδεία των αγαπημένων συνεργατών, της Σαβίνας Γιαννάτου, του Γιάννη Παλαμίδα, και του StergiosT.

Μάρκελλος Χρυσικόπουλος - βιογραφικό

Ο Μάρκελλος Χρυσικόπουλος σπούδασε τσέμπαλο στην τάξη της Μαργαρίτας Δαλμάτη (Σχολή Βινιανέλλι Αθηνών) από όπου πήρε το δίπλωμά του με άριστα παμψηφεί, πρώτο βραβείο και το αριστείο της σχολής. Συνέχισε στο Παρίσι με τους Σάλβο Ρομέο και Ολιβιέ Μπωμόν, στο Πανεπιστήμιο Μοτσαρτέουμ του Ζάλτσμπουργκ με τους Κέννεθ Γκίλμπερτ και Ζήγκμπερτ Ράμπε και ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Ωδείο της Γενεύης (Βραβείο δεξιοτεχνίας με διάκριση) με την Κριστιάν Ζακκοττέ, της οποίας ήταν ο τελευταίος μαθητής. Έχει συμμετάσχει σε πολλές βραβευμένες ηχογραφήσεις για τις εταιρείες MDG, Sony και Decca. Είναι ιδρυτικό μέλος του συνόλου παλαιάς μουσικής Latinitas Nostra, με το οποίο έχει παρουσιάσει σε σκηνοθετημένη μορφή έργα του μπαρόκ ρεπερτορίου (Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, Εναλλακτική Σκηνή ΕΛΣ) αλλά και πρωτότυπες παραγωγές βασισμένες στο πάντρεμα του μπαρόκ με άλλα είδη μουσικής (βυζαντινή, οθωμανική, ηλεκτρονική κ.ά.). Έχει διευθύνει τη Venice Baroque Orchestra σε έναν διπλό δίσκο με θέμα την Ολυμπιάδα σε λιμπρέτο του Μεταστάζιο (Naïve), ο οποίος απέσπασε τη διεθνή διάκριση Choc Musique. Ως αρχιμουσικός συνεργάζεται σταθερά με την Καμεράτα – Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής και έχει επανειλημμένα συμπράξει με την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών και Θεσσαλονίκης αλλά και με σύνολα του εξωτερικού όπως Irish Baroque Orchestra, Bach Consort Wien, Kammerakademie Potsdam, Musica Viva Chamber Orchestra, Musikkolegium Winthertur κ.ά. Υπήρξε για τρία συνεχή χρόνια προσκεκλημένος αρχιμουσικός της Kammeroper στη Βιέννη. Επιπλέον, έχει διευθύνει σε Theater an der Wien, Ουίγκμορ Χολ, Όπερα του Μπάυρωυτ, Φεστιβάλ Χαίντελ του Χάλλε, αίθουσα συναυλιών Τσαϊκόφσκι του Ωδείου της Μόσχας κ.α. Επιμελήθηκε και παρουσίασε την εκπομπή Παλίμψηστο στο Τρίτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας. Υπήρξε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.

Ο Νίκος Κάτσιος γράφει για αυτόν, στο οπισθόφυλλο του βιβλίου «Ο Νοσταλγός»:

Μιλάει φωναχτά, ξεκάθαρα για όσα τον καθόρισαν, την πρώτη του εικόνα στην κούνια, τα παιδικά χρόνια με τον φόβο και τα σκοτάδια τους, την δύσκολη εφηβεία, τις ανομολόγητες επιθυμίες, τον τρόμο της διαφορετικότητας, τους περιστασιακούς έρωτες, το μεγάλωμα. Θυμάται με τρυφερότητα, με νοσταλγία ίσως, αγαπημένα πρόσωπα από χρόνια χαμένα, μάταιες ενοχές, λόγια τολμηρά, πιο τολμηρά κι από τις πράξεις, ψελλίσματα και ψιθύρους από το δικό του μυστικό σύμπαν. Καταγράφει τις προσωπικές του ιστορίες, τα μικρά της ζωής του στιγμιότυπα, χωρίς να αποσιωπά ή κάτι να αποκρύπτει. Τίποτα, όμως δεν δείχνει να είναι τολμηρό στην γραφή του Γιώργου Ν. Ευσταθίου, άπρεπο κανένα δεν φαίνεται, έτσι καθώς όλες του οι λέξεις εκπορεύονται από την ειλικρίνεια κι έχουν για μοναδική τους υποστήριξη την αλήθεια του.

Sexability: Μια ιστορία για τη Μυική Δυστροφία Duchenne και τον Έρωτα - Λίγο λόγια για το ντοκιμαντέρ

Το ντοκιμαντέρ επιχειρεί να προσεγγίσει με ειλικρίνεια ένα θέμα που ακόμη θεωρείται τολμηρό: το σεξ και η αναπηρία. Η αρχική ιδέα γεννήθηκε από το MDA Ελλάς, με στόχο να ενημερώσει το κοινό για την νευρομυϊκή πάθηση Duchenne, και να αναδείξει την πραγματικότητα των ατόμων με Duchenne πέρα από την ιατρική της διάσταση, εστιάζοντας στη συναισθηματική και ερωτική τους ζωή. Το Sexability επιχειρεί να προσεγγίσει με ευθύτητα και χωρίς ταμπού τη σεξουαλική ζωή των ανάπηρων ατόμων, καθώς και να αποδομήσει στερεότυπα για την Duchenne και την αναπηρία εν γένει.

Το ντοκιμαντέρ παρακολουθεί τη ζωή του Πάνου, Μέλους του MDA, ασθενή με Μυϊκή Δυστροφία Duchenne, και εστιάζει στην αναζήτηση του έρωτα, και την σχέση αναπηρίας και σεξ. Ανάμεσα στις προσωπικές του αφηγήσεις, αλλά κι αυτές της οικογένειάς του, παρεμβαίνει ο Μαρίνος, ο οποίος είναι επίσης Μέλος του MDA με Duchenne, με μία διαφορετική προσέγγιση περί έρωτα. Στο ντοκιμαντερ συμμετέχουν επαγγελματίες ειδικοί στην πάθηση, καθώς και ο πρωτοπόρος σεξουαλικός βοηθός Δημήτρης Ζώρζος.

Το Sexability κάνει την Διεθνή Πρεμιέρα του στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, επιδιώκοντας να ανοίξει έναν ουσιαστικό διάλογο γύρω από την αναπηρία και το δικαίωμα στην αγάπη καθώς και τη σεξουαλική ελευθερία.

Συντελεστές
Ιδέα - Παραγωγή: MDA Hellas
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Ζιβόπουλος
Αρχισυνταξία - Σενάριο: Μελπομένη Μαραγκίδου
Μοντάζ - Σενάριο: Σοφία Σφυρή
Πρωτότυπη Μουσική: Αντώνης Χατζηκωνσταντής - Βασίλης Ζαμπίκος
Τίτλοι Αρχής/Graphic Design/Αφίσα: Παναγιώτης Παρνασσάς

Τι ειναι η Μυϊκή Δυστροφία Duchenne

Η Μυϊκή Δυστροφία Duchenne (DMD) είναι μια γενετική ασθένεια που επηρεάζει κατά μέσο όρο 1 στα 5.000 νεογέννητα αγόρια σε όλο τον κόσμο. Προκαλείται από σφάλματα στο γονίδιο της δυστροφίνης, το μακρύτερο γονίδιο στο ανθρώπινο σώμα. Τα αγόρια με DMD χάνουν σταδιακά την κινητικότητά τους, ενώ στην εφηβεία, η ασθένεια επηρεάζει τους μύες της καρδιάς και του αναπνευστικού συστήματος. Τα τελευταία χρόνια, η έρευνα έχει κάνει άλματα, δίνοντας ελπίδες στα αγόρια και τις οικογένειές τους.

Λίγα λόγια για το MDA Ελλάς

Το MDA Ελλάς ιδρύθηκε στην Αθήνα τον Ιανουάριο του 2000, με σκοπό να βελτιώσει τις συνθήκες διαβίωσης των Μελών του. Καταστατικός σκοπός του MDA είναι να προσφέρει στα Μέλη του, νέοι στην πλειοψηφία τους, δυνατότητες για την καλύτερη ένταξή τους και την ισότιμη συμμετοχή τους στην κοινωνία.
Οι Νευρομυϊκές Παθήσεις αφορούν σε παθήσεις, γενετικής κυρίως προέλευσης, που πλήττουν το μυϊκό σύστημα. Η σοβαρότητα και η κλινική εικόνα μεταξύ των παθήσεων διαφέρει. Πολλές οδηγούν στη χρήση αναπηρικού αμαξιδίου ενώ άλλες όχι. Σήμερα στο MDA Ελλάς είναι εγγεγραμμένες πανελλαδικά πάνω από 1700 οικογένειες, κάποιες εκ των οποίων έχουν πλέον του ενός Μέλους που ασθενεί. Οι δράσεις του MDA Ελλάς υλοποιούνται χάρη στην ευαισθητοποίηση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Για περισσότερες πληροφορίες: www.mdahellas.gr

Το βιβλίο είναι έκδοση της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση με επιμελητές τους: Νικολίνα Μυωφά, Δημήτρη Μπαλαμπανίδη, Ιφιγένεια Δημητράκου και Θωμά Μαλούτα. Ο Θωμάς Μαλούτας (Ομότιμος Διευθυντής Ερευνών στο Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών, Ομότιμος Καθηγητής στο Τμήμα Γεωγραφίας στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο) είναι ο καλεσμένος αυτού του podcast.

Πολλές οι ερωτήσεις που διατυπώνονται: Πώς ξεκίνησε να χτίζεται η πολυκατοικία; Ποιοι έμεναν εκεί; Ποιες είναι οι νέες εμπειρίες συγκατοίκησης στην Αθήνα; Ποιο είναι το προφίλ των σύγχρονων ενοίκων; Το βιβλίο κάνει μια ελεύθερη “περιήγηση” στην πόλη της Αθήνας. Οι «37 ιστορίες» γεννήθηκαν από την ανάγκη να γνωρίσουμε και να κατανοήσουμε τις αθηναϊκές πολυκατοικίες της αντιπαροχής. Μέσα από τις εμπειρίες και τις ιστορίες παλαιότερων και νέων κατοίκων, ανακαλύπτουμε όσα κρύβουν αυτά τα κτίρια-σύμβολα μιας ολόκληρης εποχής.

Αφηγήσεις, μνήμες, προσωπικά βιώματα, φωτογραφίες, διαγράμματα, οικοδομικοί κανονισμοί, συμβόλαια και κανονισμοί λειτουργίας αποτυπώνουν ιστορίες ανθρώπων και κτιρίων, ενώ παράλληλα χαρτογραφούν τις σύνθετες διαδικασίες και αλλαγές που συντελούνται στο επίπεδο της γειτονιάς, αλλά και συνολικά της αθηναϊκής κοινωνίας.

Οι ιστορίες του βιβλίου εκτυλίσσονται σε πολλές –και διαφορετικές μεταξύ τους–περιοχές του ευρύτερου κέντρου της Αθήνας: Πατήσια, Κυψέλη, Βικτώρια, Εξάρχεια, Γκύζη, Αμπελόκηποι, Σύνταγμα, Κολωνάκι, Παγκράτι, Κουκάκι, Νέος Κόσμος, Καλλιθέα κ.ά.

Το ντοκιμαντέρ σε σκηνοθεσία των Μιχάλη Ασθενίδη – Βασίλη Λούρα και παραγωγή της Στέλλας Αγγελέτου, φέρνει στο φως πολύτιμο αρχειακό υλικό και αποκαλύπτει για πρώτη φορά την τελευταία ηχογράφηση πρόβας που έκανε η Μαρία Κάλλας στο σπίτι της στο Παρίσι, ένα μήνα πριν τον θάνατό της.

Το ντοκιμαντέρ επιχειρεί να φωτίσει την περίοδο της προσωπικής και καλλιτεχνικής ενηλικίωσης της Κάλλας στην Αθήνα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, από το 1937 έως το 1945, καθώς και τα χρόνια μετά το 1957, όταν η παγκόσμια πλέον ντίβα επανασυνδέεται με την Ελλάδα. Τα σημαντικότερα καλλιτεχνικά επιτεύγματα, τα άγνωστα ντεμπούτα, οι προσωπικότητες που την καθόρισαν, τα ορόσημα της πορείας της, αλλά και οι κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες στην Ελλάδα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το εμφυλιοπολεμικό κλίμα των δεκαετιών του ’40 και του ’50, οι άδικες επιθέσεις που δέχτηκε, αποτελούν βασικούς άξονες της αφήγησης της δύσκολης αλλά και μυθιστορηματικής ζωής της Κάλλας, η οποία κινήθηκε πάντα στο μεταίχμιο μεταξύ θριάμβου και τραγωδίας.

Ο Γιώργος Ιατρού είναι βαρύτονος, με θητεία σε σημαντικά θέατρα της Ευρώπης κι ένα ευρύ ρεπερτόριο στην όπερα. Την drag περσόνα Νίνα Νάη τη δημιούργησε το 2018 και είναι η πρώτη drag βαρύτονος με την οποία, μεταξύ άλλων, ταξίδεψε στην Ευρώπη ως drag Τειρεσίας στις Βάκχες και επαινέθηκε από τους New York Times για την ερμηνεία του.

Το πρώτο πράγμα που διάβαζαν οι πρόγονοί μας σε μια εφημερίδα ήταν η απάτη της ημέρας! Η «μηχανή», όπως την αποκαλούσαν στην πιάτσα. Μια δύσκολη εποχή, για την οποία ο σατιρικός μας ποιητής Γ. Σουρής έγραφε:

Εδώ αποκατάστασιν και πλουτισμόν γυρεύει
κάθε ψωριάρης, άστεγος, ξυπόλητος Μπουρδούσης*
κ' έτσι στο άστυ το κλεινόν η κλεφτουριά φωλεύει
κι αυξάνει και ο πληθυσμός της φίλης πρωτευούσης.
(*Ο Μπουρδούσης ήταν γραφικός τύπος της Αθήνας του 1883, που είχε χαρακτηριστεί ως ο «Δημοσθένης, της εποχής του).

Στη λωποδυτο-επαιτο-κλεφτούπολη, λοιπόν, συνέβαιναν καθημερινά πράματα και θάματα. Οι «μηχανές» στηνόντουσαν με φαντασία και πρωτοτυπία, με βαθιά γνώση των ανθρώπινων αδυναμιών και άψογη πάντα εκτέλεση.

Αυτή την ατμόσφαιρα περιγράφει, με χιούμορ και σεβασμό στην αυθεντικότητα, το βιβλίο αυτό, γεμάτο με ενδιαφέροντα και χιουμοριστικά κείμενα, αποκόμματα, διαφημίσεις, φωτογραφίες και σκίτσα της εποχής. Ο σύγχρονος αναγνώστης/αναγνώστρια σύντομα διαπιστώνει ότι αυτά που συμβαίνουν σήμερα ωχριούν μπροστά σε αυτά που συνέβαιναν την εικοσαετία 1920-1940.

Μεταξύ άλλων: Αργκό ονομασίες απατεώνων, Λεξικό της λωποδυτικής, Τα "μπουμπούκια" της Αθήνας και η ιστορία τους, Περί της τέχνης του αλητεύειν και λωποδυτεύειν, Οι κλάδοι της λωποδυτικής τέχνης, Πορτοφολάδες, Απατεώνες, Προικοθήρες ή στρίβειν δια του αρραβώνος, Μάγοι, καφετζούδες, χαρτορίχτρες και λοιπές Πυθίες, Επαρχιώτες, Τα ιδανικά θύματα.

Θωμάς Σιταράς - βιογραφικό

Ο Θωμάς Σιταράς γεννήθηκε το 1943 στην Αθήνα από γονείς Κωνσταντινουπολίτες. Αριστούχος απόφοιτος της Λεοντείου Σχολής, σπούδασε, ως υπότροφος του Βαυβαρικού Υπουργείου Παιδείας, οικονομικά και δημοσιογραφία στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου. Ολοκλήρωσε την πανεπιστημιακή του εκπαίδευση με μεταπτυχιακές σπουδές στο μάρκετινγκ, στο ίδιο πανεπιστήμιο. 

Εργάστηκε στη Γερμανία, στην εταιρεία ηλεκτρονικών υπολογιστών Honeywell. Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα απασχολήθηκε επί σειρά ετών ως διευθυντής μάρκετινγκ στον βιομηχανικό όμιλο Α.Πετζετάκις και σε διάφορες άλλες, μικρότερες επιχειρήσεις.

Ως σύμβουλος επιχειρήσεων ασχολήθηκε συστηματικά με την προετοιμασία και μετεκπαίδευση στελεχών επιχειρήσεων, σε συνεργασία με το Γερμανικό Οικονομικό Ινστιτούτο Φρανκφούρτης.

Από το 2011 ασχολείται με την αθηνογραφία και έχει γράψει επτά σχετικά βιβλία. 

Μικρές αφηγήσεις για μεγάλες παρεξηγήσεις σε μία απολαυστική κουβέντα με τον συγγραφέα των δύο βιβλίων Σταύρο Παναγιωτίδη (Διδάκτορα Ιστορίας και συνεργάτη του Ελληνικού Ανοιχτού Πανεπιστημίου) με αφορμή το βιβλίο του «Μύθοι, παρεξηγήσεις και άβολες αλήθειες της Ελληνικής Ιστορίας – Τόμος Α και Β» (εκδόσεις Κέδρος) με μικρές αφηγήσεις για γεγονότα που όλοι γνωρίζουμε αλλά ποτέ δεν συνέβησαν.

Σταύρος Παναγιωτίδης - βιογραφικό

Ο Σταύρος Παναγιωτίδης γεννήθηκε το 1982 στη Θεσσαλονίκη και ζει στην Αθήνα. Σπούδασε Κοινωνιολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και έχει διδακτορικό στην Ιστορία. Είναι μέλος του Συνεργαζόμενου Επιστημονικού Προσωπικού στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο και επιστημονικός συνεργάτης του περιοδικού Hot Doc History. Έχει συγγράψει τον τόμο “Ιωάννης Καποδίστριας – Η προσωπικότητα και η διακυβέρνησή του”, στη σειρά Η απελευθέρωση ενός έθνους – Από την επανάσταση των Ελλήνων στην ίδρυση του ελληνικού κράτους (εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα). Από τις εκδόσεις Κέδρος κυκλοφορεί το μυθιστόρημά του “Το κουρασμένο μέλι” (2018).

Σε κάθε ηλικία μπορεί να αντιμετωπίσουμε αναποδιές και δύσκολες στιγμές. Τα αρνητικά συναισθήματα αποτελούν μέρος της ζωής μας. Πώς όμως ξεπερνάμε τα εμπόδια και τις αποτυχίες; Πώς βρίσκουμε το θάρρος να συνεχίσουμε; Πώς ξαναβρίσκουμε το κρυμμένο μας χαμόγελο; Αυτά είναι τα βασικά ερωτήματα που απασχολούν το φετινό φεστιβάλ, προτρέποντας τους νέους θεατές να βρουν τη δύναμη μέσα τους, να «σηκωθούν» και να προχωρήσουν.

«GetUp δεν σημαίνει να αγνοούμε τα προβλήματα, σημαίνει να τα αναγνωρίζουμε και να προχωράμε. Να σηκωνόμαστε ξανά πιο δυνατοί! Να τολμάμε ακόμα και όταν κανείς δεν εγγυάται το αποτέλεσμα της προσπάθειας. Να φωνάζουμε ακόμα και όταν κανείς δεν μας ακούει. Αυτά είναι τα μηνύματα του Παιδικού & Εφηβικού Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αθήνας 2024 powered by ΔΕΗ: αισιοδοξία, αποφασιστικότητα, ελπίδα, επιμονή», δηλώνει η Διευθύντρια του Φεστιβάλ Καλλιόπη Χαραλάμπους Κριέφ.

Η φωτογραφία είναι από μία από τις ταινίες του προγράμματος του φεστιβάλ που επιλέξαμε: Η Φάρμα με τις Κότες (Coco Farm) του Σεμπαστιέν Γκαν, Καναδικής παραγωγής του 2023. Μία παρέα 12χρονων πιτσιρικάδων αντιμετωπίζουν τη βαρετή καθημερινότητα στην επαρχία επιστρατεύοντας μερικές εκατοντάδες πουλερικά, ξεκινώντας τη δική τους επιχείρηση που την προβάλλουν φυσικά, μέσω YouTube. Πρωτότυπη και feelgood περιπέτεια!

Καλλιόπη Χαραλάμπους Κριέφ - βιογραφικό

Είναι διευθύντρια του Παιδικού και Εφηβικού Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας. Μητέρα, παραγωγός θεάτρου και τηλεόρασης. Σπούδασε στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και έχει μεταπτυχιακό τίτλο MA in Text & Performance στο Royal Academy of Dramatic Arts & King’s College στο Λονδίνο. Έχει εργαστεί στο θέατρο (ΘΟΚ, ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας, Θέατρο Κάτια Δανδουλάκη, Θέατρο Ιλίσια, Θέατρο Ροές, κ.ά) ως σκηνοθέτις και βοηθός σκηνοθέτις και έχει διευθύνει και επιβλέψει τηλεοπτικά events μεγάλης κλίμακας για νέους (MAD AWARDS, MAD LIVE IN ATHENS, SECRET CONCERTS, ΗΜΕΡΑ ΘΕΤΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ κ.ά).

Αγαπήσαμε τον Μπλεκ γιατί τον βρίσκαμε μέσα σε απλές ιστορίες με μεγάλο μήνυμα: Οι ιστορίες του ήταν απλές και κατανοητές, ενώ ταυτόχρονα έδιναν σημαντικά μηνύματα για την αξία της φιλίας, της ελευθερίας και του αγώνα για ένα δίκαιο κόσμο. Στη χρυσή εποχή των νεανικών περιοδικών, ο Μπλεκ κέρδισε τις καρδιές των «παιδιών κάθε ηλικίας» και σήμερα συνεχίζει ακόμα, σαν ένα σαφώς πιο επικεντρωμένο κόμικ περιοδικό και graphic novel να πολεμάει για τα ιδανικά του.

Ο Λεωκράτης Ανεμοδουράς είναι εκδότης και πρόεδρος της Ελληνικής Ακαδημίας Κόμικς από το 2022. Σπούδασε Επιχειρησιακή Έρευνα στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και συνέχισε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Λάνκαστερ. Εγγονός του συγγραφέα του Μικρού Ήρωα, Στέλιου Ανεμοδουρά, αποφάσισε από σχετικά νεαρή ηλικία ότι η μοίρα του ήταν συνυφασμένη με τα περιοδικά. Μέσα από τις εκδόσεις Μικρός Ήρως, τα τελευταία 10 χρόνια, εκδίδει ιστορίες κόμικς που του αρέσει να διαβάζει και φιλοδοξεί να αρέσουν και στους αναγνώστες. 

Μαζί του συζητήσαμε για όλα όσα θα θέλαμε να ξέρουμε για τον θρυλικό ήρωα.

Το ντοκιμαντέρ «Λατρεία – Οι καλτ ελληνικές ταινίες (μου)» του Μελέτη Μοίρα εξερευνά το καλτ φαινόμενο κυρίως μέσα από τις ελληνικές ταινίες «Τσίου» του Μάκη Παπαδημητράτου, «Σπιρτόκουτο» του Γιάννη Οικονομίδη, «Ας Περιμένουν οι Γυναίκες» του Σταύρου Τσιώλη και το επεισόδιο «Βιετνάμ» από το «Όλα είναι Δρόμος» του Παντελή Βούλγαρη, συγκεντρώνοντας μαρτυρίες δημιουργών και συντελεστών, όπως και ανθρώπων του δημοσιογραφικού και καλλιτεχνικού χώρου, και ολοκληρώνοντας με σημαντικές άλλες αναφορές μια ενθουσιώδη διαδρομή στην παρουσία του παρεξηγημένου αυτού όρου στη χώρα μας.

Μελέτης Μοίρας - βιογραφικό

Ο Μελέτης Μοίρας ξεκίνησε να κάνει ταινίες σχεδόν 20 χρόνια μετά την αποφοίτηση από την σχολή «Ήχου & Εικόνας» Παπαντωνοπούλου, γιατί τότε θεώρησε πως ήταν ο σωστός χρόνος. Αυτόν το χειμώνα τελειώνει το 4ο έτος σπουδών στο ΕΑΠ, «Ευρωπαϊκός Πολιτισμός». Αρέσκεται στα Ντοκιμαντέρ αλλά κλείνει το μάτι και στις ταινίες μυθοπλασίας. Το μέλλον του θέλει να είναι γεμάτο με ταινίες γιατί μόνο ο κινηματογράφος τον κινεί. Οι δύο προηγούμενες ταινίες του ήταν το «Διαμάντια στον Ουρανό της Νύχτας», ένα «γράμμα αγάπης» στον ραδιοσταθμό Jazz FM και η «Βαβέλ», ένα αντίστοιχο αφιέρωμα στο κλασικό, αγαπημένο περιοδικό κόμικς. 

* Η ταινία θα προβληθεί στις Νύχτες Πρεμιέρας, την Παρασκευή 4 Οκτωβρίου, στις 19.30 στον κινηματογράφο Cinobo Όπερα 1, παρουσία του σκηνοθέτη και την Παρασκευή 11 Οκτωβρίου στις 19.00 στον κινηματογράφο  Cinobo Όπερα 2.